ระบบใช้จ่ายตอนที่ 42
ระบบใช้จ่ายตอนที่ 42
ติดตามผลงานของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:แปลNiyay
บทที่ 42: รางวัลที่ไม่คาดฝัน
บทสนทนาชุมชนรอบ ๆ เย่ไหลเซียง
" เฮ้ คุณได้ยินมาบ้างรึเปล่า? ดูเหมือนว่าก่อนหน้านี้มีคนมาขอซื้อบ้านที่นี่ ได้ยินมาว่ามีนายน้อยจากตระกูลที่ร่ำรวยกำลังหาซื้อบ้านเพื่อใช้เลี้ยงสุนัข ฉันไปถามมาเมื่อเช้านี้ บ้านแถวนี้ขายเกือบหมดแล้ว ไม่มีแม้แต่บ้านให้เช่าเลย "
" โลกของคนรวย เราไม่สามารถเข้าใจพวกเขาได้หรอก ซื้อบ้านมากมายเพื่อใช้เลี้ยงสุนัขเนี้ยนะ เฮ้ เฮ้ เขามีเงินมากมายขนาดที่สามารถผลาญเงินได้มากขนาดนี้เลยเรอะ "
" ทำไมเขาทำแบบนั้นกันล่ะ? ใช้เงินหลายล้านหยวนเพื่อใช้เลี้ยงสุนัข เห้อ.. โอ้ ใช่แล้ว ฉันได้ยินมาว่าคนที่ดูแลสุนัขให้เขาจะได้รับเงินเดือน 1,000 หยวนต่อเดือนพร้อมให้ที่อยู่อาศัยฟรีด้วยนะ คน ๆ นี้เป็นคนฟุ่มเฟือยโดยแท้จริงเลย ฉันไม่เคยเห็นใครทำแบบนี้มาก่อนเลยแฮะ "
…
ในย่านที่อยู่อาศัยใกล้เย่ไหลเซียง
เสียงสุนัขเห่าหอน ได้ยินอยู่ตลอดเวลา
โฮ่งโฮ่งโฮ่ง !!!
โฮ่งโฮ่งโฮ่ง !!!
บรู๊ววว !!
" บ้าเอ๊ย! พวกเราควรมีชีวิตแบบนี้รึไง! สุนัขบ้านี้อยากตายในตอนเช้ารึไงกัน! และไอ้สุนัขนี้ไม่ได้มีตัวเดียวด้วย! " ผู้ชายคนหนึ่งคลุมศีรษะด้วยผ้าห่มของเขาอย่างโกรธเกรี้ยว แต่หลังจากนั้นไม่นานเขาก็โยนผ้าห่มทิ้ง " อ้าาาา ฉันทนไม่ไหวแล้ว ฉันจะตีมัน! นี่มันอะไรกันนักกันหนา! มันเหมือนแมลงวันที่จู่ ๆ ก็บินใกล้ ๆ หูของฉัน ฉันจะฆ่าคนแล้วเห้ย! โอ้ ไม่ดิ ฉันจะไปฆ่าสุนัขแล้วเห้ย! "
ภรรยาของเขาจับเขา แล้วพูดว่า " ที่รัก คุณไม่อยากอยู่บนโลกนี้แล้วหรอ? คนที่เลี้ยงสุนัขพวกนั้นเป็นนายน้อยจากตระกูลที่ร่ำรวยนะ! ว่ากันว่าเขาซื้อบ้านหลายสิบหลังเพื่อใช้เลี้ยงสุนัขเพียงอย่างเดียว คุณจะเอาชนะเขาได้อย่างไร? รอไปก่อนนะที่รัก หลังจากนั้น เดี๋ยวมันก็ดีขึ้นเอง "
" อะไรนะ ... นี่มันบ้าอะไรกันเนี่ย! น่ารำคาญ! ฉันจะฟ้องร้องเขา! " เห็นได้ชัดว่า ในกรณีนี้ เขามีโอกาสในการชนะคดีอยู่น้อยมาก ซึ่งเขาก็ได้แต่โกรธและกลับไปนอนต่อ เขาเอาผ้าห่มคลุมศรีษะอีกครั้ง แม้ว่าพวกเราจะต่อสู้กับเศรษฐีร่ำรวยไม่ได้ แต่พวกเราก็ไม่สามารถหนีความวุ่นวายจากเขาไปได้สินะ? “ถ้าเขาทำให้ฉันโกรธอีกล่ะก็ ฉันจะขายบ้านให้เขาซะ เราจะได้ย้ายออกไปจากทีนี้!”
