ตอนที่ 13: การสังหารผู้แข็งแกร่งที่สุดแห่งเผ่าผิวเงิน

[ขอแสดงความยินดีด้วยที่คุณสามารถทำภารกิจพื้นที่ลับก๊อบลินสำเร็จ คุณได้ถูกเคลื่อนย้ายกลับไปยังจุดเดิมแล้ว]

เมื่อแสงเรืองรองจากดินแดนก๊อบลินค่อยๆ จางหาย อเล็กซ์รู้สึกวูบไหวเล็กน้อย และในทันที เขาก็ยืนหยัดอยู่ในป่าคุ้นเคย ที่ซึ่งเขาเคยเพิ่มเลเวลไปพร้อมกับอลิซ

เขาเหลือบมองอลิซที่ยังคงนอนหงายอยู่ และตั้งมั่นในความระมัดระวังเป็นพิเศษ สิ่งสุดท้ายที่เขาปรารถนาคือการเผชิญหน้ากับภัยคุกคามใดๆ ในขณะที่ยังคงอุ้มร่างเธอไว้

[คุณได้รับไอเทมที่จำเป็นสำหรับภารกิจ จอมเวทย์ผิวเงินผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว]

[แสงนำทาง ได้ตัดสินใจที่จะช่วยเหลือคุณแล้ว]

“โอ้?”

ทรงกลมสีฟ้าเล็กๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้าอเล็กซ์ ฉายเส้นทางพลังงานสีฟ้าในทิศทางที่เขาต้องมุ่งหน้ากลับไปยังจุดเริ่มต้นภารกิจ

[นี่คือแสงนำทาง พวกเขาไว้ใจได้]

แสงนำทางมิใช่เพียงคุณสมบัติที่ปรากฏขึ้นเป็นครั้งคราวเพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้เล่นในการทำภารกิจเท่านั้น หากแต่เป็นคุณสมบัติที่มีจุดประสงค์เดียวคือการช่วยเหลือผู้เล่นที่ต้องการความช่วยเหลือ โดยพื้นฐานแล้ว มันคือสติสัมปชัญญะที่สามารถกระทำการตามความประสงค์ได้

และที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่านั้น ดูเหมือนว่าอเล็กซ์จะสบตากับมัน ทั้งๆ ที่ปกติแล้วมันจะไม่ยื่นมือเข้าช่วยผู้ใด!

มันเคยช่วยเหลืออเล็กซ์เพียงครั้งเดียวในชาติภพก่อน และบัดนี้มันกลับมาถูกชะตากับเขาเสียแล้ว

“มีประโยชน์มาก” เขายิ้มบาง

แต่แน่นอนว่าการล่วงรู้ทิศทางมิได้หมายความถึงการไร้ซึ่งอันตราย เพราะหลังจากผ่านไปไม่ถึงสิบนาที เขาก็หยุดชะงักและกระชับอ้อมแขนที่โอบอุ้มอลิซแน่นขึ้นโดยสัญชาตญาณ

งูพิษสามตัวเลื้อยออกจากพุ่มไม้ เกล็ดของพวกมันแวววาวน่าสะพรึงกลัวในแสงรำไร สัตว์ร้ายเหล่านั้นส่งเสียงขู่ฟ่อและเผยเขี้ยวคมกริบ

“แค่งูไม่กี่ตัวสินะ” อเล็กซ์พึมพำด้วยความมั่นใจที่เพิ่มพูน “มาดูกันว่าพวกแกมีอะไรดี”

เขาเตรียมพร้อมอย่างรวดเร็ว สัมผัสได้ถึงไออุ่นคุ้นเคยจากเวทมนตร์ที่ไหลเวียนอยู่ในสายเลือด

ไฟร์บอล!

เปลวเพลิงพุ่งออกจากคทาฮอร์นของเขา แหวกอากาศเข้าปะทะร่างงูตัวหนึ่งอย่างจัง

สัตว์ร้ายบิดเร้าร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ขณะที่เปลวเพลิงโหมกระหน่ำกลืนกินร่างของมัน เสียงขู่ฟ่อค่อยๆ เงียบหายไป

แผงหน้าต่างปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา ประกาศว่า:

[โจมตีคริติคอล สร้างความเสียหาย 150% ของความเสียหายเริ่มต้น]

-444!

