ระบบใช้จ่ายตอนที่152

บทที่ 152: E-Sports

ในตอนนี้หลินซี่ฉวนไม่รู้จักคำว่าพ่ายแพ้เลย เธอสามารถเอาชนะทุกคนที่มาท้าทายเธอได้หมด

หลายต่อหลายคนต่างประหลาดใจและตอนนี้พวกเขาก็เริ่มชื่นชมในฝีมือของเธอ บางคนก็มึนงงว่าเธอทำได้อย่างไร ไม่มีใครในเซิร์ฟเวอร์ที่สามารถจัดการอวตารของเธอได้เลย เธอชนะพวกเขาทั้งหมดด้วยทักษะของเธอ ผู้เล่นตัวท็อป ๆ มีเพียงคนเดียวที่สามารถโจมตีเธอได้ ซึ่งเธอเลือดลดแค่ 1/4 ของ HP ของเธอ ถึงแม้จะพยายามอย่างสุดกำลังก็ตาม

หลังจากที่ต่อสู้กับทุกคนที่ท้าทายในเซิร์ฟเวอร์ทั้งหมดเป็นเวลาสองชั่วโมง ในที่สุดหลินซี่ฉวนก็พอใจ

เจ้าตัวเล็กกำลังยืดเอวเผยให้เห็นท่อนบนของเธอโดยไม่ได้ตั้งใจ ผิวของเธอขาวราวกับหิมะและเนียนราวกับผ้าไหม เธอพูดออกมาว่า "อ่า ในที่สุดหนูก็ได้เล่นเกมจนพอใจสักที ฮิฮิ"

ตาของผู้คนก็เกือบจะถล่นออกมา

ถังมู่ซินไม่มีแรงที่จะบ่นหงต้าหลี่ที่ซื้อชุดอาวุธให้กับเด็กผู้หญิงคนนี้ ตัวเขาได้ซื้ออาวุธครบเซทมูลค่ากว่า 20,000 หยวน เห็นได้ชัดว่าพรสวรรค์การใช้เงินของหงต้าหลี่นั้นมีมากขนาด

ไม่ว่าเด็กผู้หญิงคนนี้จะมาจากสวรรค์หรือนรก  แต่ก็ได้เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ใช่ศัตรู ส่วนผิวของเธอที่ดูสะดุดตามี่อยู่ภายใต้เสื้อเชิ้ตและสิ่งสกปรกนั้น หงต้าหลี่ก็ไม่ได้สนใจมันนัก เขาแสร้งทำเป็นไม่เห็นมันและถามไปว่า "เฮ้ ซี่ฉวน เธอพอใจแล้วใช่ไหม? เราจะไปกันได้หรือยัง?"

แม้ว่าหลินซี่ฉวนจะไม่เต็มใจนัก แต่เธอก็รู้ว่าเธอไม่สามารถอยู่ที่นี้ได้อีกต่อไป ขณะที่เธอยืนขึ้นก็ได้บ่นพึมพำไปว่า “เฮ้อ ถ้าหนูได้เล่นแบบนี้ได้ทุกวัน ถ้ามีการแข่งขันเกมนี้ในอนาคต หนูคงจะเข้าร่วมแน่นอน! แล้วพ่อหนูคงไม่ห้ามหนูเล่นหรือบ่นว่าเสียเวลา จากนั้นหนูคงจะ..

ฮะ? ไม่มีคำว่า E-Sports ในโลกนี้เหรอ?

หงต้าหลี่รู้สึกได้ทันทีว่าวันนี้เขาโชคดี ไม่เพียงแต่เขาได้พบกับโลลิต้าที่น่ารัก เพราะโลกใบนี้ยังไม่มีการแข่งขันเกม ตัวเขามีเงินและเขาก็สามารถจัดการแข่งขัน E-Sports ของตัวเองได้!

หงต้าหลี่หัวเราะเสียงดังและพูดว่า "ฉันตัดสินใจแล้ว! ฉันจะจัดการแข่งขัน! การแข่งขัน PK ในเกมมังกรยุคทวีป!"

