ตอนที่ 255

บทที่ 255: 

บ้าน...

เจียงเฉินคุ้นเคยกับคำนี้อย่างหาที่เปรียบมิได้ แต่ก็เป็นคำศัพท์ที่นิยามได้ยากอยู่บ้าง

ก่อนที่เขาจะมาสัมผัสกับสิ่งเหนือธรรมชาติเหล่านี้ เจียงเฉินก็เป็นเด็กกำพร้าแล้ว ดังนั้นนิยามของเขาต่อบ้านคือ... ตัวเองไปถึงที่ไหน ที่นั่นก็คือบ้าน

ต่อมา เจียงเฉินทะลุมิติไปยังโลกซอมบี้ ตัวตนตัวประกอบก็ให้บ้านแก่เขามาหลังหนึ่งโดยตรง เขายังคงจำได้ถึงแสงแดดที่สาดส่องเข้ามาจากหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดาน ส่องกระทบบนร่างก็อุ่นสบาย

ที่อยู่คือ... เมืองหนิงเจียง เขตเจียงหนาน อพาร์ตเมนต์หรูรูปตัว H ชั้นเจ็ดติดถนน

ก็ที่นี่แหละ ที่เขาและฉู่ซือเยว่ "ท่องเน็ต" ข้ามอากาศกัน และแทบจะหมกตัวอยู่แต่ในบ้านไม่ค่อยได้ออกไปไหน แต่ต่อมาหลังจากรีสตาร์ทแล้ว เขาก็ไม่ค่อยจะมีเวลาพักผ่อนแบบนั้นเท่าไหร่ ถึงขั้นยังไม่ค่อยได้กลับไปดูเลย

ตอนนั้น บ้านของเขาก็กลายเป็นบ้านของอวี๋เข่อซิน หรือก็คือวิลล่าหรูหลังหนึ่งในโครงการชุ่ยหู อวี้เยวี่ยน

หลังจากนั้นอีก เขามาถึงโลกแห่งหมอก บ้านหลังนั้นคือห้องเช่าในตึกเก่าหลังหนึ่ง ประมาณสี่สิบตารางเมตรเห็นจะได้ ห้องนั่งเล่นกับห้องนอนไม่มีอะไรกั้นเลย

ครั้งนี้ในโลกน้ำแข็ง กลับแย่ที่สุด เสียงท่อน้ำทิ้งดังเกินไป ชื้นและหนาวเย็น ไม่เห็นแสงแดด และไม่ว่าเมื่อไหร่ก็จะน้ำไม่ไหลไฟดับ ส้วมก็ตันครั้งแล้วครั้งเล่า

ในแววตาของเจียงเฉินฉายแววหวนรำลึกออกมา

"ผู้แอบมองความฝัน... หรือจะพูดว่า เป็นพลังที่อยู่ระดับสูงกว่านั้น"

ในความฝัน เขาได้รู้จักกับเสวี่ยชิงชิว... มานานมากแล้ว และก็รักกันมานานมากแล้ว รวมถึงการไปโรงเรียน และกระทั่งตอนที่เขาป่วย ทั้งสองคนเช่าห้องอยู่ในห้องเช่าที่ผุพัง ใช้การแนบชิดสนิทสนมเพื่อขับไล่ความหนาวเย็นชื้น

สุดท้าย... นี่กลับกลายเป็นความจริง! ในไม่ช้า ในสมองของเสวี่ยชิงชิว "พี่เฉิน" ในความประทับใจของเธอ ก็จะยิ่งสมจริงขึ้นเรื่อยๆ! เพราะว่านั่นไม่ใช่สิ่งที่สมมติขึ้นมาอีกต่อไปแล้ว แต่เป็นเรื่องที่เคยเกิดขึ้นจริง

"ก่อนหน้านี้... บัญชีเป็นตายในร่างของเสี่ยวอวี่ดูเหมือนจะเกิดการเปลี่ยนแปลงแบบนี้ขึ้น เพียงแต่ครั้งนี้ผมควบคุมได้ชำนาญขึ้นบ้างแล้ว จิตใต้สำนึกของผม หรือก็คือคนในชุดดำคนนั้น ก็ไม่ได้ปรากฏตัวขึ้นมาอีก"

ทำไมเจียงเฉินถึงได้รู้สึกว่าพรสวรรค์นี้ของตนเองน่ากลัว?! เพราะว่า... มันสามารถแก้ไขเหตุและผลได้! กลับผลให้กลายเป็นเหตุ! ทำให้สิ่งที่เดิมทีเป็นเพียงสิ่งที่ตัวตนตัวประกอบนิรนามสร้างขึ้นมา กลายเป็นความจริงโดยสิ้นเชิง!

