ตอนที่ 21

ตอนที่ 21

"นี่คุณครูก็เดาถูกด้วยเหรอครับเนี่ย ตาแหลมจริงๆ"

เจียงเฉินตอบ

มีเพียง อวี๋เข่อซิน ที่ค่อนข้างมีเหตุผล ยังคงสามารถพูดคุยกับเจียงเฉินได้อย่างปกติ

คนอื่นๆ ยังคงตกตะลึงกับภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ ไม่สามารถดึงสติกลับมาได้เป็นเวลานาน

น่ากลัวเกินไป

ไม่เหมือนสิ่งที่มนุษย์จะทำได้เลยแม้แต่น้อย

เกรงว่าต่อให้เป็นยอดขุนพลโบราณฟื้นคืนชีพขึ้นมา เผชิญหน้ากับซอมบี้มากมายที่ไม่กลัวความเจ็บปวด ไม่กลัวความตายเช่นนี้ ก็คงไม่มีทางรอดกลับไปได้ทั้งตัว

แล้วเจียงเฉินล่ะ?

ถึงกับชุดนักเรียนยังคงขาวสะอาดเหมือนใหม่

หนึ่งต้านร้อย คงเป็นเช่นนี้เองกระมัง

ตอนนี้ ต่อให้เป็น ฉินหลาน ก็ไม่ได้คิดจะห้ามปรามเจียงเฉินอีกต่อไปแล้ว

"นัก... นักเรียนเจียงเฉิน งั้นระหว่างทางก็ระวังตัวด้วยนะ อย่าให้ซอมบี้จับหรือกัดได้ล่ะ"

เจียงเฉินพยักหน้า เหลือบมองเวลา แล้วก็หันหลังเดินจากไป

"พวกเธอว่า เขาเก่งขนาดนี้ จะต้องกังวลเรื่องของกินของดื่มอีกไหมอะ?"

กัวหรุ่ย ในที่สุดก็ดึงสติกลับมาได้ มองตามแผ่นหลังของเจียงเฉินไป พูดเสียงเบา

"แน่นอนอยู่แล้ว แต่ว่า ถึงแม้จะปลุกพลังพิเศษขึ้นมาได้ สภาพจิตใจของเขาดูเหมือนจะยังมีปัญหาอยู่บ้างนะ มีผู้มีพลังพิเศษที่ไหน พอถึงวันสิ้นโลกแล้วยังจะมาโรงเรียนอีก!"

(น่าจะเป็นเหอหยวนที่พูด)

ฉินหลาน มองดูนักเรียนสองสามคนของตัวเอง ส่ายหัวเบาๆ ในดวงตาคู่สวยฉายแววครุ่นคิด

"บางที คนที่มีปัญหาอาจจะไม่ใช่เขา แต่เป็นโลกใบนี้ต่างหาก ไม่ว่ายังไง นักเรียนเจียงเฉินก็ได้ช่วยพวกเราไว้ ไม่เพียงแต่ให้อาหารพวกเรา แต่ยังพาพวกเราย้ายมายังห้องเรียนที่ปลอดภัยและสะอาดกว่าเดิมด้วย"

อวี๋เข่อซิน กวาดตามองไปรอบๆ ห้องเรียน

โดยพื้นฐานแล้วก็เหมือนกับก่อนวันสิ้นโลก เพียงแต่มีโต๊ะเรียนบางตัวล้มระเนระนาดอยู่บ้าง

ตอนนั้น ตอนที่ซอมบี้ระบาด เป็นช่วงเวลาหลังเลิกเรียนตอนเที่ยงพอดี

เพื่อนร่วมชั้นในห้องเรียนจำนวนมากออกไปข้างนอกกันแล้ว

นี่ก็เป็นสาเหตุหลักที่ทำให้ อวี๋เข่อซิน และ ฉินหลาน รอดชีวิตมาได้

มิฉะนั้นแล้ว ถ้าหากในห้องเรียนเต็มไปด้วยเพื่อนร่วมชั้น แล้วเกิดการกลายพันธุ์เป็นซอมบี้แบบสุ่มขึ้นมา นั่นก็คือเริ่มต้นระดับนรกดีๆ นี่เอง

...

...

ณ อีกฟากหนึ่ง

เจียงเฉินยังไม่ได้ไปโรงอาหาร หากแต่เข้าไปในห้องเรียนว่างๆ ห้องหนึ่งก่อน

เขานึกในใจ กองการ์ดกองหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนมือ

ทั้งหมดมีเก้าใบ ด้านหลังการ์ดเป็นสีเทา

ล้วนเป็นการ์ดขอบคุณที่ใช้บริการทั้งสิ้น

ที่เขาไม่ได้พกของกินมาด้วย พกมาแค่บิสกิตอัดแท่งชิ้นเดียว ก็เพราะการ์ดทรัพยากรอย่าง 'ขอบคุณที่ใช้บริการ' นี่แหละ

จากอัตราการออกของที่ห่วยแตกของระบบ 'ขอบคุณที่ใช้บริการ' หาได้ง่ายมาก

ดังนั้น เจียงเฉินจึงใช้มันได้อย่างไม่รู้สึกเสียดายแม้แต่น้อย

「ขอบคุณที่ใช้บริการ」 (คุณภาพสีเทา):

[ใช้งานเพื่อรับทรัพยากรพื้นฐานแบบสุ่ม]

[คำอธิบาย: ก็แค่การ์ดทรัพยากรธรรมดาๆ ใบนึงเท่านั้นแหละ]

[ต้องการใช้งานหรือไม่?]

[ใช่/ไม่ใช่]

เขานึกในใจ เลือก ใช่

[ตรวจพบว่าโลกปัจจุบันคือโลกชีวภาพ ทรัพยากรถูกสร้างขึ้นแล้ว]

ถึงแม้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่เห็นภาพฉากแบบนี้ เจียงเฉินก็ยังคงรู้สึกว่ามันมหัศจรรย์อยู่พอสมควร

วินาทีต่อมา

น้ำดื่มบรรจุถังขนาดสิบลิตร ถังหนึ่งก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า

"ไอ้นี่มันกินแทนข้าวไม่ได้นี่หว่า"

เจียงเฉินส่ายหัว แล้วใช้การ์ดทรัพยากรอีกใบหนึ่ง

บิสกิตอัดแท่งลังหนึ่งปรากฏขึ้นทันที

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย

มาอีกแล้วเหรอ?

เพิ่งจะกินบิสกิตไปคำหนึ่งเมื่อกี้เอง เป็นฉินหลานนั่นแหละที่แบ่งให้เขา

ถึงแม้จะไม่ได้ไม่อร่อย แต่ว่า เมื่อเทียบกับของที่เขากินไปก่อนหน้านี้แล้ว มันต่างกันเยอะ

ใช้ 「ขอบคุณที่ใช้บริการ」 อีกใบ

หม้อไฟร้อนเองลังหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าเจียงเฉินทันที

เขาลองดู อันนี้พอไหว

เขาเทน้ำจากในถังลงไปในหม้อไฟร้อนเอง

ในไม่ช้า สารข้างในก็เกิดปฏิกิริยาคายความร้อนขึ้น

เจียงเฉินลองชิมไปคำหนึ่ง รสชาติก็ไม่เลว

ในตอนนี้ ตรงหน้าเขาก็ปรากฏตัวอักษรแถวหนึ่งขึ้นมาเช่นกัน

[ท่านในฐานะคนปกติ ตอนกลางวันกินอาหารที่นำมาเองในห้องเรียน แต้มระบบ +20]

"แน่นอน ก่อนวันสิ้นโลก นักเรียนตอนกลางวันไม่ไปกินข้าวที่โรงอาหารก็เป็นเรื่องปกติมาก บางคนถึงกับฝ่าฝืนกฎโรงเรียน สั่งอาหารเดลิเวอรี่จากข้างนอกโรงเรียน ด้วยซ้ำ"