"นายอยากจัดการแข่งขันเหรอ?" ถังมู่ซินคิดอยู่พักหนึ่งและไม่ได้คัดค้าน “ฉันคิดว่านี่น่าจะได้ผลอยู่นะ ซี่ฉวนเองก็เก่งอยู่แล้ว ในการแข่งขันคงจะมีการต่อสู้ที่ดุเดือดมากมาย ฉันเชื่อเลยว่าจะมีคนเข้าร่วมเยอะมาก!”

"ใช่ ฉันเอาด้วย" หงต้าหลี่เป็นคนนำทาง "ส่วนเรื่องรายละเอียด เราจะพูดคุยกันหลังจากที่เราได้ตัดสินใจล่ะกัน!"

กลุ่มของพวกเขาออกจากร้านอินเทอร์เน็ต หงต้าหลี่ดึงแขนของหลินซี่ฉวนและถามว่า "เฮ้ ซี่ฉวน ตัวเธอสกปรกมอมแมมมาก ทำไมไม่ขอให้พี่สาวพาเธอไปอาบน้ำล่ะ? ถ้าเธอไม่อาบน้ำ ผิวพรรณของเธอก็จะเป็นกลากเกลื้อนและเส้นผมของเธอก็จะมีเหา นะ ถ้าเธอยังสกปรกอยู่อย่างนี้"

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ" เมื่อได้ยินหงต้าหลี่พูดแบบนี้ เธอก็รู้สึกกลัวทันที ร่างเล็ก ๆ ของเธอเอนไปข้างหลังโดยไม่รู้ตัวและพูดว่า "ไม่จำเป็นเลยค่ะ พี่ชาย หนูอิ่มแล้ว และยังได้เล่นเกมอย่างมีความสุขด้วย เรื่องอื่นไม่จำเป็นเลยค่ะ"

"โอ้" ถ้าเป็นคนอื่น พวกเขาคงทำตัวเหมือนคุณลุงแปลก ๆ ที่พยายามหลอกล่อโลลิต้าและพยายามเอาใจเธอ อย่างไรก็ตามหงต้าหลี่ไม่เคยคิดเรื่องแบบนี้มาก่อน หงต้าหลี่พูดอย่างตรงไปตรงมาและชี้นิ้วสั่งการทันที "พาเธอไปห้องอาบน้้ำสาธารณะและอาบน้ำเธอเดี๋ยวนี้!"

คิดว่าโลลิตัวน้อยจะหาทางต่อต้านกับผู้ติดตามชายสามคนได้งั้นเหรอ?

เธอถูกจับทันที เธอตะโกนขอความช่วยเหลือตลอดทาง แต่หงต้าหลี่ค่อนข้างเป็นที่รู้จักของผู้คนในระแวกนี้ คนไหนจะกล้าก้าวเข้ามาหา

เมื่อเห็นผิวขาว ๆ ของเธอจากการโดนอุ้มเป็นครั้งคราว หงต้าหลี่ก็แอบคิดว่าที่เธอวิ่งหนีออกจากบ้านเพราะพวกเขาไม่อนุญาตให้เธอเล่นเกม มันดูไม่สมเหตุสมผล ดูจากผิวพรรณของเธอ เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ใช่คนจากครอบครัวธรรมดา

หลังจากอุ้มโลลิต้าขึ้นรถมาได้ หงต้าหลี่และถังมู่ซินก็ขึ้นรถตามมา น้ำตาของเด็กสาวรินไหลไม่หยุด "พวกคุณมันคนใจร้าย หนูคิดว่าพวกคุณจะเป็นคนดี แต่ในท้ายที่สุดพวกคุณก็ทำร้ายหนู ฮือฮือ"

"ใช่ เราต้องการให้เธอกลับบ้าน" หงต้าหลี่ถามว่า "คําถามคือ เธอขะร้องไห้ทำไม? ถ้าเธอไม่ฟังฉัน ฉันจะจับตัวเธอและมาเป็นอาหารให้เสือตัวนี้เดี๋ยวนี้เลย" เขายกเคลตินขึ้นกลางอากาศ "เคลตินยิ้มยิงฟันให้สาวน้อยคนนี้ดูทีสิ!"

