บทที่ 61 ความขุ่นเคืองจากการถูกตบหน้า

บทที่ 61 ความขุ่นเคืองจากการถูกตบหน้า

แปล Tarhai

กลุ่ม https://www.facebook.com/groups/1743836472377756/

ลงตอนที่ 1-200 ราคา 200 ลงทุกวัน วันละ 6-7 ตอน

ติดต่อที่ https://www.facebook.com/profile.php?id=100002039138559

อ่านบนเว็บอีกแห่ง

https://amnovel.com/cat.php?id=58

"ไอ้เลว แกคนเดียวแหละที่ฉี่รดที่นอนทุกวัน!" ใบหน้าของนายน้อยเฉินเปลี่ยนสีและตะโกนออกมา คนจำนวนมากที่จ้องมองเขา เขาย่อมไม่ยอมรับว่าเขามีความผิดปกติเช่นนี้

"ฉันขอถามหน่อย นายน้อยเฉิน นายเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์เดือนที่แล้วใช่ไหม?"

"ใช่  แล้วไง ?"

งั้นก็ไม่แปลกละ อาการที่เกิดจากการฉี่รดที่นอนเป็นผลมาจากการเติบโตของเซลล์สมองไม่สมบูรณ์ หรือเกิดจากความผิดปกติของระบบประสาท ดังนั้นทำให้คุณฉี่ในระหว่างนอนหลับ อุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อเดือนที่แล้วเซลล์สมองของคุณได้รับความเสียหายและตอนนี้คุณฉี่รดที่นอนทุกวัน " ลี่ฉิงยิ้มอย่างอ่อนโยนขณะที่เขาอธิบายสภาพความผิดปกติของนายน้อยเฉิน

ไม่เพียงแค่ทักษะการต่อสู้ของเขาจะอยู่ในระดับท็อบ แต่ทักษะของเขาในฐานะแพทย์ก็เป็นอันดับหนึ่งของโลกด้วย เขาถูกเรียกว่า "ราชาแห่งแพทย์" แต่เป็นเพราะชื่อเสียงของเขาในฐานะราชันย์หมาป่านั้นมีชื่อเสียงมากเกินไปจนบดบังฉายาอื่นๆของเขา

ทักษะทางการแพทย์ของเขาได้บรรลุถึงระดับสมบูรณ์แบบ ประสาทสัมผัสทั้งห้าของเขาสมบูรณ์แบบ เขาสามารถรักษาโรคได้

นี่เป็นเหตุผลที่ลี่ฉิงเฟิง สามารถใช้ทักษะ "การตรวจสอบ" จากแพทย์ตะวันออกเพื่อวัดโทนสีของใบหน้าของเขาและระบุอาการป่วยของนายน้อยเฉินได้ทันที

หลังจากได้ยินที่ลี่ฉิงเฟิงพูด ฝูงชนก็มองนายน้อยเฉินด้วยท่าทางที่ดูแปลก ๆ

เมื่อฝูงชนเห็นเหงื่อไหลออกจากหน้าผากของนายน้อยเฉินรวมทั้งใบหน้าที่ตื่นตระหนก พวกเขาก็รู้สึกเหมือนกันว่านายน้อยเฉินต้องผิดปกติและฉี่รดที่นอนทุกวัน

"นี่มันตลกเกินไปแล้ว นายน้อยเฉิน คุณอายุเกิน 20 แล้ว แต่คุณยังฉี่รดที่นอนของคุณอยู่ นี่มันน่าอายมาก" นายน้อยจางหัวเราะเสียงดังขณะที่เขาหัวเราะเยาะเขาอย่างไร้ความปราณี

นายน้อยเฉินเพิ่งเยาะเย้ยว่าเขาว่าเป็นตุ๊ด แน่นอนเขาต้องตอบโต้ เขาไม่ยอมโดนดูถูกอยู่ฝ่ายเดียว

คนรอบข้างก็เริ่มกระซิบกับคนอื่นๆ ในขณะที่พวกเขาชี้ไปที่นายน้อยเฉิน ชายหนุ่มวัย 20 ปีที่โตแล้ว กลับฉี่รดที่นอน นี่เป็นเรื่องน่าอายจริงๆ พวกเขาเริ่มมองมาที่เขา

"ไอ้เด็กเหลือขอ, ฝีปากแกดีมากนะ แต่คนเหล่านี้ไม่ใช่คนที่แกสามารถจะยั่วยุให้โกรธได้"

นายน้อยหวังขู่ลี่ฉิงเฟิงเมื่อเขาเห็นเพื่อนของเขาถูกทำให้อัปยศ

"คุณก็ป่วยนะ" หน้าผากของลี่ฉิงเฟิงยกขึ้นเล็กน้อยขณะที่เขาพูดอย่างสงบ

"โกหก ฉันสุขภาพดีมาก ไม่มีอาการเจ็บป่วย" นายน้อยหวังแสดงภาพลักษณ์มืดครึ้มในขณะที่เขาพูดอย่างเย็นชา

"คุณเป็นโรคซิฟิลิส"

