ระบบใช้จ่าย ตอนที่ 117
ระบบใช้จ่าย ตอนที่ 117
ติดตามเป็นกำลังใจให้ผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:BamแปลNiyay
บทที่ 117: ผมช่วยท่านได้เท่านี้ ...
เมื่อมองดูชูจงฉิน หงต้าหลี่ก็แทบจะหายใจไม่ออก “นาย…เรากำลังไปเที่ยวตามท้องถนนสนุก ๆ ไม่ใช่ไปแอฟริกาเพื่อไปรบนะ…”
"ผม ... ผมรู้ ... " ชูจงฉินตอบอย่างช่วยไม่ได้ “แต่ผมกลัวว่า.. ถ้าผมถูกนักข่าวจับตัวและล้อมรอบ พวกเราจะไม่สามารถหนีได้ นอกจากนี้วิธีนี้จะปลอดภัยกว่าด้วย จริงมั้ยครับ?”
"นั่นก็จริง" หงต้าหลี่เหยียดแขนและสั่งลูกน้องของเขา "พวกนายเองก็ให้ความร่วมมือด้วยนะ!"
ถังมู่ซิน: "..."
ดังนั้น รถแองเจิ้ลเพลย์ทั้งสามคันก็ได้ออกเดินทาง พร้อมกับรถโซแองเจิ้ลขับตามหลังมา พวกเขาไปที่ซูเปอร์มาร์เก็ตที่ใกล้ที่สุดทางตะวันตกของสี่แยกวงเวียน ที่ตั้งอยู่ภายในโรงเรียนประถมศึกษาเทียนจิงสี่แยกทิศตะวันตก เมื่อเจ้าของซูเปอร์มาร์เก็ตเห็นกลุ่มคนที่สวมผ้าคลุมผม เขาก็ยกมือยอมแพ้ "พี่ใหญ่ อย่าฆ่าฉันเลย! ฉันยอมแล้ว! คุณอยากได้อะไร เอาไปเลย!"
เสียงกรีดร้องดังออกมาจากซูเปอร์มาร์เก็ต
ถังมู่ซิน: "..."
หงต้าหลี่ที่มีผ้าคลุมผมอยู่ก็เดินก้าวไปข้างหน้าและกระแทกโต๊ะ "นายมีตั๋วลอตเตอรี่ขายที่นี่มั้ย!"
“มีครับ มี! มีแค่นี้ครับ!” เจ้าของร้านรีบหยิบกล่องกระดาษออกมาและพูดต่อว่า "ลอตเตอรี่ทั้งหมดอยู่ในกล่องนี้ พี่ใหญ่ คุณเอาไปได้เลย เอาไปให้หมดเลย!"
"ให้เงินเขา!" หงต้าหลี่ตัดสินใจแค่ 2 วินาที "5000!"
หนึ่งในผู้ติดตามข้างหลังเขาก็ได้เดินก้าวมาข้างหน้าและหยิบเงินสดออกมาจากกระเป๋าและหลังจากการนับเงินถูกต้องแล้ว ก็เอาเงินให้เจ้าของร้าน "รับเงินไป!"
"เอ๊ะ? เอ๊ะ?!" เจ้าของร้านตกตะลึง เดี๋ยวนี้มีโจรคุณธรรมแล้วเหรอ?
หงต้าหลี่ไม่สนใจเขาและหยิบตั๋วลอตเตอรี่ออกมาจากกล่อง "เร็วๆ ดูสิว่าเราจะชนะรางวัลไหนบ้าง!"
คนอื่นหัวเราะและเริ่มขูดเลขลอตเตอรี่ หลังจากนั้นไม่นาน หนึ่งในผู้ติดตามก็ร้องเสียงหลงออกมา: "ท่านนายน้อย ผมได้รางวัล 100!"
"ให้ทิปเงินเขา!" หงต้าหลี่สั่งคำขาด
ผู้ติดตามจึงรีบวิ่งตรงไปที่เจ้าของร้านและยื่นลอตเตอรี่ที่ชนะให้เขา เขารับรางวัล 100 หยวนไป "ดูสิ ฉันแค่มารับรางวัล ฉันไม่ได้ขโมยเงินของคุณสักหน่อย!" จากนั้นเขาก็ยัดเงินรางวัลลงในกระเป๋าเสื้อของเขาแล้วก็ขูดต่อ
ดูเหมือนว่าต้าหลี่ในตอนนี้จะมาเสียเวลาจริง ๆ แต่ในความเป็นจริงเขาได้เฝ้าสังเกตระบบใช้จ่ายในใจเขาอย่างลับ ๆ และเมื่อได้ยินเสียงผู้ชนะได้รับรางวัล ก็จะมีเสียงบี๊บจากระบบดังขึ้น มูลค่าการถลุงเงินในปัจจุบันลดลงจาก 9,984,594 หยวน เป็น 9,984,494 หยวน มันลดลง 100 หยวน!
