บทที่ 20 : ผู้มาถึงเกาะเป็นคนแรกจะได้รับรางวัลแผนที่ขุมทรัพย์บนเกาะ

บทที่ 20 : ผู้มาถึงเกาะเป็นคนแรกจะได้รับรางวัลแผนที่ขุมทรัพย์บนเกาะ

เกาะกลางทะเลที่อยู่เบื้องหน้าของเธอนั้นใหญ่กว่าเกาะร้างก่อนหน้านี้มาก ประมาณห้าหรือหกเท่าของพื้นที่ของมัน ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา เขียวชอุ่มไปด้วยต้นไม้สูงตระหง่านมากมาย

เธอปีนลงบันไดเชือกแบบพับเก็บได้ที่มาพร้อมกับเรือประมงไปยังตำแหน่งที่ไม่ไกลจากผิวน้ำ หย่อนเรือลำเล็กลง กระโดดเข้าไปอย่างง่ายดาย แล้วพายเรือไปยังเกาะกลางทะเล

ใช้เวลาพายเรือประมาณ 30 นาทีจึงจะถึงฝั่ง

เวินหมิงเยว่ก้าวยาวๆ รองเท้าบูทสีดำของเธอจมลงไปในหาดทรายที่อ่อนนุ่ม จากนั้นก็หันกลับไปเก็บเรือลำเล็กใส่กระเป๋าสะพายของระบบ

ทันทีที่เธอหันกลับมา เสียงเตือนของระบบก็ดังขึ้นในหัวของเธอ

“ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นเวินหมิงเยว่ ที่ได้มาถึงเกาะกลางทะเลเป็นคนแรก! รางวัล: แผนที่ขุมทรัพย์เกาะกลางทะเล 1 ใบ”

“บนเกาะกลางทะเลเดียวกัน ผู้เล่นแต่ละคนสามารถสำรวจได้เพียงครั้งเดียว และระยะเวลาการสำรวจต้องไม่เกิน 8 วัน”

เธอคลิกเพื่อดูคำอธิบายโดยละเอียดทันที: แผนที่ขุมทรัพย์เกาะกลางทะเลสามารถใช้สำรวจเกาะกลางทะเลได้ทุกแห่ง ไม่จำกัดการใช้งาน และสามารถดูได้บนแผงควบคุม หลังจากขึ้นเกาะแล้ว ให้คลิกเพื่อยืนยันการใช้งานเพื่ออัปเดต

เวินหมิงเยว่เปิดแผงควบคุมทันทีและเห็นส่วนที่เพิ่มเข้ามาใหม่ 【แผนที่ขุมทรัพย์เกาะกลางทะเล】 อยู่หลังพื้นที่กล้องถ่ายรูป

เมื่อคลิกเข้าไป ก็มีข้อความปรากฏขึ้น “คุณแน่ใจหรือไม่ว่าต้องการใช้งาน?” เธอคลิก “ยืนยันการใช้งาน” ต่อไป และสิ่งที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอคือแผนที่นำทางภูมิประเทศของเกาะกลางทะเลพร้อมด้วยพื้นที่จุดสีแดงขนาดต่างๆ

รัศมีการค้นหาของ 069 หลังจากอัปเกรดได้ไปถึง 800 เมตรแล้ว แต่ในปัจจุบันมันสามารถตรวจจับได้เพียงข้อมูลหีบสมบัติเท่านั้น

เวินหมิงเยว่ตัดสินใจที่จะทดสอบมัน เธอเดินตามคำแนะนำของแผนที่และเดินไปยังจุดทรัพยากรที่ใกล้ที่สุด เดินไปกว่า 100 เมตรจนกระทั่งถึงกองหินที่กระจัดกระจาย

เธอหยุดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วค้นหาในบริเวณที่เป็นหินแต่ไม่พบหีบสมบัติหรือทรัพยากรที่มีประโยชน์ใดๆ มีเพียงกองหินแข็งๆ เท่านั้น

“เดี๋ยวก่อน”

ดูเหมือนเธอจะเข้าใจอะไรบางอย่าง หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอหยิบฆ้อนเหล็กออกจากกระเป๋าสะพายและเริ่มทุบก้อนหินที่อยู่ตรงหน้าเธอ ทันใดนั้น เธอก็ได้ยินเสียงเตือนของระบบ

“ได้รับ หินกันความชื้น + 2”

เธอทุบมันอีกหลายครั้ง

“ได้รับ หินกันความชื้น + 5”

เธอมองขึ้นไปและเห็นหินสีดำ 7 ก้อนในกระเป๋าสะพายของเธอ แต่ก้อนหินที่อยู่ตรงหน้าเธอกลับไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ

จากนั้น เธอใช้จิตสำนึกของเธอตรวจสอบแผนที่ขุมทรัพย์และพบว่าจุดสีแดงเล็กๆ จุดแรกได้เปลี่ยนเป็นสีเทาแล้ว

เวินหมิงเยว่เข้าใจในทันที เธอคิดว่าหินกันความชื้นเป็นของดี ตอนที่เรือประมงของเธอได้รับการอัปเกรดเป็น 1,000 ตารางเมตร เธอได้ตรวจสอบคำเตือนโดยละเอียดและรู้ว่าหินกันความชื้นสามารถใช้เพื่อเพิ่มความทนทานของเรือประมงได้

ท้ายที่สุดแล้ว ในระหว่างการเดินทางไกลในทะเล เรือประมงย่อมต้องมีการสึกหรอบ้าง เมื่อวานซืน เธอได้รับการเตือนจากระบบให้เพิ่มไม้และแท่งเหล็กจำนวนมากเพื่อซ่อมแซมเรือประมง

เวินหมิงเยว่ตื่นเต้นขึ้นมาทันทีและเหวี่ยงฆ้อนเหล็กอย่างกระตือรือร้น ทุบมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า โชคดีที่ค่าความแข็งแกร่งของเธอสูงพอที่เธอจะไม่รู้สึกเหนื่อย

หลังจากทุบอย่างหนาแน่นติดต่อกัน เสียงประกาศของระบบก็หยุดลงอย่างกะทันหัน หลังจากนั้น ไม่ว่าเธอจะทุบอีกกี่ครั้ง ปริมาณของหินกันความชื้นก็ไม่เพิ่มขึ้น โดยในกระเป๋าสะพายของเธอแสดงหิน 90 ก้อน

เวินหมิงเยว่ส่ายหัวอย่างเสียดายและพูดว่า “มันทนการทุบได้ไม่มากจริงๆ” หลังจากพูดจบ เธอก็เหวี่ยงฆ้อนด้วยมือเดียว วางมันไว้บนไหล่ และเดินไปยังก้อนหินอีกก้อนอย่างรวดเร็ว

เธอจะไม่ปล่อยให้แม้แต่ชิ้นเล็กๆ รอดไปได้ แม้ว่ายุงจะตัวเล็กแค่ไหนก็ยังเป็นเนื้อ เธอตั้งใจจะรวบรวมพวกมันทั้งหมด

หลังจากทุบไปกว่าครึ่งชั่วโมง ในที่สุดเวินหมิงเยว่ก็ได้รวบรวมหินกันความชื้น 2,000 ก้อน ซึ่ง 069 ได้จัดเก็บไว้ในการ์ด 20 ใบและวางไว้ในกระเป๋าสะพายของระบบชั่วคราว

ในขณะนี้ เวินหมิงเยว่กำลังพิงก้อนหิน ดื่มน้ำอึกใหญ่ มันค่อนข้างเหนื่อย เธอยอมรับ หลังจากพักผ่อนอย่างเพียงพอแล้ว เธอก็เดินทางไปยังจุดทรัพยากรถัดไป

ต่อมา เธอได้รับทรัพยากรจากจุดสีแดง 2 จุด: ต้นโกจิเบอร์รี่, ต้นแพลนเทนกว่า 20 ต้น และคาวทองชิ้นเล็กๆ ที่สามารถขยายพันธุ์ได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุดด้วยการแบ่งหน่อ

ตอนเที่ยง อุณหภูมิสูงถึง 36 องศาเซลเซียส เธอหยิบหมวกกันแดดออกจากกระเป๋าสะพายและสวมมัน มื้อกลางวันประกอบด้วยสตูว์เนื้อกับหัวไชเท้าและข้าว

เธอได้เตรียมอาหารไว้ล่วงหน้าแล้วและเก็บไว้ในพื้นที่การ์ดของเธอขณะอยู่บนเรือ ดังนั้นมันจึงสะดวกมากที่จะกินโดยตรงในตอนนี้

เธอยังคงสำรวจต่อไปในช่วงบ่าย เก็บต้นซานชี + หญ้าเหี้ยนหลงได้หลายต้น ซึ่งเหมาะสำหรับทำยาห้ามเลือดพอดี ดังนั้น เธอจึงต้องการเพียงสะระแหน่เท่านั้น

นอกจากนี้ เธอยังพบต้นชะเอม 6 ต้น, ต้นสายน้ำผึ้ง 1 ต้น และจัดการกับหมูป่ากลายพันธุ์ระดับ 4 ได้อย่างง่ายดาย ได้เนื้อหมูป่ามา 20 ชั่ง

หีบสมบัติทองแดงที่ดรอปออกมาเปิดได้เป็นการ์ดพันธสัญญา

เมื่อเปรียบเทียบกัน เธอพบว่าในบรรดาจุดทรัพยากรของวันนี้ จุดทรัพยากรของหมูป่ามีการเคลื่อนไหว แต่ระยะการเคลื่อนไหวของมันไม่ใหญ่นัก

ก่อนจะกลับไปที่เรือประมง เธอให้ 069 จับภาพหน้าจอจุดทรัพยากรล่าสุดไว้ วางแผนที่จะเปรียบเทียบในวันพรุ่งนี้

หลังอาหารเย็น คนกับระบบก็ช่วยกันนับผลผลิตปลา กุ้ง และปูของวันนี้อย่างมีความสุข เพิ่มการ์ดทรัพยากรอีกกว่า 20 ใบในบัญชีของพวกเขา

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ขณะมุ่งหน้าไปยังพื้นที่ที่ยังไม่ได้สำรวจ เธอได้เปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลงของจุดสีแดงบนแผนที่และพบจุดสีแดงหลายจุดที่มีสัญญาณการเคลื่อนไหวที่ชัดเจน

เมื่อเปรียบเทียบเพิ่มเติม เธอพบว่าจุดสีแดงที่เคลื่อนไหวเหล่านี้ใหญ่กว่าจุดที่อยู่นิ่งเล็กน้อย โดยมีจุดสีแดงจุดหนึ่งมีขนาดประมาณเล็บนิ้วก้อยของเธอ

เธอสั่งให้ 069 ทำเครื่องหมายทันที และลูกแพนด้าน้อยในพื้นที่จิตสำนึกของเธอก็รีบพิมพ์บนคอมพิวเตอร์ที่อยู่ตรงหน้าเธออย่างรวดเร็ว

การสำรวจในวันที่สองเป็นไปอย่างราบรื่น เธอยังเก็บไข่ป่าได้ 30 ฟอง, ไข่นกกระทา 68 ฟอง, ต้นพีแคน 1 ต้น และต้นราสเบอร์รี่ 2 ต้นจากจุดทรัพยากรบางแห่ง

สำหรับไม้ เวินหมิงเยว่ตัดต้นไม้สองต้นและพบว่าอัตราการดรอปไม่สูงและใช้เวลามาก เธอจึงยอมแพ้

ในวันที่สาม เธอพบแปลงสะระแหน่ซึ่งมีกลิ่นหอมมาก

เวินหมิงเยว่นับดู มีอยู่หลายสิบต้น วัสดุทั้งหมดสำหรับทำยาห้ามเลือดรวบรวมได้ครบแล้ว และเธอจะเริ่มทำเมื่อกลับไปในตอนเย็น

นอกจากนี้ เธอยังเก็บเกี่ยวใบกระวานสด, ข่า, โป๊ยกั๊ก และอบเชยได้กว่า 20 ชั่ง เวินหมิงเยว่ให้ 069 จัดเก็บทั้งหมดไว้ในการ์ดแล้วนำไปใส่ในพื้นที่กล้องถ่ายรูปเพื่อเก็บรักษา

พวกมันสามารถนำไปตากบนดาดฟ้าเรือได้เมื่ออากาศแจ่มใสและใช้สำหรับทำซุปหรืออาหารตุ๋น ปริมาณนี้จะใช้ได้นานทีเดียว

เมื่อมองดูแผนที่ เธอได้สำรวจไปแล้วครึ่งหนึ่งของเกาะกลางทะเลทั้งหมด

เนื่องจากเวลาสำรวจของเกาะกลางทะเลคือตั้งแต่ 9.00 น. ถึง 18.00 น. เธอจึงพบจุดทรัพยากรที่ใกล้ที่สุดกับเธอ ตั้งใจจะกลับไปที่เรือประมงหลังจากสำรวจมันเสร็จ

เธอไม่เคยคาดคิดเลยว่าจุดทรัพยากรสุดท้ายจะเป็นดินดำที่อุดมสมบูรณ์ เวินหมิงเยว่หยิบจอบขึ้นมาทันทีและเริ่มขุด ในที่สุดก็ได้ดินดำมา 20 ตารางเมตร

เวลาการเจริญเติบโตของพืชผลในดินดำนั้นเป็นครึ่งหนึ่งของดินธรรมดา ทำให้เวลาสั้นลงโดยตรงครึ่งหนึ่ง ตัวอย่างเช่น ถ้าเธอปลูกผักกวางตุ้ง มันจะสุกใน 3 วัน

ในวันที่สี่ของการสำรวจเกาะกลางทะเล เธอเก็บเกี่ยวเนื้อกระต่ายได้ 10 ชั่ง, หนังกระต่าย 2 ผืน, ลูกแกะเล็ก 2 ตัว, หนังแกะ 2 ผืน, มันเทศและมันฝรั่งอย่างละ 20 ชั่ง และต้นกล้าฝ้าย 20 ต้น

หลังจากตรวจสอบมันเทศและมันฝรั่งแล้ว เธอพบว่าสามารถใช้เป็นเมล็ดพันธุ์ได้

ในวันที่ 5 ของการสำรวจเกาะกลางทะเล เธอใช้เวลาช่วงเช้าเก็บกิ่งไม้และหญ้าแห้งจำนวนมาก

เธอยังขุดดินได้เต็มกระเป๋าสะพาย 2 ใบและหินประมาณ 200 ก้อน ซึ่งจำเป็นสำหรับทำเตียงคัง ส่วนฟางนั้น เธอยังไม่เห็นเลย

ในช่วงบ่าย 069 เตือนเธอให้เข้าไปในพื้นที่จุดสีแดงที่ใหญ่ที่สุดที่ถูกทำเครื่องหมายไว้ก่อนหน้านี้

เวินหมิงเยว่หยิบธนูและลูกศรที่เตรียมไว้ขึ้นมา สะพายลูกศร 30 ดอกที่ชุบพิษคางคกไว้บนหลัง และเดินไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง