เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ระบบใช้จ่ายตอนที่ 36

ระบบใช้จ่ายตอนที่ 36

ระบบใช้จ่ายตอนที่ 36


ติดตามผลงานของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:แปลNiyay

บทที่36 : คืนที่น่าจดจำ

“เอ่อ…” เมื่อผู้จัดการสาวได้ยินหงต้าหลี่พูดว่า..ขอให้น้องสาวที่เป็นศิลปินมาร้องเพลงให้ฟังที่ไนท์คลับ ผู้จัดการสาวก็รู้สึกกังวลและทำตัวไม่ถูก " ท่านนายน้อยต้าหลี่ มีคนอยู่ที่นี่จำนวนมาก ฉันกลัวว่าเธอจะตกใจ ... "

" ก็ดีแล้วนิ พอมีผู้คนมากมายที่นี่ ก็เหมือนได้จัดคอนเสิร์ตให้คนที่นี่ได้ชมกันเลย " หงต้าหลี่ยิ้มขณะที่เขาพูด "ถ้าน้องสาวของเธอเป็นคนมีความสามารถ จะกลัวอะไรกันล่ะ?"

หงต้าหลี่เป็นความหวังสุดท้ายของเธอ หากปราศจากการสนับสนุนของเขา น้องสาวของเธอที่ชื่อลี่เนียนเหว่ยก็จะมีทางเลือกแค่สองทางเท่านั้น ทางเลือกที่หนึ่ง คือ การที่ต้องคอยทำตามคำสั่งของโปรดิวเซอร์ ทางเลือกที่สองคือต้องถูกเก็บตัวไว้ ซึ่งหมายถึงการไม่ได้ปล่อยซิงเกิลหรือปล่อยเพลงตลอดระยะเวลาของสัญญาที่เธอเซ็น และเธอจะถูกทุกคนลืมไป แบบนั่นไม่ดีอย่างแน่นอน

เมื่อคำนึงถึงกฏสองข้อนี้ หงต้าหลี่ก็ถือว่าไม่ได้ขออะไรมากนัก และเขาก็ไม่ได้พูดอะไรผิดด้วย  ถ้าเธอไม่มีความกล้าพอที่จะร้องเพลงต่อหน้าผู้คนที่นี่ เธอก็คงไม่ใช่นักร้องมืออาชีพ แต่ถ้าหากมันเกิดมีปัญหาขึ้น สิ่งที่พวกเธอต้องทำก็แค่หนีไป แถมหงต้าหลี่ผู้นี้ยังมีแค่ข่าวลือเรื่องการผลาญเงิน ไม่เคยมีข่าวลือว่าเขาเป็นเพลย์บอยหรือข่าวซุบซิบเกี่ยวกับผู้หญิงเลย  เธอจึงมั่นใจว่าน้องสาวของเธอจะปลอดภัย

ผู้จัดการสาวหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและพูดว่า " ฉันจะเรียกเธอมาเดี๋ยวนี้ค่ะ!"

ขณะที่เธอโทรศัพท์อยู่ที่มุมห้อง หงต้าหลี่ก็ถามหลิงเซียวอี้ว่า "พี่เซียวอี้ เจ้าของหัวเหว่ยเอนเตอร์เทนเมนท์ ดูแล้วเขาค่อนข้างบ้าอำนาจนะ บริษัทของพวกเขาทำอะไรมาบ้าง? ”

"บริษัทพวกเขาก็โอเคดีนะคะ " หลิงเซียวอี้กระซิบ " ภาพยนตร์ยังทำได้ไม่ค่อยดีนัก สภาพแวดล้อมก็ไม่ค่อยดีนัก แต่บริษัทของเขาผลิตภาพยนตร์ทำเงินได้สองเรื่อง ฉันได้ยินมาว่ามียอดขายตั๋วประมาณ 60 ล้านใบ ซึ่งทำให้พวกเขาทำกำไรได้ค่อนข้างมาก ตอนนี้พวกเขาอยู่จุดสูงสุดของวงการบันเทิง ในเวลานี้เราจึงไม่ควรที่จะเข้ายึดบริษัทของพวกเขาค่ะ "

ขายตั๋วได้ 60 ล้านใบ สำหรับการทำภาพยนตร์แค่สองเรื่อง? มันน้อยไปหรือเปล่า?

