บทที่ 64 แจกันพีโอนี่

บทที่ 64 แจกันพีโอนี่

แปล Tarhai

กลุ่ม https://www.facebook.com/groups/1743836472377756/

ลงตอนที่ 1-200 ราคา 200 ลงทุกวัน วันละ 6-7 ตอน

ติดต่อที่ https://www.facebook.com/profile.php?id=100002039138559

อ่านบนเว็บอีกแห่ง

https://amnovel.com/cat.php?id=58

"แจกันพีโอนี่ราคาประมูลเริ่มต้นที่ 100,000 หยวนและการเพิ่มขึ้นแต่ละครั้งต้องอย่างน้อย 50,000 หยวน"

เมื่อเสียงของหลิวเมย์เรนหยุดลงฝูงชนก็ไม่สามารถรอได้และเริ่มตะโกน

โดยเฉพาะนายน้อยเฉินซึ่งเป็นคนแรกที่ยืนขึ้นและตะโกนว่า "ฉันเสนอเงินจำนวน 150,000 หยวน"

"นายน้อยเฉิน ไม่คาดคิดว่าจะคุณ"

เมื่อเขาเห็นว่านายน้อยหนุ่มเฉินต้องการซื้อแจกันดอกพีโอนี  ลี่ฉิงเฟิงขมวดคิ้วด้วยแสงเย็นกระพริบผ่านสายตา

เขารู้สึกรังเกลียดชายคนี้ที่ต้องการตามจีบภรรยาของเขา

"คุณอยากได้แจกันพีโอนี่ใช่ไหม งั้นฉันจะเล่นกับคุณเอง" ฉิงเฟิงตัดสินใจที่จะแกล้งให้นายน้อยเฉินจ่ายเงินแพงขึ้นเพื่อระบายความโกรธของเขา

"ฉันเสนอเงิน 200,000 หยวน" ฉิงเฟิงลุกขึ้นยืนและพูดด้วยเสียงดัง

นายน้อยเฉินที่กำลังยิ้ม แต่เมื่อได้ยินเสียงของฉิงเฟิงเขารู้สึกประหลาดใจและความรู้สึกโกรธปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา

เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้คิดว่าลี่ฉิงเฟิงกล้าที่จะแข่งประมูลกับเขา เขาเป็นหนึ่งในสี่นายน้อยแห่งเมืองทะเลตะวันออก เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะยอมเสียหน้าให้กับพนักงานเล็กๆ ของบริษัท Ice Snow นี่เป็นเรื่องของเกียรติยศ ตั้งแต่ที่เขาปากว่าอยากได้แจกันเขาก็ต้องได้

"ฉันเสนอ 300,000" นายน้อยเฉินกล่าวเสียงดังด้วยแสงเย็นกระพริบตา

"400,000" เสียงของฉิงเฟิงดังขึ้นเสนอตาม

"500,000" นายหนุ่มนายเฉินยังคงตะโกนโดยไม่ลังเล

"600,000"  มองไปที่เขาและยังคงเพิ่มราคาของแจกันพีโอนี่

"700,000" นายน้อยเฉินมองอย่างดุร้ายไปที่ฉิงเฟิงความโกรธในน้ำเสียงของเขาดูเหมือนจะคุกคามฉิงเฟิง

"800,000" เผชิญหน้ากับการคุกคามของนายนายน้อยเฉิน แต่ฉิงเฟิงยังคงเพิ่มราคาเพื่อที่จะทำให้เขาแย่มากยิ่งขึ้น

"1 ล้าน!" นายน้อยเฉินเริ่มหัวร้อนขณะที่เสนอราคามากขึ้น ความโกรธของเขาที่มีต่อลี่ฉิงเฟิงทำให้เขาคลั่ง

นายน้อยเฉินมีเพียงความคิดเดียวในใจของเขานั่นคือเขาต้องเอาชนะฉิงเฟิง และได้รับแจกันพีโอนี่ เขาลืมไปแล้วว่าเสนอเงินไปเท่าไร เขาถูกครอบงำด้วยแรงกระตุ้น

"คุณชนะแล้วแจกันพีโอนี่นี้เป็นของคุณ." เมื่อนายน้อยเฉินเสนอราคา 1 ล้าน ฉิงเฟิงกระพริบตาและยิ้ม หลังจากนั้นฉิงเฟิงทำท่าทางเยาะเย้ยนายน้อยเฉินและนั่งลง