***โรค Syphilis   https://www.honestdocs.co/syphilis ***

ลี่ฉิงเฟิงหัวเราะอย่างเย็นชา ดวงตาของเขากระพริบด้วยความรังเกียจ

ซิฟิลิสเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อย่อว่า STD นายน้อยหวังคนนี้ต้องเย่อกับผู้หญิงมาเป็นจำนวนมาก รวมกับความประมาทของเขาโดยไม่ใช้ถุงยางอนามัยทำให้เป็นโรค STD

"ไอ้เด็กเหลือขอ แกกำลังพูดเรื่องไร้สาระ" นายน้อยหวังหน้าเปลี่ยนสีและเขาก็ตะโกนออกมา

"ฮ่าๆใบหน้าของคุณขาวซีด คุณต้องปวดหัวบ่อยๆและคุณต้องมีอาการปวดที่ท่อนล่างนั่นคืออาการของโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ คุณอาจเคยไปพบหมอแล้ว แต่หมอไม่สามารถรักษาได้"

ลี่ฉิงเฟิงพูดด้วยใบหน้าที่เชื่อมั่น, และหัวเราะออกมาดัง ๆ

ความเชื่อมั่นของเขามาจากความสามารถทางการแพทย์ของเขา เขาเป็นราชันย์แพทย์

ลี่ฉิงเฟิงรู้ดีมากและเขาไม่ได้วินิจฉัยผิด ผู้ชายที่อยู่ข้างหน้าเขาเป็นสัตว์ในคราบมนุษย์

ใบหน้าของนายน้อยหวังเปลี่ยนเป็นสีม่วง มันดูไม่น่าพอใจ เขารู้ดีว่าลี่ฉิงเฟิงพูดถูกต้อง

ครึ่งปีที่แล้วเขาพบว่าเขามีอาการ STD หลังตรวจที่โรงพยาบาล เขาพยายามที่จะรักษามันเป็นเวลานาน แต่ก็ไม่หาย เขารู้ว่ามันคือบทลงโทษที่เขาออกรอบมากเกินไป

และตอนนี้ใบหน้าของเขาขาวซีดและร่างกายของเขาก็อ่อนแอ เขาไม่มีพละกำลังพอที่จะใช้ชีวิตได้เต็มวัน

ต่อจากนายน้อยเฉิน  นายน้อยหวังก็ถูกตบหน้าอย่างแรงจากลี่ฉิงเฟิงไปอีกคน

"ลี่ฉิงเฟิง, เรื่องทางการแพทย์เป็นเรื่องส่วนตัว มันไม่ใช่เรื่องปกติที่จะเผยแพร่ออกมาง่ายๆแบบนี้ จากที่ฉันเห็น คุณโกหก"

หลังจากเห็นทั้งนายน้อยเฉินและนายน้อยหวังถูกดูถูกแล้ว นายน้อยลี่ก็ออกมาปกป้อง

"ตลกจังนะ ตอนที่นายน้อยเฉินเยาะเย้ยนายน้อยจาง ทำไมคุณไม่ออกมาเพื่อปกป้องเขา?"

"ลี่ฉิงเฟิง, ฉันหวังว่าคุณจะไม่ทำให้ตระกูลลี่ทั้งหมดต้องขายหน้า"

"ดูคุณแล้ว... ดูเหมือนจะทำตัวเป็นสุภาพบุรุษนะ แต่จริงๆแล้วคุณมีต่างออกไปเล็กน้อย เหมือนคุณพยายามวางตัวให้ตัวเองดูเป็นผู้ชายทั้งแท่ง " หน้าผากของลี่ฉิงเฟิงยกขึ้นขณะที่เขายิ้มอย่างเย็นชาไปที่นายน้อยลี่

"หืม ? ไร้สาระ ฉันเพิ่งไปโรงพยาบาลเมื่อวานนี้เพื่อตรวจร่างกาย ร่างกายของฉันสบายดีไม่มีอาการป่วย" นายน้อยลี่ยิ้มเย็นชาด้วยใบหน้าของดูถูก

เขาไปหาหมอเมื่อวานนี้ เพื่อตรวจร่างกายและร่างกายของเขาก็อยู่ในสภาพสมบูรณ์

"นายน้อยลี่ร่างกายของคุณมีสุขภาพดี แต่ฉันไม่ได้พูดถึงเรื่องความเจ็บป่วย"

"แล้วคุณกำลังพูดถึงอะไร!"

"คุณเป็นเกย์ไง คุณชอบผู้ชายไม่ใช่ผู้หญิง" ลี่ฉิงเฟิงยิ้มอย่างเย็นชาขณะที่เขาพูดด้วยความรังเกียจ

"ลี่ฉิงเฟิง, หยุดล้อเล่นได้แล้ว แฟนของฉันจะเป็นเกย์ได้อย่างไร?" ใบหน้าที่สวยงามของเฉินติงเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เธอโต้เถียง

นายน้อยลี่เป็นแฟนของเธอ เธอจะไม่ยอมให้ใครมาบอกว่าแฟนของเธอผิดปกติ

"แล้วตั้งแต่ที่คุณเป็นแฟนของนายน้อยลี่ ฉันขอถามสักคำ พวกคุณได้กันรึยัง?"

