มังกร1000ปี : ตอนที่35 ตายงั้นหรอ?

ตอนที่35 ตายงั้นหรอ?

เจียงไครู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ครั้งนี้ยังฆ่าเด็กนี้ไม่ได้ ก็มีความสามารถอยู่! เขาไม่ได้รีบพุ่งไปอีกครั้ง ยืนอยู่กับที่และมองไปที่หลิงฉวน

“คุณมาจากตระกูลเจียงใช่ไหม?” หลิงฉวนก็ยืนอยู่ที่และถามอีกฝ่าย

“ใช่ บอกข้อมูลไปก็คงไม่เป็นอะไรเนอะ เดี๋ยวคุณก็กำลังจะตายแล้วอยู่ดี” หลังจากพูดจบเจียงไคก็พุ่งมาทันที

หลิงฉวนยังไม่ชินกับโลกของทหารรับจ้าง เขาไม่ได้คาดคิดว่าก่อนหน้านี้ยังคงสนทนาอยู่และต่อมาก็เข้าสู่การต่อสู้แล้ว

เขาก็สับสนอีกครั้งและถูกเจียงไคเตะเข้าที่ไหล่ ตราบใดที่หลิงฉวนจะมีหลิงเว่ย หลิงฉวนยังคงเอาชนะคู่ต่อสู้ได้ แต่การขาดประสบการณ์ในการต่อสู้จึงทำให้เกิดสถานการณ์ตอนนี้ไม่ดีมากนัก

แต่ไม่นานสไตล์การต่อสู้ของหลิงฉวนได้เติบโต เขาไม่ได้ใช้แค่หมัดของเขาอีกต่อไป ร่างกายทั้งตัวสามารถเป็นอาวุธได้ เมื่อหลิงเว่ยกำลังเคลื่อนที่มันก็แข็งราวกับเหล็ก ทั้งสองชกกันอีกครั้งและสะท้อนถอยหลังและต่อสู้ด้วยกันอีกครั้ง

บนหลังคาไม่ไกล เจียงป๋อก็เฝ้าดูการต่อสู้อย่างตั้งใจ หวังว่าจะหาโอกาสที่เหมาะสมในการยิงได้ ตอนนี้เจียงไครู้สึกหดหู่เด็กคนนี้เริ่มดุร้ายขึ้นเรื่อย ๆ และตอนนี้หลิงฉวนสามารถสู้ได้อย่างสูสีแล้ว ‘เพราะไอโง่โง่เจียงหลิว ถ้าสองคนไปด้วยกันมันคงจะจัดการไปได้นานแล้ว’

ตอนนี้เจียงไคทำได้แค่หวังว่าเจียงป๋อจะให้การสนับสนุนตัวเองได้เล็กน้อย ตัวเองต้องค่อยๆควบคุมการต่อสู้ สร้างโอกาสให้เขา

หลิงฉวนไม่ลืมว่ามีมือสไนเปอร์ซุ่มอยู่ คอยระวังเสมอ เมื่อพิจารณาจากสิ่งที่เจียงไคทำ เขาก็รู้ไดทันทีว่ามันเป็นการหาช่องว่างให้มือสไนเปอร์

‘จะมาตายที่นี่ไม่ได้ เดี๋ยวมีนัดช้อปปิ้งกับอันหนิงอีก! ชีวิตดีๆเพิ่งเริ่มต้น ตอนนี้ไม่ควรมาเสียเวลาตรงนี้ ต้องจัดการโดยเร็วที่สุด ถ้าขืนยืดเวลาต่อไปจะต้องโดนอันหนิงด่าแน่!’

หลิงฉวนกวาดขาอย่างแรงไปที่ใบหน้าของคู่ต่อสู้ เจียงไคใช้มือทั้งสองข้างมาป้องกันและใช้พลังมหาศาล หลิงฉวนใช้แรงกระแทกนี้ถอยหลัง

หลิงฉวนหลับตาลง จิตใจของเขาสงบลงและเขาก็เข้าสู่จิตใต้สำนึกทะเลเลือดที่ไม่มีที่สิ้นสุด เมื่อมองไปที่ทะเลเลือดอันไร้ขอบเขต สติของเขาก็เคลื่อนไหว คลื่นขนาดใหญ่ก็พลุ่งพล่านออกมา

