ตอนที่ 53 สมรภูมิหลัก ศึกแห่งปราชญ์

ตอนที่ 53 สมรภูมิหลัก ศึกแห่งปราชญ์

ในขณะเดียวกัน

เหนือป่ามารอสูร

บริเวณนี้คือสมรภูมิหลักของการต่อสู้

ฝั่งแคว้นหลิงโจว ผู้อาวุโสขอบเขตเบิกฟ้าจำนวนเก้าคนกำลังปะทะกับราชาอสูรระดับแปดจำนวนสิบตัว

การต่อสู้ดำเนินมานานหลายชั่วยามแล้ว แต่ยังไม่มีฝ่ายใดเหนือกว่า

ทั้งสองฝ่ายต่างสูญเสียกำลังไปมาก

ฝั่งหลิงโจว ผู้อาวุโสสามคนได้รับบาดเจ็บ

ฝั่งอสูร ราชาอสูรตัวหนึ่งปีกหัก ราชาวัวกระทิงเขาถูกฟันหักไปหนึ่งข้าง และอีกตัวเต็มไปด้วยบาดแผลจากกระบี่

แต่เมื่อเทียบกับสมรภูมิหลักในอีกสามแคว้นแล้ว การต่อสู้ในหลิงโจวยังถือว่าเบากว่า

"พวกเราอย่าโจมตีอย่างไร้แบบแผนเช่นนี้ มันจะทำให้สิ้นเปลืองพลังวิญญาณโดยเปล่าประโยชน์

หากพลังวิญญาณหมดลง พวกเราจะต้องสิ้นชีวิตในวันนี้"

ผู้อาวุโสคนหนึ่งพูดขึ้น ขณะใช้กระบี่ผลักราชาอสูรตัวหนึ่งออกไป พร้อมส่งคำเตือนผ่านพลังจิตสำนึกไปยังเพื่อนร่วมรบ

พวกเขาต่างเริ่มรู้สึกว่าพลังวิญญาณภายในกำลังร่อยหรอลงเรื่อยๆ

ในขณะที่ฝั่งอสูร สามารถเปลี่ยนร่างเป็นรูปแบบมหึมา เพื่อใช้พลังมหาศาลบดขยี้พวกเขา

"จงหาจุดอ่อนของมัน แล้วโจมตีให้ถึงตาย"

ผู้อาวุโสคนนั้นจับจ้องไปที่ราชาวัวกระทิง เขาพบว่าจุดอ่อนของมันคือเขาที่เต็มไปด้วยพลังอสูร

ก่อนหน้านี้เขาสามารถฟันเขาไปได้ข้างหนึ่ง และเห็นได้ชัดว่าพลังของมันลดลงอย่างมาก

เมื่อคิดได้ดังนั้น

เขายกกระบี่ขึ้นและพุ่งเข้าโจมตีราชาวัวกระทิงอีกครั้ง

"โฮ!!!"

ราชาวัวกระทิงคำรามด้วยความโกรธ เมื่อเห็นผู้บ่มเพาะผู้นี้พุ่งเข้ามา

"เจ้ามนุษย์ชั่ว! เจ้ากล้าตัดเขาของข้า วันนี้ข้าจะบดขยี้เจ้า!"

มันก้มหัวลงและพุ่งเข้าใส่เขาด้วยเขาข้างที่เหลือ

"ดีมาก เจ้าโง่!"

ผู้อาวุโสเห็นโอกาสเหมาะ จึงใช้พลังทั้งหมดที่มีฟาดกระบี่ใส่เขานั้น

"เคร้ง!"

เขาข้างสุดท้ายของราชาวัวกระทิงขาดสะบั้นลง

"โฮ! โฮ! โฮ!"

มันคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวครั้งสุดท้าย ก่อนร่างมหึมาจะร่วงลงสู่พื้นอย่างแรง

ตายสนิท!

"ฮ่า! ฮ่า!"

