เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ระบบใช้จ่าย ตอนที่ 123

ระบบใช้จ่าย ตอนที่ 123

ระบบใช้จ่าย ตอนที่ 123


ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

บทที่ 123: “ล้าง,ตัด,เป่า” กีเซอร์ หวัง

ไม่น่าแปลกใจที่ถังมู่ซินและมู่ซีเซียวอยากรู้อยากเห็น เพราะชายชรากล้าที่จะขับรถไวในขณะที่เขาขี่รถจักรยานยนต์ไฟฟ้า ตอนนี้ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยคราบน้ำมันและริ้วรอยเล็ก ๆ ยกเว้นผม,หนวดเคราและคิ้วของเขาเป็นสีขาว ร่างกายของเขาตัวเล็กและผอม เขาดูไม่เหมือนชายชราเลย หากบอกว่าเขาอายุยี่สิบหรือสามสิบก็คงเชื่อได้ง่ายๆเลย

"ลุงไม่เป็นไร" ชายชรารีบพูด "ท่านนายน้อยผู้นี้ รู้ว่าลุงไม่มีปัญญาจ่ายค่าเสียหายและลุงก็ต้องรีบไปทำงานด้วย เรื่องนี้ ลุงจะทำยังไงดีเนี่ย ... " ถึงตอนนี่เขาก็รู้สึกกลัว กระจกมองหลังมีค่าใช้จ่ายหลายหมื่นหยวน ถ้าเขาจะต้องจ่ายจริง ๆ เขาก็ไม่สามารถจ่ายได้หรอก เขาคงได้แต่หวังว่าท่านนายน้อยจากตระกูลร่ำรวยผู้นี้จะทำเป็นไม่สนใจเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ความเป็นไปได้นั้นมันไม่ได้ดูใหญ่หรือเล็กเลย ...

"อย่าพึ่งรีบไป" คาดว่าหงต้าหลี่จะไม่อนุญาตให้เขาไป "พวกเราจะไม่ทำเฉยเหมือนครั้งก่อนที่ลุงทำหรอกนะ อย่างไรก็ตาม อย่างน้อยลุงต้องทำอะไรสักอย่าง ฉันไม่ต้องการเงินจากลุง แค่อยากจะให้ลุงตอบคำถามมา"

ไม่ต้องการเงิน!

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ดวงตาของชายชราก็สว่างขึ้นทันที "แน่นอน แน่นอน ถามมาเลย!"

ถังมู่ซินเป็นคนแรกที่ถาม "ลุงดูแลตัวเองอย่างไร ลุงดูเด็กกว่าวัยได้ยังไง ทั้ง ๆ ที่ลุงอายุมากกว่า 70 ปีแล้วนะ"

ไม่น่าแปลกใจที่ผู้คนจะอยากรู้ เพราะทั้งผู้ชายและผู้หญิงต่างมีวิธีดูแลตัวเองที่ต่างกัน หงต้าหลี่และมู่ซีเซียวกำลังคิดว่าชายชราคนนี้ไม่ธรรมดาและตัวตนของเขาค่อนข้างลึกลับ ในทางตรงกันข้าม สิ่งแรกที่ถังมู่ซินอยากรู้ก็คือวิธีที่ชายชรารักษารูปร่างหน้าตาของเขา ...

"ความลับของชีวิตในการมีสุขภาพที่ดี คือ การออกกำลังกาย" เมื่อได้ยินคำตอบของชายชรา เขาพูดพร้อมกับรอยยิ้มเสมอ "ในตอนที่ลุงไม่มีอะไรทำ ลุงก็จะไปสวนสาธารณะเพื่อออกกำลังกายและฝึกมวย ลุงมักจะกินตรงเวลาทุกวันและดื่มแอลกอฮอล์นิดหน่อย หนึ่งหรือสองแก้วทุกวัน และลุงก็คิดบวกอยู่เสมอ มีความสุข ลุงเลยดูอ่อนกว่าวัยล่ะมั้ง"

“ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ฉันจะเริ่มออกกำลังกายทุกวันนับจากนี้เป็นต้นไป” ตาของถังมู่ซินเปล่งประกาย "ถ้าทำเช่นนี้ฉันจะอ่อนวัยตลอดไป"

เดิมทีถังมู่ซินไม่ค่อยวิ่งในตอนเช้า แต่เมื่อชายชราเป็นแบบอย่างให้เธอได้คิด เธอก็อดไม่ได้ที่จะทำตามเขา เพราะความงามเป็นสิ่งที่ผู้หญิงทุกคนต้องการ ใครกันที่ไม่อยากดูอ่อนกว่าวัย

แทนที่จะชื่นชมชายชราเหมือนถังมู่ซิน แต่หงต้าหลี่กลับอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับงานของชายชรา เขาจึงถามว่า "แล้วลุงทำงานอาชีพอะไร? ชื่อของลุงล่ะ?"