ทันใดนั้นเคลตินก็ยิ้มยิงฟันใส่หลินซี่ฉวน

"นายกำลังทำอะไรไร้สาระ!" ถังมู่ซินเตะหงต้าหลี่ด้วยความโกรธ ทําให้เขาร้องอวดโอย ถังมู่ซินปลอบใจหลินซี่ฉวนเบา ๆ “ซี่ฉวน อย่าฟังเรื่องไร้สาระของเขาเลย เขาแค่ทำให้เธอกลัว ที่จริงเราแค่อยากให้เธออาบน้ำและแต่งตัวสวย ๆ น่ะ เราจะไม่รังแกเธอหรอก”

หลังจากนั้นถังมู่ซินก็มองไปที่เธอ หนูน้อยก็หยุดร้องไห้และถามว่า "จริงเหรอ? พวกพี่จะไม่รังแกหนูใช่ไหม?"

"ใช่จ้ะ" ถังมู่ซินคิดจะทำอะไรบางอย่าง "แล้วก็ความจริงแล้ว เขาเป็นคู่หมั้นของพี่เอง เธอรู้ใช่ไหม? ฉันจะปล่อยให้เขาทำร้ายเธอทำไม?"

คําเหล่านี้มีประโยชน์มากกว่าพันคํา และทันใดนั้นโลลิต้าตัวน้อยก็หยุดกลัว เธอไม่ใช่คนโง่ เธอเชื่อว่าเมื่อหากมีคู่หมั้นคนนี้อยู่เคียงข้างผู้ชาย เขาจะไม่กล้าเอาเปรียบเธออย่างแน่นอน เมื่อคิดแบบนี้แล้ว เธอก็รู้สึกดีขึ้นมากและพยักหน้าเบา ๆ

หลังจากมาถึงห้องอาบน้ำสาธารณะชื่อดังในทิศตะวันตกสี่แยกวงเวียน กลุ่มคนของพวกเขาก็เดินเข้ามาอย่างสง่าผ่าเผย หงต้าหลี่จัดการให้ผู้ติดตามหญิงสองคนพาหลินซี่ฉวนไปอาบน้ำและเขาก็นั่งรอที่โซฟากับคนอื่น ๆ หงต้าหลี่ถามถังมู่ซินเบา ๆ “ซินซิน เธอคิดยังไงกับเด็กผู้หญิงคนนี้? ฉันรู้สึกได้เลยว่าเธอไม่ได้มาจากครอบครัวธรรมดา”

ถังมู่ซินพูดเบา ๆ “ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน ฉันสังเกตเห็นผิวพรรณของเธอ เห็นได้ชัดว่าเธอไม่กังวลถึงอาหารการกินและการใช้ชีวิตเลย และอาจมีคนไปส่งเธอที่โรงเรียนด้วยก็เป็นได้ ผิวของเธอขาวและเนียนมาก อาจเป็นเพราะว่าเธอใช้เครื่องสำอางชั้นดีมาเป็นระยะเวลานาน ฉันคิดว่าเธอคงใช้นมอาบน้ำบ่อยซะด้วยซ้ำไป”

"อะไรนะ! นี้เธอรู้ถึงขนาดนั้นเลยเหรอ?"   หงต้าหลี่แสดงสีหน้าหวาดกลัวถังมู่ซิน เขาพูดด้วยความตกใจว่า "อย่าบอกนะ ชาติที่แล้วเธอเป็นนักสืบมาก่อน น่ากลัวมาก!"

"จะบ้าเหรอ คนอย่างนายมันไม่มีหัวใจที่จะใส่ใจเท่านั้นเอง!" ภังมู่ซินพูดอย่างโกรธ ๆ ว่า "นายมีแผนจะทำอะไรกับเด็กผู้หญิงคนนี้?"