ผู้อาวุโสผู้นั้นหอบหายใจแรง หลังใช้พลังไปมากในการสังหารราชาวัวกระทิงตัวนี้

เมื่อผู้อาวุโสคนอื่นๆในแคว้นหลิงโจวเห็นเหตุการณ์นี้ พวกเขาต่างได้รับกำลังใจ และเริ่มพุ่งโจมตีไปยังราชาอสูรที่เหลือ

พุ่งเป้าไปยังจุดอ่อนของมัน!

จากการต่อสู้เก้าต่อสิบ บัดนี้เหลือเพียงเก้าต่อเก้า ความกดดันเริ่มผ่อนคลายลง

ไม่ไกลจากสมรภูมิหลิงโจว

เหนือแคว้นชิงโจว

หนึ่งในปราชญ์แห่งแดนศักดิ์สิทธิ์หลานเย่ กำลังเผชิญหน้ากับ อสูรศักดิ์สิทธิ์ระดับเก้า

อสูรศักดิ์สิทธิ์ตัวนี้อยู่ในร่างแปลงเสือมหึมา

"กร๊าซ!!!"

เสียงคำรามของมันสะเทือนฟ้าดิน ขณะพุ่งเข้าปะทะกับปราชญ์แห่งหลานเย่ การต่อสู้อันดุเดือดกำลังดำเนินไป

พลังบารมีของปราชญ์แผ่ปกคลุมทั่วทั้งฟากฟ้า

ผู้บ่มเพาะขอบเขตเบิกฟ้านับสิบคนกำลังต่อสู้กับราชาอสูรระดับแปด

การปะทะกันในระดับปราชญ์ สร้างแรงกระแทกมหาศาลทุกครั้งที่พลังปะทะกัน

ไม่ว่าจะเป็นฝั่งชิงโจวหรือฝั่งอสูร ต่างก็ต้องรักษาระยะห่างจากสนามรบนี้

แรงกระเพื่อมจากการต่อสู้ของปราชญ์ไม่ใช่สิ่งที่ผู้บ่มเพาะทั่วไปสามารถทนรับได้

การต่อสู้ในระดับปราชญ์ไม่อาจตัดสินแพ้ชนะได้ในเวลาอันสั้น

แม้ฝ่ายที่พ่ายแพ้จะถูกกดดัน แต่การจะสังหารปราชญ์ต้องแลกมาด้วยต้นทุนมหาศาล

ทางฝั่งแคว้นเทียนโจว

ปราชญ์จากแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนชิง กำลังเผชิญหน้ากับอสูรศักดิ์สิทธิ์ระดับเก้า

อสูรตัวนี้อยู่ในร่างแปลงหมีขนาดมหึมา พลังที่แผ่ออกมาของมันไม่น้อยไปกว่าผู้บ่มเพาะขอบเขตปราชญ์ขั้นสูงสุด

"กร๊าซ!"

มันคำรามอย่างดุร้าย และพุ่งโจมตีปราชญ์แห่งเทียนชิงครั้งแล้วครั้งเล่า

ปราชญ์แห่งเทียนชิงต้องถอยร่นด้วยความหนักใจ

เขาเพิ่งเข้าสู่ขอบเขตปราชญ์ขั้นกลาง ไม่อาจต้านทานพลังมหาศาลของอสูรตัวนี้ได้

ในสถานการณ์ที่พลังต่างกันลิบลับ การต่อสู้ด้วยกลยุทธ์หรือความฉลาดกลายเป็นเรื่องไร้ค่า

เขาทำได้เพียงหลบหลีกการโจมตีของอสูรอย่างต่อเนื่อง และรอความช่วยเหลือจากปราชญ์คนอื่น

