ตอนที่ 7 ขอบเขตหลอมกายาที่ไม่เคยมีมาก่อน

ลู่ซวิน ฉันเล่าเรื่องทั้งหมดให้นายฟังแล้วนะ แถมยังช่วยนายทำให้อีตานั่นโกรธจริงๆ ด้วยซ้ำ เพราะงั้นอย่าโกรธฉันอีกเลยนะ

บนบริเวณโรงเรียน ฉู่โยว่ชิงเกาะติดลู่ซวินไม่ยอมปล่อย

เมื่อกี้นี้เองที่เธอเปิดเผยความจริงทั้งหมด

เหตุผลที่เธอต้องการช่วยมู่หรงหว่านขอยืมท้องลู่ซวินนั้น จริงๆ แล้วเป็นเพราะมีคนจากตระกูลใหญ่ตระกูลหนึ่งซึ่งมีมหาปรมาจารย์ขอบเขตที่ห้าอยู่ หมายตามู่หรงหว่านไว้

คนคนนั้นเป็นคนสารเลวที่ชอบทรมานผู้หญิง ว่ากันว่ามีผู้หญิงสวยๆ หลายคนถูกเขาทำลายหรือทำให้พิการไปแล้ว

เจ้าคนสารเลวนั่นได้สมรู้ร่วมคิดกับคนในตระกูลมู่หรงและวางแผนไว้สองอย่าง

หนึ่งคือการนำของขวัญฟุ่มเฟือยมาสู่ขอ โดยใช้แรงกดดันจากคนในตระกูลมู่หรงเพื่อบังคับให้พวกเขาแต่งงานมู่หรงหว่านให้กับเจ้าคนสารเลวนั่นโดยตรง

หากมู่หรงหว่านปฏิเสธจนตัวตาย พวกเขาก็จะไปปลอมแปลงการจับคู่แต่งงานแบบสุ่ม

กล่าวโดยสรุปคือ เจ้าคนสารเลวนั่นมุ่งมั่นที่จะเอามู่หรงหว่านมาเป็นของตนให้ได้

นั่นคือเหตุผลที่ฉู่โยว่ชิงและมู่หรงหว่านร่วมกันคิดแผนนี้ขึ้นมา

"คุณตาของเธอเป็นปรมาจารย์ขอบเขตที่สี่นะ เขาควบคุมคนทั้งตระกูลไม่ได้เลยเหรอ?"

ลู่ซวินถาม

"เมื่อหลายปีก่อน คุณตาได้รับบาดเจ็บบนถนนโบราณแห่งดวงดาวและยังไม่ฟื้นตัวดี ตระกูลสาขาของคุณลุงใหญ่พัฒนาอย่างรวดเร็วในช่วงไม่กี่ปีมานี้ และลูกพี่ลูกน้องคนโตของฉันก็ไปถึงจุดสูงสุดของขอบเขตที่สามแล้ว ดังนั้นคุณตาจึงแทบจะกดดันพวกเขาไม่ได้แล้ว"

ฉู่โยว่ชิงถอนหายใจ

"ฉันยังมีคำถามสองสามข้อที่ไม่เข้าใจ"

"บอกมาสิ"

"ที่จู่ๆ เธอก็ตอบตกลงคำขอจีบของฉัน ไม่ใช่แค่เพราะเรื่องนี้หรอกเหรอ? ไม่อย่างนั้น หงส์ขาวผู้หยิ่งทระนงอย่างเธอจะมามองคางคกอย่างฉันได้ยังไง?"

ลู่ซวินหันไปมองฉู่โยว่ชิง

"ไม่ใช่ซะหน่อย"

ฉู่โยว่ชิงส่ายหัวเล็กๆ ของเธอเป็นระวิง

"งั้นบอกมาสิ ภูมิหลังครอบครัวของฉันก็จน แถมฉันยังขี้เกียจขนาดนี้ เธอเห็นอะไรในตัวฉัน?"

ลู่ซวินไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ

"แน่นอน ก็เพราะว่านายหล่อไง!"

ขณะที่ฉู่โยว่ชิงพูด ดวงตาของเธอเป็นประกายเมื่อมองไปที่ใบหน้าที่หล่อเหลาโดดเด่นของลู่ซวิน ดูราวกับว่าเธออยากจะกระโจนเข้าใส่แล้วกัดสักคำ

“โอเค เธอผ่าน”

ลู่ซวินพอใจกับคำตอบนี้มาก

"แล้วน้าของเธอล่ะ เห็นอะไรในตัวฉัน?"

ลู่ซวินยังคงซักไซ้ต่อ

"ฉันเป็นคนแนะนำนายให้เธอเอง! ก็แบบว่า ของดีไม่รั่วไหลไปไหนไง วันนั้นที่ฉันขอให้นายเดินไปส่งฉันที่บ้าน ก็เพื่อให้น้าของฉันแอบดู หลังจากที่เธอเห็นนายแล้ว เธอก็พอใจมาก ก็เลยเป็นนายไง"

เหตุผลของฉู่โยว่ชิงทำให้ลู่ซวินตาโต

ของดีไม่รั่วไหลไปไหน มันใช้แบบนี้ได้ด้วย!