"แต่ว่า ความสามารถแบบนี้... ใกล้จะหมดแล้ว"

เจียงเฉินเข้าใจอย่างชัดเจนมากว่าพลังแบบนี้ ถือได้ว่าเป็นความสามารถเล็กน้อยที่แถมมาตอนที่หมอกให้รางวัลพลังในอนาคต ถึงแม้จะเป็น [ผู้แอบมองความฝัน] ที่อยู่ขั้นถัดไปจาก [ผู้ชมผู้เงียบงัน] ก็ยังทำไม่ได้ถึงระดับนี้

นั่นจัดอยู่ในประเภทพลังในอนาคตที่สูงยิ่งกว่า

...

"ถึงแล้ว" เจียงเฉินมองดูหิมะขาวโพลนที่ไม่ไกลนัก แล้วพูดเสียงเบา

ที่นี่ห่างจากหมู่บ้านก่อนหน้านี้ประมาณหลายกิโลเมตร รอยเท้าที่ยาวเหยียดที่ทั้งสองคนทิ้งไว้ก็ค่อยๆ ถูกหิมะปกคลุมไปแล้ว

"ที่นี่? พวกเราจะทำอะไรกันเหรอคะ?" เสวี่ยชิงชิวมองดูทุ่งน้ำแข็งที่ถูกหิมะปกคลุมตรงหน้า ซึ่งไม่ได้แตกต่างอะไรกับสถานที่ที่พวกเธอเคยเดินผ่านมาเลย

"เล่นเกมสร้างบ้านเอาชีวิตรอดในโลกเปิดแบบนี้ โดยธรรมชาติแล้วย่อมต้องเตรียมสร้างบ้านสิครับ"

"บ้าน?! แต่ว่า พวกเราจะใช้อะไรสร้างล่ะคะ?"

"ชิว คุณเคยคิดบ้างไหมว่าไม้ในหมู่บ้านนั่นมันมาจากไหน?"

"ไม้?! ไม้มาจากไหนกัน!" เสวี่ยชิงชิวนึกถึงซากปรักหักพังของหมู่บ้านนั่นที่ล้วนเป็นบ้านไม้

เจียงเฉินยิ้มๆ "บนโลกใบนี้ โดยธรรมชาติแล้วย่อมไม่มีเรื่องที่เกิดขึ้นโดยไม่มีเหตุผล"

จากนั้น พลังจิตของเด็กหนุ่มก็ขยับเล็กน้อย สิ่งที่ถูกหิมะฝังไว้ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเสวี่ยชิงชิวในทันที

ที่นี่คือหุบเขาที่ถูกฝังอยู่ใต้ดินแห่งหนึ่ง ข้างบนหุบเขามีเพียงแค่ทางเดินแคบๆ กว้างสองเมตรเท่านั้น เหมือนกับปากกระปุกออมสิน!

และในกระปุกออมสินนั้น คือต้นไม้ที่สูงร้อยกว่าเมตรจำนวนมาก! พวกมันยืนนิ่งอยู่ที่นี่ ราวกับยามเฝ้าที่สูงตระหง่านและเงียบขรึมจำนวนนับไม่ถ้วน

"มีต้นไม้จริงๆ ด้วย! มิน่าล่ะ พวกเขาถึงได้ใช้ไม้มาทำบ้านกันหมด!"

ทุ่งน้ำแข็งที่เจียงเฉินอยู่แห่งนี้ หินเหมือนกับสันหลังที่เชื่อมเป็นเนื้อเดียวกับพื้นดิน ยากที่จะหาวัสดุมาสร้างบ้านหินได้ ในทางกลับกัน ไม้กลับหาได้ง่ายกว่า

เจียงเฉินไม่ได้เดินเข้าไปในหุบเขา ถึงอย่างไรขอบเขตพลังจิตของเขาก็กว้างใหญ่มาก สามารถตัดต้นไม้แล้วนำกลับมาได้โดยตรง

"ฉัวะ"

"ปัง!"

ท่ามกลางสีหน้าที่อ้าปากค้างของเสวี่ยชิงชิว ต้นไม้ขนาดใหญ่หลายต้นก็ถูกตัดอย่างรวดเร็วและพุ่งขึ้นมายังข้างบนหุบเขา จากนั้นพวกมันก็เริ่มลอกเปลือกเองโดยอัตโนมัติ และถูกใบมีดที่มองไม่เห็นตัดเป็นแผ่นไม้หนาๆ ทีละแผ่นอย่างเรียบเนียน

ไม้จำนวนนับไม่ถ้วนถูกกองซ้อนกันไว้ เจียงเฉินตบมือ ไม้ทั้งหมดก็หายไปแล้ว

"งานตัดไม้เสร็จแล้ว ต่อไปพวกเรามาเลือกที่อยู่กันเถอะครับ"

"อ๊ะ... ฉันฝันอยู่หรือเปล่าคะ?" เสวี่ยชิงชิวมองดูทุกสิ่งทุกอย่างตรงหน้า เริ่มสงสัยในชีวิตแล้ว

