ระบบใช้จ่ายตอนที่240

บทที่ 240: ซุปเปอร์ปืนแม่เหล็กไฟฟ้า

หงต้าหลี่ดึงหลินหยูหยินมาใกล้ ๆ อย่างตื่นเต้นไปที่บ้านหลังเล็ก ๆ ที่มีไว้เพื่อพักจากฟ้าฝน “ฮ่าฮ่า ดีจริง ๆ ที่เธอมาที่นี่ ดี ๆ” วิศวกร,ครูหวังและถังมู่ซินตามพวกเขาเข้ามา ระหว่างที่รอหลินหยูหยินเปิดคอมพิวเตอร์ หงต้าหลี่ก็ลูบคางของเขา เขาครุ่นคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และพูดว่า "ใช่ นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการ สิ่งที่ดูเหมือนโลกอนาคต เมืองขนาดใหญ่ คิดว่ายังไง?"

ถังมู่ซินเอาฝ่ามือปิดใบหน้าของเธอ “ต้าหลี่ นายกำลังสร้างป้อมทหารใช่ไหม?”

หงต้าหลี่พึมพำ “ก็เป็นไปได้นะ ฉันคิดไว้มากมาย ป้อมเมืองไฮเทคที่มีตามเส้นทาง…” เมื่อมาถึงจุดนี้ จู่ ๆ เขาก็นึกถึงสถานที่วิจัยของไอรอนแมน นอกจากนี้เขายังจำได้ว่ามีสาขาเทคโนโลยีปิดอยู่ในระบบใช้จ่ายของเขา เขาควรแก้ไขตอนนี้ ไม่อย่างนั้นเมื่อถึงเวลาที่เขาต้องลุยเทคโนโลยี เขาจะไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกในการวิจัย นั่นจะทำให้เขาปวดหัว

"โอ้ อาจจะเป็นไปได้!" หลินหยูหยินแตะที่โน้ตบุ๊คของเธอและในไม่ช้าก็มีแผนแปลน 3 มิติ จากนั้นเธอก็ถามว่า "นายกำหนดพื้นที่ทั่ว ๆ แล้วใช่ไหม?"

หงต้าหลี่ชี้ไปที่บริเวณโดยรอบ "ใช่! ล้อมรอบพื้นที่ทั้งหมดด้วยกำแพงโลหะ! ใช่ และสร้างประตูหลักด้วยโฮโลแกรมเหมือนในหนังสตาร์เกต!”

วิศวกรอ้าปากค้างจนเขาสามารถยัดข้าวปั้นทั้งอันเข้าปากได้หมด “ท่านนายน้อยต้าหลี่ โฮโลแกรมประตูหลัก?”

"ใช่ นั่นมันจำเป็นนะ" หงต้าหลี่ถามอย่างสงสัยว่า “จะไม่เป็นการเสียเปล่าถ้าเราไม่ได้ใช้ประโยชน์อย่างเต็มที่เหรอ?”

ในทางกลับกัน หลินหยูหยินไม่มีปัญหากับเรื่องนี้ เธอเพิ่มกำแพงชายแดนเข้าไปในโมเดล 3 มิติของเธอทันที

"อืม" หงต้าหลี่มองไปที่กำแพงชายแดนและถามวิศวกรว่า “ดี นาย นายคิดว่าเราควรจะเพิ่มหอคอยที่มีป้อมปราการนอกประตูโรงเรียนไหม?”

วิศวกร: "..."

ถังมู่ซิน: “นายกำลังคิดที่จะก่อสงครามรึไง?”

เมื่อวิศวกรคนนี้เรียนวิศวกรรมโยธา เขาชอบค้นคว้าเกี่ยวกับสิ่งก่อสร้างแบบโบราณ เมื่อเขาได้ยินคำขอของหงต้าหลี่ เขาก็ตบต้นขาของเขาอย่างแรง ในเมื่อหงต้าหลี่บ้าพอสมควร เขาก็อยากจะเข้าร่วมความสนุกและความบ้าคลั่งเช่นกัน "ไม่มีปัญหาครับ! ถ้าของมันต้องมีก็จัดไป" จากนั้นเขาก็ชี้ไปที่กำแพงโดยรอบ “กำแพงนี้แคบเกินไป ท่านนายน้อยต้าหลี่ต้องสร้างให้กว้างกว่านี้ ทำให้กว้างพอที่จะแข่งรถและมีหอนาฬิกาอยู่ทุกมุมเลยไหมครับ?”