ในขณะที่เขานั่งลง เขาเห็นหน้าตาซีดเซียวและร่างกายที่สั่นสะเทือนของนายน้อยเฉิน ดูเหมือนว่าเพื่อนที่โชคร้ายคนนี้จะโกรธมาก

เงิน 1 ล้านหยวนไม่ใช่จำนวนน้อยๆ

ทุกคนห้องโถงงานประมูลงานเลี้ยงอาหารค่ำทั้งหมดเงียบกริบ ทุกคนกำลังมองไปที่นายน้อยเฉินอย่างแปลกประหลาดเหมือนพวกเขาต้องการจะหัวเราะเยาะเขา ผู้ชายคนนี้เป็นคนมีเงินจริงๆ แม้ว่าคุณจะมีเงินมากเหลือกินเหลือใช้ แต่คุณก็ยังไม่ควรทุ่มขนาดนี้

ใบหน้านายน้อยเฉินได้แสดงออกอย่างน่าสะพรึงกลัวเมื่อรู้ว่าทุกคนมองเขาเหมือนคนโง่ ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเขาถูกฉิงเฟิงหลอกเข้าให้แล้ว

ปัง-ปัง-ปัง !!!

หลังจากมีเสียงค้อนเคาะบนโต๊ะไม้3ครั้ง, แจกันพีโอนี่ก็ตกเป็นของนายน้อยเฉินในราคา 1 ล้าน

ราคาสูงกว่าราคาเริ่มต้น 10 เท่าสำหรับแจกันพีโอนี่

แม้ว่าแจกันพีโอนี่จะเป็นเครื่องลายครามจากราชวงศ์ชิง แต่มูลค่าสูงสุดของมันก็อยู่ที่ประมาณ 500,000

แต่นายน้อยเฉินจ่ายไป 1 ล้านจากฝีมือฉิงเฟิง ซึ่งทำให้เขาเกือบจะระเบิดด้วยความโกรธ

และที่สำคัญที่สุดคือนายน้อยเฉินเสียหน้าของเขาเมื่อเขาถูกหยอกโดยฉิงเฟิงต่อหน้าทุกคน

ดังนั้นวิธีที่เขามองไปที่ฉิงเฟิงนั้นเย็นยะเยือกมาก อย่างไรก็ตามฉิงเฟิงเพียงแค่ยิ้มให้กับเขาดวงตาที่เย็นชาและไม่สนใจ เขาหันกลับไปคุยกับหลินซู่ที่นั่งข้างๆเขา

การปรากฏตัวที่ใกล้ชิดทำให้นายน้อยเฉินรู้สึกอิจฉา รายการประมูลแรกเป็นการเริ่มต้นที่ดีและทำให้ใจของหลิวเมย์เรนตื่นเต้นมาก หลังจากหยุดพักชั่วคราวการประมูลรายการต่อไปก็เริ่มขึ้น ชิ้นที่สองของการประมูลเป็นมุกส่องสว่างในตำนาน

ไข่มุกที่สุกใสก้อนนี้มีขนาดเท่าไข่และมีแสงสีเงินเป็นสีขาว เล่าว่ามันเป็นของคนที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองทะเลตะวันออก การประมูลยังดำเนินต่อไปและมีวัตถุโบราณมากกว่า 10 ชิ้นที่ขายออกไป

เมื่อการประมูลเข้าสู่ช่วงสุดท้าย หัวใจของฉิงเฟิงก็เต้นด้วยความตระหนก เพราะเขาพบว่าชิ้นหยกชิ้นสุดท้ายนี้เป็นของที่พิเศษมาก ด้วยความรู้สึกเหมือนเดจาวู จี้หยกนี้ไม่ได้มีสีขาวหรือสีเขียวมันต่างออกไป สีของมันเป็นสีเขียวเทาและดูน่าเกลียด

หยกที่ดีที่สุดคือหยกจักรวรรดิซึ่งเป็นสีเขียวของจักรพรรดิพันธุ์แท้ ตามด้วยสีขาว ทับทิมหยกเป็นชนิดที่ห่วยที่สุดและมีราคาต่ำสุด

"นี่เป็นจี้โบราณ ราคาประมูล 100,000 หยวนและเพิ่มขึ้น 50,000 หยวนในแต่ละครั้ง" หลิวเมย์เรนถือจี้หยกและประกาศด้วยเสียงหวาน