ไม้แยกชิ้นส่วนจัดการเองก็แล้วไปเถอะ ทำไมสุดท้ายยังหายไปอีก? เธอสมองมึนงงไปหมด ได้แต่เดินตามพี่เฉินไปโดยไม่รู้ตัว ถึงแม้ว่าเรื่องนี้จะเหลือเชื่อมาก แต่เธอกลับรู้สึกอย่างไม่มีเหตุผลว่านี่คือเรื่องที่เจียงเฉินสามารถทำได้

"ก็ตรงนี้แหละครับ"

เจียงเฉินหาพื้นที่ที่รอบข้างราบเรียบแห่งหนึ่ง ก็ทำให้ไม้ปรากฏเป็นรูปธรรมออกมาจากสถานะการ์ดโดยตรงเลย

"ผมเคยดูวิดีโอสร้างบ้านในป่าตอนกลางคืน ดูเหมือนว่าไม้แบบนี้จะต้องทำให้แห้งก่อน แล้วก็เคลือบกันปลวก?" เห็นได้ชัดว่านี่ก็ยังคงต้องใช้เวลาพอสมควร

ส่วนเรื่องการไปเอาของจากโลกซอมบี้หรือโลกแห่งหมอก? เกรงว่าโลกใบนี้คงจะไม่ยอม คิดดูก็รู้แล้ว... คงไม่ใช่ว่า "พี่ใหญ่เบอร์หนึ่งของอันดับ" ที่เกมให้ความสนใจอยู่ตลอดเวลา จะหายไปอย่างไม่มีเหตุผลหรอกนะ? ต่อให้ [ตัวประกอบนิรนาม] ก็ยากที่จะแก้ต่างกลับมาได้

"ของที่กักตุนไว้ก่อนหน้านี้ ตอนนี้ก็ถือว่ามีประโยชน์แล้ว" เจียงเฉินขอบคุณตนเองในอดีตที่ขยันขันแข็ง

เขาหยิบออกมา... แก่นผลึกซอมบี้

แก่นผลึกสีเทาขาวหรือสีเขียวเหล่านี้ เกรงว่าคงจะเป็นสิ่งของที่เจียงเฉินมีจำนวนมากที่สุดแล้ว ฟังก์ชันของพวกมันง่ายมาก ก็คือเสริมแกร่ง!

"แต่ว่า... ผมเหมือนจะมีไอเดียดีๆ กว่านี้อีก" เจียงเฉินอีกมือหนึ่งคว้ามาจากอากาศว่างเปล่า การ์ดสีขาวใบหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

「การ์ดอัปเกรด」!

ถึงแม้จะเป็นเพียงแค่คุณภาพสีขาว แต่ของสิ่งนี้มีผลลัพธ์ยอดเยี่ยม เคยเสริมแกร่งจักรยานของเจียงเฉินให้กลายเป็นรถสปอร์ตแห่งอนาคตโดยตรงเลย แต่เพราะรถสปอร์ตมีของไฮเทคอยู่มากมาย จึงไม่สามารถใช้แก่นผลึกซอมบี้เสริมแกร่งต่อได้ กลายเป็นเรื่องน่าเสียดายครั้งใหญ่ในใจของเจียงเฉิน

"งั้นครั้งนี้ ผมจะสามารถนึกในใจถึงทิศทางการอัปเกรดได้หรือไม่?"

ก่อนหน้านี้ตอนที่อัปเกรดจักรยาน เจียงเฉินเคยคิดถึงมายบัค สุดท้ายก็อัปเกรดเป็นรถสปอร์ตขับขี่อัจฉริยะโดยสมบูรณ์จริงๆ บางทีวิธีเปิดที่ถูกต้องของการ์ดอัปเกรด... คือการเลือกทิศทางการอัปเกรด

พูดแล้วก็ทำเลย เจียงเฉินไม่ได้เสริมแกร่งไม้เหล่านั้น หากแต่ใช้พลังจิตโดยตรงสร้างบ้านให้เสร็จ พลังจิตนั้นสะดวกและรวดเร็วอย่างยิ่งยวด

ในไม่ช้า กระท่อมไม้หลังหนึ่งก็ตั้งตระหง่านอยู่บนทุ่งน้ำแข็ง เพราะไม้ที่เจียงเฉินเปลี่ยนเป็นการ์ดไว้มีค่อนข้างเยอะ ดังนั้นกระท่อมไม้หลังนี้ก็ไม่เล็กเลย ประมาณว่าเกือบสองร้อยตารางเมตร ห้องต่างๆ ก็ทำไว้บ้างแล้ว

แต่ว่าบ้านไม่ได้ขุดฐานราก ไม่ได้กันน้ำกันความชื้น และไม่มีแหล่งกำเนิดแสงหรือวงจรไฟฟ้าเลย ทั้งหลังล้วนใช้โครงสร้างเดือย ความมั่นคงอาจจะธรรมดา

แต่ว่า... เจียงเฉินมีโปรแกรมโกง

"ไปเลย การ์ดอัปเกรด!"

การ์ดสีขาวเปล่งแสงสว่างออกมา