บทที่ 53 สยบทุกคน !

บทที่ 53 สยบทุกคน !

แปล Tarhai

กลุ่ม https://www.facebook.com/groups/1743836472377756/

ลงตอนที่ 1-200 ราคา 200 ลงทุกวัน วันละ 6-7 ตอน

ติดต่อที่ https://www.facebook.com/profile.php?id=100002039138559

อ่านบนเว็บอีกแห่ง

https://amnovel.com/cat.php?id=58

"ความแข็งแกร่งนี่มัน!"

หวังลี่รู้สึกเหมือนหมัดของเขาถูกบล็อคด้วยก้อนหินยักษ์ หินก้อนใหญ่ที่แข็งแกร่งและมั่นคงจนยากที่จะดึงมือออก

"เด็กน้อย ปล่อยฉัน"

หน้าของหวังลี่เปลี่ยนเป็นสีแดงและพูดด้วยความโกรธ

"ให้ปล่อยเหรอ ? ก็ได้"

ลี่ฉิงเฟิงยิ้มเล็กน้อยและค่อยๆผลักมือขวาของเขาไปข้างหน้าอย่างสุภาพ หวังลี่เซและล้มลงไปบนพื้น

"ชายคนนี้เป็นใครกันวะ ?"

หวังลี่นั่งอยู่บนพื้น รู้สึกเจ็บปวดมากไปทั่วร่างกายของเขาและเขาเหนื่อยมาก

"พี่หวัง ... แพ้?"

เซี่ยวหลิงหลิงปิดริมฝีปากและดวงตาเปิดกว้างด้วยความตกใจ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความตกใจ

พี่หวังสูง 1.9 เมตรและเป็นแชมป์มวยของเมืองทะเลตะวันออก แต่เขาแพ้เพราะมือเดียวของชายคนนี้ ชายหนุ่มคนนี้แข็งแกร่งเกินไปแล้ว

"เด็กน้อย คุณเป็นปรมาจารย์กังฟู ?"

หวังลี่รู้สึกเจ็บที่หน้าอกของเขา ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

"คุณแพ้แล้ว ตอนนี้ปล่อยให้ฉันเข้าไปได้หรือยัง ?"

ลี่ฉิงเฟิงแสดงรอยยิ้มจาง ๆ โดยไม่ตอบคำถามเกี่ยวกับการฝึกกังฟู

"ไม่ได้, บริษัทหลิวไม่สามารถอนุญาตให้บุคคลภายนอกเข้ามาได้โดยง่าย"

แม้ว่าหวังลี่จะพ่ายแพ้ แต่เขาก็ส่ายศีรษะและปฏิเสธที่จะให้ฉิงเฟิงเข้าไป

"ถ้าฉันจะเข้าไป คุณจะทำอะไรได้?"

ฉิงเฟิงเอามือไพล่หลัง เขายิ้มอย่างภูมิใจและเดินเข้าไปในบริษัท

"พี่น้อง  มีคนมาก่อเรื่องท่าบริษัทของเรา เล่นมันซะ !"

หวังลี่ตะโกนออกมา ทันใดนั้นมีคนกลุ่มใหญ่มากกว่าสิบคนวิ่งออกจากห้องรักษาความปลอดภัย

คนพวกนี้มีรูปร่างสูงใหญ่และมีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ พวกเขาเป็นกลุ่มคนที่ดูแลรักษาความปลอดภัยของบริษัท พวกเขาล้อมรอบลี่ฉิงเฟิงไว้, ตาของพวกเขาเย็นชา

"เด็กน้อย ตอนนี้จะกลัวก็สายเกินไปแล้ว พี่น้อง จัดให้มันหน่อย"

หวังงกล่าวด้วยความหยิ่งผยอง

เขารู้ว่าเขาไม่ใช่คู่มือของชายตรงหน้า แต่เขาก็มีชายฉกรรจ์มากกว่าสิบคนอยู่ในมือ

1ต่อ10 เป็นเรื่องง่ายที่จะทำให้เรื่องจบ

"จะเล่นฉัน ?  ด้วยไก่ป่วยๆพวกนี้อะนะ ?"

ลี่ฉิงเฟิงยิ้มอย่างหยิ่งยโส ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความดูหมิ่น สำหรับเขาไม่มีความแตกต่างอันใดระหว่างหนึ่งคนหรือมากกว่าสิบคนที่เป็นพวกอ่อนแอแบบนี้

"บัดซบ คุณเรียกพวกเราว่าไก่ป่วย?"

"ใช่ พวกคุณเป็นไก่ป่วย"

"พี่น้อง  ยำมัน !"

