ระบบใช้จ่ายตอนที่ 38

บทที่ 38: แสงสว่างราคา 20 ล้านหยวน

ลี่เนียนเหว่ยร้องเพลงจบทั้งสองเพลง เพลงแรกที่ดูทรงพลังคือเพลง "ไล่ตามฝันหาอัสนีบาต" ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความเป็นราชินีของเธอ และเพลงที่แสนจะซาบซึ้งนั้นมีชื่อเพลงว่า "ปีแสงที่เพ้อฝัน" ผู้ชมทั้งหมดที่ได้ฟังเธอร้องเพลงต่างคลั่งไคล้เธอเป็นอย่างมาก

แฟนคลับในตอนนี้ดูเรียบง่ายกว่าเหล่าแฟนคลับของหงต้าหลี่ในก่อนหน้านี้มาก ตราบใดที่นักร้องไม่น่าเกลียดเกินไปและการร้องเพลงของเธอดีต่อหู นั่นก็เพียงพอแล้วสำหรับพวกเขา ซึ่งมันแตกต่างจากนักร้องในโลกก่อนหน้าของหงต้าหลี่ นักร้องในโลกก่อนจะต้องได้รับการฝึกฝนและโปรโมทก่อนที่จะได้เลื่อนตำแหน่งและบางครั้งเบื้องหลังของนักร้องก็อาจจะทำให้ผู้ฟังนั้นเสียน้ำตาไปกับเรื่องราวของนักร้องเลยด้วยซ้ำ

ลี่เนียนเหว่ยคืนไมโครโฟนและเดินลงเวทีท่ามกลางเสียงเชียร์ของผู้คนและยืนอยู่ตรงหน้าหงต้าหลี่ " ท่านนายน้อยต้าหลี่ ... ฉันร้องเพลงโอเคไหมคะ? "

เธอค่อนข้างมั่นใจในความกล้าของเธอ แต่เธอก็ไม่แน่ใจว่าเธอจะได้รับการยอมรับจากหงต้าหลี่หรือไม่ ดังนั้นเธอจึงค่อนข้างกังวล

" สาวน้อย ท่านนายน้อยยอมรับเธอแล้วจ้า จากนี้ไปเธอจะเป็นศิลปินภายใต้บริษัทของท่านนายน้อย " ผู้จัดการของเธอกระทุ้งข้อศอกของเธอ แล้วพูดว่า " เร็วเข้า ทักทายเขาในฐานะ 'ท่านนายน้อย'! สิ เพราะท่านนายน้อยตั้งใจจะจัดตั้งบริษัท ถ่ายทำภาพยนตร์และซื้ออาคารสำนักงานอาคารเฉินหุยในสี่แยกทิศตะวันตกในตอนนี้! "

เมื่อได้ยินว่าหงต้าหลี่ยอมรับในความสามารถของเธอ ตอนนี้ลี่เนียนเหว่ยก็น้ำตาไหลออกจากดวงตาและเสียงของเธอก็สั่น " ท่าน…ท่านนายน้อย " ที่จริงแล้วความฝันของเธอนั้นง่ายมาก เธอต้องการที่จะมุ่งเน้นในการเขียนเพลงและร้องเพลงเท่านั้น เธอชอบร้องเพลงมากและถ้ามีคนที่ชอบฟังเสียงของเธอ มันก็เพียงพอแล้วสำหรับเธอ

หงต้าหลี่ยิ้มอย่างร่าเริงและเกาจมูกของเขา และพูดว่า " เธอร้องเพลงได้ดีมาก เธอจะได้ทำงานภายใต้บริษัทฉันต่อจากนี้ไป ตอนนี้เธอเป็นศิลปินคนแรกในบริษัทของฉันและเป็นสมาชิกคนแรกของบริษัทฉัน " เมื่อพูดอย่างนี้ หงต้าหลี่ก็แตะคางของเขา " เมื่อพูดถึงบริษัทของฉัน ยังไม่มีชื่อบริษัทเลย ยังไม่มีชื่อที่เหมาะสมเลยแฮะ " ในขณะที่เขาพูด หงต้าหลี่ก็มองไปที่ผู้จัดการสาว และทันใดนั้น หงต้าหลี่ก็พูดว่า " โอ้ ใช่ ฉันยังไม่รู้จักชื่อของเธอเลย "

ผู้จัดการสาวพูดอย่างตื่นเต้น " ฉันชื่อจางไก ไกที่หมายถึงสีสันค่ะ "