เจียงไค่รู้สึกงงเล็กน้อย การต่อสู้แบบนี้? การหลับตาลง? ไม่ว่าเขาจะทำอะไรก็ตาม มันเป็นการอยากตาย พลังหลิงเว่ยทั้งร่างปรากฏออกมาและรวบรวมไปที่นิ้วชี้ของมือขวา นี่ไม่ใช่ทักษะหลิงจี้ แต่เป็นท่าที่ทำลายล้างที่สุดมีพลังโจมตีแรงที่สุดที่เจียงไคเคยสำรวจในช่วงเวลาที่เป็นทหารรับจ้าง นิ้วชี้พุ่งเข้าหาหลิงฉวนราวกับหอก

แต่ในเวลานี้หลิงฉวนยังไม่ลืมตาและยังคงไม่เคลื่อนไหว ซึ่งทำให้เจียงไคสามารถกำหนดเป้าไปที่หัวใจของหลิงฉวนได้แม่นยำขึ้น พยายามฆ่าด้วยการโจมตีครั้งเดียว คลื่นพุ่งสูงขึ้นและสูงขึ้นปกคลุมท้องฟ้าโดยตรงและพุ่งเข้าหาหลิงฉวน

เมื่อปลายนิ้วใกล้จะถึงหัวใจของหลิงฉวน หลิงฉวนก็ลืมตาขึ้น

เจียงไคเห็นดวงตาของหลิงฉวนและตกตะลึง ดวงตาที่มีเพียงสีแดงเลือด รู้สึกว่าโลกหยุดหมุนไปในพริบตา ในขณะที่เจียงไคกำลังเฉื่อยชา

ฝ่ามือที่เบาค่อยๆกดลงบนร่างของเจียงไค มันดูไร้น้ำหนัก แต่ไม่สามารถหลบหนีได้และเจียงไคก็หยุดอยู่กับที่ ไม่สามารถก้าวไปข้างหน้าได้อีกต่อไป

ปลายนิ้วของเขากับหลิงฉวนห่างกันแค่ระยะเส้นเชือก เจียงไคมองไปที่มือของหลิงฉวนด้วยความประหลาดใจและล้มลงไปข้างหลัง

เมื่อเห็นดวงตาที่ไม่อยากตายของเจียงไค เลือดสีแดงในดวงตาของหลิงฉวนก็ค่อยๆลดลงและตกตะลึงเล็กน้อย เมื่อไม่นานมานี้เขาเป็นเพียงนักเรียนธรรมดาแต่ตอนนี้เขาได้ฆ่าคน มองไปที่มือของตัวเองด้วยความประหลาดใจ เขาไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรในขณะนี้

โป้ง!!

หลิงฉวนล้มลงตามเสียง ชั่วขณะนั้นเขาลืมมือปืนที่ซ่อนตัวอยู่ในระยะไกล เขามองไปที่รูหน้าอกของเขาและยิ้มอย่างเศร้า “ถ้าคุณฆ่าใครสักคนคุณควรชดใช้ด้วยชีวิตสินะ! แบบนี้จะดีกว่า แม่ พ่อ ขอโทษผมไม่สามารถดูแลอยู่เคียงข้างพวกคุณ และอันหนิงผมขอโทษ ผมไปไม่ได้คืนนี้ ผมผิดสัญญา”

การยิงในเมื่อกี้ยังเป็นการยิงที่แข็งแกร่งที่สุดของเจียงป๋อด้วยกระสุนที่ผสมกับพลังหลิงเว่ย พร้อมกับการเล็งไปที่หัวใจ

หัวใจของเด็กคนนี้ต้องถูกระเบิดจนแหลกสลายและไม่มีทางรอดได้

เจียงป๋อก็สังเกตเป็นเวลานาน หลังจากพบว่าหลิงฉวนไม่ขยับแล้ว เขาก็เก็บข้าวของและเดินไป

เจียงป๋อเดินไปปลุกเจียงหลิว เจียงหลิวแค่โดนหมัดนั้นจนสลบ ไม่มีอะไรรุนแรง เมื่อทั้งสองเดินไปข้างหน้าเจียงไคพวกเขาก็ตกตะลึง ดวงตาของเจียงไคเบิกกว้าง ไม่รู้ว่าเขาเห็นอะไรไป ใบหน้าของเขาหวาดกลัว ไม่มีบาดแผลใด ๆ บนร่างกายของเขา แต่ศพนั้นแห้งและไม่มีเลือดไหลได้อีกต่อไป

ทั้งสองเดินไปดูหลิงฉวนต่อ เพื่อยืนยันว่าหลิงฉวนตายแล้วและอุ้มศพของเจียงไคกลับไปที่ตระกูลเจียง