หงต้าหลี่แตะคางของเขาและพูดว่า "พูดตามตรง ฉันแทบจะทนไม่ได้ที่จะปล่อยเธอกลับบ้าน ไม่อย่างนั้น ฉันก็จะอดจัดงานการแข่งขัน E-Sports สิ  แต่ปัญหาก็คืออย่างที่เธอพูด ภูมิหลังครอบครัวของเธอน่าจะมีหน้ามีตา ทันทีที่ใบหน้าของเธอเผยในที่สาธารณะ พ่อแม่ของเธอก็จะมาตามหาเธอแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้น ฉันก็จะทำอะไรได้ยากลำบาก"

"ใช่" ถังมู่ซินรู้ทันที เพราะสิ่งที่เขาพูดนั้นมีเหตุผลมาก เธอครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งและพูดว่า "ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องตระกูลหลินชนชั้นสูงคนอื่นในเมืองเทียนจิงนอกจากหลินหยูหยิน ตามอายุของเธอในตอนนี้ เธอไม่น่าวิ่งหนีออกจากบ้านมาเมืองอื่นได้ แต่เธอกลับสามารถไปไหนได้ไกลโดยไม่พกบัตรประจำตัว และรูปร่างหน้าตาของเธอก็เหมือนขอทานและเสื้อผ้าของเธอก็ขาดรุ่งริ่งด้วย"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ ถังมู่ซินก็คิดอีกครั้งและพูดว่า "เป็นไปได้ไหมว่าเธอมาจากตระกูลหลิน? อาจจะเป็นไปได้แฮะ”

"ช่างเถอะ" หงต้าหลี่ขี้เกียจเกินไปที่จะคิดและสั่งให้หลิงเสี่ยวหยี่ว่า “หาใครสักคนสืบตระกูลหลินในเมืองและเช็คว่ามีการแจ้งความตำรวจหรือไม่ ถ้ามีให้แจ้งฉันทันที”

"รับทราบค่ะ"

ถังมู่ซินพูดไม่ออก บางครั้งความคิดนี้ก็อาจจะมีประโยชน์ หลินซี่ฉวนหนีออกจากบ้าน ครอบครัวของเธอต้องแจ้งความกับตำรวจ ดังนั้นพวกเขาจะสามารถเช็คได้เมื่อตรวจสอบกับตำรวจ

หลังจากจัดการปัญหาของหลินซี่ฉวนแล้ว ต่อไปเป็นประเด็นของการแข่งขัน E-Sports ที่หงต้าหลี่พูดถึง

ถังมู่ซินถามว่า "ต้าหลี่ การจัดแข่งขัน E-Sports ที่นายพูดถึง นายมีแผนหรือยัง? ถ้าเราทำดีๆมันอาจจะไปได้ดีเลยก็ได้นะ"

"แน่นอน ฉันมี ก็ง่าย ๆ" หงต้าหลี่สูดลมหายใจเข้าและพูดว่า "แค่ใช้เงินแค่นั้นเอง ฉันเป็นมืออาชีพในการถลุงเงินอยู่แล้ว"

"ฉันรู้ว่านายเก่งถลุงเงิน โอเค๊!?" ถังมู่ซินพูดอย่างโกรธ ๆ ว่า "ฉันถามนายว่าจะใช้เงินที่ไหน ไม่ใช่ถามว่านายใช้เงินยังไง!"

