ตอนที่ 43: การคืนชีพของราชาอันเดด - กองทัพโครงกระดูกนับพัน

อเล็กซ์และอลิซพักจากการเล่นเกมเป็นเวลาหนึ่งวันครึ่ง หรือสามวันในโลกแห่งความเป็นจริง

พวกเขาออกเดทกันอีกครั้ง (โดยอลิซเป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายด้วยบัตร VIP สีทองของเธอ) และในยามค่ำคืน อเล็กซ์ก็ปรุงอาหารเย็น ขณะที่พวกเขานั่งโอบกอดกันอยู่หน้าโทรทัศน์

เกมยูนิเวอร์แซลเดสเซนต์กำลังครองโลก เพิ่งเปิดตัวได้เพียงห้าวัน แต่ผู้ทดสอบเบต้าทั้งยี่สิบล้านคนกลับกลายเป็นคนดังไปแล้ว แม้แต่ผู้ที่อยู่ในอันดับสูงสุดก็ยิ่งกว่านั้นอีก!” นักข่าวสาวรายงานด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

“พวกเรายังไม่อาจแน่ใจได้อย่างแท้จริงว่าเกิดอะไรขึ้นภายในเกม แต่ฉันรับรองกับคุณได้อย่างหนึ่งว่าทุกคนต่างมั่นใจว่ามันจะต้องน่าทึ่งอย่างแน่นอน!” หญิงสาวสวยยิ้มหวาน “หวังว่าพวกเขาจะเพิ่มตำแหน่งผู้ทดสอบเบต้า เพื่อให้ผู้คนได้ทดลองเล่นกันมากขึ้น!”

ผู้คนทั่วโลกต่างกล่าวขานถึงยูนิเวอร์แซลเดสเซนต์และแน่นอนว่าเมื่อพูดถึงเกม พวกเขาก็ต้องเอ่ยถึงผู้เล่นระดับสูงด้วย

ไอดี เฟทเบรกเกอร์ กลายเป็นชื่อที่ถูกพูดถึงมากที่สุด เนื่องจากดูเหมือนว่าผู้เล่นรายนี้จะครองอันดับสูงสุดในทุกกระดาน

[ฟอรั่มยูนิเวอร์แซลเดสเซนต์]

[ฮอไรซอนซีโร่: ฉันรับประกันได้เลยว่าผู้ชายคนนั้นมันบ้าชัดๆ ไม่มีภาพบันทึกไว้ แต่ฉันได้ยินจากเพื่อนว่าเขากำลังต่อสู้กับโครงกระดูกยักษ์!]

[เมียร์แคท: บ้าไปแล้ว!]

[โคริ45: ไม่หรอก ฉันพูดจริงนะ ผู้ชายคนนั้นมีเวทมนตร์ประหลาดๆ]

[อูลิส: ฉันหวังว่าเกมจะเปิดตัวในที่อื่นๆ เร็วๆ นี้... มันไม่ยุติธรรม!]

ตั้งแต่เด็กอนุบาลไปจนถึงผู้บริหารระดับสูง ทุกคนต่างพูดถึงเกมและใคร่รู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นภายในนั้น

“อืม~” อเล็กซ์มองลงไป เห็นอลิซซบศีรษะอยู่บนอกเขา

เขายิ้มและลูบไล้หน้าอกเธออย่างซุกซน

“เฮ้!” แต่การกระทำนั้นกลับปลุกเร้าอารมณ์เธอ “ด-ได้สิ ถ้าเธออยากทำ ก็ไปกันเลย!”

พวกเขาดื่มด่ำความสุขในค่ำคืนอันแสนหวานอีกคืน โดยมีคนหนึ่งสุขสมมากกว่าอีกคน

รุ่งอรุณของวันใหม่มาเยือน และหลังจากรับประทานอาหารเช้าอีกมื้อที่อเล็กซ์เป็นผู้ปรุง ซึ่งเป็นทักษะที่เขาได้รับจากการใช้ชีวิตอยู่ตามลำพังในช่วงยุคหายนะ ในที่สุดเขาก็เตรียมตัวพร้อม

วันนี้คือวันสำคัญ: ราชาอันเดดกำลังจะคืนชีพ!

และหลังจากนั้น การโจมตีอลิซก็จะเกิดขึ้น

ภารกิจที่เขาได้รับมอบหมายให้ช่วยเหลืออลิซจากมอนสเตอร์ทั้งสามที่ปรากฏตัวขึ้น ถือเป็นงานที่แทบจะเป็นไปไม่ได้

หนทางเดียวที่เป็นจริงคือการส่งความสามารถบางอย่างของเขาในเกมไปยังโลกแห่งความเป็นจริง ทว่าเนื่องจากเพิ่งผ่านไปเพียงหกวัน โอกาสที่สิ่งนี้จะเกิดขึ้นจึงแทบไม่มี

เว้นเสียแต่ว่าเขาจะกระทำการบางอย่างที่แม่นยำอย่างยิ่ง

และแม้เขาจะทำเช่นนั้น เขาก็มิแน่ใจเสียด้วยซ้ำว่ามันจะได้ผลหรือไม่

แต่เขาต้องคว้าโอกาสนี้ไว้

[ท่านต้องการเข้าสู่ระบบเกมหรือไม่?]

"ใช่"

อลิซยังคงหลับใหล ทว่าเขาได้แจ้งเธอไว้ล่วงหน้าแล้วว่าจะเข้าเกมแต่เช้าตรู่ ดังนั้นจึงมิเป็นปัญหา

ฟวบ!

อเล็กซ์ปรากฏตัวในเมืองรุ่งอรุณ ในบ้านที่อลิซหลบซ่อนตัวตลอดวันที่สามของกิจกรรม

“อ๊าา!” เขาได้ยินเสียงกรีดร้องจากด้านหลังและเห็น NPC หญิงคนหนึ่งร้องลั่น “ค-คุณเข้ามาทำอะไรในบ้านของฉัน!”

“โอ้ ขอโทษครับ” อเล็กซ์โค้งศีรษะขอโทษก่อนจะจากไป สร้างความงุนงงให้กับหญิงสาว

เขาออกจากเมืองรุ่งอรุณผ่านประตูทางเข้าแล้วเปิดแผนที่โลก

มีจุดสำคัญระหว่างวิหารอันเดดกับเมืองรุ่งอรุณปรากฏข้อความว่า “ศพราชาอันเดด”

ยิ่งไปกว่านั้น แผนที่ยังมีตัวจับเวลาอยู่เหนือข้อความ ซึ่งแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าราชาจะคืนชีพเมื่อใด แผนที่โลกนั้นสมควรได้รับการยกย่องเป็นอาร์ทิแฟกต์อย่างแท้จริง!

[เหลือเวลาอีก 38:51 นาทีก่อนการฟื้นคืนชีพ!]

นาฬิกาจับเวลาเดินหน้า ทว่าอเล็กซ์ก็มาถึงศพได้ค่อนข้างรวดเร็ว

มันยังคงอยู่ที่นั่น มิถูกแตะต้อง ไม่มีใครกล้าลองเสี่ยงดูว่าจะเก็บเกี่ยวไอเทมใดได้บ้าง เนื่องจากมันถูกทิ้งไว้ในเกมเกือบสัปดาห์แล้ว

แทบจะไม่มีใครอยู่แถวนั้นในขณะนี้ ยกเว้นผู้ที่กำลังมุ่งหน้าสู่หรือกลับจากวิหารอันเดด ส่วนที่เหลือ อเล็กซ์เพียงเฝ้ารอ

บางคนชี้มาที่เขาพร้อมหัวเราะเยาะ เพราะเห็นว่ามีคนโง่เขลาพอที่จะหาเรื่องบอสโดยไร้เหตุผล

สามสิบนาทีผ่านไปเช่นนั้น

[เหลืออีก 5 นาที!]

[เหลืออีก 3 นาที!]

[60 วินาที]

ร่างของบอสเริ่มสั่นสะเทือน ร่างกายที่เสียหายบางส่วนเริ่มสร้างใหม่ และเสื้อคลุมที่ถูกเผาก็ได้รับการซ่อมแซม

หมอกดำเริ่มปกคลุมราชาอันเดด

“อะไรวะเนี่ย…”

“ระวัง!”

"วิ่ง!"

ผู้เล่นบริเวณใกล้เคียงสัมผัสและรับรู้ถึงการปรากฏตัวของมันทันที และรีบวิ่งหนีไปก่อนที่มันจะตื่น

ในขณะเดียวกัน อเล็กซ์ก็เตรียมพร้อมลงมือ ชักมีดและคทาออกมา จากนั้นก็ถอยห่างจากศพ

ติ๊ง!

[ราชาอันเดดฟื้นคืนชีพแล้ว!]

“เจ้ามนุษย์นั่นช่างแสนโง่เขลานัก…” ราชาอันเดดพึมพำกับตนเอง “บัดนี้เจ้าคนโง่เขลาคนนั้นจากไปแล้ว ข้าสามารถยึดครองเมืองนี้ได้แล้ว…”

ทว่าทันทีที่ราชาอันเดดเคลื่อนไหวร่าง ดวงตาของเขาก็เหลือบไปเห็นอเล็กซ์ที่ยังคงยืนอยู่ที่นั่น

“ห๊า!” ราชาคำราม “จะฆ่าตั้งแต่เพิ่งเกิดใหม่เลยงั้นรึ?”

"ไม่" อเล็กซ์ส่ายศีรษะ "ข้ามีข้อเสนอให้ท่าน ราชาอันเดด"

“หืม?”

[ราชาอันเดด]

[บอสระดับตำนาน – เลเวล 60]

[พลังชีวิต: 150,000]

ขณะที่ราชาอันเดดคืนชีพ เขาก็ได้รับการอัปเกรดเลเวลและระดับจากเลเวล 50 เป็น 60 ทำให้พลังชีวิตของเขาเพิ่มขึ้นเป็น 150,000 และก้าวจากบอสระดับ [Superior] ไปเป็นบอสระดับ [Legendary] ซึ่งสูงกว่าหนึ่งขั้น

เขาทะยานสู่การประเมินระดับ 3 ดาว กลายเป็นมอนสเตอร์ระดับ 3 ซึ่งเหนือกว่าอเล็กซ์ที่อยู่ในระดับ 2

“เจ้าคิดว่าเจ้ามีความกล้าพอจะเสนอสิ่งใดให้ข้า มนุษย์โง่เขลา” ราชาอันเดดหัวเราะเยาะ “บัดนี้ข้าอยู่เหนือกว่าเจ้า เจ้ามิอาจเอาชนะข้าได้”

“หืม”

ทันใดนั้น ราชาอันเดดก็ทรุดเข่าลง ฝ่ามือโครงกระดูกสัมผัสพื้นดิน

“พลังแห่งอันเดดจะสูงส่งเหนือสิ่งอื่นใด”

ติ๊ง!

[พรสวรรค์ ลอร์ดอันเดด เปิดใช้งานแล้ว!]

ฟวบ!

หมอกดำห่อหุ้มพื้นที่อีกครั้ง และเมื่อราชาอันเดดปลดปล่อยพลังที่แท้จริง พื้นดินก็สั่นสะเทือน

“…” อเล็กซ์มิหวั่นไหว เขาเพียงทอดสายตามองลง

แล้วฉับพลัน โครงกระดูกประมาณร้อยตัวก็ผุดขึ้นมาจากพื้นดิน

“มาเถอะ มนุษย์ เจ้ามิมีค่าอันใดเมื่ออยู่ต่อหน้าลอร์ดอันเดด จงก้มศีรษะลงซะ!”

[โครงกระดูกอันเดด]

[เลเวล 30]

[พลังชีวิต: 5,000]

โครงกระดูกแต่ละตัวมีระดับ 30 หรือประมาณนั้น แต่สิ่งนี้มิได้ทำให้อเล็กซ์หวาดหวั่นแม้แต่น้อย

“เอาล่ะ มนุษย์ จงแสดงให้ข้าเห็นว่าเจ้ามีดีอันใด!”

"เชิญเลย"

"แกรนด์ไฟร์บอล! โบลเดอร์สแมช! ไลท์นิ่งสไตรค์! คริมสันชาร์ด! อินเฟอร์โนเทมเพสต์!"

-3325! -2400! -2624! -1750! -1524!

ประการแรก คาถาของอเล็กซ์ส่วนใหญ่นั้นทรงพลังอย่างยิ่ง มิใช่เพียงโจมตีโครงกระดูกทีละตัว แกรนด์ไฟร์บอลสังหารโครงกระดูกไปกว่าสิบตน!

และเมื่อผนวกกับอินเฟอร์โนเทมเพสต์ ซึ่งต้องขอบคุณการอัปเกรดที่ทำให้สามารถโจมตีมอนสเตอร์ทุกตัว รวมถึงราชาอันเดดด้วย

โครงกระดูกประมาณยี่สิบตนร่วงลงจากการโจมตีด้วยเวทมนตร์ชุดแรก

[ต้องการสกัดหรือไม่?]

