บทที่ 22 การร่ำไห้ของสาวงามตัวน้อย

บทที่ 22 การร่ำไห้ของสาวงามตัวน้อย

แปล Tarhai

กลุ่ม https://www.facebook.com/groups/1743836472377756/

ตอนที่ 1-200 ราคา 200

"เซี่ยวหยู่ คุณเป็นพนักงานยอดเยี่ยมของเดือนนี้ในแผนกการขายผมเชื่อว่าหนี้ 1 ล้านหยวนของแก๊งสามหยวน คุณจะสามารถเก็บมาได้อย่างแน่นอน" หวังโบพูดซ้ำหลังจากเขาเห็นว่า จางเซี่ยวหยู่ เหมือนจะไม่ได้ยินเขา

หลังจากได้ยินหวังโบพูดซ้ำอีกที ใบหน้าที่มีเสน่ห์ของ จางเซี่ยวหยู่ ซีดเหมือนกระดาษขาว ร่างกายของเธอสั่นสะท้านเพราะเธอรู้สึกกลัวมาก

แก๊งสามหยวนมีชื่อเสียงมากในเมืองทะเลตะวันออก มันสร้างขึ้นจากกลุ่มอันธพาลและพวกเขามักจะต่อสู้ทะเลาะวิวาทกันในเมืองและเก็บส่วยเก็บค่าคุ้มครอง

ผู้นำของแก๊งได้ซื้อเครื่องประดับมูลค่าล้านหยวนจากแผนกขายเมื่อครึ่งปีที่แล้ว แต่เขาไม่จ่ายเงิน ฝ่ายขายไปทวงถามมากกว่าสิบครั้งและยังไม่สามารถเก็บมาได้

มีพนักงานขายที่แขนหักในระหว่างที่ไปเก็บหนี้และเขาต้องอยู่รักษาตัวในโรงพยาบาลเป็นเวลาร่วมเดือน

จากนั้นคนจากฝ่ายขายไม่กล้าที่จะไปเก็บหนี้ดังกล่าว หนึ่งล้านหยวนกลายเป็นหนี้เสีย

หวังโบอยากให้ จางเซี่ยวหยู่ ไปเก็บหนี้ นี่จะเป็นการทำให้ชีวิตของเธอยากลำบาก

เธอเป็นเด็กสาวที่ไร้พลัง เธอจะทำเรื่องใหญ่อย่างการไปเรียกเก็บหนี้จากอันธพาลเหล่านี้ได้อย่างไร ด้วยความงามของเธอ เธอเกรงว่าเธอคงจะถูกกินทั้งเป็นโดยไม่เหลือ

"ผู้จัดการหวัง แก๊งสามหยวนเต็มไปด้วยกลุ่มอันธพาลฉันเป็นเด็กผู้หญิงฉันจะไปเก็บหนี้หนึ่งล้านหยวนคืนได้อย่างไร" ใบหน้าของ จางเซี่ยวหยู่ เปลี่ยนเป็นสีขาวเมื่อเธอพยายามโต้แย้ง

"จางเซี่ยวหยู่ ผมมีทางเลือกให้คุณสองทาง หนึ่งไปรวบรวมหนี้ล้านหยวนจากแก๊งสามหยวนมาให้ได้  สองเป็นผู้หญิงของผม ผมสามารถดูแลคุณในแผนกขายได้"

หวังโบหัวเราะคิกคัก สุดท้ายเขาโผล่หางหมาป่าออกมา

เหตุผลเดียวที่เขาต้องการให้ จางเซี่ยวหยู่ ไปเก็บหนี้เสียก็เพื่อขู่ให้เธอเป็นผู้หญิงของเขา

"เซี่ยวหยู่ คุณคิดยังไง?" เมื่อเห็นสีหน้าของจางเซี่ยวหยู่ดูแย่และเต็มไปด้วยความเศร้า หวังโบรู้สึกตื่นเต้นมาก

คุณสาวน้อย คุณไม่ภูมิใจเหรอ ผมให้กุหลาบคุณเป็นของขวัญ แต่คุณไม่ต้องการและยังบอกว่าลี่ฉิงเฟิงเป็นแฟนคุณ ไม่มีใครสามารถช่วยคุณได้แล้วในขณะนี้

"คุณ คุณมันไร้ยางอาย ฉันจะไม่มีวันเป็นผู้หญิงของคุณ" จางเซี่ยวหยู่โกรธมาก ผู้ชายคนนี้ไร้ยางอายขนาดนี้ได้ยังไง เธอตะโกนใส่เขา

"หืมมม ผมจะให้เวลาคุณชั่วโมงนึง เพื่อคิดถึงเรื่องนี้ เป็นผู้หญิงของผมหรือจะไปเก็บหนี้  ถ้าคุณไม่สามารถเก็บหนี้ได้สำเร็จ  คุณต้องออกไป"

ใบหน้าที่ชั่วร้ายปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา  แววตาของเขาเต็มไปด้วยการคุกคาม