หงต้าหลี่เกิดความสงสัย ที่จริงแล้วการขายตั๋วได้ 60 ล้านใบ ก็เท่ากับ 300 ล้านหยวน

หลังจากภาพยนตร์หักค่าใช้จ่ายในการผลิตและส่วนแบ่งของโรงภาพยนตร์แล้ว กำไรที่เหลืออยู่คงน้อยนิด แล้วทำไมทุกคนกลับบอกว่าบริษัทของไอ้พวกนี้อยู่บน  "จุดสูงสุด" กัน!

หรือว่าธุรกิจบันเทิงบนโลกใบนี้มันจะ…

ในไม่ช้าผู้จัดการสาว เธอก็เดินเข้ามา เธอดูร่าเริงขึ้นมาก  " ท่านนายน้อยต้าหลี่ เธอกำลังจะมาที่นี่ในไม่ช้าค่ะ "

" อืม โอเค " หงต้าหลี่ยกเท้าขึ้นบนโต๊ะข้างๆ  มีคนนำเครื่องดื่มมาให้เขา เขารับแก้วมาและดื่มมัน ก่อนที่จะพูดว่า " เธอมีเพลงใหม่บ้างไหม? เพลงเก่าก็ดีนะ ร้องทั้งสองแนวเลยก็ดี อย่าร้องเพลงที่ทำให้คนอื่นหลับล่ะ ที่นี่คือไนท์คลับ ห้ามร้องเพลงน่าเบื่อโดยเด็ดขาด"

" ได้ ได้ ได้ค่ะท่าน " ผู้จัดการสาวยินดีและทำตามคำสั่งของหงต้าหลี่ " บริษัทยังไม่เคยได้เขียนเพลงให้กับเธอเลย เพราะว่าเธอโดนข่มขู่ให้ทำตามกฎ แต่เธอได้แต่งเพลงสองสามเพลงด้วยตัวของเธอเอง พวกเขาบอกว่าเพลงที่เธอแต่งไม่เลวเลย ฉันจะให้เธอเลือกเพลงมาร้องให้ฟังเองค่ะ ฉันสัญญาว่าจะทำให้ที่นี่มีสีสันมากขึ้นอย่างแน่นอนค่ะ "

" อัยยา ไม่เลวเลย เธอเขียนเพลงของเธอเองหรอ? ยอดเยี่ยม“หงต้าหลี่หัวเราะออกมา ” ถ้าเพลงของเธอโดนใจฉัน ฉันจะพาเธอมาอยู่ภายใต้บริษัทใหม่ของฉัน ฉันจะจ่ายค่าธรรมเนียมสำหรับการผิดสัญญากับบริษัทหัวเหว่ยให้ด้วย คิดว่าไง? "

" ดี ดีค่ะท่าน " ผู้จัดการสาวมีความสุขมาก เมื่อได้ยินหงต้าหลี่พูดแบบนั้น

อาเสี่ยคนนี้คือใคร? เขาคือผู้มีชื่อเสียงมากที่สุดในเมืองเทียนจิง ถ้าพูดง่ายๆ คือเขาไม่มีอะไรเลย นอกจากการผลาญเงิน ข้อดีเดียวของนายน้อยผู้นี้คือไม่เพียงแค่เขารวย แต่เขายังถลุงเงินโดยไม่สนหน้าใครอีก

ทุกอย่างนั้นหงต้าหลี่เป็นคนคุมเพียงคนเดียวเท่านั้น บนเส้นทางทุกสายต่างถูกกองทับทมด้วยเงินของเขา ถึงแม้ว่าบริษัทของเขาจะประกอบไปด้วยมือสมัครเล่น แต่มันก็คงไม่เลวร้ายมากนัก ยังไงเธอกับน้องสาวของเธอก็คงจะสามารถช่วยบริษัทสรรหาผู้เชี่ยวชาญหลายคนมาเพิ่มได้