หลังจากนั้นเขาก็กังวลและเต็มไปด้วยเหงื่อ หัวใจของหงต้าหลี่เต้นตึกตัก "อย่างที่คาดไว้ วิธีการอื่น ๆ ในการถลุงเงินนั้นเป็นที่ยอมรับของระบบ ยกเว้นการพนัน หากฉันได้รับเงินจากวิธีใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการพนัน เช่น ตั๋วลอตเตอรี่ ฉันอาจจะเกิดปัญหา โชคดีที่ฉันใช้ลอตเตอรี่เพื่อทดสอบ หากฉันไปเล่นพนันและได้รับรางวัล 5 ล้าน ฉังคงโดนหักคะแนนค่าสถานะนับสิบ!
ในเวลาเดียวกัน ถังมู่ซินก็ยิ้มและวิ่งไปรอบๆ "อาเสี่ย ฉันชนะรางวัลมูลค่า 300!"
เจ้าของร้านก็ได้นับแบงค์ 100 สามใบให้อย่างใจเย็นและมอบให้ถังมู่ซิน
ได้ยินเสียงบี๊บของระบบอีกครั้ง มูลค่าการถลุงเงินในปัจจุบัน คือ 9,984,494 หยวน ลดลงเป็น 9,984,194 หยวน!
หงต้าหลี่ถอนหายใจอย่างโล่งอก โชคดีที่ตั๋วลอตเตอรี่ไม่ได้มีรางวัลใหญ่
ทุกคนขูดเลขลอตเตอรี่ที่ด้านข้าง และจู่ ๆ เจ้าของร้านก็ตะโกนอย่างกระทันหัน "ฉันจำได้แล้ว! ฉันก็สงสัยตั้งนานว่าทำไมเสียงของคุณถึงฟังดูคุ้น ๆ!" เขาพูดในขณะที่วิ่งไปกระชากผ้าคลุมผมของหงต้าหลี่ออก และแน่นอนว่าคนที่ถูกกระชากผ้าคลุมผมนั้น คือ ไอดอลที่เขาชื่นชอบ จากนั้นเขาก็กอดต้นขาของหงต้าหลี่อย่างตื่นเต้นพร้อมกับกรีดร้องว่า "คุณ..คุณฉุยฉุย! คุณคือฉุยฉุย ไอดอลของฉัน!"
หงต้าหลี่: "..."
จากนั้นผู้ติดตามก็ได้ลากเจ้าของร้านซูเปอร์มาร์เก็ตออกมานอกร้าน หลังจากที่ลูกค้าได้ยินว่าฉุยฉุย จากที่พวกเขาได้แต่หมอบด้วยความหวาดกลัวอยู่มุมห้องก็ได้เปลี่ยนไปในทันตาเห็น พวกเขารีบวิ่งตรงมาหาหงต้าหลี่และจับตัวเขาไว้ ในขณะที่ส่งเสียงดังมากๆ:
"ฉุยฉุย ไอดอลของฉัน! ขอลายเซ็นหน่อยค่ะ ได้โปรดเถอะะ!"
"ฉุยฉุย ฉันชอบคุณจริงๆนะ!"
"โอ้พระเจ้า ฉันได้พบกับฉุยฉุยจริง ๆ ด้วย ฉันมีความสุขมาก! อ่า!"
"ฉุยฉุย ฉันดื่มเครื่องดื่มไมท์ทุกวันเลยนะ! วันละสามขวดเลยนะ!"
แฟน ๆ ผู้หญิงบางคนถึงกับบ้าคลั่ง
"ฉุยฉุย เป็นไอดอลชายของฉัน! ได้โปรดมีลูกกับฉันเถอะ!"
"ฉันด้วย! ฉันด้วย! ฉันไม่รังเกียจที่จะแบ่งคุณให้กับผู้หญิงคนอื่นหรอก!"
"ฉุยฉุย ฉันรักคุณ!"