"ไม่เคย แต่เป็นเพราะเราไม่อยากมี ไม่ได้หมายความว่าเขาผิดปกติ"

"งั้นถามอีกอย่าง เขาเคยจูบคุณหรือยัง? เขาจับมือคุณหรือไม่? ไม่มีผู้ชายคนใดจะไม่จับมือแฟนตัวเอง" ลี่ฉิงเฟิงยิ้มเบาๆ คำพูดของเขาทำให้เฉินติงพูดไม่ออก

ใบหน้าของเฉินติงเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าในช่วงไม่กี่เดือนที่พวกเขาได้คบกัน พวกเขาไม่ได้จูบหรือจับมือกันเลย

เธอจำได้ชัดเจนว่ามีคืนหนึ่งเธออยากจะจูบเขา แต่เขาปฏิเสธ ข้ออ้างของเขาคือเขาไม่มีอารมณ์และไม่อยากจูบ ถ้าตอนนี้มองย้อนกลับไปไม่ใช่ว่าเขาไม่มีอารมณ์ แต่น่าจะเป็นเพราะเขาไม่ชอบผู้หญิง

"นายน้อยลี่ ฉันขอถามคุณ เขาบอกว่าคุณเป็นเกย์ นี่ไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหม?" เฉินติงหันศีรษะไปถามนายน้อยลี่

"น้องเฉิน อย่าไปฟังคำโกหกของเขา ฉันเป็นแฟนของคุณ ฉันเป็นคนที่คุณควรไว้ใจไม่ใช่เขา" การแสดงออกทางสีหน้าของนายน้อยลี่เปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาเริ่มที่จะมีเหงื่อเย็นตามด้วยการอธิบายอย่างรวดเร็ว

แต่การแสดงออกเล็กๆของเขา มันคือการเปิดเผยตัวเอง

"นายน้อยลี่ ถ้าคุณบอกว่าคุณไม่ใช่เกย์ คุณก็จูบฉันซะตอนนี้เพื่อพิสูจน์เลย"

เฉินติงจ้องมองที่นายน้อยลี่ขณะที่เธอถามอย่างบังคับ

"น้องเฉิน วันนี้ฉันรู้สึกไม่ค่อยดี เราค่อยจูบกันวันหลังนะ"

"รู้สึกไม่ดีอีกแล้ว ถ้าคุณไม่อยากจูบ งั้นฉันจะจูบคุณเอง" ริมฝีปากของเฉินติงขยับไปข้างหน้าพร้อมที่จะจูบนายน้อยลี่ แต่เขาก็ผลักเธอออกไป

"คุณเป็นเกย์จริงๆ !" เฉินติง จ้องมองนายน้อยลี่ด้วยความโกรธ

ไอ้เบื๊อกคนนี้ โกหกเธอมานานแล้ว

ในประวัติศาสตร์ มีคนชื่อ จูกัดเหลียง Zhu Ge Liang (ขงเบ้ง) ซึ่งสามารถเอาชนะศัตรูและพิชิตดินแดนได้เพียงคำพูดของเขา เขายืมลูกธนูจากศัตรู ในศึกผาแดงเขาเผาทำลายกองทัพโจโฉจนได้ชัยชนะซ้ำแล้วซ้ำเล่า

วันนี้มีลี่ฉิงเฟิง ด้วยคำพูดของเขา เขาสามารถครองงานเลี้ยงได้ การเปิดเผยการเจ็บป่วยและทักษะแพทย์ การเยาะเย้ยศัตรูของเขา ฆ่าคู่ต่อสู้ของเขาด้วยคำพูด

ด้วยคำพูดของเขา เขาทำให้นายน้อยทั้งสามหมดคำพูด และอยากจะถอยหนี

ฝูงชนที่อยู่ใกล้ๆก็ถอยห่างออกไปขณะที่พวกเขามองไปที่ลี่ฉิงเฟิงด้วยสายตาที่หวาดกลัว

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นแพทย์อัจฉริยะ แค่การมองเพียงครั้งเดียวเท่านั้นเขาก็สามารถบอกความเจ็บป่วยของคนได้ ทุกคนประหลาดใจและก็กลัวด้วย

นั่นเป็นเพราะทุกคนมีอาการป่วยที่เป็นความลับของตัวเอง

พวกเขาไม่ต้องการให้ลี่ฉิงเฟิงเปิดเผย

แน่นอนว่าในเวลานี้เขากลายเป็น1ในบุคลอันตรายที่สุดของทุกคนในนี้ไปแล้ว

"พวกนาย  สามนายน้อย" รู้สึกยังไงกับการถูกตบหน้า? "

และอีกครั้ง ลี่ฉิงเฟิงยิ้มจาง ๆ ขณะที่เขาเหลือบมองนายน้อยทั้งสามคน แววตาของเขาเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