“นามสกุลของลุง คือ หวัง” ชายชราได้ตอบ “นายน้อยเรียกลุงว่า กีเซอร์ หวัง ก็ได้ครับ สำหรับอาชีพของลุงนั้น ...” เขาหัวเราะแห้ง ๆ “มันเป็นงานเล็ก ๆ ไม่ไกลจากด้านหน้านี้ เป็นร้านเสริมสวย ลุงช่วยสระผม ตัดแต่งทรงผมและเป่าผมให้คนรุ่นเดียวกันกับลุงน่ะ”

“ล้าง,ตัด,เป่า” กีเซอร์ หวัง หงต้าหลี่ยิ้มและถามว่า "ลุงฝึกมวยแบบไหน? พลังกำลังหรอ?"

"ฝึกแบบผ่อนคลาย" กีเซอร์หวังพูดต่ออีกว่า "ลุงไม่ค่อยรู้อะไรมากหรอก แค่มวยไท่เก๊ก,มวยสิงอี้เฉวียน,กังฟูTongbei,กังฟูเส้าหลิน,กังฟูWudang,กังฟูXingyi,กังฟูYang,มวยหมัดเมา, ฯลฯ … ลุงรู้แค่คร่าว ๆ"

หลังจากได้ยินกีเซอร์หวังพูด มู่ซีเซียวก็ตาโตขึ้นมาทันที โชคของหงต้าหลี่กลับมาอีกครั้ง อย่างกลับสรวงสวรรค์ทรงโปรด!

ชายชราคนหนึ่งที่ชนเข้ากระจกหลังรถโซแองเจิ้ลกลับเป็นอาจารย์ศิลปะการต่อสู้!

จากที่ชายชราพูดถึงศิลปะการต่อสู้ทั้งหมดนั้น มู่ซีเซียวได้ฝึกฝนแค่กังฟูXingyiและกังฟูBajiเท่านั้น เขาไม่เคยได้ยินศิลปะการต่อสู้แบบอื่นมาก่อนเลยทั้งชีวิต!

"ลุงหวัง ลุงพูดจริงหรอ?" มู่ซีเซียวต้องการให้ลุงหวังยืนยันอีกครั้ง เพราะคืนนี้เขาอาจจะนอนไม่หลับก็ได้ "ผมขอเทียบการเคลื่อนไหวกับลุงได้ไหมครับ?"

เมื่อได้ยินเขาพูดแบบนั้น ตาของหงต้าหลี่และถังมู่ซินก็เปล่งประกาย

หงต้าหลี่: “ว้าว พี่มู่ นายรู้จักศิลปะการต่อสู้ด้วยหรอ?”

มู่ซีเซียวพูดอย่างหดหู่ "อย่าเรียกฉันว่าพี่มู่สิ ฉันรู้สึกว่านายกำลังเรียกฉันเหมือนแม่เฒ่าเลย [1. มู่ในภาษาจีนมีการออกเสียงเหมือนแม่] เรียกฉันว่าพี่เซียวเถอะ… "

"โอเค พี่เซียว" หงต้าหลี่พยักหน้า

ในขณะนี้ลุงหวังเริ่มตื่นตระหนก "อัยยา ท่านนายน้อย ลุงมีเรื่องด่วนจริงๆ หากลุงไปสายและช้า เขาจะหักค่าจ้างของลุง ยิ่งไปกว่านั้น ลุงไม่รู้จะชดใช้ให้ท่านนายน้อยยังไง ..."

หงต้าหลี่หักนิ้วของเขาแล้วพูดว่า "ลุงหวัง ทำไมไม่มาทำงานกับฉันล่ะ เงินเดือน 5,000 ต่อเดือน รวมที่พักและอาหาร คิดว่ายังไง?"

ถังมู่ซินที่อยู่ข้าง ๆ ถามอย่างเร่งรีบว่า "ต้าหลี่ ทำไมนายถึงจ้างเขา ทั้ง ๆ ที่ยังไม่รู้ความสามารถของเขาแน่ชัด? นายไม่กลัวเขาจะตบตาเราหรอ?"

"ไม่ต้องกังวล" หงต้าหลี่ยิ้มและพูดว่า "ถ้าเขาโกหก พี่เซียวจะทำร้ายเขาแน่ อาจจะต่อยเขาจนฟันร่วงเลยล่ะ"

มู่ซีเซียวพยักหน้า  "ลุงหวัง สรุปยังไง? ที่พูดไป ค่าจ้างหนึ่งเดือน 5,000 หยวน เงินเดือนนี้ไม่ถือว่าน้อยใช่ไหม?" เขาต้องการให้ชายชรายืนยันว่าเขาเป็นอาจารย์ศิลปะการต่อสู้จริง ๆ หรือไม่

"ให้ค่าจ้าง 5,000 ต่อเดือน จริง ๆ หรือ? รวมที่พักและอาหารด้วย?" เมื่อได้ยินอย่างนี้ ตาของลุงกีเซอร์หวังก็เปล่งประกาย "ลุงไม่ได้เก่งขนาดนั้น หวังว่าคงจะไม่โกรธลุงใช่มั้ย?"