…
มีใครบางคนไม่สนใจว่าเกิดอะไรขึ้น นั้นก็คือหงต้าหลี่ ตอนนี้เขานอนหลับอย่างสบายในชั้นเรียนอีกครั้ง
สำหรับหงต้าหลี่ที่สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยด้วยเกียรตินิยมในชีวิตที่ผ่านมาบทเรียนในโรงเรียนมัธยมนั้นง่ายเกินไปสำหรับเขา ไม่ว่าเขาจะฟังบทเรียนหรือไม่ก็ตาม มันก็ไม่มีความหมายกับเขาเลย
ใบหน้าของเขาหันหน้าไปทางด้านซ้ายในขณะนอนหลับหนึ่งบทเรียน เมื่อเขาเบื่อ เขาก็เปลี่ยนข้างและหันไปด้านขวาเพื่อนอนหลับสำหรับบทเรียนถัดไป ...
เมื่อเขาตื่นขึ้น เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา มีข้อความจากหลิงเสี่ยวหยี่ส่งมาหาเขา
หลิงเสี่ยวหยี่: ท่านนายน้อยค่ะ ตอนนี้บริษัทของเราเริ่มจ้างคนมาทำงานในบริษัทสื่อบันเทิงแล้วค่ะ และฉันได้ตกลงทีมที่จะเข้าร่วมกับเราแล้วค่ะ และท่านผู้ชายกำลังเตรียมที่จะโอนกรรมสิทธิ์อาคารเฉินหุยให้ จะเสร็จเร็ว ๆ นี้ค่ะ
เมื่ออ่านข้อความของเสี่ยวหยี่ การที่มีผู้ช่วยที่มีความสามารถ มันทำให้เขาไม่ต้องเจอความยุ่งยากทั้งหลาย มันดีจริง ๆ
หงต้าหลี่ตอบกลับด้วยข้อความ: แล้วการทำงานของน้องสาวลี่เนียนเหว่ยล่ะ? เธอเริ่มซ้อมแล้วหรือยัง? แล้วสนามกีฬาล่ะ? พวกเขาสามารถเริ่มสร้างเวทีได้ทันทีใช่ไหม? ฉันต้องการให้ออกมาดีที่สุด เอ๊ะ และเพิ่มขนาดของโฆษณา สำหรับตอนนี้ขอแค่เพิ่มโฆษณารอบ ๆ พื้นที่ในสี่แยกทิศตะวันตก ทำสโลแกน ว่า " คอนเสิร์ตฟรี ยินดีต้อนรับทุกคน "
ฉันมีเงื่อนไขเดียว: จำนวนผู้เข้าร่วมดูคอนเสิร์ตจะต้องมีจำนวนมากพอสำหรับคอนเสิร์ต! ฉันไม่ต้องการแค่คนสองสามพันคนมากระจัดกระจายเฉย ๆ
คำตอบของหลิงเสี่ยวหยี่มาอย่างรวดเร็ว: โอเคค่ะ ฉันจะพยายาม น้องสาวลี่เนียนเหว่ยได้ลงนามในสัญญากับบริษัทไกเหว่ยเอนเตอร์เทนเมนท์อย่างเป็นทางการแล้วค่ะ เราจ่ายเงินทั้งหมด 200,000 หยวน สำหรับการละเมิดสัญญากับบริษัทก่อนหน้านี้ของเธอแล้ว อ่อ และอีกอย่างท่านนายน้อยค่ะ ฉันได้รวบรวมข้อมูลส่วนใหญ่เกี่ยวกับร้านหนังสือตุรกีแล้วค่ะ ฉันจะส่งให้ท่านในตอนพักกลางวัน
หงต้าหลี่: โอเค เยี่ยม! ฉันจะคิดแผนการที่จะหลอกล่อเขาเอง! หึหึ
…
ในฐานะผู้อำนวยการสร้างเพลง ชางเวินชีและเพื่อนร่วมงานอีกสองคนของเขาได้ทำหน้าที่ตรวจสอบและแนะนำเพลงใหม่ ในรัฐสวรรค์มีบริษัทที่ได้มีผู้ผลิดซอฟต์แวร์กระจายเสียง ได้ออกอากาศเพลง กู จี ที่โด่งดังที่สุด และในรัฐสวรรค์มีกลุ่มคน แบ่งออกเป็น 6 กลุ่ม หน้าที่ของชางเวินชี คือการจัดหมวดหมู่เพลงที่มีคุณภาพในระดับที่แตกต่างกันออกไปและวางไว้ในซอฟต์แวร์ ซึ่งเพลง กู จี ได้ถูกแนะนำต่อสาธารณะตามอันดับเพลงของพวกเขา