คิ้วของเธอมีรอยย่นเล็กน้อย เธอไม่ได้รู้สึดดีเกี่ยวกับหยกชิ้นนี้เลย ลักษณะของหยกชิ้นนี้ดูแย่มาก เธอขายของเก่าจำนวนมากผ่านการประมูลและรู้สึกว่าหยกหลากสีนี้ไม่คุ้มค่าเงินเป็นจำนวนมาก

เมื่อคนรวยซื้อหยกสิ่งแรกที่พวกเขาสนใจคือสีและสิ่งที่สองที่พวกเขาเน้นคือการสร้างและการออกแบบ สีที่ปรากฏบนหยกหลากสีนี้ดูน่าเกลียดมาก มันเป็นจี้ที่น่าเกลียดที่สุดในหมู่ของเก่าทั้งหมดที่หลิวเมย์เรนเคยเห็นในการประมูล

แน่นอนไม่มีใครตอบหลังจากที่หลิวเมย์เรนเอ่ยราคา ทุกคนไม่ได้รู้สึกดีเกี่ยวกับหยกนี้

จี้หยกนี้มีมูลค่า 100,000 หยวน ไม่มีใครอยากจะเสนอราคา? หลิวเมย์เรนถามอีกครั้ง แต่ไม่มีใครตอบ เธอรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

"โอ้ !! ฉันจำได้แล้ว นี่เป็นจี้ฟีนิกซ์ ที่เป็นคู่กันของจี้มังกรฟินิกซ์" ในที่สุดฉิงเฟิงก็จำได้ว่านี่เป็นสมบัติชิ้นหนึ่ง คุณลักษณะที่แท้จริงของของชิ้นนี้ถูกซ่อนไว้

จี้มังกรฟินิกซ์เป็นชื่อโดยนัยคือหยกสองชิ้น ชิ้นหนึ่งเป็นจี้มังกรและอีกชิ้นหนึ่งคือจี้ฟีนิกซ์

เขาเคยเห็นจี้มังกรในพิพิธภัณฑ์แห่งชาติอังกฤษ ชิ้นนี้คล้ายกับจี้มังกร แต่มีรูปฟีนิกซ์แกะสลักอยู่ตรงกลาง เห็นได้ชัดว่านี่เป็นจี้ฟีนิกซ์

ฉิงเฟิงไม่ลังเลอีกต่อไปเขาลุกขึ้นยืนพร้อมที่จะเสนอราคาทันที

อย่างไรก็ตามความรู้สึกของฉิงเฟิงก็เริ่มชะงักขึ้น ,uความละอายปรากฏบนใบหน้าของเขา เหตุผลง่ายมากเพราะฉิงเฟิงไม่ได้มีเงินเหมือนคนอื่น ถ้าเขาเสนอราคาประมูลหยกชิ้นนี้ได้  เขาก็ไม่มีเงินจ่ายอยู่ดี

ฉิงเฟิงได้ค่าคอมมา 50,000 หยวนจากบริษัทของเขา ที่เป็นส่วนแบ่งจากการเก็บหนี้จากคิงคอง เขาแบ่งกับจางเซี่ยวหยู่คนละ 25,000 ส่วนใหญ่เขาใช้ไปแล้วและเหลือเพียงไม่กี่พันหยวนเท่านั้น

เงินไม่กี่พันหยวนเห็นได้ชัดว่าไม่เพียงพอที่จะซื้อจี้นี้ นี่ไม่เหมือนกับการเสนอราคาก่อนหน้านี้ ก่อนหน้านี้ฉิงเฟิงล่อลวงนายน้อยเฉินเพื่อให้จ่ายเงินมากขึ้นและเขาไม่ได้ต้องการซื้อแจกันพีโอนีชิ้นนั้น

แต่ตอนนี้ หยกชิ้นนี้เขาต้องการมันและต้องซื้อมันให้ได้ งานประมูลของเก่าของงานเลี้ยงอาหารค่ำการกุศลนี้ต้องจ่ายด้วยเงินสดหรือโอนจากธนาคารเท่านั้น ไม่อนุญาตให้มีการให้เครดิตในการซื้อสินค้าใดๆ

"ทำไงดี ฉันจะทำไงดี ? หยกชิ้นนี้เป็นสมบัติที่หาได้ยากมาก ฉันไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้เจออะไรแบบนี้อีกไหม แต่ฉันไม่มีเงิน...." คิ้วของฉิงเฟิงขมวดและใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความวิตกกังวล