บทที่ 7 - ประจัญบาน

✡✡✡✡✡

"เป็นผู้สืบทอด"

จี้หรานรออย่างเงียบๆ อยู่บนต้นไม้ต้นที่สองด้านหลัง

เขากำลังรอโอกาส

ในขณะนี้ มังกรไม้เนื่องจากเป็นสัตว์อัญเชิญ เขาจึงมองเห็นสถานะของมันได้ ขณะเดียวกัน เขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเนื้อเรื่องย่อยนี้ถึงได้มุ่งเป้ามาที่ตนเองเช่นนี้

เป็นผู้สืบทอดอีกคนหนึ่ง สถานะของเขาไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นอสูรปีศาจ

แต่ว่า ดูเหมือนเขาจะเป็นสายเวทมนตร์

น่าจะคุ้นเคยกับการใช้ไฟเป็นอย่างดี

ตนเองมีจีวร สามารถใช้ประโยชน์ได้

ในขณะนี้ มีปีศาจเจ็ดแปดตนพุ่งเข้าสังหารหลิวโป้ชินแล้ว เขาถูกหนามที่มังกรไม้พ่นออกมาบีบให้ลงจากต้นไม้ แต่ก็ไม่ได้ถอยหนี กลับเผชิญหน้ากับปีศาจ อาศัยความคุ้นเคยกับป่าเขาเข้าต่อสู้แบบกองโจร

แต่จี้หรานมองออกว่า หลิวโป้ชินคงจะต้านทานได้ไม่นาน

เพียงแค่ปะทะกันสิบกว่าวินาที แถบพลังชีวิตของเขาก็ลดลงเหลือ 77% แล้ว

แม้ว่าจะสังหารปีศาจไปได้สามตนโดยตรง และยังมีอีกสี่ห้าตนที่ถูกฟันจนพลังชีวิตต่ำกว่า 50% แต่ปีศาจมีจำนวนมากกว่า ปีศาจที่บาดเจ็บก็รีบถอยกลับไป ให้ปีศาจตนอื่นเข้ามาเสริม

การต่อสู้ที่แท้จริงไม่มีการผลัดกันรุกรับ ความเป็นความตายตัดสินกันในชั่วพริบตา

จี้หรานเห็นว่าข้างกายอสูรเฒ่าเขาเดี่ยวตนนั้น มีปีศาจสามตนกำลังค้นหาร่องรอยของตนเองอยู่ เขารู้ว่ารอต่อไปไม่ได้แล้ว

จี้หรานมองดูเรือนยอดไม้ที่หนาทึบเชื่อมต่อกัน แล้วเปิดใช้ทักษะทันที

ทักษะ·ก้าวย่างเสือดาว: คุณสมบัติความว่องไวเพิ่มขึ้น 30% คุณสมบัติความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น 10% พลังกายเพิ่มขึ้น 10% คงอยู่ 5 วินาที ระหว่างนั้นความทนทานต่อความเจ็บปวดเพิ่มขึ้น 90%

ในทันที จี้หรานรู้สึกว่าร่างกายเบาราวกับนกนางแอ่น

เขารีบเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วในเรือนยอดไม้ กระโจนไปยังอสูรเฒ่าเขาเดี่ยวที่อยู่ห่างออกไปสามต้นไม้

เมื่อมาถึงเหนือศีรษะของอสูรเฒ่าตนนั้น จี้หรานไม่ถูกพบเห็นเลยแม้แต่น้อย

นี่เป็นผลจากความว่องไวที่เพิ่มขึ้น และยิ่งเป็นผลจากค่าโชค +10

ในขณะนี้ หลิวโป้ชินอาศัยความดุดันของดาบพราน สังหารปีศาจไปอีกสองตน แต่แถบพลังชีวิตของเขาเองก็ลดลงมาอยู่ที่ 69% แล้ว

แถบพลังชีวิตไม่ได้เป็นเพียงข้อมูลตัวเลขโดยสมบูรณ์ เมื่อพลังชีวิตของหลิวโป้ชินลดลงต่ำกว่า 50% เกรงว่าสถานะจะลดลงอย่างมาก หากลดลงถึง 30% ก็มีความเป็นไปได้สูงที่จะสูญเสียความสามารถในการต่อต้าน

ในขณะนี้ คทาดีบุกเก้าห่วงถูกจี้หรานสะพายไว้ด้านหลัง ดาบพระปรากฏขึ้นในมือของเขา

[ดาบของพระนักรบ] (ระดับสามัญ)

คุณสมบัติ: ตีจากเหล็กกล้า คมกริบและทนทาน

ผิดปกติ: ทาด้วยโอสถทิพย์ (หยิน) เมื่อโจมตีศัตรูจะสร้างความเสียหายธาตุหยิน 5% ของพลังชีวิตต่อวินาที คงอยู่ 1~49 วินาที