[ต้องการสกัดหรือไม่?]

[ท่านต้องการที่จะ…]

และแผงสกัดทั้งห้าก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา เขาเลือกค่าสถานะจิตวิญญาณจากแผงเหล่านั้นอย่างรวดเร็ว ได้รับคะแนนจิตวิญญาณมาหกสิบหน่วย

“เจ้าโง่ กองทัพของข้ายังคงยืนหยัด!” ราชาอันเดดหัวเราะเยาะอย่างมิสะทกสะท้าน “พวกเจ้า จงโจมตีมัน!”

โครงกระดูกทั้งหมด บางตนถือดาบ บางตนถือธนู ส่วนที่เหลือถือหอก พุ่งเข้าใส่มนุษย์ ลูกศรนับสิบพุ่งตรงมายังเขา

-1!

-1!

-1!

ทว่าอเล็กซ์มิได้ใส่ใจที่จะเปิดใช้งานสโตนวอลล์เพื่อป้องกันตนเอง เพราะลูกศรเหล่านั้นมิอาจระคายผิวเขาได้

"แกรนด์ไฟร์บอล! อินเฟอร์โนเทมเพสต์!"

เหตุการณ์นี้ดำเนินไปอย่างต่อเนื่องมิได้ขาดกว่าสองนาที ก่อนที่โครงกระดูกทุกตนจะล้มตาย อินเฟอร์โนเทมเพสต์ทรงพลังเกินกว่าที่ศัตรูจำนวนมหาศาลจะต้านทานได้

“แค่นี้หรือ?” อเล็กซ์เลิกคิ้ว

“เจ้าโง่!” ราชาอันเดดแค่นเสียงหัวเราะด้วยความยโสที่ถูกท้าทาย “พวกเจ้า จงออกมา!”

เขากระทำซ้ำขั้นตอนเดิม ทว่าคราวนี้ เขาสามารถเรียกโครงกระดูกออกมาได้มากกว่าหนึ่งพันตน ซึ่งทำให้มานาของเขาร่อยหรอไปเกือบหมดสิ้น แต่เขามั่นใจว่ามันเพียงพอที่จะสังหารมนุษย์ผู้นั้นได้ในคราวเดียว

(สปอยล์: มิเป็นเช่นนั้น อเล็กซ์สังหารโครงกระดูกทุกตนในทันทีด้วยคาถาของเขา และแม้แต่พวกที่เข้าประชิดตัวมากเกินไปจนสร้างความเสียหายได้ 1 หรือ 2 หน่วย ก็ถูกสังหารในทันทีด้วยพาวเวอร์ฟูลสแลช)

สิบนาทีต่อมา โครงกระดูกทั้งหมดก็ล้มระเนระนาด

อเล็กซ์ได้รับคะแนนจิตวิญญาณเพิ่มขึ้น 2,153 หน่วย

[จิตวิญญาณ: 2737 + 1000]

เขากำลังกลายเป็นเครื่องจักรสังหารด้วยเวทมนตร์มากขึ้นเรื่อยๆ

“ขอบคุณสำหรับค่าสถานะนะ” อเล็กซ์พยักหน้า

“โง่เง่า! โง่เง่า! โง่เง่า!”

ราชาอันเดดที่หมดความอดทน พุ่งเข้าหาอเล็กซ์ในทันที เขาต้องการที่จะกำจัดมนุษย์ผู้นี้ให้สิ้นซาก กองทัพโครงกระดูกนั้นช่างน่าเบื่อหน่ายสิ้นดี พวกมันช่างไร้ค่า และเขาก็สามารถเอาชนะพวกมันได้เช่นกันหากเขาต้องการ!

“แล้วข้อเสนอนั่นล่ะ…”

“จงตายไปพร้อมกับข้อเสนอของแกเถอะ!” ราชาอันเดดฟาดดาบมหึมาลงในจุดที่อเล็กซ์ยืนอยู่ ทว่ามันกลับปะทะเข้ากับกำแพงหินขนาดใหญ่ที่ปกป้องชายหนุ่มไว้

“อะไรนะ?”

"แกรนด์ไฟร์บอล!"

ฟวบ! บูม!

-5537!

ความเสียหายนั้นน่าเหลือเชื่อ ทว่าเมื่อเทียบกับพลังชีวิตอันมหาศาลถึง 150,000 หน่วยของราชาอันเดดแล้ว อเล็กซ์ยังคงต้องทำงานหนักอีกมาก