ความปั่นป่วนได้ดึงดูดผู้คนอย่างรวดเร็ว การที่ขับรถหรูอย่างรถแองเจิ้ลเพลย์สามคันและโซแองเจิ้ลก็ทำให้ดึงดูดผู้คนแล้วส่วนหนึ่ง ประกอบกับพวกเขาได้ยินคนร้องเรียก "ฉุยฉุย! ฉุยฉุย!" ในพริบตาเดียวซุปเปอร์มาร์เก็ตทั้งหมดถูกล้อมรอบไปด้วยฝูงชน ผู้คนจำนวนมากตะโกนเสียงดัง: "ฉุยฉุย! ฉันรักคุณ!" "ฉุยฉุย ฉันขอลายเซ็นหน่อย ได้โปรด!"
ตัวของต้าหลี่ตอนนี้เต็มไปด้วยเหงื่อเย็น เหงื่อเย็นทะลักดั่งน้ำตก!
หงต้าหลี่ไม่คาดคิดเลยว่าตัวเองจะดึงดูดผู้คนจำนวนมากขนาดนี้ ถึงแม้ว่าคะแนนช่องสุขภาพและคะแนนช่องความสามารถทางเพศของเขาจะเต็มแล้ว แต่มันไม่ได้เชื่อมโยงกับช่องความแข็งแกร่ง! ด้วยร่างกายที่อ่อนแอของเขา การพยายามที่จะฝ่าฝูงชนออกมันแทบเป็นไปไม่ได้เลย
ท้ายที่สุด ชูจงฉินก็ตกอยู่ในความคิดที่สิ้นหวัง เขาหยิบมีดทำครัวจากด้านข้างและหยิบขวดเครื่องดื่มมา และเขาที่มีผ้าพันคอพันอยู่รอบ ๆ เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเขาก็ตะโกนว่า: "นี้คือการปล้น! พวกแกทุกคนคุกเข่าลงเดี๋ยวนี้ ฉันมีระเบิดอยู่ในมือ ใครก็ตามที่กล้ายืนขึ้น ฉันจะฆ่าพวกแกทั้งหมด!"
เสียงร้องของเขาดังกว่าเสียงของทุกคนในร้าน จากนั้นทุกคนที่อยู่ในร้านต่างก็กรีดร้องออกมาและคุกเข่ากันถ้วหนน้า
"ท่านนายน้อยวิ่งเร็ว!" ในตอนนั้น ชูจงฉินก็รีบวิ่งไปหาเขา "ผมจะคุ้มกันท่านเอง!"
"เพื่อนรัก!" หงต้าหลี่สัมผัสได้ถึงความจริงใจของเขา จนเขาเกือบจะน้ำตาไหลในทันที "ฉันจะจดจำเรื่องนี้ไว้ตราบชั่วนิรันดร์!"
ในเวลานี้เขาไม่มีเวลาสนใจเรื่องอื่นแล้ว หงต้าหลี่นำถังมู่ซินและผู้ติดตามทั้งเก้าของเขาหาโอกาสวิ่งออกจากฝูงชนไป หลังจากขึ้นรถ คนขับรถก็รีบเหยียบคันเร่ง จากนั้นรถก็ได้พุ่งทะยานไปยังทางถนนอย่างรวดเร็ว
ในขณะนี้ทุกคนรู้แล้วว่าเขาแกล้งปล้นเล่น ๆ และทำให้ใครต่อหลายคนรู้สึกอารมณ์เสียที่เสียโอกาสพูดคุยกับ "ฉุยฉุย" และเริ่มต่อว่าชูจงฉิน "อะไรกันเนี่ย! คุณกล้าโกหกเราได้ยังไง เราต้องสูญเสียฉุยฉุยไป ทุกคนทุบตีเขาเลย!"
"ในที่สุดฉันก็ได้เห็นฉุยฉุยอีกครั้ง แต่ก่อนที่ฉันจะมีเวลาเห็นหน้าเขาชัด ๆ เขาก็หายไปแล้ว ทุกคนทุบตีเขาเลย!"
"ใช่ ทุบตีเขา!"
"ใช่ ถ้ามันไม่เป็นแบบนี้ ฉันคงได้มีลูกกับฉุยฉุยไปแล้ว!"
อีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา ชูจงฉินที่ถูกทุบตีก็มีสภาพคล้ายขอทาน แต่ก็ถือว่าเขายังได้รับความปรานีอยู่บ้าง อย่างน้อยพวกเขาก็ทิ้งกางเกงไว้ให้เขาสวมใส่
เขาเดินบนถนนสี่แยก พร้อมกับมีรอยช้ำม่วงและรอยแผลแดงนับไม่ถ้วน ชูจงฉินพยายามยิ้มก่อนที่จะพูดว่า "ท่านนายน้อย ผมคงช่วยคุณได้เท่านี้แหละ ... "