"ฝันไปเถอะ ! " จางเซี่ยวหยู่ ตะโกนดังขึ้นและเดินออกจากออฟฟิศไปทางแผนกขายด้วยใบหน้าซีด

"น้องสาวตัวน้อยเซี่ยวหยู่ เกิดอะไรขึ้นกับเธอ?" ฉิงเฟิงถามด้วยความกังวลหลังจากได้เห็นหน้าตาซีดเซียวของ จางเซี่ยวหยู่ ซึ่งมันเหมือนกับว่าเธอสูญเสียจิตวิญญาณของเธอ

เขาจำได้อย่างชัดเจนว่า จางเซี่ยวหยู่ เพิ่งจะคุยและหัวเราะกับเขาอย่างมีความสุข เกิดอะไรขึ้น? หลังจากนั้นเพียงไม่กี่นาที เธอทำตัวเหมือนเธอสูญเสียจิตวิญญาณของเธอ

ในความทรงจำของเขานี่เป็นสาวน้อยที่สดชื่นแจ่มใสและมองโลกในแง่ดี ใครก็ตามที่กล้าที่จะทำให้เธอเศร้าสมควรตาย

"พี่ใหญ่ลี่, ฉัน, ฮือ... ... ."

หลังจากฟังคำปลอบโยนของ ลี่ฉิงเฟิง  จางเซี่ยวหยู่ก็ไม่สามารถกลั้นน้ำตาของเธอไว้ได้ หน้าตาที่สวยงามของเธอเต็มไปด้วยน้ำตา

บริษัท Ice Snow เป็นบริษัทขนาดใหญ่ในเมืองทะเลตะวันออก ขนาดของบริษัท นั้นดีและให้สิทธิประโยชน์มาก แม้กระทั่งพนักงานปกติยังได้รับเงินเดือนหลักพันหยวนทุกเดือน

พนักงานที่ยอดเยี่ยมเช่น จางเซี่ยวหยู่ นอกเหนือจากค่าคอมมิชชั่นในการขายเครื่องประดับ เธอยังได้รับกว่า 10,000 เหรียญต่อเดือน

ดูเหมือนว่าเธอจะเอาใจใส่กับงานที่นี่มาก เพราะพ่อของเธอป่วยอยู่ในโรงพยาบาลและทุกเดือนเธอต้องเตรียมค่ารักษาพยาบาลเป็นจำนวนมาก

และค่าใช้จ่ายทางการแพทย์เหล่านี้เธอเป็นคนหามาจ่ายเอง

เธอไม่สามารถสูญเสียงานนี้ได้ มิฉะนั้นพ่อของเธอจะไม่ได้รับการรักษา

จางเซี่ยวหยู่ ร้องไห้อย่างเศร้าโศกและหมดหวัง ใบหน้าสวยของเธอซบไปที่แขน ของลี่ฉิงเฟิง ใบหน้าที่มีเสน่ห์ของเธอถูกปกคลุมด้วยน้ำตา

"น้องสาวเซี่ยวหยู่ตัวน้อย ไหนบอกสิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณมาซิ ฉันอาจจะสามารถช่วยเธอได้"

ลี่ฉิงเฟิง ขยับนิ้วของเขาเพื่อเช็ดน้ำตาจากดวงตาของเธอและปลอบโยนเธออย่างเงียบ ๆ

หลังจากฟังคำพูดของ ลี่ฉิงเฟิง จางเซี่ยวหยู่ ก็หยุดร้องไห้และพูดถึงการคุกคามของ หวังโบ แต่แล้วเธอก็จำได้ว่าฉิงเฟิงเพิ่งมาทำงานที่นี่ได้สามวันแล้ว แม้ว่าเธอจะเล่าให้เขาฟัง แต่เขาก็คงจะแก้ไขอะไรไม่ได้

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้เธอเริ่มร้องไห้อีกครั้ง

"เซี่ยวหยู่ ถ้าเธอยังคิดว่าฉันเป็นเพื่อนของเธอแล้วก็บอกฉันมาหรือเธอคิดว่าฉันไม่ใช่เพื่อนของเธอ ?"

ลี่ฉิงเฟิง หยิกแก้มของเธอและกล่าวด้วยความมุ่งมั่น

เมื่อเห็นว่า เซี่ยวหยู่ เศร้ามากแค่ไหน เขาก็ตั้งใจว่าไม่ว่าอย่างไรเขาก็ต้องช่วยเหลือเธอ

"พี่ใหญ่ลี่ ผู้จัดการหวังโบให้ทางเลือกฉันสอง   ทางเลือกหนึ่งคือการเป็นผู้หญิงของเขา สองคือให้ฉันไปเก็บหนี้ล้านหยวนจากแก๊งสามหยวน"

"ไอ้ตูดหวังโบนี่อีกแล้ว เขากล้าที่จะข่มขู่เธอ ฉันจะไปทุบตีมันเอง"