คราวนี้ถึงคราวที่หงต้าหลี่จะตบต้นขาของเขา "แจ๋ว เอางั้นแหละ!"

ถังมู่ซิน: "..."

ลี่เนียนเหว่ย: "..."

หลิงเสี่ยวหยี่: "..."

หลินซี่ฉวน: "..."

คนอื่น ๆ: "…"

ครูหวังล้มลงกับพื้นอย่างแรง “มันจบแล้ว มันจบแล้วจริง ๆ ท่านนายน้อยกำลังสร้างประเทศ ภายในประเทศและจะเริ่มก่อสงคราม เหตุใดผมจึงมาที่นี่เพื่อหางานเป็นคนเฝ้ายามกลางคืน… แต่ในเวลาต่อมา ผมกลับถูกหลอกให้กลายเป็นคนกบฎด้วย…”

หลินหยูหยินไม่สนใจมากนัก เธอเริ่มแก้ไขแบบจำลองอาคารทันที

ข้อแรก สร้างกำแพงขอบให้เป็นรูปแปดเหลี่ยม เพิ่มความสูงและความกว้าง ตรวจสอบให้แน่ใจว่าด้านบนกว้างพอสำหรับความกว้างของรถแข่งสองคัน จากนั้นทำให้ด้านนอกของประตูเป็นเกตเวย์ขนาดใหญ่โดยมีประตูโลหะหนา 10 เซนติเมตรอยู่ด้านใน

นี้มัน...

หงต้าหลี่อยากจะบอกว่า ใช่! ปัญหาคือผู้คนบอกว่าเขากำลังก่อสงคราม ... เขาจึงรีบส่ายหัว “ไม่ต้องทำถึงขนาดนั้น มันดูไม่สะดวกในการก่อสร้าง เอาแบบที่สร้างได้”

"โอ้" เมื่อหลินหยูหยินสร้างกำแพงกั้นเสร็จ ทุกคนก็มองไปที่มัน พวกเขาเปลี่ยนวัสดุก่อสร้างเป็นหิน ดูเหมือนว่าพวกเขาจะสร้างคล้ายกำแพงเมืองจีน มันเป็นขนาดที่ใหญ่มาก

ไม่มีใครคิดเกี่ยวกับต้นทุน เงินทุน ณ จุดนี้ เพราะถ้าคิดถึงทุนในการสร้าง คงจะต้องคิดมาก ถังมู่ซินเริ่มโยนความคิดออกไป “ต้าหลี่ แล้วห้องปฏิบัติการวิจัยของหยูหยินล่ะ? ถ้ำนั้นเหรอ?”

หงต้าหลี่ถามว่า “อ่า วิศวกร แล้วถ้ำล่ะ?”

วิศวกรชี้ไปที่มุมซ้ายบนของกำแพงเมือง “ด้านซ้ายตรงนี้ ทางเข้าควรอยู่ที่นี่”

"ใช่" หงต้าหลี่โบกมือและพูดว่า “หยูหยิน เธอร่วมงานด้วยสินะ ใช่ แล้วจะทำอะไรอีก?” เขาครุ่นคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และพูดอย่างแน่วแน่ว่า “แล้วเราจะตัดตรงตีนเขาตรงนี้ไปติดกับกำแพงชายแดนไหม? วิศวกร ภูเขาลูกนี้แข็งหรือเปล่า?”

วิศวกรพยักหน้า "ใช่ครับ หินก้อนใหญ่ แข็งมากแน่นอน แม้ว่าจะขุดภูเขาทั้งลูกออกไปก็ไม่มีปัญหา”

หงต้าหลี่รู้สึกตื่นเต้นจริง ๆ "นั่นมันเยี่ยมมาก!" อาจมีเทคโนโลยีที่ล้ำหน้าและสามารถเข้าถึงระบบใช้จ่ายในใจของหงต้าหลี่ และมันก็อาจจะมีสิ่งดี ๆ อยู่ในนั้น อาจจะมีไอรอนแมนหรือกันดั้มอยู่ที่ไหนสักแห่ง ภูเขานี้จะเป็นจุดเริ่มต้นที่ยอดเยี่ยม เขาตบกระดานเสียงดัง “ขยายพื้นที่นี้ให้กว้าง! เผื่อเป็นพื้นที่ปล่อยจรวดได้ในอนาคต!”

ถังมู่ซิน: "..."

ลี่เนียนเหว่ย: "..."

หลิงเสี่ยวหยี่: "..."

หลินซี่ฉวน: "..."

คนอื่น ๆ: "…"

ครูหวัง: “ท่านนายน้อยกำลังจะสร้างระบบส่งจรวด เพื่อทิ้งระเบิดออกนอกโลกใช่ไหมครับ?”

ทุกคนตกตะลึงกับความคิดใหญ่โตของหงต้าหลี่ อย่างไรก็ตามเห็นได้ชัดว่า นี้มันยังไม่พอ

"โอ้" เมื่อหลินหยูหยินวาดล้อมรอบเมืองด้วยกำแพง เธอไม่สามารถเขียนแปลนอาคารจบได้ง่าย ๆ “ต้าหลี่ เราควรสร้างป้อมปืนที่มุมกำแพง โอ้ ป้อมปืนแม่เหล็กไฟฟ้า นี้แหละสิ่งที่ควรมี”

ถังมู่ซิน: "..."

ลี่เนียนเหว่ย: "..."

หลิงเสี่ยวหยี่: "..."

หลินซี่ฉวน: "..."

คนอื่น ๆ: "…"

ซุปเปอร์ปืนแม่เหล็กไฟฟ้า

"พูดจริงเหรอ?!" ดวงตาของหงต้าหลี่เปล่งประกายเป็นสีทองเล็ก ๆ ที่ส่องแสง “เธอสามารถสร้างปืนแม่เหล็กไฟฟ้าแรงสูงได้เหรอ?!”

“โอ้ ปืนแม่เหล็กไฟฟ้านั้น มันทำง่ายมาก” หลินหยูหยินตอบตรง ๆ อย่างไม่สนใจใคร “สิ่งที่นายต้องมี คือ แท่งแม่เหล็กสองแท่ง ซึ่งเป็นตัวนำไฟฟ้าเพื่อทำหน้าที่เป็นรางวางตรงกลางและส่งกระแสไฟฟ้าเข้าไปในสามแท่งเพื่อสร้างห่วง วางการติดตั้งนี้ในสนามแม่เหล็กและชาร์จพลังงาน มันจะชาร์จพลังงานไว้และรอใช้งาน ปล่อยพลังแม่เหล็กออกมา หากการติดตั้งมีความทนทานเพียงพอก็สามารถปล่อยกระสุนที่มีน้ำหนักเฉลี่ย 300 กรัมได้ และความเร็วของกระสุนจะอยู่ที่ 4,000 เมตรต่อวินาที ในสุญญากาศ ความเร็วนี้สามารถเพิ่มได้ถึง 8,000 เมตรต่อวินาที”

ถังมู่ซิน: "..."

ลี่เนียนเหว่ย: "..."

หลิงเสี่ยวหยี่: "..."

หลินซี่ฉวน: "..."

คนอื่น ๆ: "…"

พระเจ้า เขากำลังสร้างป้อมปราการ? นี่คือโรงเรียน! โรงเรียน! ไม่มีใครเคยได้ยินเกี่ยวกับโรงเรียนที่มีป้อมปราการบนกำแพงด้านนอก!

