ระบบใช้จ่ายตอนที่ 51
ระบบใช้จ่ายตอนที่ 51
ติดตามผลงานของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:แปลNiyay
บทที่ 51: ลูกระเบิดขนาดใหญ่
" ทำไมล่ะครับ?! " ดิงเชียงเฉินตกตะลึง เมื่อเขาได้ยินสิ่งที่หงต้าหลี่พูด เพื่อนร่วมชั้นต่างก็ตกตะลึงเหมือนกัน
ถังมู่ซินดึงแขนเสื้อของหงต้าหลี่และพูดว่า " ต้าหลี่ มันคือเงิน 200,000 หยวนนะ และมันเป็นเพียงการใช้เพลงในการประกอบภาพยนตร์สำหรับพวกเขาเท่านั้น ทำไมถึงไม่ยอมล่ะ? "
200,000 หยวน เป็นค่าลิขสิทธิ์เพลง มันไม่ใช่จำนวนเงินน้อย ๆ นี่ไม่ใช่เพียงธุรกรรมทางการเงิน แต่มันหมายความว่า บริษัทเป็งหุยฟิล์ม เลยนะ มันเป็นบริษัทที่รู้จักกันดี การที่ยอมรับข้อตกลงก็ย่อมหมายความว่าบทเพลงของบริษัทไกเหว่ยเอนเตอร์เทนเมนท์ จะสามารถถ่ายทอดบทเพลงสู่ภาพยนตร์ ทำให้เธอไม่เป็นนักร้องที่โดนรังแกและไม่มีชื่อเสียงอีกต่อไปเลย
แต่หงต้าหลี่กลับไม่เห็นด้วย ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเพื่อนพ้องหรือดิงเชียงเฉินจะตกใจ
ทั้งหมดนี้ไม่ได้มีความหมายอะไรกับสุดยอดผู้ใช้จ่ายอย่างหงต้าหลี่ เขาลูบจมูกแล้วพูดอย่างเป็นธรรมชาติว่า " ใครจะรู้ว่าภาพยนตร์เรื่อง ‘ผู้ติดตามสายลม’ มีมาตรฐานแค่ไหนกัน? ฉันไม่ต้องการให้เพลงที่โด่งดังเพลงแรกของน้องเนียนเหว่ยถูกทำลายโดยภาพยนตร์ที่ดูยุ่งเหยิงแบบนี้นะ แล้วฉันก็ยังไม่ได้ขาดเงินเลย "
แม้ว่าดิงเชียงเฉินไม่สามารถซื้อเพลงเพื่อใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ได้ แต่เขาก็ไม่ได้แคร์ที่เสียหน้า บทเพลง "ไล่ตามฝันหาอัสนีบาต" อาจเป็นเพลงที่ดี แต่เขาสามารถหาเพลงอื่นได้ตลอด แม้ว่าเพลงใหม่อาจไม่เหมาะสม อย่างที่บอกไปแล้ว ใคร ๆ ก็สามารถฟาดหัวเขาให้เลือดออกได้ แต่จะให้ขายหน้าไม่ได้! อาเสี่ยอย่างหงต้าหลี่คนนี้ได้พูดว่า ภาพยนตร์ของเขานั่นยุ่งเหยิง เขาก็ไม่สามารถทนได้อีกต่อไปแล้ว!
ดิงเชียงเฉินพูดอย่างหงุดหงิด " ภาพยนตร์เรื่อง ‘ผู้ติดตามสายลม’ ของเราทุ่มทุนจัดลูกระเบิดชุดใหญ่โดยลงทุนมากกว่า 10 ล้านหยวน มันไม่มีทางเป็นภาพยนตร์ที่ยุ่งเหยิงได้ และภายในประเทศมีภาพยนตร์จำนวนมากที่ใช้ทุนต่ำกว่า 5 ล้านหยวน "
ในโลกนี้ภาพยนตร์ที่มีงบประมาณการผลิตมากกว่า 10 ล้านนั้น ถือว่าเป็นภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมอย่างมาก
เมื่อเพื่อนร่วมห้องโดยรอบได้ยินงบประมาณการผลิต พวกเขาทั้งหมดก็สูดลมหายใจเข้าพร้อมกัน
หงต้าหลี่เป็นคนแบบไหนกัน? เขาเสียชีวิตบนโลกก่อนหน้านี้และเดินทางมายังโลกนี้ 10 ล้านหยวนในโลกนี้ เทียบเท่ากับ 50 ล้านหยวนบนโลกเท่านั้น นั่นแทบจะเป็นจุดเล็ก ๆ ราวถั่วลิสงในอุตสาหกรรมภาพยนตร์ ไม่มีทางที่จำนวนเงินนี้จะทำให้เขาตกใจกลัว หงต้าหลี่ยังคงอยู่เฉย ๆ และได้พูดว่า " มันก็แค่เงิน 10 ล้านหยวน ... ภาพยนตร์ผู้ติดตามสายลม มันก็ดีแค่ชื่อแหละ อย่างไรก็เถอะ มันก็ดูน่าจะเป็นภาพยนตร์ที่แย่อยู่ดี ... "
ดิงเชียงเฉินตัวสั่นด้วยความโกรธ เด็กชายคนนี้ตรงหน้าของเขา เขาคือนายน้อยของตระกูลหง ลูกชายคนเดียวและเป็นผู้สืบทอดเพียงคนเดียว เขาไม่สามารถที่จะหาเรื่องนายน้อยคนนี้ได้ ดังนั้นเขาจะพยายามทำให้ดีที่สุดเพื่อสงบสติอารมณ์และใช้น้ำเสียงที่อ่อนโยนของเขาเพื่อถาม หงต้าหลี่ " แล้วสิ่งใดที่ถือว่าเป็นลูกระเบิดชุดใหญ่ในการทุ่มเงินของท่านนายน้อยต้าหลี่ล่ะครับ? แค่สิบล้านก็ถือว่าสุด ๆ แล้วสำหรับงบประมาณการผลิตภาพยนตร์ของเราแล้วนะครับ "
หงต้าหลี่หายใจเข้าและพูดว่า " ดูเหมือนว่าบริษัทของคุณจะอยู่แค่ในระดับกลาง ๆ แสดงให้ฉันเห็นในภาพยนตร์เรื่องแรกทีสิ ถ้าดีจริง ฉันจะลงทุนอีกสามล้านหยวน กับชื่อของภาพยนตร์นั้น ผู้ติดตามสายลม ชื่อมันฟังดูไม่น่าประทับใจเท่าไหร่แฮะ ‘พายุชั่วพริบตา’ ชื่อนี้เป็นยังไง? นั่นฟังดูเข้าท่ากว่านะ "
จะลงทุนเพิ่มเติมอีกสามล้านหยวนให้เขางั้นเหรอ?
ดิงเชียงเฉินรู้สึกเหมือนหัวใจเขาหยุดเต้น ก่อนหน้านี้เขาเคยได้ยินว่านายน้อยหงต้าหลี่ของตระกูลหงเป็นคนใช้จ่ายฟุ่มเฟือย แต่ในที่สุดเขาก็สามารถเห็นมันได้ด้วยตาของตัวเองในวันนี้ ไม่เพียงแต่หงต้าหลี่ใช้เงินอย่างมือเติบ แต่เขายังทำตัวเป็นอาเสี่ยอีกด้วย
ลงทุนสามล้านหยวนแบบนั้นเหรอ? เงื่อนไขเดียว คือ ให้พวกเขาเปลี่ยนชื่อภาพยนตร์?
นี่เป็นเหมือนเงินที่ตกลงมาจากฟากฟ้า ไม่มีทางที่เขาจะพลาดมัน ดิงเชียงเฉินรีบตอบกลับทันทีว่า " โอเคครับท่าน ผมจะรายงานกับหัวหน้าของผมตอนนี้ เมื่อกลับมา ผมจะมอบฟิล์มภาพยนตร์ที่ถ่ายไว้ให้แก่ท่านนายน้อยต้าหลี่ครับ ร้อยละของผลกำไรการจัดการจะเป็นไปตามกฎปกติ ตามสัดส่วนกับสิ่งที่ท่านนายน้อยต้าหลี่ลงทุนครับ "
หงต้าหลี่ยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้ และหงต้าหลี่ก็พูดกลับไปว่า " มันไม่มีประโยชน์ที่จะพูดออกมาทั้งหมดนี้ แสดงภาพยนตร์ให้ฉันเห็นก่อน ฉันจะได้ตัดสินใจว่าภาพยนตร์เรื่องนี้มันจะคุ้มค่าที่จะลงทุนหรือไม่ ฉันอาจเป็นคนฟุ่มเฟือยก็จริง แต่ฉันจะไม่ทิ้งเงินไปอย่างเปล่าประโยชน์ อืม ฉันจะได้ดูภาพยนตร์เมื่อไหร่? "
ในฐานะผู้ผลิตเพลงให้กับเป็งหุยฟิล์ม ดิงเชียงเฉินจึงได้รับสิทธิพิเศษบางอย่าง นี่เป็นเวลาที่ดีที่จะได้รับเงินลงทุนสำหรับภาพยนตร์มากขึ้น เขาต้องทำมัน แม้ว่ามันจะเกินระดับของเขาก็ตามเถอะ เขารีบหา USB จากกระเป๋าของเขาแล้วพูดว่า " ท่านนายน้อยต้าหลี่ ท่านมีคอมพิวเตอร์ที่นี่หรือไม่? ผมมีภาพยนตร์บางฉากใน USB นี้ ได้โปรดเชิญดูเลยครับ "
หงต้าหลี่หักนิ้วของเขา " เรามีคอมพิวเตอร์ไหม? เอาคอมพิวเตอร์มาให้ฉันที "
ทุกคนรอบตัวส่ายหัว " ไม่มีครับ/ค่ะ "
หงต้าหลี่: " ไปซื้อคอมพิวเตอร์มาหนึ่งเครื่องเลยตอนนี้! ให้ใครไปดีล่ะ? " หงต้าหลี่ชี้ไปที่ผู้ติดตามคนนึง " นาย ก้าวออกมา! รับเงิน 10,000 หยวนและนำคอมพิวเตอร์กลับมา มันจะต้องเป็นคอมพิวเตอร์ที่ดีนะ เอาให้คุ้มกับราคาที่ฉันจ่ายไป นายสามารถเลือกรุ่นเองได้เลย "
" รับทราบครับ ท่านนายน้อย! " ผู้ติดตามได้เงินจำนวนมากเมื่อเทียบกับคนธรรมดา ๆ มันนับว่าเป็นความโชคดีของเขามาก เพียงแค่ทำธุระเล็กน้อย เขาก็จะได้รับเงินจากนายน้อยผู้นี้ เจ็ดถึงแปดพันหยวนเพื่อเป็นเงินค่าขนม ใครกันที่จะพบกับโอกาสที่ดีเช่นนี้ได้ง่าย ๆ! ดังนั้นแล้วเขาจึงหายตัวไปในทันที
หลิงเสี่ยวหยี่ถือโอกาสนี้และถามหงต้าหลี่ว่า " ท่านนายน้อย ฉันเองก็ขอไปทำธุระด้วย! "
หงต้าหลี่: " มีโอกาสให้สำหรับทุกคนอยู่แล้ว! "
หลังจากครึ่งชั่วโมงต่อมา
หงต้าหลี่จ้องมองและอ้าปากค้างที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ " ฉันสามารถบอกได้ทันทีว่า นี่เป็นฉากที่ดูปลอมมาก นี่คือสิ่งที่คุณพูดว่ามันเป็นการลงทุนเสมือนโดยการทุ่มลูกระเบิดอย่างงั้นหรอ?! "