งานนี้ดูเหมือนจะสนุกมาก แต่ในทางปฏิบัติมันตรงกันข้ามกันโดยสิ้นเชิง แม้ว่าเพลงส่วนใหญ่จะได้รับการตรวจสอบแล้ว ก่อนที่เขาจะฟังเพลงของศิลปินก็เถอะ แต่พวกเขายังได้ฟังเสียงแปลก ๆ ในหูอยู่ ซึ่งเมื่อทีมงานตรวจสอบ เสียงที่พวกเขาได้ยินมันแทบจะเป็นเหมือนเสียงของปีศาจ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อพวกเขาต้องทำมันแทบทุกวันและทุกปี ชางเวินชีรู้สึกว่าต้องขอบคุณพรจากสวรรค์ที่เขาไม่ได้เป็นโรคทางจิตเหมือนกับคนอื่น ๆ ที่ทำอาชีพเดียวกับเขา
แต่เมื่อตอนเช้าตรู่ เมื่อชางเวินชีได้ฟังเพลงที่ไม่สามารถเข้าใจได้ อย่างไม่มีเหตุผล
จู่ ๆ เพื่อนร่วมงานของเขาก็รีบวิ่งด้วยความกระตือรือร้น เขามีอาการตื่นเต้นและน้ำลายก็แทบจะไหลลงมาจากปาก " พี่ชาง ฉันพบสมบัติ ฉันพบสมบัติแล้ว เมื่อวานนี้! "
" นายชนะพนันได้เงินห้าล้านหยวนมารึไง? " ชางเวินชีโบกมือต่อหน้าเพื่อนร่วมงานของเขา " อะไรทำให้นายตื่นเต้นมากขนาดนี้กันเนี่ย? "
" พี่ชางยังจำภารกิจที่เราตกลงกันได้อยู่ไหม? คนที่ทำบทเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องผู้ติดตามสายลม? " เพื่อนร่วมงานของเขาเช็ดน้ำลายและจ้องมองไปที่ชางเวินชี ด้วยดวงตาที่แวววาวเหมือนหลอดไฟ
" อย่ามองฉันแบบนั้นแบบปลากัดสิ " ชางเวินชีก้าวถอยหลังสองก้าว เพราะเขาตกใจ " ฉันรู้หรอกน่า ภารกิจบ้าบอนั้นน่ะ หัวหน้าขอให้เราช่วยเลือกเพลงประกอบ แต่ปัญหาก็คือจนถึงตอนนี้ยังไม่มีเพลงที่เหมาะสมเลย ทำไม? หรือว่านายค้นหาเพลงได้แล้ว? เปิดเพลงให้ฉันได้ฟังหน่อยสิ " ภาพยนตร์เรื่องผู้ติดตามสายลมเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่หาดูยากในรัฐสวรรค์ เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา การผลิตภาพยนตร์เรื่องนี้มีค่าใช้จ่ายประมาณแปดล้านหยวนหรือมากกว่านั้น มันเป็นประเภทนิยายวิทยาศาสตร์และเป็นภาพยนตร์เกินคาดมากที่สุดแห่งปี มันไม่ใช่แค่หนึ่งในภาพยนตร์ที่ได้รับการคาดหวังมากที่สุด แต่มันเป็นภาพยนตร์ที่เกินความคาดหมาย ด้วยเหตุนี้ภารกิจในการค้นหาบทเพลงที่เหมาะสมสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ มันจึงเป็นเรื่องที่หายากเป็นพิเศษ