ความทนทาน: 95/100

หมายเหตุ: ผลิตจากวัดจีหมิงแห่งต้าถัง คุณภาพเป็นเลิศ (สามารถนำออกไปได้)

จี้หรานมองออกว่า นอกจากผู้สืบทอดคนนี้แล้ว ที่เหลือล้วนเป็นอสูรน้อยธรรมดา หรืออาจจะด้อยกว่านายกองอสูรหมาไนตนนั้นเสียอีก ผู้สืบทอดคนนี้ใช้เวทมนตร์ได้ ทั้งยังอัญเชิญสัตว์ได้อีกด้วย เก่งกาจยิ่งนัก ต้องจัดการให้ได้

เปิดใช้ทักษะทั้งหมด ดาบพระอยู่ในมือ มุ่งหวังจะสังหารในดาบเดียว

จี้หรานไม่ลังเล ทักษะของแหวนยังเหลืออีกสองวินาทีสุดท้าย

เขากะทิศทางให้ดี แล้วกระโดดฟันลงไปทันที

ฉึก

"อ๊า"

ดาบเล่มหนึ่งแทงเฉียงเข้าไปในไหล่ซ้ายของอสูรเฒ่า อาศัยแรงเฉื่อยกรีดลงมา ทำให้ครึ่งหลังของมันเกิดเป็นรอยแผลขนาดใหญ่ อสูรเฒ่าตนนี้ ไม่ได้สวมเกราะ ชุดคลุมยาวสีม่วงเข้มของมันไม่อาจต้านทานความคมของดาบพระได้เลย

"หาที่ตาย"

ในขณะนี้ อสูรเฒ่าตนนั้นคุกเข่าลงครึ่งหนึ่งด้วยความเจ็บปวด แต่กลับไม่ลังเลที่จะปล่อยเปลวเพลิงอันทรงพลังออกมา

"วิญญาณอัคคี"

เปลวเพลิงมหึมากลืนกินจี้หรานในทันที แต่ในขณะเดียวกัน อสูรเฒ่ากลับพบด้วยความตกตะลึงว่า เปลวเพลิงสีดำแดงสายหนึ่งกำลังพันรอบตัวเขาเข้ามา

"วิญญาณวารี"

เขารีบเก็บพัดทันที ม่านน้ำโปร่งใสสายหนึ่งก็ห่อหุ้มตัวเขาไว้ ไอน้ำรุนแรงพลันปะทุขึ้น บดบังทัศนวิสัยของเขา ชั่วขณะหนึ่ง เพลิงเผาผลาญไม่อาจโจมตีเขาได้

"บัดซบ เป็นคนธรรมดาคนนั้นหรือ"

"เพิ่งจะเข้าสู่โลกสวรรค์ ยังไม่ทันได้เป็นผู้ประกอบอาชีพด้วยซ้ำ เขาไปเอาความสามารถเหล่านี้มาจากไหน"

[ได้รับความเสียหายธาตุหยิน สร้างความเสียหาย 5% ของพลังชีวิตต่อวินาที คงอยู่ 30 วินาที]

สีหน้าของอสูรเฒ่าเขาเดี่ยวเปลี่ยนไปอย่างมาก

ความเสียหาย 150%

ล้อกันเล่นหรือไร

อสูรเฒ่ารีบหยิบยาลูกกลอนสีเทาขาวเม็ดหนึ่งออกมา ใบหน้ามีแววเสียดาย แต่เขาก็ยังกลืนมันลงไป

ระยะเวลาความเสียหายธาตุหยิน -9 วินาที

ตอนนี้คุณสมบัติของตนถูกผนึกไว้ สภาพร่างกายย่ำแย่เกินไป

อสูรเฒ่ามีสีหน้าย่ำแย่ กลืนยาลูกกลอนสีแดงเลือดลงไปอีกหลายเม็ด

เพื่อที่จะเปิดใช้งานผู้นำทาง ยาของเขาถูกใช้ไปกว่าครึ่งในโลกแห่งความเป็นจริงแล้ว

ในขณะนี้ การปะทะกันของอสูรเฒ่า ทำให้ปีศาจตนอื่นก็หันมาสนใจ

"เป็นหลวงจีนที่ท่านแม่ทัพต้องการจะฆ่า อยู่ทางนั้น"

เมื่อพบจี้หราน ฝูงอสูรปีศาจก็พุ่งตรงมาทางเขาทันที

หลิวโป้ชินไม่ได้ขัดขวาง เขาอาบไปด้วยเลือดแล้ว การปรากฏของเพลิงเผาผลาญ เขาก็รู้ว่าตอนนี้ไม่สามารถเข้าใกล้ได้