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายสิบคนร้องคำราม พวกเขาเหวี่ยงหมัดกันอย่างหฤโหดไปที่ลี่ฉิงเฟิง

ในความคิดเราจะจินตนาการให้เลิศหรูยังไงก็ได้ แต่ความจริงมักโหดร้ายเสมอ

ลี่ฉิงเฟิงขยับร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว เขาวิ่งไปที่ด้านหน้าของชายคนแรกและปล่อยหมัดต่อยออกไป ทำให้ชายคนนั้นกองไปบนพื้นดินตามด้วยเลือดออกจมูก

จากนั้นก็ราวกับว่ามีหมาป่าบุกเข้าไปในฝูงแกะ  ลี่ฉิงเฟิงไล่เตะพวกเขากระเด็นทีละคนสองคน

10 วินาทีต่อมาเจ้าหน้าที่ทั้งสิบคนก็หายซ่า รวมไปถึงหวังลี่ซึ่งมีอาการโคม่าจากการเตะเพียงครั้งเดียวของฉิงเฟิง

"เอาล่ะ จบ!"

ลี่ฉิงเฟิงยิ้มอย่างอ่อนโยน เขาเอามือไพล่หลังและเดินเข้าไปในบริษัท

ปล่อยให้เซี่ยวหลิงหลิงยืนงงด้วยความประหลาดใจทั่วใบหน้าของเธอ

...

ในห้องประชุมของประธาน

หลิวรูหยันจัดการประชุมและรวบรวมผู้อาวุโสหลายคน รองประธาน ผู้จัดการทั่วไปผู้ช่วยผู้จัดการและผู้อำนวยการ

ในบรรดาอาวุโสเหล่านี้บางคนมีอายุมากกว่า 60 ปี เมื่อเผชิญหน้ากับหลิวรูหยันบนโต๊ะ แต่พวกเขาก็ยังคงเต็มไปด้วยความเคารพนับถือ

หลิวรูหยันเป็นสาวงาม ถ้าเธอเป็นแค่แจกันที่สวยงามที่มีไว้ประดับ  แน่นอนว่าคนทั่วไปคงจะไม่เคารพเธอ แต่เธอไม่ได้เป็นแค่แจกัน

เธออายุเพียง 24 ปี เมื่อก่อนเธอเป็นอันดับ 1 ในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยนานาชาติ

จากนั้นเธอก็ไปเรียนต่อต่างประเทศและจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮาวาร์ด

ซึ่งเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก

นอกจากนี้ เธอยังมีภูมิหลังที่แข็งแกร่งและมหึมา เธอเคยเข้าร่วมประชุมสังคมโลกและได้พบกับพระราชินีแห่งประเทศอังกฤษ เธอเป็นอัจฉริยะที่มีไอคิวสูงกว่า 240

เธอมีฉายามากมาย หญิงงามอันดับ1ในเมืองทะเลตะวันออก, ไข่มุกแห่งประเทศจีน,ราชินีโลกธุรกิจและกุหลาบนางฟ้า

ในระยะสั้นๆ ด้วยความงามและภูมิปัญญาของเธอหลิวรูหยันได้ชนะใจทุกคนในเมืองทะเลตะวันออกรวมถึงพนักงานทุกคนในบริษัท

ในบริษัทหลิว เธอเป็นราชินีที่มีอำนาจสูงสุด

"ยักษ์ใหญ่ในวงการธุรกิจและประธานหลายคนในเมืองทะเลตะวันออก จะเข้าร่วมงานเลี้ยงการกุศลนี้ มาตรการรักษาความปลอดภัยและสถานที่จัดงานของโรงแรมพร้อมรึยัง ?"

ใบหน้าของหลิวรูหยันสวยงามและมีเสน่ห์ เธอเหยียดนิ้วที่เรียวยาวของเธอเคาะบนโต๊ะและถามเบาๆ

"ท่านประธาน ทุกอย่างพร้อมแล้วและงานเลี้ยงอาหารค่ำในคืนนี้รับประกันว่าราบรื่นอย่างแน่นอน"

"บัตรเชิญทั้งหมดถูกส่งไปหมดแล้วใช่ไหม ?"

"ท่านประธาน, บัตรเชิญทั้งหมดถูกส่งไปแล้ว ไม่มีเหลือเลย"

เลขาปรับแว่นตากรอบดำของเธอและกล่าวด้วยความเคารพ

ปัง !

ในขณะนี้มีคนเปิดประตูออกมา ชายหนุ่มคนหนึ่งในชุดลายพรางเดินเข้ามา

"คุณเป็นใคร  ใครให้คุณเข้า?"