มิฉะนั้น คงต้องร้องขอให้เจ้าแดนศักดิ์สิทธิ์เทียนชิงมาช่วยเหลือ

ทางฝั่งแคว้นหวงโจว

อสูรในแคว้นนี้แข็งแกร่งที่สุดในทั้งสี่แคว้น

ปราชญ์แห่งแดนศักดิ์สิทธิ์ตงซวน พร้อมด้วยผู้บ่มเพาะขอบเขตกึ่งปราชญ์สองคน กำลังต่อสู้กับอสูรศักดิ์สิทธิ์ระดับเก้าสองตัว

ส่วนผู้บ่มเพาะขอบเขตเบิกฟ้าคนอื่นๆ กำลังต่อสู้กับราชาอสูรระดับแปดนับสิบตัว

การต่อสู้ของปราชญ์ยังคงสูสี ไม่มีฝ่ายใดเหนือกว่า

แต่กึ่งปราชญ์ทั้งสองที่เผชิญหน้ากับอสูรศักดิ์สิทธิ์ตัวหนึ่ง กำลังต่อสู้อย่างยากลำบาก

พวกเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมัน

โชคดีที่อสูรตัวนี้อยู่ในร่างแปลงขนาดมหึมา ทำให้พวกเขาใช้ความว่องไวหลบหลีกการโจมตีได้

แต่หากพลังระดับนี้อยู่ในร่างของผู้บ่มเพาะแทน พวกเขาคงถูกสังหารไปแล้วนับร้อยครั้ง

ผู้บ่มเพาะขอบเขตกึ่งปราชญ์สามารถผิดพลาดได้หลายครั้ง แต่ในเวลานี้สำหรับพวกเขา หากพลาดเพียงครั้งเดียว นั่นหมายถึงความตาย

โดยรวมแล้ว ในสมรภูมิหลักทั้งสี่แคว้น ฝ่ายผู้บ่มเพาะยังเสียเปรียบอยู่

หากพ่ายแพ้ ผลลัพธ์เดียวที่จะเกิดขึ้นคือความพินาศของทั้งสี่แคว้น

ทางฝั่งแคว้นหลิงโจว

มู่ซุยเซียนบินมาถึงสมรภูมิหลัก

ทันทีที่มาถึง นางเห็นผู้บ่มเพาะขอบเขตเบิกฟ้าเก้าคนกำลังต่อสู้กับราชาอสูรระดับแปดเก้าตัว

"พวกเจ้าหลีกไป ให้ข้าจัดการเอง"

เหล่าผู้บ่มเพาะขอบเขตเบิกฟ้าทั้งเก้าคนได้ยินดังนั้น ต่างปล่อยพลังโจมตีสุดท้ายออกไป ก่อนรีบถอยหลังทันที

"ปราชญ์หรือ?"

"เยี่ยมมาก! ปราชญ์แห่งแดนศักดิ์สิทธิ์มาถึงแล้ว!"

เหล่าผู้บ่มเพาะขอบเขตเบิกฟ้ามองไปทางด้านหลังด้วยความหวัง

สิ่งที่พวกเขาเห็นคือ สตรีผู้ถือกระบี่ในชุดสีน้ำเงินอมเขียว งดงามและสง่างามดุจบุปผา

ดวงตาและคิ้วของนางเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น แผ่บารมีแห่งปราชญ์ออกมาทั่วร่าง

"ไม่ใช่คนของแดนศักดิ์สิทธิ์!"

"เป็นผู้แข็งแกร่งจากสำนักชิงหยุน!"

"สำนักระดับจ้าวมีปราชญ์ประจำการจริงๆ!"

เหล่าผู้อาวุโสต่างประหลาดใจ

พวกเขาเคยคาดเดาว่าสำนักชิงหยุนต้องมีปราชญ์ แต่ไม่เคยเห็นด้วยตาตัวเอง

ในที่สุดวันนี้ พวกเขาได้ประจักษ์ถึงบารมีของปราชญ์จากสำนักหลัก

"แคว้นหลิงโจวของเรากลายเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์โดยสมบูรณ์แล้ว!"