ดีกว่าต้องอยู่กับบริษัทหัวเหว่ยอย่างแน่นอน นอกจากนี้ทางตระกูลหงก็ยังสนับสนุนหงต้าหลี่อีก ใครจะกล้าบังคับให้น้องสาวเธอทำสิ่งที่ไม่ชอบกัน

เพื่อนร่วมห้องที่เห็นหงต้าหลี่ก็เดินเข้ามาพร้อมกับพูดว่า " พี่ใหญ่ต้าหลี่อยู่ที่นี่เอง ตอนนี้กำลังทำอะไรแปลก ๆ กันอยู่เหรอ? จะมีอะไรมาเซอร์ไพรส์พวกเรากันนะ? ทุกคนแทบจะทนรอไม่ไหวกันแล้ว! "

"โอ้ เดี๋ยวได้เห็นกันแล้ว จริงสิพี่สาวเซียวอี้" หงต้าหลี่เรียกผู้ติดตามของเขาที่เขาเชื่อใจที่สุด "ไปเอาสุนัขมาและหาคนมาดูแลสุนัขที่เหลือที อืม ให้คนที่ดูแลสุนัขพวกนี้ 1,000 หยวนต่อเดือน รวมที่พักด้วย"

ดูแลสุนัขเดือนละ 1,000 หยวน? ที่พักและเงินเดือนก็รวมกันได้ประมาณ 5,000 หยวน ไม่ว่าใครก็คงต้องการมาทำเป็นแน่ หลิงเซียวอี้ที่กำลังคิดในใจก็รีบจัดการให้ทันที

ค่ำคืนนี้เหล่าผู้ที่มาเที่ยวในไนท์คลับต่างสนุกสนานและไม่มีทางลืมคืนนี้ไปได้แน่

ในห้องโถงมันครึกครื้นมาก

ไม่นานนักก็มีลูกน้องของหงต้าหลี่หลายคนนำกรงจากรถบรรทุกขนาดที่เต็มไปด้วยสุนัขหลายร้อยตัว มีลูกสุนัข สุนัขตัวใหญ่และสุนัขตัวเล็กขนฟูเต็มไปหมด

ทันใดนั้นไนท์คลับก็เต็มไปด้วยสุนัข พวกมันเห่าหอนและร้องโวกเวกโวยวายจนน่ารำคาญมาก

สุนัขที่นำเข้ามานั้นเป็นสุนัขหลายสายพันธุ์และเป็นสุนัขพันธุ์แท้ทั้งหมด โดยพวกมันถูกคัดเลือกโดยหลิงเซียวอี้ แต่ละตัวมีราคาอย่างน้อย 200 - 300 ดอลลาร์ บางตัวที่พิเศษก็มีแต่เพื่อนร่วมชั้นของหงต้าหลี่เท่านั้นที่เอามันไปได้ ลูกค้าคนอื่นก็ไม่มีทางเลยที่จะสามารถเพลิดเพลินกับสุนัขพวกนี้ได้

หากใครชอบสุนัข พวกเขาก็คงจะยินดีเอามันไปแน่ กระทั่งคนที่ไม่ค่อยชอบสุนัขสักเท่าไรยังดูจะชอบสุนัขพวกนี้เลย

อย่างที่คาดไว้ สาวๆ จากชั้นเรียนเริ่มกรี๊ดออกมาด้วยตื่นเต้นเมื่อเห็นสุนัขขนปุย เล็กๆ พวกนี้

เสียงสะท้อนของพวกเธอดังมาก บางคนร้องเสียงสูงมากราวกับนกหวีดจนสามารถเทียบได้เลยกับศิลปินวิตัสที่มีเพียงแค่คนเดียวในโลกใบนี้

พวกเธอทุกคนในตอนนี้มายืนรวมกันที่ด้านหน้าของกรงสุนัข

" ฉันต้องการตัวนี้ สุนัขเชาเชาตัวนี้ดูร่าเริงมากเชียว! "

" สุนัขซามอยด์ตัวนี้ก็น่ารักเกินไปแล้ว! ฮิฮิ ฉันต้องการตัวนี้! "