" โอเค เข้าใจแล้ว " การแสดงออกของหงต้าหลี่สงบนิ่งราวกับว่าการคิดชื่อบริษัทใหม่ของเขา ซึ่งมันไม่สำคัญสำหรับเขาเลย เขาจึงพูดออกมาว่า " ถ้าอย่างนี้ เราจะตั้งชื่อบริษัทนี้ว่า ไกเหว่ยเอนเตอร์เทนเมนท์ มันเป็นชื่อที่เรียบง่ายและก็จำได้ง่ายด้วย "

ลี่เนียนเหว่ยและจางไก พวกเธอต่างตกตะลึง ตกตะลึงมาก " ไก … ไกเหว่ย? "

ปัญหาใหญ่ในตอนนี้ คือ การที่ต้องซื้ออาคารสำนักงานและการจัดตั้งบริษัทบันเทิง แต่ท้ายที่สุดแล้วชื่อของพวกเธอกลับถูกใช้เพื่อตั้งชื่อบริษัทอย่างนั้นหรอ? ท่านนายน้อยคนนี้คงไม่ได้คิดอะไรเลยสินะ เพราะมันคงจะไม่ได้มีความสำคัญต่อเขาจริงๆ

อาเสี่ยอย่างหงต้าหลี่ เขาก็คงคิดแค่เรื่องการจ่ายเงินเท่านั้น อุตสาหกรรมภาพยนตร์ในโลกนี้ยังทำงานได้ไม่เต็มที ตามความเป็นจริงและตามความรู้ของเขา ธุรกิจทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับสื่อบันเทิงในโลกใบนี้เรียกได้ว่าย่ำแย่

ค่าธรรมเนียมของศิลปิน แม้แต่ศิลปินที่ได้รับความนิยมสูงสุดในประเทศก็ได้รับเงินสำหรับการเข้าร่วมอีเวนท์นั้น ๆ ศิลปินจะได้รับค่าตัวสูงสุดแค่ประมาณ 200,000 หยวนเท่านั้น แม้ว่าแฟนคลับของศิลปินจะชอบมากแค่ไหนก็ตาม แต่แฟนคลับในโลกนี้ก็ไม่ได้คลั่งไคล้เหมือนแฟนคลับจากโลกก่อนของหงต้าหลี่เลย

ดังนั้นการใช้เงินจำนวนมากกับศิลปินจึงไม่ได้ผลกำไรแน่นอน ไม่ว่าลี่เนียนเหว่ยจะทำงานหนักแค่ไหน ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดที่เธอสามารถทำได้ คือ การที่บริษัททำเงินได้สองหรือสามล้านหยวน ถ้าทำได้ เงินจำนวนนี้ มันก็จะมากพอ ๆ กับเงินที่ใช้ซื้ออาคารสำนักงาน

หงต้าหลี่นำลี่เนียนเหว่ยและจางไกไปที่มุมหนึ่งของไนท์คลับและถามว่า " ชื่อของเธอคือ ลี่เนียนเหว่ย ใช่ไหม? น้องเนียนเหว่ย เพลงที่เธอเขียนจนถึงตอนนี้ เพลงที่เธอแต่งและร้องเพียงพอที่จะเปิดคอนเสิร์ตไหม? ถึงแม้ว่าตอนนี้เพื่อนร่วมชั้นของฉันจะได้รวมตัวกันรอบ ๆ เหมือนคอนเสิร์ตแล้วก็ตามเถอะ แต่ไอ้การที่พวกเขาแต่ละคนถือสุนัขคนละตัวมาดูมันค่อนข้างเป็นภาพที่ตลกพอสมควร

ลี่เนียนเหว่ยเขินอายมากเมื่อต้องเจอคนแปลกหน้ามากมาย พูดได้เลยว่าเธอรู้สึกตื่นเต้นมากในตอนนี้ เธอไม่กล้าที่จะนั่งกับหงต้าหลี่และเลือกที่จะนั่งบนโซฟา เธอก้มหัวลงและเธอพูดเบา ๆ ว่า " ใช่ค่ะ ฉันได้แต่งเพลง 17 ถึง 18 เพลงแล้ว มันน่าจะเพียงพอแล้วค่ะ "

" อืม ถือว่าเป็นเรื่องที่ดี เราจะเปิดคอนเสิร์ตกลางแจ้งที่นี่ ที่พลาซ่าในสี่แยกทิศตะวันตก พรุ่งนี้ตอนกลางคืน! " หงต้าหลี่หัวเราะเสียงดัง " ครั้งนี้ล่ะ ฉันจะได้สามารถใช้จ่ายเงินได้มากแน่ ๆ ฮ่าฮ่าฮ่า! "

ถังมู่ซินที่อุ้มสัตว์เลี้ยงของเธอ เสี่ยวเสี่ยวไบสุนัขเชาเชาขนสีขาวซึ่งถูกย้อมให้ดูเหมือนหมีแพนด้าและนั่งข้าง ๆ หงต้าหลี่ เธอก็ได้รีบถามอย่างสงสัยว่า " ต้าหลี่ นายกำลังจะเปิดคอนเสิร์ตจริงจังอย่างนั้นหรอ? นั่นมันเป็นเรื่องที่ยากมากนะ ต้องจัดการหลาย ๆ อย่างเลยนะ นายจะต้องไปจัดการด้วยตัวเองและเช่าระบบเสียงสเตอริโอ ไฟเวทีและอื่น ๆ สิ่งสำคัญที่สุดคือเราไม่มีเวลาเพียงพอที่จะไปโฆษณาโปรโมทลี่เนียนเหว่ยอีก "

หงต้าหลี่ชี้ไปที่ศีรษะของผู้คนที่ชมคอนเสิร์ต 2,000 คน ที่บนฟลอร์เต้นรำและกล่าวว่า " การโฆษณาเป็นเรื่องที่ง่ายมาก มีคนตั้งมากมายที่นี่ เพียงให้พวกเขามาช่วยก็พอแล้ว คนเหล่านี้แหละที่จะช่วยเราโฆษณา เพิ่มโปสเตอร์และอะไรก็ได้ง่าย ๆ เข้าไปด้วยก็แค่นั่น "

หลิงเสี่ยวหยี่ในตอนนี้เองก็ยืนอยู่ข้าง ๆ หงต้าหลี่เสมอ หน้าที่ของเธอคือสนองทุกคำขอของหงต้าหลี่ เธอจึงได้ถามขึ้นมาว่าว่า " ท่านนายน้อย ทำไมเราไม่จัดคอนเสิร์ตให้ช้าลงอีกหน่อยคะ ประมานอีกสักสองวันข้างหน้า? เพราะสิ่งที่เราต้องการ คือเพื่อช่วยให้น้องสาวเนียนเหว่ยคนนี้ได้รับความนิยมจากสื่อมวลชนก่อน มันจึงเป็นเรื่องที่ดีที่สุดที่จะทำให้มันอลังการกว่านี้นะคะ สนามกีฬาของสี่แยกทิศตะวันตกอยู่ห่างจากที่นี่ไปทางทิศเหนือเพียงสามกิโลเมตรและมีความจุที่นั่งประมาน 40,000 คน หากท่านรวมสนามฟุตบอลด้วย มันจะสามารถรองรับผู้ชมได้ถึง 50,000 คน ทำไมเราไม่เช่ามันสักคืนล่ะ? เราจะได้มีเวลาในการโฆษณาด้วย "

" โอ้? สนามฟุตบอลที่สี่แยกทิศตะวันตก! " ดวงตาของหงต้าหลี่แวววาวขึ้น ราวกับว่าดวงตาของเขาเป็นหลอดไฟขนาด 200 วัตต์ “ได้เลย! เร็วเข้า ช่วยฉันคำนวณเงินว่าฉันจะสามารถถลุงเงินได้เท่าไหร่ ฉันต้องการจำนวนแบบเป๊ะ ๆ!”

ข้าง ๆ เขา ถังมู่ซินและเพื่อนร่วมชั้นของเขาต่างถอนหายใจ ท่านนายน้อยต้าหลี่กำลังจะถลุงเงินอีกครั้งแล้วสินะ ...

หลิงเสี่ยวหยี่กำลังคำนวณอย่างระมัดระวังและหลังจากนั้นก็พูดว่า " สำหรับตอนนี้ประมาณ 2,000,000 หยวน น่าจะเพียงพอค่ะ จำนวนเงิน 500,000 หยวน จะใช้สำหรับการเช่าสถานที่ ดูเหมือนว่าจะไม่มีการแข่งขันกีฬาใด ๆ ที่จะมีขึ้นในช่วงนี้ ดังนั้นจึงเพียงพอที่จะทำคอนเสิร์ตในช่วงเวลานี้ ระบบเสียงสเตอริโอควรมีราคาประมาณ 100,000 ถึง 300,000 หยวน แสงและเวทีที่เพิ่มขึ้นควรมีราคาประมาณ 500,000 หยวน เงินส่วนที่เหลือสามารถใช้ในการพิมพ์ใบปลิวสำหรับการโฆษณา เพราะฉะนั้นจำนวนเงิน 2,000,000 หยวน น่าจะเพียงพอค่ะ "