"เอางั้นแหละ" หงต้าหลี่ไม่คิดว่าจะได้สร้างป้อมปืนที่ด้านบนของกำแพงโรงเรียน เพราะปัญหาอยู่ที่อื่น “ฉันไม่คิดว่าประเทศนี้จะยอมให้เราวางป้อมปืนที่กำแพงชายแดนของเรา… อาวุธแบบนี้มีอานุภาพทำลายล้างสูงมาก มันเป็นอาวุธทำลายล้างที่เยี่ยมยอดจริงๆ”

ถังมู่ซิน: “พวกเธอสองคนจะไม่ทดลองอาวุธหน่อยเหรอ? หากเป็นงี้ต่อไป อีกไม่นานได้ไปกินข้าวแดงคู่กันแน่เลย!”

หงต้าหลี่ลูบคางของเขา “นั่นคือสิ่งที่ฉันกังวลเหมือนกัน…” ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็สว่างขึ้นและเขาก็พูดขำ ๆ ว่า “ฉันเข้าใจแล้ว!” หงต้าหลี่สั่งผู้ติดตามของเขา “นาย ออกไปข้างนอกและตะโกนดัง ๆ หาพี่เทิร์นแบค ใช้ลำโพง บอกว่าฉันกำลังตามหาเขา”

หึ่ม... เขาลืมพี่เทิร์นแบคที่ทำงานให้สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติได้อย่างไร? นี่เป็นเวลาที่เหมาะสมที่สุดที่จะให้เขาช่วย!

ผู้ติดตามชายเดินออกไปข้างนอกทันที

ตามที่คาดไว้ของหงต้าหลี่ มู่ฮุยโจวที่สวมเสื้อผ้าเฉดสีเข้มและมีเครื่องหมายตำรวจได้มาปรากฏตัวต่อหน้าเขาภายในสิบนาที “ท่านนายน้อยต้าหลี่ ท่านกำลังเรียกหาผมอยู่ใช่ไหม?”

หงต้าหลี่หัวเราะเบา ๆ “ถูกต้อง ฮ่าฮ่า ฉันรู้ว่านายอยู่ใกล้ ๆ นี้ มาเร็ว ๆ ฉันกำลังออกแบบโรงเรียนของฉันอยู่” ขณะที่เขาพูด เขาชี้ไปที่หน้าจอโน้ตบุ๊คของหลินหยูหยิน “ดูนี่สิ นี่คือกำแพงกั้นโรงเรียนของเรา ใช่ มันสูงประมาณ 10 เมตร กว้าง 6 เมตร รถสองคันขับขนานเข้ามาได้”

ปากของมู่ฮุยโจวอ้าปากค้างจนเขาสามารถยัดกำปั้นเข้าไปได้ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกลัว ขณะที่เขาถามว่า “นายน้อยต้าหลี่กำลัง… สร้างโรงเรียนหรือป้อมปราการครับ? ผมไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าโรงเรียนอื่น ๆ ที่สร้างขึ้นจะขนาดใหญ่ขนาดนี้ แม้แต่เรือนจำเมืองเทียนจิงตะวันตกของเราก็ไม่น่ากลัวขนาดนี้!”

วิศวกรพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “ไม่ใช่แบบนั้นสิ มันจะเป็นป้อมปราการมากกว่า”

มู่ฮุยโชว:  “นายน้อยต้าหลี่คิดว่ารัฐบาลปฏิบัติไม่ดีต่อเราและท่านนายน้อยตั้งใจจะก่อกบฏเหรอครับ?”

"ฮะ นายพูดอะไร?" หงต้าหลี่โกรธมากจนทุบโต๊ะ "นี่คือโรงเรียน! โรงเรียน! หรือนายจะเรียกมันว่าเมืองหลานเซียงหรืออะไรก็ได้ ไม่ว่ายังไงก็ต้องอลังการ ต้องยิ่งใหญ่ มันต้องเจ๋งที่สุด ต้องเป็นที่หนึ่งและยอดเยี่ยม! มันควรจะเรียบหรู ความหมายแฝงคือมันต้องดุดัน ไม่มีขีดจำกัดและน่าค้นหา มีความเรียบง่าย แต่ทันสมัยในประเทศ ทีโม่ต้องตาย เอ่อ…ไม่นับทีโม่!” [ทีโม่คือตัวละครใน lol ที่คนเกลียดนัก เพราะระเบิดเห็ด]