" อะ อาาา มานี่สิ เอาล่ะ! ฉันขอสัมผัสแกหน่อยเถอะ! "

เด็กผู้หญิงส่วนใหญ่เดินไปหาลูกสุนัข ลูกสุนัขพวกนั้นน่ารักมากเลยที่สุด

ส่วนผู้ชายก็เดินไปหาสุนัขตัวใหญ่ บางคนต้องการสุนัขพันธุ์ทิเบตัน ซึ่งพวกมันก็ไม่ขยับไปไหนเลย เพราะสุนัขพันธุ์ทิเบตันมันชอบที่จะนั่งอยู่เฉยๆ หงต้าหลี่ก็รู้สึกเสียดายนิดหน่อยที่พวกมันบางตัวไม่อยากจะออกไปไหน

หลังจากนั้นประมาณ 10 นาที เพื่อนร่วมชั้นทั้งหมด 41 คนก็มีสุนัขคนละตัว บางคนอุ้มสุนัขของพวกเขาด้วยสายจูง บางคนอุ้มสุนัขของพวกเขาเฉยๆ เพื่อนร่วมชั้นบางคนก็หัวเราะกันไปมาเมื่อเห็นเหล่าลูกสุนัขเดินวนเวียนอยู่บนโต๊ะ

ซินเจิ้นกอดลูกสุนัขพันธุ์ทิเบตันตัวหนึ่งที่ถืออยู่ในอ้อมแขนของเธออย่างมีความสุข " ดวงของฉันสมพงษ์กับสุนัขตัวนี้จริงๆ ฮ่าฮ่า สุนัขทิเบตันตัวนี้เหมาะกับฉันมากเลยนะ! "

" พี่ใหญ่ต้าหลี่ยอดเยี่ยมไปเลย! ฉันอยากเลี้ยงสุนัขมานานแล้ว แต่ครอบครัวของฉันคัดค้านมาตลอดเลย " หลิงหยี่เหม่ยกล่าวขึ้นมาอย่างมีความสุข " ถ้าฉันบอกพ่อแม่ของฉันว่าได้สุนัขเชาเชาจากพี่ใหญ่ต้าหลี่ พ่อแม่จะไม่ว่าอย่างแน่นอน ฮ่าฮ่า! "

จูเสี่ยวหลิงมองดูสุนัขฮัสกี้ในอ้อมแขนของเธอด้วยความรัก " สุนัขฮัสกี้ตัวนี้ร่าเริงมาก"

เธอยิ้มและได้กล่าวอีกว่า "พอเทียบกับเจ้าแพนด้าของพี่สาวมู่ซินแล้ว เจ้านี้มันน่ารักสุดๆ เลย"

พอหงต้าหลี่และหลิงเซียวอี้ออกไปพูดคุยเรื่องบางอย่าง ในฐานะที่เป็นคู่หมั้นของหงต้าหลี่ เธอก็คอยช่วยดูแลเพื่อนร่วมชั้นของหงต้าหลี่อยู่ห่างๆ " ขนของเจ้าแพนด้ามันย้อมสีล่ะ ฉันก็ไม่แน่ใจว่าต้าหลี่กำลังคิดอะไรอยู่ถึงย้อมสีมันเหมือนหมีแพนด้าเลย เวลาคนมองมาที่ ฉันล่ะก็อายมากนะ "

สิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือ หลังจากคืนนี้ไป ราคาสุนัขเชาเชาสีขาวจะพุ่งทะยานอย่างยิ่งยวด ราคาของสุนัขพันธุ์เชาเชาจะเริ่มต้นที่ 5,000 หยวนไป

จากนั้นมันจะกลายเป็นเทรนด์ที่จะต้องซื้อสุนัขเชาเชาขนสีขาวและต้องย้อมขนเพื่อให้ดูเหมือนหมีแพนด้า

คนบนโลกนี้มันอะไรกันฟ๊ะเนี่ย!

ติดตามผลงานของผู้แปลและนิยายทุกตอนได้ที่แฟนเพจ:แปลNiyay

จบบทที่ ระบบใช้จ่ายตอนที่ 36

คัดลอกลิงก์แล้ว