" สองล้านหยวน นี่ก็ไม่แย่เท่าไหร่นัก! " หงต้าหลี่ตัดสินใจทันที และเพิ่มรายการสั่งซื้อทันที " ฉันต้องการระบบเสียงสเตอริโอที่ดีที่สุดชนิดที่มีราคา 500,000 หยวนต่อคืน สำหรับเวทีฉันต้องการให้มันอยู่ในระดับที่ใช้งานได้ 500,000 หยวน ส่วนเรื่องของแสง ฮึ ฮึ… "

เสียงหัวเราะนี้ทำให้เส้นผมของแต่ละคนที่อยู่รอบ ๆ หงต้าหลี่ ชี้ตั้งขึ้น แม้แต่สุนัขที่อยู่ด้วยกันประมาน 40 ตัว ก็เริ่มเห่าหอนทันที

ถังมู่ซินพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม ๆ ว่า " ต้าหลี่ ทำไมนายถึงหัวเราะได้น่ากลัวแบบนั้นล่ะ? มันทำให้ฉันกลัวนะ "

" ฉันคิดเรื่องดี ๆ เกี่ยวกับเรื่องการจัดแสงได้น่ะ ฮ่าฮ่า! " หงต้าหลี่หัวเราะเสียงดังอีกครั้งก่อนจะพูดว่า " ตั้งแต่ที่ฉันถลุงเงินมา ฉันต้องการถลุงเงินในระดับที่ยิ่งใหญ่และทำให้ทุกคนตกตะลึง! แสงปกติมันจะไปเพียงพอได้ยังไงกัน? ฉันมีไอเดียแล้วล่ะ มันจะทำให้ทุกคนต้องพึงพอใจอย่างแน่นอน! "

ในฐานะเพื่อนสนิทที่แสนซื่อสัตย์ที่สุดของหงต้าหลี่  ดูซินเฉินได้กล่าวว่า " ด้วยทักษะการทำนายของฉันแล้ว บอกได้เลยว่าพี่ใหญ่ต้าหลี่ต้องมีไอเดียที่แสนจะยอดเยี่ยมแน่ ๆ! "

เพื่อนร่วมชั้นของเขา: " พวกเรารู้กันตั้งนานแล้วโว้ย ไม่ต้องมีการคำนวณของแกหรอก! "

ซึ่งหงต้าหลี่ก็ได้ยืนขึ้นอย่างแน่วแน่ และพูดว่า " เรื่องแสงไฟ เราจะใช้เงิน 20 ล้านหยวน! "

" เชี้ย! " เพื่อนร่วมชั้นของเขาต่างตกใจ เสมือนร่วงลงตกจากที่สูงสู่ชั้น 1 ถังมู่ซินเองก็ตกใจมากจนดวงตาเบิกกว้างเป็นวงกลม " ต้าหลี่ นายจะติดตั้งระบบแสงบ้าบอแบบไหนกันถึงต้องทุ่มเงินตั้ง 20 ล้านหยวน! นายกำลังฝันอยู่รึไง? นายสามารถซื้อชุดไฟที่ดีที่สุดในประเทศได้ด้วยราคาเพียง 300,000 หยวนนะ! "

" นั่นแสดงให้เห็นเลยว่านายไม่รู้เรื่องระบบแสงเลยนะ สมองนายยังโอเคอยู่ไหม? " หงต้าหลี่เสยผมของเขาอย่างเก๋ไก๋ แล้วพูดต่ออีกว่า " เราจะใช้ไฟของรถโซแองเจิ้ลส่องที่ด้านหน้าของเวทีเป็นแสงหลัก และขยายไฟเพิ่มด้วยรถแองเจิ้ลเพลย์โดยฉายไฟส่องไปที่ด้านข้างของเวที และเพื่อน ๆ ฉันจะขับรถยนต์ของแต่ละคนเข้ามาเพื่อใช้เป็นไฟเวทีไฟเพิ่ม เราจะใช้ไฟหน้าของรถยนต์เป็นแสงสว่างสำหรับน้องสาวเนียนเหว่ย! หึหึ ฉันรับประกันได้เลยว่าจะไม่มีใครสามารถหาชุดไฟได้เทียบกับของฉันอีกแล้ว คงไม่มีใครเลยที่จะเทียบเท่าได้อย่างอาเสี่ยหงต้าหลี่ผู้นี้ที่สามารถถลุงเงินได้มากมายมหาศาลแบบนี้! "