" ฉันไม่ได้แค่ฟังเพลงมานะ แต่ยังแอบบันทึกมันไว้ด้วย! " เพื่อนร่วมงานของเขาเริ่มเฉยเมย เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ พี่ชางไม่รู้หรอกว่าผู้หญิงคนนั้นที่ฉันถ่ายวิดีโอไว้ เธอสวยมากขนาดไหน! เธอน่ารักจริงๆ! และเพลงของเธอมันยังโคตรจะยอดเยี่ยมมาก! "
" หยุดพล่ามสักที! เร็วเข้า และเอาเสียงมาให้ฉันฟัง! " แม้ว่าเขาจะพูดแบบนี้ แต่ชางเวินชีก็ยังรู้สึกสับสนเล็กน้อยในใจของเขา เมื่อได้ยินคำพูดของเพื่อนร่วมงาน ศิลปินคนนี้ที่ถูกกล่าวถึงโดยเพื่อนร่วมงาน อาจจะเป็นศิลปินหน้าใหม่และไม่เป็นที่รู้จัก ซึ่งบางทีไอ้ศิลปินคนนั้นมันอาจจะห่วยแตกมากก็ได้ ใครจะไปสนใจกันฟร๊ะ
แต่เขาก็รู้ดีว่าในฐานะโปรดิวเซอร์เพลง การรู้จักรายใหญ่และรายเล็ก ๆ ในวงการเพลงเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ เนื่องจากเพื่อนร่วมงานของเขาไม่รู้จักชื่อของนักร้องคนนั้น เธอน่าจะต้องเป็นศิลปินหน้าใหม่ในสื่อบันเทิงแน่
โชคดีที่เพื่อนร่วมงานของเขาหยิบกล้องวิดีโอออกมาอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ถอดการ์ดหน่วยความจำออกแล้วเชื่อมต่อกับคอมพิวเตอร์
การบันทึกเสียงก็ได้แสดงขึ้นหลังจากนั้น
สภาพแวดล้อมในตอนบันทึกเสียงในที่แออัดและสภาพแวดล้อมแย่ ในช่วงต้นของวิดีโอ ฉากนี้ทำให้ชางเวินชีขมวดคิ้ว ใครบางคนที่ร้องเพลงในสถานที่เช่นนี้ เธอสามารถทำได้ดีแค่ไหนกัน?
ชางเวินชีสงสัยเล็กน้อย " นายแน่ใจใช่ไหม นายไม่ได้ล้อเล่นกับฉันนะ? "
" คุณจะเข้าใจเองล่ะ หลังจากดูวิดีโอนี้เสร็จแล้ว " เพื่อนร่วมงานของเขาจ้องมองอย่างตั้งใจที่หน้าจอและน้ำลายของเขาก็พุ่งออกมาอีกครั้ง " เธอกำลังออกมา เธอกำลังออกมา! "
และทันใดนั้น ในวิดีโอปรารกฏเด็กสาวคนหนึ่งยืนอยู่บนเวที ผมของเธอหย่อนลงมาถึงเอวของเธอและร่างกายของเธอเรียวสวย อารมณ์เข้าถึงเพลงของผู้หญิงที่งดงามคนนี้ รู้สึกได้ว่าเธอเติบโตมาจากครอบครัวที่ดีแน่ ๆ แต่ก่อนที่ชางเวินชีจะพูดอะไร อารมณ์ของเธอก็ได้เปลี่ยนไปในเสี้ยววินาที
หัวใจของชางเวินชีแทบจะกระโดดออกมา
" ฉันขอมอบเพลง’ไล่ตามฝันหาอัสนีบาต’ให้กับทุกคนค่ะ! " หญิงสาวได้พูดอยู่บนเวที
เมื่อได้ฟังเพลงจังหวะสนุก เสียงที่ชัดเจนและสดใสของเด็กผู้หญิงคนนั้น เหมือนเสียงฟ้าร้องที่หู สั้น ๆ แค่สามนาทีผ่านไป ทำให้ชางเวินชีรู้สึกประหลาดใจอย่างมาก หลังจากตกตะลึงมาเป็นเวลา 30 วินาทีแล้ว ชางเวินชีก็บีบคอเพื่อนร่วมงานของเขาอย่างรุนแรง " ผู้หญิงคนนี้คือใคร? บอกฉันมาเดี๋ยวนี้! เธอเป็นใคร? ฉันจะหาเธอได้ยังไง?
"พาเธอมาพบฉันตอนนี้เลย!"