ตอนที่ 10

ตอนที่ 10

ทุกคนในห้องกระจายเสียงพลันหยุดพูดคุย กลั้นหายใจ พยายามรักษาความเงียบอย่างระมัดระวังที่สุด

เนิ่นนานผ่านไป เพราะไม่ได้ยินเสียงอะไรใหม่ ซอมบี้ที่อยู่หน้าประตูในที่สุดก็เดินจากไป เดินเตร็ดเตร่ไปยังที่อื่น

ประตูห้องกระจายเสียงถึงแม้จะล็อกกลอนไว้แน่นหนา แต่ถึงอย่างไรมันก็ไม่ใช่ประตูนิรภัย ถ้าหากมีซอมบี้จำนวนมากพุ่งชนพร้อมๆ กัน ก็ยังมีความเป็นไปได้สูงที่จะพังเข้ามาได้

"เอาล่ะ นักเรียนทุกคน อย่าทะเลาะกันเลย ตอนนี้สิ่งที่พวกเราควรทำคือเก็บแรงเอาไว้ แล้วรอคอยโอกาส"

ฉินหลาน เอ่ยปรามด้วยความปวดหัวเล็กน้อย:

"แล้วก็เธอด้วยนะ นักเรียนเสี่ยวหวัง ตอนนี้คือความเป็นจริง ไม่ใช่เกม ซอมบี้มันอันตรายเกินไป ถ้าออกไปข้างนอก แค่โดนจับได้ก็จะติดเชื้อแล้ว"

ฉินหลาน ลุกขึ้นยืน ดวงตาคู่สวยกวาดมองเหล่านักเรียนตรงหน้า ซึ่งหลายคนบนเสื้อผ้าเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือด

"ทุกคนหนีมาถึงที่นี่ได้ ย่อมได้เห็นความน่ากลัวของซอมบี้มาแล้ว พวกเราสูญเสียเพื่อนนักเรียนไปมากมาย หรือแม้กระทั่งมีเพื่อนนักเรียนยอมสละชีวิตตัวเอง ถึงแลกมาได้กับการที่เรายังสามารถนั่งพูดคุยกันอยู่ที่นี่ได้ในตอนนี้"

นักเรียนที่ถูกเรียกว่า เสี่ยวหวัง ก้มหน้าลง พูดด้วยน้ำเสียงไม่ไม่พอใจ เล็กน้อย: "ผมแค่..."

"พอแล้ว ทุกคนต่างก็สูญเสียคนที่สำคัญไปมากมาย คนที่ตายไปแล้วก็แล้วไป พวกเรายิ่งควรจะทะนุถนอมชีวิตของตัวเองให้มากขึ้น"

นักเรียน เสี่ยวหวัง กำหมัดแน่น เพียงแต่ ในที่ที่ไม่มีใครมองเห็น—ในกระเป๋ากางเกงของเขา ซ่อนหินสีขาวอมเทาก้อนหนึ่งเอาไว้

...

...

เจียงเฉินนั่งอยู่บนเก้าอี้เอนนอนที่ระเบียง ในมือถือแก้วไวน์แดง

เขานั่งอยู่ตรงนี้มาตลอดทั้งเช้าแล้ว

รวยเละแล้ว

แต้มรวยเละแล้ว

ตัวตน [ผู้สังเกตการณ์] นี่มันหาแต้มง่ายเกินไป แค่สังเกตการณ์ก็พอ

เฝ้ามองเขาตึกสูงเสียดฟ้า จัดงานเลี้ยงหรูหรา ตึกถล่มลงมาต่อหน้า (สำนวนเปรียบเปรยการเฝ้ามองความรุ่งเรืองและล่มสลาย)

บวกกับสายตาที่เหมือนได้เข้าไปอยู่ในเหตุการณ์จริง มันไม่ต่างอะไรกับการดูหนังเลย แถมยังเป็นแบบ 4K คมชัดไม่มีเซ็นเซอร์อีกต่างหาก

ทั้งตื่นเต้น ทั้งปลอดภัย

ดีกว่าตอนเป็น [ตัวประกอบ] เยอะเลย

เจียงเฉินเหลือบมองแต้ม ตอนนี้มี 648 แต้มแล้ว

ถ้าช่วงบ่ายขยันอีกหน่อย เกรงว่าคงพอสำหรับสุ่มสิบครั้งแล้ว

นี่สิถึงจะเป็นสิทธิพิเศษที่ผู้ทะลุมิติควรจะได้รับ!

ก่อนหน้านี้มันชีวิตลำบากอะไรกันนักหนา

เจียงเฉินยังค้นพบกฎเกณฑ์บางอย่างด้วย

ตอนที่เขาสังเกตการณ์ซอมบี้วิวัฒนาการ เห็นได้ชัดว่าได้แต้มเยอะกว่ามาก

แล้วก็ ไม่ใช่แค่ซอมบี้เท่านั้น ตอนที่เขาสวมบทบาทผู้สังเกตการณ์ เฝ้าดูสามีคนนั้นทอดทิ้งภรรยา แล้วก็ถูกซอมบี้กัดกินจนจบ เขาก็ได้มา 50 แต้มเหมือนกัน

ตอนนั้นข้อความแจ้งเตือนคือ:

[ท่านในฐานะผู้สังเกตการณ์ ได้เฝ้ามองการตัดสินใจเกี่ยวกับธรรมชาติของมนุษย์อย่างเย็นชา แต้มระบบ +50]

นี่เป็นวิธีการได้รับแต้มที่เจียงเฉินคาดไม่ถึงมาก่อน

เมื่อเข้าใจกฎเกณฑ์เหล่านี้แล้ว ประสิทธิภาพในการหาแต้มช่วงบ่ายของเขาก็น่าจะสูงขึ้นไปอีก

แต่ว่า ถึงเวลาอาหารก็ควรจะกินข้าวก่อน เจียงเฉินบิดขี้เกียจ เตรียมจะกลับเข้าไปกินมื้อดีๆ อีกมื้อ

ทว่า...

"ปุ!"

"ปุ ปุ!"

เสียงดังหลายครั้งคล้ายลูกโป่งน้ำแตกดังขึ้น ดึงดูดความสนใจของเขา

เจียงเฉินมองตามเสียงไปเห็นเพียงแค่ รถกระบะเล็กดัดแปลง คันหนึ่ง กำลังวิ่งมาด้วยความเร็วสูงจากที่ห่างไกล

ตลอดทางชนซอมบี้กระเด็นไปไม่รู้กี่ตัวต่อกี่ตัว

เจียงเฉินคิดอยู่ครู่หนึ่ง ทิศทางที่รถกระบะคันนี้มา ดูเหมือนจะเป็นทิศทางเดียวกับจุดที่เครื่องบินตก

คิดดูแล้ว ผู้รอดชีวิตบนรถคันนี้น่าจะแข็งแกร่งพอสมควร

ก็แน่ล่ะ เมื่อวานตอนเครื่องบินชนตึกถล่ม เสียงดังสนั่นขนาดนั้น ไม่รู้ล่อซอมบี้ไปรวมตัวกันตรงนั้นมากแค่ไหน

รถกระบะคันนี้ความเร็วสูงมาก ฝีมือการขับก็แพรวพราว

ดูท่าจะเป็นคนขับมือเก๋า

ตอนที่รถวิ่งผ่านใต้ตึกบ้านของเจียงเฉิน เจียงเฉินมองเห็นว่า ในรถมีคนอยู่ทั้งหมดสี่คน เป็นผู้ชายล้วน

กล้ามเป็นมัดๆ ดูแวบเดียวก็รู้ว่าพลังต่อสู้ต้องแข็งแกร่งมาก

เดิมที นี่ก็เป็นเพียงเหตุการณ์สอดแทรกเหตุการณ์หนึ่งเท่านั้น

แต่เมื่อเจียงเฉินเห็นว่า รถกระบะคันนี้ มุ่งหน้าไปยังทิศทางของซอมบี้ที่กำลังจะวิวัฒนาการตัวนั้น...

บนใบหน้าของเขาก็อดเผยความสงสัยใคร่รู้ออกมาไม่ได้

เขาอยากจะเห็น ว่ามนุษย์กับซอมบี้ ในวันที่สองของวันสิ้นโลกนี้ ใครกันแน่ที่แข็งแกร่งกว่ากัน

...

บนรถกระบะ

"พี่ใหญ่ ในที่สุดพวกเราก็ออกมาจากไอ้ที่ผีสิงนั่นได้แล้ว"

คนขับรถกระบะ ชายหนุ่มที่มีรอยแผลเป็นบนคิ้ว มองลูกน้องคนใหม่ที่เพิ่งรับเข้ามาตรงหน้า

ในใจอดรู้สึกลำพองขึ้นมาไม่ได้

"ฮ่าๆๆๆ ออกมาจากไอ้ที่โทรมๆ นั่นได้แล้ว โลกนี้กว้างใหญ่ไพศาล พวกเราอยากจะไปไหนก็ไปได้ไม่ใช่เหรอวะ"

"พี่ใหญ่พูดถูกครับ ต่อไปนี้ พวกเราพี่น้องอยากจะได้ผู้หญิงแบบไหนไม่มี? ดาราใหญ่ๆ เน็ตไอดอลสาวๆ ก่อนวันสิ้นโลก คิดดูแล้วน้ำลายไหลเลยจริงๆ อย่างที่เขาว่า เกล็ดทองคำหรือจะเป็นสิ่งมีชีวิตในสระ เมื่อได้พบพานลมเมฆาก็กลายร่างเป็นมังกร"

"ฮ่าๆๆๆๆ ไอ้เด็กนี่ ไม่นึกเลยนะ ว่าจะมีความรู้ด้านวรรณกรรมอยู่บ้าง!"

วันสิ้นโลก ระเบียบกฎเกณฑ์ทั้งหมดหายไปสิ้น ใครหมัดหนักกว่า คนนั้นคือผู้มีอำนาจ

และชายหน้าบาก ก่อนวันสิ้นโลกก็เป็นแค่หัวโจกนักเลงข้างถนน ถึงแม้จะกล้าหาญสู้คน แต่ท้ายที่สุดก็ยังขึ้นไปอยู่บนเวทีใหญ่ไม่ได้

ก็แน่ล่ะ ตีเก่งแค่ไหน จะสู้ปืนได้ยังไง?

แต่ตอนนี้ วันสิ้นโลกมาถึง ซอมบี้เดินเพ่นพ่าน มันไม่เหมือนเดิมแล้ว

เมื่อวาน เขาพาลูกน้อง กวาดล้างซอมบี้ในอาคารที่พักจนหมด

ผู้อยู่อาศัยจำนวนมากเห็นการกระทำของเขา ต่างก็พากันออกมาแสดงความขอบคุณ

ทว่า สิ่งที่รอต้อนรับพวกเขา ไม่ใช่คนดี แต่เป็นอันธพาลไร้ศีลธรรมคนหนึ่ง

ชายหน้าบาก พอนึกถึงแม่บ้านสาวเมื่อคืนวาน ก็รู้สึกว่า 'ช่างนุ่มนวล' เสียนี่กระไร

แต่ว่า เพราะเหตุเครื่องบินตก ทำให้ซอมบี้จำนวนมากมุ่งหน้าเข้าสู่ใจกลางเมือง ซอมบี้มีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ

เขาจึงจำต้องพาลูกน้อง หนีออกมาจากไอ้ที่ผีสิงนั่น

ส่วนแม่บ้านสาวคนนั้น?

เรื่องตลกน่า วันสิ้นโลกแบบนี้อะไรไม่มีบ้าง?

ขอแค่มีเสบียง มีกำลัง สิ่งที่ไม่ขาดแคลนที่สุดก็คือผู้หญิง

เขากำลังคิดถึงอนาคตอย่างสบายอารมณ์ แต่จู่ๆ ก็เห็นว่ากลางถนน มีซอมบี้ตัวหนึ่งกำลังขวางทางอยู่

ชายหน้าบาก ไม่ได้ขับหลบ แต่ในใจเกิดความเหี้ยมโหดขึ้นมา เตรียมจะชนซอมบี้ตัวนี้ให้กระเด็นไป

เรื่องแบบนี้ หลังจากวันสิ้นโลกมาถึง เขาทำเป็นประจำอยู่แล้ว

"วื้ด—"

เครื่องยนต์รถกระบะเร่งกำลัง ไม่เบี่ยงหลบแม้แต่น้อย พุ่งเข้าชนซอมบี้ตัวนั้นตรงๆ

ทว่า สิ่งที่คนทั้งสี่บนรถคาดไม่ถึงคือ...

ซอมบี้ตัวนี้ ไม่ได้ถูกชนกระเด็นไปอย่างง่ายดายเหมือนที่พวกเขาคาดคิดไว้

หากแต่...

มันเกาะติดอยู่กับหน้ารถกระบะ เท้าทั้งสองข้างครูดไปกับพื้นถนน ถึงขั้นเสียดสีจนเกิดประกายไฟ!

จนกระทั่งสุดท้าย มันใช้ร่างกายเนื้อๆ นี่แหละ บังคับให้รถกระบะคันนี้หยุดลงจนได้!

จากมุมมองของเจียงเฉิน...

บนพื้นถนน มีรอยขูดสีดำยาวสองเส้น นั่นคือรอยที่เกิดจากเท้าของซอมบี้เสียดสีกับพื้นอย่างรุนแรง เหมือนกับรอยไหม้ที่เกิดจากรถดริฟต์ไม่มีผิด

พลังของซอมบี้ ช่างน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้!