เขาพูดอย่างเร่งรีบ คำพูดที่เร่งรีบ ทำให้มู่ฮุยโจวเวียนหัว ในที่สุดเขาก็เข้าใจ “ท่านนายน้อยต้าหลี่ตั้งใจจะให้ครอบครัวล้มละลายโดยการสร้างโรงเรียนแบบนี้เหรอ? แต่นี่… มันจำเป็นต้องทำให้ดูน่ากลัวขนาดนี้เลยเหรอ? แค่กำแพงเมืองก็มีราคาแพง ... หลายร้อยล้านแล้วมั้งนั้นครับ?”

“คุณก็พูดเกินไป ไปทีละอย่าง ช้า ๆ สิ” หงต้าหลี่สูดดมและคิดตามมู่ฮุยโจว “งดงาม สิ่งที่เราต้องการ คือ ความงดงาม! ฉันจะเป็นคนจัดการเรื่องนี้ ฉันไม่เคยเล่นแบบนี้มาก่อน ฉันปรารถนาที่จะสร้างมาตลอด นี้คือการสร้างเมืองตามที่ฉันคิดไว้ ฉันจะสร้างมันด้วยวิธีไหนก็ได้!”

ในที่สุดมู่ฮุยโจวก็คิดได้ “โอ้… ท่านนายน้อยต้าหลี่กำลังวางแผนที่จะเล่นเป็น 'นายกเทศมนตรีเหรอครับ? นายน้อยต้องการออกแบบเมืองด้วยตัวเอง นั่นเป็นความคิดที่ไม่เลวเลย ก็ดีครับ ถ้าคืบหน้ายังไงก็บอกผมด้วยล่ะกัน”

จากนั้นเขาก็รู้ว่าเขาประเมินหงต้าหลี่ต่ำไป

หงต้าหลี่พูดว่า “หยูหยินตั้งใจจะติดตั้งปืนแม่เหล็กไฟฟ้าระดับสูงสัก 2-3 กระบอกที่ด้านบนของกำแพง มันจะมีปัญหาอะไรหรือเปล่า?”

“ว้าว ซุปเปอร์ปืนแม่เหล็กไฟฟ้า…” มู่ฮุยโจวย้ำกับตัวเองเบา ๆ สองครั้งและคิดได้อย่างรวดเร็วว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขาตะโกนว่า “ท่านนายน้อยพูดอะไรนะครับ? ติดตั้งปืนแม่เหล็กไฟฟ้าที่ด้านบนของกำแพง?! โอ้ พระเจ้า!” เขาแทบจะกัดลิ้นขาด “ท่านนายน้อยคิดจะก่อสงครามจริง ๆ เหรอครับ? ซุปเปอร์ปืนแม่เหล็กไฟฟ้า! แล้วท่านนายน้อยจะซื้อมันมาจากไหน? เท่าที่ผมรู้ แม้แต่เมริกาก็ยังไม่ได้เริ่มสร้างต้นแบบที่ใช้งานได้!”

หงต้าหลี่ยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้ “หยูหยินแนะนำ… นั่นไม่ใช่ความคิดของฉัน”

“คือ คุณหยูหยิน…” มู่ฮุยโจวครุ่นคิดและพูดว่า “ไม่ นี่มันมากเกินไป ผมต้องกลับไปขอคำแนะนำ คือผมก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะครับ ท่านนายน้อยต้าหลี่ ถ้าท่านต้องการสร้างเมืองหรือโรงเรียนก็ไม่มีปัญหา อย่างไรก็ตามเรื่องอาวุธ ผมไม่สามารถตัดสินใจได้ ทำไมไม่รอก่อนล่ะครับท่านนายน้อยต้าหลี่? ผมจะกลับไปขอคำแนะนำเดี๋ยวนี้ 10 นาที.. ไม่ ผมจะตอบกลับภายใน 5 นาที ขอเวลาเดี๋ยวนะครับ!”