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ลู่ซวินก็ถามว่า “แล้วน้าของเธอเป็นยังไงบ้าง?”

"เธอสบายดีสุดๆ ไปเลย! ผู้อาวุโสจากวังชิงซวีและวังเป่ยโต่วบอกว่าเธอปลุกกายาสมบัติหลิงหลงได้แล้ว และความเร็วในการบ่มเพาะของเธอจะเร็วเป็นพิเศษนับจากนี้ไป"

"น้าของฉันอายุเยอะไปหน่อยและยังไม่ได้เปิดเส้นลมปราณ ก็เลยเข้าร่วมวังชิงซวีหรือวังเป่ยโต่วไม่ได้ แต่มีผู้อาวุโสจากวังเป่ยโต่วคนหนึ่งยินดีรับเธอเป็นศิษย์ และพวกเขาจะให้เธอไปฝึกฝนที่มหาวิทยาลัยเป่ยโต่วสักสองสามปี ตราบใดที่เธอสามารถทะลวงสู่ขอบเขตที่สี่ได้ก่อนอายุ 30 เธอก็จะสามารถเข้าร่วมวังเป่ยโต่วได้"

ฉู่โยว่ชิงไม่ได้ปิดบังอะไรจากลู่ซวินและอธิบายสถานการณ์ของมู่หรงหว่าน

มู่หรงหว่านอายุ 25 แล้ว แต่เธอก็ยังสามารถเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเป่ยโต่วได้

แท้จริงแล้ว กฎเกณฑ์ที่เข้มงวดอย่างไม่น่าเชื่อในโลกนี้มีไว้สำหรับคนธรรมดาทั่วไปเท่านั้น ไม่ใช่สำหรับคนระดับสูง

"โอ้ ใช่ นี่เป็นสิ่งที่น้าของฉันฝากมาให้นาย มันน่าจะช่วยเรื่องการเปิดเส้นลมปราณของนายได้นะ"

ฉู่โยว่ชิงยื่นขวดหยกเล็กๆ ให้ลู่ซวิน

มู่หรงหว่านฝากมาให้เขาเหรอ?

"ไม่ล่ะ ให้เธอเก็บไว้เองเถอะ"

ลู่ซวินไม่ได้รับ

"ในนี้มียาเม็ดเปิดเส้นลมปราณระดับเจี่ยนะ ใช้เงินก็ซื้อไม่ได้ ต่อให้เป็นคนที่มีพรสวรรค์แย่แค่ไหน ถ้ากินเข้าไปก็มีโอกาสสูงมากที่จะเปิดเส้นลมปราณได้ แล้วนายก็จะสอบเข้าโรงเรียนบ่มเพาะได้"

ฉู่โยว่ชิงรีบพูด

"มันเป็นของดีจริงๆ เธอนั่นแหละควรจะเก็บไว้"

"นายเนี่ย ทำไมนายยังโกรธฉันอยู่อีก?"

ฉู่โยว่ชิงคิดว่าลู่ซวินจงใจกวนประสาทเธอ

"เปล่า ฉันแค่ไม่ต้องการมัน"

“ทำไมนายถึงดื้อแบบนี้นะ… เอาเถอะ ฉันต้องกลับแล้ว แม่ฉันหาเพื่อนมาช่วยฉันเปิดเส้นลมปราณแล้ว ลู่ซวิน นายไม่ต้องการยาเม็ดเปิดเส้นลมปราณระดับเจี่ยจริงๆ เหรอ?”

"ไม่"

"งั้นฉันจะเอามันกลับไปให้น้าของฉันแล้วกัน"

ฉู่โยว่ชิงถอนหายใจและเดินออกจากโรงเรียนไป

"ว้าว ลู่ซวิน พี่ซวิน นายสุดยอดไปเลย! นายนี่จีบดาวโรงเรียนได้จริงๆ เหรอ? พี่ซวิน ไม่สิ พ่อทูนหัว ช่วยสอนฝานฝานหน่อย ฝานฝานก็อยากเรียนรู้วิธีจีบสาวเหมือนกัน~"

"นายไม่รู้หรอกว่าหลิวเม่ยโกรธแค่ไหน เขาว่ากันว่าปากเบี้ยวเพราะความโกรธเลยนะ ทำให้ฉันสะใจมาก"

ระหว่างอาหารเย็น หลี่ปู้ฝานได้ยินเรื่องนี้มาจากที่ไหนสักแห่งและชื่นชมลู่ซวินอย่างมาก

“ฮ่าๆๆๆ ลู่ซวิน พี่ฝานของนายเปิดเส้นชีพจรยุทธ์อินเหวยได้แล้วโว้ย!”