"พี่ใหญ่ลี่ไม่ได้นะ  ถ้าพี่ทุบตีหวังโบพี่โดนไล่ออกแน่"

จางเซี่ยวหยู่ รีบลุกขึ้นยืนและดึง ลี่ฉิงเฟิงกลับมาและพยายามหยุดเขาจากการกระทำที่รุนแรง

"เซี่ยวหยู่ หวังโบนั้นมีใบหน้าเป็นมนุษย์ แต่มีหัวใจเป็นสัตว์  เธอไม่อาจเป็นผู้หญิงของเขาได้" ลี่ฉิงเฟิง กลัวว่าเธอจะยอมแพ้ดังนั้นเขาจึงปลอบใจเธอทันที

เขาปล่อยให้หมูตอนเช่นหวังโบไปปู้ยี้ปู้ยำสาวสวยอย่างเธอได้อย่างไร?

"พี่ใหญ่ลี่ ไม่ต้องกังวลถึงแม้ฉันจะตายฉันก็ไม่มีวันยอมเป็นผู้หญิงของหวังโบ" จางเซี่ยวหยู่พยักหน้าและกล่าวด้วยความมุ่งมั่น

เธอตัดสินใจแล้วว่าถ้าหวังโบไล่เธอออกจากบริษัท Ice Snow เธอจะไปขายเลือดและไตของเธอ เธอต้องหารายได้เพื่อช่วยจ่ายค่ารักษาพยาบาลของพ่อ

"เซี่ยวหยู่ เธอบอกว่าถ้าเธอสามารถรวบรวมหนี้สินล้านหยวนจากแก๊งสามหยวนได้แล้ว หวังโบจะไม่ทำให้คุณลำบากใช่ไหม ?"

"ใช่แล้ว พี่ใหญ่ลี่ แต่คนที่เป็นหนี้เรานั้นเป็นพวกอันธพาลทั้งหมดมันเป็นไปไม่ได้ที่เราจะไปเก็บหนี้จากพวกเขา"

"เซี่ยวหยู่ เธอมากับฉันหนี้ล้านหยวนของแก๊งสามหยวนฉันจะช่วยเธอไปเก็บมันเอง" ลี่ฉิงเฟิง โบกมือและพูดอย่างกล้าหาญ

"ฮ่าฮ่า  นี่เรื่องตลกอะไร  ฉันได้ยิน ลี่ฉิงเฟิง พูดว่าเขาจะเก็บหนี้ล้านหยวนจากแก๊งสามหยวน"

"หืม......  ฉันเดิมพันเลยว่าเขาไม่สามารถเก็บหนี้ล้านหยวนได้แน่นอน"

"คนที่ไปเก็บหนี้ครั้งสุดท้ายแขนหักไปแล้ว ตอนนี้เขายังคงอยู่ในโรงพยาบาลอยู่เลย"

พนักงานขายหลายสิบคนภายในสำนักงานกำลังพูดคุยกัน พวกเขากำลังเยาะเย้ย ลี่ฉิงเฟิง พวกเขาคิดว่าไม่มีทางที่ฉิงเฟิงจะเก็บหนี้ล้านหยวนมาได้

ไม่เพียงแต่พนักงานขายเหล่านั้นแม้กระทั่ง จางเซี่ยวหยู่ ก็ไม่คิดว่าพวกเขาจะสามารถเก็บหนี้จำนวนี้ได้

"พี่ใหญ่ลี่ เรามีกันสองคนเท่านั้นพวกเราจะไปต่อต้านพวกอันธพาลได้อย่างไร?"

จางเซี่ยวหยู่ กล่าวด้วยความลังเลใจบางอย่าง ใบหน้าที่น่ารักของเธอเต็มไปด้วยความกังวล

แก๊งสามหยวนมีนักเลงหลายสิบคน พวกเขาทั้งหมดโหดร้ายทารุณและมีหลายคนที่โดนพวกเขาทำร้ายยังไม่กล้าแม้แต่จะพูดสักคำ

"เซี่ยวหยู่ แล้วเธอต้องการที่จะเป็นผู้หญิงของหวังโบหรือไง?"

"ไม่  ฉันไม่ต้องการ"

"งั้นก็ถูกแล้ว  ถ้าเธอไม่อยากเป็นผู้หญิงของหวังโบ  ดังนั้นก็มากับฉันเพื่อเก็บหนี้ล้านหยวน ไว้ใจฉัน  แน่นอนพวกเขาจะจ่ายหนี้ให้พวกเราแน่"

ลี่ฉิงเฟิง ยิ้มด้วยความภาคภูมิใจและความมั่นใจ

เขาเป็นราชันย์หมาป่า เรื่องการเก็บหนี้ควรจะเป็นเรื่องง่าย ถ้าพวกเขาไม่ยอมจ่าย

เขาก็จะเอาทุบตีพวกมัน เขาจะทุบตีพวกมันจนกว่าพวกมันจะคืนเงินมา

กำปั้นดังกว่าคำพูดเสมอ