"มันแตกต่างกันด้วยเหรอ ระหว่างการใช้เงินที่ไหนกับวิธีการใช้เงิน?" หงต้าหลี่นับนิ้วของเขาทีละนิ้ว "มันก็เหมือนกันทั้งคู่แหละน่า" เขารู้สึกได้ว่ามีรังสีอำมหิตข้าง ๆ เขาและเขาก็ยอมจำนนทันที "โอเค โอเค ฉันเข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว แตกต่างก็แตกต่าง ชั้นแรกของอาคารเฉินหุยของเราจะถูกใช้เพื่อเลี้ยงดูสุนัขจรจัด ในขณะเดียวกันชั้นสองสำหรับแมวจรจัด ตอนนี้มีบุคลากรมืออาชีพดูแลเรื่องนี้”

“ส่วนชั้นที่แปด คือ สำนักงานใหญ่ของเว็บไซต์จงเตียน และชั้นที่เก้า คือ บริษัทไกเหว่ยเอนเตอร์เทนเมนท์ ชั้นที่สิบก็ยังว่างอยู่ ยังมีอีกหลายที่มากมาย ดังนั้น เราจะลอง เราจะใช้ชั้นสาม จากนั้นฉันจะถามเสี่ยวหยี่ว่าชั้นสามจะสามารถตั้งคอมพิวเตอร์ได้ 500 เครื่องหรือไม่ แล้วเราก็จะเริ่มรับสมัครผู้ที่สนใจการแข่งขันและบอกให้หลินซี่ฉวนมาเป็นโค้ช เธอคิดว่าไง?”

อาคารเฉินหุย ปัจจุบันยังคงมีชั้นว่างอยู่มากมาย ไม่มีปัญหาใด ๆ ในการใช้อาคารเพื่อจุดประสงค์นี้

"อืม ฉันคิดว่าคงไม่เป็นไรหรอก คราวนี้นายคงจะใช้เงินมากเลยใช่มั้ย?“ถังมู่ซินคิดชั่วขณะ”แล้วหลังจากนั้นล่ะ?”

"คอมพิวเตอร์ห้าร้อยเครื่องพร้อมกับของกระจุกกระจิกอื่น ๆ สามล้านหยวนก็น่าจะพอแล้ว" ในขณะที่เขาเตรียมพร้อมที่จะเริ่มโครงการนี้ จู่ ๆ หงต้าหลี่ก็จำได้ว่าภารกิจเสริมที่สองของเขายังไม่เสร็จสมบูรณ์และเปลี่ยนคำพูดทันที "อ่ะ ใช่ เริ่มต้นด้วยคอมพิวเตอร์ 50 เครื่องแล้วดูผล บอกให้พวกเขาได้ฝึกสัก 1-2 เดือนแล้วดูผลก่อน ไม่ต้องรีบจัดชื้อเครื่องคอมนะ"

"หึ ทำไมคราวนี้นายถึงไม่รีบถลุงเงินแล้วล่ะ?" บอกตามตรงว่าการได้เห็นหงต้าหลี่ไม่ถลุงเงิน มันทำให้ถังมู่ซินรู้สึกแปลก ๆ "ทำอะไรเล็ก ๆ แบบนี้ ดูเหมือนไม่ใช่นายเลยนะ"

หัวหงต้าหลี่เต็มไปด้วยเหงื่อ "อ่า มันไม่มีอะไรหรอก เหตุผลหลักคือนี่ไม่ใช่สิ่งที่สามารถทำได้ภายในวันสองวัน เราต้องทำอย่างช้า ๆ ลองคิดดูว่าเราต้องเริ่มจากการโฆษณาใช่ไหม? ถ้าอย่างนั้นเราต้องรับสมัครคนใช่ไหม? คอมพิวเตอร์จะต้องได้รับการทดสอบหลังจากติดตั้งด้วย อีกทั้งฉันยังต้องวางแผนล่วงหน้าสำหรับการถลุงเงินในอนาคตที่ใหญ่กว่านี้อีก แต่ฉันได้คิดไว้แล้วว่าการแข่งขันนี้จะเป็นอย่างไร เราจะติดตั้งจอมอนิเตอร์ขนาดมหึมาหกจอที่สนามกีฬาทิศตะวันตกสี่แยกวงเวียน นักแข่งจะแข่งขันกันที่นั่นและผู้ชมจะเฝ้าดูอยู่ด้านบน พอรวมทุกอย่างเข้าด้วยกัน มันจะต้องมันส์อย่างแน่นอน!”

ถังมู่ซิน: "....."