วันต่อมา เจ้าเด็กหลี่ปู้ฝานนั่นเปิดเส้นชีพจรยุทธ์เส้นที่ห้าของเขาได้ และเขาก็อวดดีอย่างไม่น่าเชื่อ

“ฮ่าๆๆ ฉันเปิดเส้นลมปราณได้แล้ว!”

“วันนี้ ฉันได้เปิดเส้นลมปราณและก้าวข้ามความเป็นปุถุชน นับจากนี้ไป ชะตาของฉัน ฉันลิขิตเอง ไม่ใช่สวรรค์!”

“ว้าว เส้นจิตวิญญาณ!”

ในหมู่นักเรียนของโรงเรียนมัธยมหมายเลขหนึ่งหรงเฉิง มีคนประสบความสำเร็จในการเปิดเส้นลมปราณอย่างต่อเนื่อง

บางคนถึงกับเปิดเส้นจิตวิญญาณได้

เส้นชีพจรยุทธ์เป็นเส้นที่เปิดง่ายที่สุดและพบได้บ่อยที่สุด

เส้นจิตวิญญาณค่อนข้างหายากกว่า

เป็นเด็กผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่งจากห้องสิบหก ซึ่งแต่เดิมไม่โดดเด่น แต่เมื่อเส้นจิตวิญญาณของเธอเปิดออก เธอก็กลายเป็นบุคคลยอดนิยมที่ได้รับความสนใจอย่างสูงในโรงเรียนทันที

แม้แต่ครูใหญ่ก็ยังได้รับการแจ้งเตือนและเดินทางไปมอบรางวัลอันมากมายให้เธอด้วยตนเอง

【มู่หรงหว่านทะลวงสู่การหลอมกายาขั้นที่ห้า โฮสต์ได้รับการคืนผลการหลอมกายาของมู่หรงหว่านสิบเท่า】

ตอนเที่ยง ลู่ซวินได้รับการคืนผลสิบเท่าอีกครั้ง

“สมกับเป็นกายาสมบัติหลิงหลงจริงๆ วันละขั้นเลย”

กายาสมบัติหลิงหลงนั้นน่าเกรงขามอย่างแท้จริง

สำหรับคนธรรมดาที่ทำการหลอมกายา แม้จะมีทรัพยากรที่ดีที่สุด การไปถึงการหลอมกายาขั้นที่สี่หรือห้าและเลื่อนขึ้นหนึ่งขั้นก็ต้องใช้เวลาสิบวัน ครึ่งเดือน หรือนานกว่านั้น

แต่มู่หรงหว่าน เพิ่งจะถึงการหลอมกายาขั้นที่สี่เมื่อวานนี้ และวันนี้ก็พุ่งไปถึงการหลอมกายาขั้นที่ห้าแล้ว

“หลอมกายาขั้นที่สิบ!”

การคืนผลระลอกนี้ทำให้ลู่ซวินเลื่อนขึ้นสามขั้น ไปถึงการหลอมกายาขั้นที่สิบ

“ถ้ายังคืนผลแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ฉันจะได้เปิดเส้นลมปราณโดยตรงเลยไหมเนี่ย?”

ลู่ซวินสงสัย

ผลการเปิดเส้นลมปราณที่การหลอมกายาขั้นที่สิบนั้นดีที่สุด

ผู้ที่มีเงื่อนไขจะเลือกไปให้ถึงการหลอมกายาขั้นที่สิบก่อนแล้วจึงค่อยเปิดเส้นลมปราณ

มู่หรงหว่านอยู่แค่การหลอมกายาขั้นที่ห้า ถ้าเธอยังคงก้าวหน้าต่อไปและมันคืนผลสิบเท่า ลู่ซวินก็สงสัยว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับเขา

【มู่หรงหว่านทะลวงสู่การหลอมกายาขั้นที่หก โฮสต์ได้รับการคืนผลการหลอมกายาของมู่หรงหว่านสิบเท่า】

หนึ่งวันต่อมา มู่หรงหว่านก็ก้าวหน้าไปอีกขั้น

“มันไปถึงการหลอมกายาขั้นที่สิบสองได้ด้วยเหรอ?”

ลู่ซวินรู้คำตอบแล้ว

เขาได้ไปถึงการหลอมกายาขั้นที่สิบสอง

สิ่งนี้ทำให้เขาประหลาดใจอยู่บ้าง เพราะโดยปกติแล้วการหลอมกายามีเพียงสิบขั้น แล้วขั้นที่สิบสองมาจากไหน?

นี่ไม่ใช่จุดสิ้นสุด

สองวันต่อมา ในเช้าวันศุกร์ มู่หรงหว่านก็ทะลวงสู่การหลอมกายาขั้นที่เจ็ด

ลู่ซวินไปถึงการหลอมกายาขั้นที่สิบสี่ที่ไม่เคยมีมาก่อน

จบตอน