ร่างงูแหลกสลายกลายเป็นเถ้าธุลี เนื่องด้วยมันมี HP เพียง 400 หน่วยเท่านั้น และอเล็กซ์อดไม่ได้ที่จะยิ้มให้กับความง่ายดายในการสังหารมัน

เขาสังหารงูตัวอื่นๆ ได้อย่างง่ายดายเช่นกัน และงูตัวหนึ่งในนั้นยังปลดปล่อยการแจ้งเตือนการสกัดออกมาด้วย!

“มาดูกันว่าแกมีอะไรดี” เขากล่าวพลางยื่นมือลงไปยังกองเถ้าถ่าน

[แหวนพิษ (ทั่วไป)]

[เพิ่มความคล่องตัว +10]

[ลิ้นงูพิษ (ทั่วไป)]

เขาได้รับแหวนพิษมาแล้วสองวง ดังนั้นเขาจึงเลือกตัวเลือกที่สอง

[คุณได้รับแต้มความคล่องตัว 10 หน่วยจากพิษงู]

ขณะเดินลัดเลาะไปตามป่า เขาก็พบเห็นฝูงหมูป่าคลั่งสองตัวกำลังเดินวนเวียนอยู่

และถึงแม้อเล็กซ์จะปรารถนาที่จะเดินทางต่อไปเพื่อมิให้อลิซต้องเผชิญอันตรายใดๆ แต่ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจที่จะกำจัดพวกมัน

ร็อคโธรว์!

บูม! บูม!

-350!

เขาเสกก้อนหินขนาดใหญ่ขึ้นมาจากพื้นดินแล้วขว้างมันด้วยพลังทั้งหมดไปยังหมูป่าที่อยู่ใกล้ที่สุด ก้อนหินกระแทกเข้าที่ด้านข้างของมันอย่างจัง ทำให้สัตว์ร้ายล้มลง พวกมันมีเลเวล 10 และ HP ถึง 550 หน่วย!

หมูป่าฟื้นตัวในทันที พร้อมส่งเสียงร้องเตือนสหาย และทั้งสองก็พุ่งเข้าหาบุรุษผู้มาเยือน

“เรดคริสตัล!”

ผลึกสีแดงพุ่งออกไปดุจหอกแหลม เจาะทะลุร่างหมูป่าอีกตัวด้วยแสงที่เจิดจ้า

ติ๊ง!

[โจมตีจุดอ่อน สร้างความเสียหาย 300%]

-600

ไฟร์บอล!

แล้วเขาก็จบสิ้นการโจมตีด้วยการเผาร่างอีกตัวจนมอดไหม้

เขาสามารถสกัดบางสิ่งบางอย่างออกมาจากพวกมันได้อีกครั้ง!

เขาก้มตัวลงเลือกสิ่งที่เขาต้องการจากซากพวกมัน

[กำลังสกัด…]

ร่างกายของเขาเปล่งประกายด้วยพลังงานขณะที่เขากินเนื้อหมูป่า!

[คุณได้สกัดเนื้อหมูป่า 2 ชิ้นจากหมูป่าคลั่ง]

ขณะเดินผ่านผืนป่า เขาสัมผัสได้ถึงอันตรายที่คืบคลานเข้ามา และเหล่ามอนสเตอร์ก็มิพลาดโอกาสที่จะโจมตี แต่พวกมันก็กลายเป็นสิ่งที่เขาสามารถจัดการได้ง่ายดายยิ่งขึ้นเรื่อยๆ

หลังจากการเผชิญหน้าอีกไม่กี่ครั้ง ทักษะของอเล็กซ์ก็เพิ่มระดับขึ้น: ไฟร์บอลเลื่อนสู่ระดับ 7; ร็อคโธรว์สู่ระดับ 4; และเรดคริสตัลสู่ระดับ 6

และนอกเหนือจากนั้น เขายังสามารถเลื่อนสู่ระดับ 9 ได้อย่างรวดเร็ว เนื่องด้วยเขาจะได้รับค่าประสบการณ์ทั้งหมดหากสมาชิกในปาร์ตี้ของเขาหมดสติ

อเล็กซ์ติดตามแสงนำทางไปเรื่อยๆ และในที่สุดก็มาถึงต้นไม้ใหญ่ที่มีกระท่อมลับซ่อนอยู่บนเรือนยอด

[คุณพึงพอใจกับบริการแสงนำทางหรือไม่?]

[Y/N?]

สิ่งมีชีวิตนี้มีความภาคภูมิใจอย่างยิ่ง และหากคุณไตร่ตรองทางเลือกนานเกินสองวินาที มันจะไม่ปรากฏกายให้คุณเห็นอีกเลย เพราะนี่คือความผิดพลาดที่อเล็กซ์เคยกระทำมาก่อน

และทันทีที่ข้อความปรากฏขึ้น อเล็กซ์ก็ตะโกนตอบรับ YES ในทันที!

[แสงนำทางขอขอบคุณสำหรับการสนับสนุนของคุณ]

แล้วลูกแก้วสีฟ้าก็เลือนหายไป

“วุ้ย…”

อเล็กซ์มาถึงจุดหมายแล้ว แต่ก่อนที่จะปีนขึ้นไปยังกระท่อม เขาต้องกระทำการอื่นเสียก่อน

บางสิ่งที่มิอาจคาดเดาได้

เขาหยิบยาแก้พิษระดับ S ที่ถืออยู่ในมือซ้ายเปิดฝาออกมา

จากนั้นจึงค้นหาในกระเป๋าเป้และหยิบยาพิษออกมา

เขาเปิดมันออกด้วย และเริ่มเทเนื้อหาผสมเข้ากับยาแก้พิษ

การผสมยาพิษกับยาแก้พิษถือเป็นความคิดที่เลวร้ายอย่างยิ่ง เนื่องด้วยมันจะทวีความรุนแรงของยาพิษเดิมขึ้นเกือบสามเท่า และหลังจากผ่านไปไม่กี่วินาที อเล็กซ์ก็สังเกตผลงานของตน

[ยาแก้พิษระดับ S]

สีสันแตกต่างไปจากเดิมเล็กน้อย เนื่องด้วยพิษมีสีแดง ดังนั้นอเล็กซ์จึงหวังว่าเธอคงจะไม่สังเกตเห็นความผิดปกติ

ดังที่เคยกล่าวไว้ก่อนหน้านี้ อเล็กซ์มิได้มีเจตนาที่จะช่วยเหลือเธอแต่ประการใด และมิได้มีความปรารถนาที่จะช่วยเหลือมนุษย์ผิวเงินคนใดทั้งสิ้น เหตุผลนั้นแสนง่าย พวกเขาคือศัตรูของมนุษยชาติ และเข้าร่วมกับฝ่ายอธรรมในภายหลังเพื่อคร่าชีวิตของพวกเขา

อเล็กซ์มองไปยังยาที่ปรุงแต่งใหม่ จากนั้นก็แสยะยิ้มขณะปีนขึ้นบันไดล่องหนของกระท่อมลับ

ภายในบรรยากาศอบอวลไปด้วยความตึงเครียดและหนักอึ้ง และเขามองเห็นร่างมนุษย์ผิวเงินนอนหอบหายใจรวยรินอยู่บนพื้น

เส้นผมสีเงินของเธอกระจายไปรอบศีรษะ เปล่งประกายราวกับแสงจันทร์

แม้จะอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่ ดวงตาของเธอก็ยังคงฉายแววคุกคามเมื่อสบเข้ากับเขา

“ช่วยฉันด้วย”

เธอกล่าวเสียงแหบแห้งด้วยความสิ้นหวังที่แฝงไว้ด้วยคำขู่ที่มิได้เอื้อนเอ่ย “คุณได้นำมันมาหรือไม่?”