ใบหน้าของเลขาแปรเปลี่ยนไปและพูดด้วยความโกรธ

เลขาเป็นสาวงามเธอสวมชุดสูทสีดำ เธอมีใบหน้าที่ดูสวยและสวมแว่นสายตาสีดำ เมื่อเห็นผู้ชายคนนี้ในชุดลายพราง  ความโกรธเต็มไปบนใบหน้าของเธอ

นี่เป็นห้องประชุมของประธาน ประธานได้จัดการประชุม ห้ามคนนอกเข้า แล้วผู้ชายคนนี้เข้ามาได้อย่างไร?

"ฉันมาที่นี่เพื่อหาหลิวรูหยัน"

ลี่ฉิงเฟิงเหลือบมองเลขาที่งดงามและพูดเบา ๆ

"ชื่อของประธาน ไม่ใช่สิ่งที่คุณสามารถเรียกได้แบบลวกๆ ออกไปนะ"

การได้ยินชายตรงหน้าเรียกชื่อเต็มของประธาน เลขาสาวกล่าวด้วยความโกรธ

"ยาม ยามอยู่ไหน มาที่นี่เร็วๆ มีคนนอกเข้ามาในห้องประชุมของท่านประธาน"

เลขาหยิบโทรศัพท์ออกมาและโทรออกไปยังหมายเลขสำนักงานรักษาความปลอดภัย แต่ก็ไม่มีใครรับสาย

ครู่ต่อมา มีหญิงสาวที่มีน้ำเสียงอายๆรับโทรศัพท์และกระซิบว่า "เลขาคะ มีอะไรให้ฉันช่วยหรือคะ?"

"คุณเป็นใคร บอกให้ยามรักษาความปลอดภัยมารับโทรศัพท์"

"เลขาคะฉันคือพนักงานต้อนรับเซี่ยวหลิงหลิง หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยหวังลี่และเจ้าหน้าที่ยามอีกกว่าสิบคนสลบไปหมดแล้วโดยชายที่บุกเข้ามาคนนั้นคะ !"

พนักงานต้อนรับเซี่ยวหลิงหลิง จับโทรศัพท์และกล่าวอย่างกังวล

"อะไรนะ ? คุณพูดอะไร?  ยามมากว่า10 คนในแผนกรักษาความปลอดภัยถูกเล่นงานหมดแล้ว ?"

ขณะที่ถือโทรศัพท์ ผู้ช่วยถามด้วยท่าทางตกใจที่ปรากฏบนใบหน้า

"ใช่แล้วคะเลขา พวกเขาทั้งหมดถูกชายคนนั้นทุบตี"

พนักงานต้อนรับเซี่ยวหลิงหลิงกล่าวยืนยัน

"คุณได้ทำร้ายเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายสิบคนที่แผนกรักษาความปลอดภัยเหรอ?"

เลขาวางหูโทรศัพท์และมองลี่ฉิงเฟิงด้วยใบหน้าตกใจ

"ใช่ คนเหล่านั้นพยายามหยุดฉันไม่ให้เข้ามา  ดังนั้นฉันจึงต้องทุบตีพวกเขา ฉันมาหาหลิวรูหยัน"

ลี่ฉิงเฟิงเหลือบมองเลขาสาวที่งดงามและพูดเบา ๆ

เมื่อได้ยินว่าเขาเอาชนะเจ้าหน้าที่ยามจำนวนหลายสิบคน  คนในห้องประชุมมองเขาอย่างตกใจ

ผู้ชายคนนี้เป็นใครกัน ?

"เฮ้, นี่คุณมาทำอะไรที่นี่?"

เมื่อเห็นลี่ฉิงเฟิงเข้ามาหลิวรูหยันก็ขมวดคิ้วที่งดงามของเธอ ใบหน้างดงามของเธอแสดงให้เห็นถึงความสับสน

"แน่นอนว่ามาหาคุณไง ฉันตามหาคุณทั้งวันทั้งคืนและในที่สุดฉันก็ได้พบคุณ

รู้ไหมว่าฉันกระวนกระวายแค่ไหนที่ไม่เจอคุณ"

ลี่ฉิงเฟิงรีบเดินไปหาหลิวรูหยันและกล่าวด้วยใบหน้าที่มีความสุข

"คุณตามหาฉันตลอดทั้งวันทั้งคืน?"

"ใช่ ฉันรอคุณอยู่ที่ประตูบ้านเมื่อคืน แต่คุณไม่ได้กลับมา ฉันก็เลยมาถึงบริษัทของคุณในวันนี้"

ลี่ฉิงเฟิงพยักหน้าและยิ้ม

อะไรกัน ? รอที่หน้าบ้านหลิวรูหยันทั้งคืน สองคนนี้มีอะไรกัน ?

คนในห้องประชุมทุกคนมองไปที่ลี่ฉิงเฟิงและแอบคาดเดาความสัมพันธ์ของเขากับหลิวรูหยัน