ในขณะนี้ เขากัดฟันแน่น มือจับลูกธนูเหล็กดำดอกหนึ่ง ปีนขึ้นไปบนต้นไม้โบราณข้างๆ

ปัง

ในขณะนี้ บนม่านน้ำ คทาด้ามหนึ่งก็ฟาดลงมาอย่างแรง

คือจี้หราน

ในดวงตาของเขาเจือไปด้วยความบ้าคลั่ง เขาเห็นแล้วว่า มังกรไม้และปีศาจโดยรอบได้ล้อมเข้ามาแล้ว

ความเสียหายวงกว้างของเพลิงเผาผลาญคือ 1% ต่อวินาที อสูรปีศาจที่บาดเจ็บจากการต่อสู้กับหลิวโป้ชินก่อนหน้านี้ไม่กล้าเข้ามา มิฉะนั้น เข้ามาใกล้ตนเองไม่นานก็จะถูกเผาตาย

แต่ปีศาจตนอื่นที่พลังชีวิตยังค่อนข้างสมบูรณ์สามารถต้านทานได้ชั่วขณะหนึ่ง ยิ่งไปกว่านั้น มังกรไม้ตนนั้นโจมตีเพียงครั้งเดียวก็สามารถส่งตนเองไปสู่ความตายได้

"เจ้า... เก่งมาก"

ในขณะนี้ แถบพลังชีวิตของอสูรเฒ่าตนนั้นยังคงสั่นไหวไม่หยุด แต่เมื่อกินยาเข้าไป ก็ยังคงรักษาระดับที่ปลอดภัยไว้ได้

อสูรเฒ่ามีสีหน้าย่ำแย่ยิ่งนัก

การกินยาที่สกัดอย่างล้ำค่า เพื่อฟื้นฟูจากการต่อสู้กับคนธรรมดา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อตนเองอยู่ในโลกที่อันตรายอย่างยิ่งและเต็มไปด้วยโอกาส ช่างเป็นการสิ้นเปลืองเสียนี่กระไร

ในขณะนี้ พัดในมือของเขารวมตัวกันเป็นหัวมังกรไฟขนาดใหญ่ มังกรแดงห้าเล็บตัวหนึ่งพันรอบกายเขา

"พิธีบูชาวิญญาณ·ออกจากกรง"

โครม

มังกรแดงคำรามลั่น ต้นไม้โดยรอบพลันกลายเป็นเถ้าถ่าน เลือดของอสูรเฒ่าไหลออกมาจากฝ่ามือราวกับน้ำพุเลือด ชโลมอยู่บนร่างของมังกรไฟ

"ตายซะ"

การโจมตีครั้งนี้ เปลวเพลิงคงอยู่สามวินาที แม้จะถูกผนึกคุณสมบัติ ก็สามารถทำให้คนกลายเป็นไอได้ในทันที นี่คือทักษะโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดที่เขาได้รับมาโดยบังเอิญในช่วงที่เป็นผู้ปฏิบัติการ แม้กระทั่งในตอนนี้ที่เขาอยู่ขั้นสาม ก็ยังคงเป็นท่าไม้ตายที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง

ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือภายใน 48 ชั่วโมง จะถูกหักขีดจำกัดพลังชีวิตสูงสุด 20%

มองดูร่างคนที่ถูกมังกรไฟล้อมรอบ อสูรเฒ่ายิ้มเย็น รอคอยเสียงแจ้งเตือนจากเสียงจักจั่น

ฉึก

และในขณะนี้ ดาบแหลมคมเล่มหนึ่งก็แทงออกมาจากเปลวเพลิงโดยตรง ราวกับสังหารออกมาจากท้องของมังกรแดง

ในชั่วพริบตา ก็แทงเข้าไปในอกของอสูรเฒ่า

"เจ้า"

อสูรเฒ่ามองดูคมดาบที่อกของตน สีหน้าพลันเปลี่ยนไปอย่างมาก

จี้หรานในขณะนี้ เสื้อคลุมพระชั้นนอกสุดได้กลายเป็นเถ้าถ่านไปนานแล้ว จีวรพันสมบัติผืนหนึ่งสะท้อนแสงเจ็ดสีอันน่าหลงใหลในเปลวเพลิง การเคลื่อนไหวของเขาก็ทำให้เกิดเพลิงกรรม เปลวเพลิงสีดำแดงล้อมรอบกายเขา แต่ไม่อาจทำร้ายเขาได้แม้แต่น้อย

เสียงของอสูรเฒ่า ก็ดึงดูดเพลิงกรรมเข้ามาเผาไหม้

การฟันของดาบพระ การเผาไหม้ของเพลิงเผาผลาญ พิษของธาตุหยิน

ดาบเล่มนี้ที่ฉีกกระชากพิธีบูชาวิญญาณมังกรแดง ทำให้แถบพลังชีวิตของอสูรเฒ่าลดลงอย่างรวดเร็วในทันที

[จบแล้ว]