เขาเดินเข้าไปใกล้ ถือยาแก้พิษระดับ S ที่ปรุงแต่งไว้ในมือ

เขาสัมผัสได้ถึงความตึงเครียดในห้องที่เพิ่มขึ้นขณะเข้าใกล้ แต่พยายามทำให้ทุกอย่างดูเป็นไปอย่างราบรื่นที่สุด

“นี่” เขากล่าวพลางยื่นยาให้เธอ “ดื่มมันสิ”

ดวงตาของหญิงสาวผิวเงินเป็นประกายเมื่อสังเกตเห็นยา “โอ้ ในที่สุดคุณก็ได้รับยาขวดนี้มาสำเร็จแล้ว มนุษย์”

“…” อเล็กซ์มิได้ตอบ

โดยมิรอคำอธิบายใดๆ เพิ่มเติม เธอก็คว้ายาแล้วยกดื่มจนหมดเกลี้ยง ดวงตาของเธอเบิกกว้างขณะของเหลวไหลลงสู่ลำคอ

ในฉับพลัน ท่าทีของเธอก็แปรเปลี่ยนจากความโล่งใจเป็นความตกตะลึง

“อะไรกันเนี่ย—” เธอเริ่มเอ่ย แต่คำพูดก็ขาดห้วง เมื่อร่างของเธอสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

อเล็กซ์ก้าวถอยหลัง หัวใจของเขากระหน่ำเต้นในอกขณะเฝ้ามองเธอดิ้นรน

ยาที่เขาสร้างขึ้นมิใช่เพียงยารักษา หากแต่เป็นส่วนผสมร้ายแรงที่คิดค้นขึ้นเพื่อหยุดยั้งมิให้เธอก้าวเดินต่อไป

“ไอ้บ้าเอ๊ยย!” เธอกร่นด่าด้วยน้ำเสียงของเธอที่เต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น แม้จะแฝงไว้ด้วยความลังเล “ฉันจะ—”

แต่ก่อนที่เธอจะกล่าวคำขู่จนจบ เธอรู้ว่าเวลาของเธอหมดลงแล้ว ดังนั้นเธอจึงคว้าคทาสีทองของเธอแล้วชี้ไปยังบุรุษผู้มาเยือน

คทาสีทองของเธอเรืองแสงอย่างน่าสะพรึงกลัวขณะที่เธอชี้ไปยังเขา พร้อมที่จะปลดปล่อยการโจมตีอันทรงพลัง

แต่อเล็กซ์ก็เตรียมพร้อมไว้แล้ว

“ร็อคโธรว์! ไฟร์บอล! เรดคริสตัล!” เขาร่ายเวทย์ พลางใช้ทุกสิ่งที่เขามีไปยังเธอ ขณะที่เธอกำลังจะใช้ทักษะของตน

-1! -1! -1!

“จุดจบของเจ้าใกล้เข้ามาแล้ว มนุษย์!” แต่การโจมตีของอเล็กซ์กลับไร้ผล ทำให้เธอโกรธเกรี้ยวมากยิ่งขึ้น “เจ้าต้องการที่จะถูกหมายหัวความตายอยู่ใช่หรือไม่?”

กระแสพลังเชี่ยวกราก!

แต่ขณะที่เธอกำลังจะปลดปล่อยเวทมนตร์ ฤทธิ์ของยาพิษก็เข้าครอบงำร่าง เธอเซถลา ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตระหนัก และในทันใดนั้น เธอก็ล้มลง ไร้ชีวิต คทาสีทองหลุดจากนิ้วของเธอ

ความตึงเครียดในห้องจางหายไป เหลือเพียงความเงียบอันน่าขนลุกเข้ามาแทนที่

“ว้าว…” อเล็กซ์ถอนหายใจ หัวใจยังคงเต้นระรัวขณะเข้าใกล้ร่างที่ล้มลง

“ช่างเป็นเรื่องที่น่ายินดีที่ฉันไม่ไว้ใจเธอ” เขากล่าวพึมพำพลางส่ายศีรษะขณะตรวจสอบศพเพื่อยืนยันการตาย

อเล็กซ์ล่วงรู้ว่าเธอจะทรยศเขาไม่ว่าสถานการณ์จะเป็นเช่นไร

“มาดูกันดีกว่า ว่าเธอมีอะไรดีๆบ้าง”

เขาวางร่างอลิซลงบนพื้นอย่างอ่อนโยนแล้วเข้าใกล้ร่างของหญิงสาวผิวเงิน