" ใช่แล้ว นั่นแหละครับ มีอะไรผิดปกติหรือเปล่าครับท่าน? " ดิงเชียงเฉินเช็ดเหงื่อจากหน้าผากของเขา " ทีมสร้าง 3D ของเราใช้เวลามากกว่าครึ่งเดือนในการสร้างพื้นหลังสำหรับฉากนี้ นี่คือเทคโนโลยีที่ทันสมัยที่สุดในประเทศ มันอาจดูปลอมไปหน่อย แต่ไม่ใช่ในระดับที่รับไม่ได้ ใช่ไหมครับ? "
หงต้าหลี่ได้เห็น CGI ที่น่าสนใจทุกประเภทในโลก แม้ว่าอนิเมชั่นจะดูสมจริง แต่ก็ไม่ตรงกับสภาพแวดล้อมโดยรอบเลย หงต้าหลี่กล่าวอย่างโศกเศร้าว่า " นี่เป็นเพียงฉากที่มีภูเขาและแม่น้ำ คุณได้ทำ CGI ด้วยเหรอ? คุณล้อเล่นอยู่รึไง? "
ดิงเชียงเฉินตอบกลับมาว่า " ผมเองก็ไม่ต้องการแบบนั้นเหมือนกันแหละ แต่เราจะหาฉากหลังที่เหมาะสมสำหรับฉากนี้ได้ที่ไหนเล่า นี่เป็นทางเลือกสุดท้ายแล้วนะครับ ท่านนายน้อยต้าหลี่ ท่านรู้หรือไม่? เพียงแค่ย่อหน้าสั้น ๆ ของ CGI ราคาที่เราต้องจ่ายเป็นราคาประมาณ 500,000 หยวน! เรามี 500,000 หยวน และมันไม่พอต่อฉากอื่น ๆ ครับ ท่านพอจะเข้าใจใช่ไหม? "
หงต้าหลี่เพิกเฉยต่อเสียงของเขาไปเลย “ฉากในภาพยนตร์นั้นแย่มาก แม้กระทั่งเนื้อเรื่องก็แย่ นี้มันหนังโง่ ๆ ที่อยู่ตามเน็ตหรือไง? ฉากตอนที่น่าตื่นเต้นอยู่ที่ไหน? เรื่องราวก็ช้าเหมือนแม่น้ำ นี้คุณตั้งใจจะทำหนังเรื่องนี้จริง ๆหรอ?”
" เนื้อเรื่องไม่ดีหรือครับ? " ดิงเชียงเฉินพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อปกป้องภาพยนตร์ของเขา เขาจึงพูดว่า " นี่เป็นเนื้อเรื่องที่ดีที่สุดที่เรามี คนที่เคยดูภาพยนตร์ พวกเขาต่างก็บอกว่ามันดีครับ! "
อ่า เขาดันลืมมาตรฐานของอุตสาหกรรมบันเทิงในโลกนี้ไปเลย มันช่างน่ารำคาญซะจริง
หงต้าหลี่พูดพึมพำอย่างต่อเนื่อง " ฉันหวังสูงมากเลยนะ แต่นี้มันไม่ดีเลยสักนิด เนื้อเรื่องควรจะดีกว่านี้ เพื่อสร้างภาพยนตร์อนิเมชั่น CGI นั้นต้องไร้ที่ติและได้มาตรฐาน นักแสดงก็จะต้องหล่อเท่ห์! ดูนี่สิ นี่มันภาพยนตร์จริง ๆ งั้นเหรอ? "
ดิงเชียงเฉินเทียงหัวชนฝา " ใช่ แน่นอนครับ มัน..! นี่จะเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ดีที่สุดในปีนี้อย่างแน่นอน "
หงต้าหลี่กล่าวอย่างเด็ดขาดว่า " ฉันจะลงทุนห้าล้านหยวน! ทำตามคำสั่งของฉันเท่านั้นและเปลี่ยนสิ่งที่ฉันบอกไปทั้งหมด! "