"ตราบใดที่ลุงพูดจริง ฉันจะให้ 5,000 ต่อเดือน!" หงต้าหลี่อยากให้ลุงหวังยืนยันคำตอบ "สรุปยังไง? ลุงจะเอาไหม ถ้าอย่างนั้น ขึ้นรถ!"

"โอเค ตกลง!" กีเซอร์หวังทุบรถจักรยานยนต์ไฟฟ้า "ถ้าฉันมีรายได้ 5,000 ต่อเดือน ฉันก็ไม่ต้องการรถจักรยานยนต์ไฟฟ้าอีกต่อไปแล้ว เบรกมันไม่ดีเลย ... " เมื่อเขาพูดจบและกำลังจะขึ้นรถของหงต้าหลี่ เขาก็คิดอีกครั้งและรู้สึกเขินอายเล็กน้อย "เอ่อ เกรงว่าเสื้อผ้าของลุงจะทำให้รถของท่านนายน้อยเปื้อน ... "

"ไม่ต้องคิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้" หงต้าหลี่เปิดประตูรถของเขา "ขึ้นมาเลย!"

"ได้ครับ!" เมื่อได้ยินว่าเขาจะได้เงิน 5,000 ต่อเดือนกับท่านนายน้อยคนนี้ กีเซอร์หวังก็ปลื้มปริ่ม "ไม่ต้องมีพิธีรีตอง" เขาขึ้นรถและไม่สามารถหยุดตื่นเต้นได้ "อัยยา รถคันนี้ดีจริงๆ ตลอดชีวิตของลุง ลุงเคยนั่งรถยนต์ที่แพงที่สุดก็แค่รถบรรทุกที่มีราคาสูง 100,000 อย่างไรก็ตามเมื่อเทียบกับรถของท่านนายน้อยแล้วนั้น มันสุด สุด สุดยอด!"

"แล้วมันแตกต่างกันหรอ?" หงต้าหลี่ยิ้มและถาม "แตกต่างเพราะมันใหญ่กว่าเหรอ?"

"ใหญ่! แน่นอน มันใหญ่มาก!" ลุงหวังพูดต่ออีกว่า "ดูรถของท่านนายน้อยสิ มันกว้างขวางมากและลุงเหยียดขาได้ด้วย! นอกจากนี้ยังมาพร้อมกับตู้เย็นขนาดเล็ก ดูที่เบาะหนังนี้สิ อัยยา มันเป็นรถที่สุดยอดจริง ๆ! เจ๋งมาก! หลังจากกลับมา ลุงจะโชว์ฝีมือให้คนอื่นได้เห็นเอว!"

ทุกคนต่างก็ชื่นชม ถังมู่ซินยิ้มและพูดว่า "ลุงกีเซอร์หวัง ลุงต้องมีทักษะที่ยอดเยี่ยมแน่ ๆ ใช่มั้ย?"

"แน่นอนสิ!" กีเซอร์หวังพูดต่อว่า "ทักษะในการ 'ล้าง,ตัด,เป่า' ของลุงนั้นสุดยอดเลยล่ะ! เพียงแค่ห้านาที ลุงสามารถตัดแต่งทรงผมเสร็จทันที ... "

"ลุงกีเซอร์หวัง!" มู่ซีเซียวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ช่วยพูดว่า "เธอกำลังถามเกี่ยวกับทักษะการต่อสู้ของลุง ไม่ใช่ทักษะ 'ล้าง,ตัด,เป่า' ของลุงสักหน่อย!"

"เกี่ยวกับเรื่องนั้นสินะ" ลุงหวังก็ได้พูดว่า "ลุงน่ะฝึกฝนมาทั้งชีวิตแล้ว ก็น่าจะดีอยู่ แต่ก่อนที่ผ่านมาของฉัน ในช่วงที่ลุงอายุ 40 หรือ 50 ปีที่แล้ว คนอื่น ๆ เรียกลุงว่า เหยี่ยวทะยานหวังต๊ะหมิง ถึงลุงบอกไป เธอก็ไม่เข้าใจหรอก"

หงต้าหลี่ไม่รู้ว่าเหยี่ยวทะยานเป็นยังไง แต่อย่างน้อยเขาก็รู้ว่าชายชราคนนี้ถูกเรียกว่า หวังต๊ะหมิง ...

ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay

จบบทที่ ระบบใช้จ่าย ตอนที่ 123

คัดลอกลิงก์แล้ว