ตอนที่ 7 เทพเจ้าจุติลงมาแล้ว เหล่ามนุษย์จะยืนอยู่แห่งใด?
ตอนที่ 7 เทพเจ้าจุติลงมาแล้ว เหล่ามนุษย์จะยืนอยู่แห่งใด?
อุจิฮะ มาโกโตะยังคงพัฒนา “ทฤษฎีภัยคุกคามเซ็นจู ฮาชิรามะ” ต่อไปขณะมุ่งหน้าไปยังเมืองหลวงแคว้นไฟ
ระหว่างทางไม่มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันใดๆ เกิดขึ้น มีเพียงโจรป่าผู้ไม่เจียมตัวไม่กี่คนที่พยายามขวางทางเขา บีบให้อุจิฮะ มาโกโตะต้องจำใจปลดเปลื้องทรัพย์สินทั้งหมดของพวกเขา
หลังจากเดินทางมานานกว่าสิบวัน อุจิฮะ มาโกโตะก็มาถึงเมืองหลวงแคว้นไฟ
ด้วยความคาดหวัง อุจิฮะ มาโกโตะจ้องมองไปยังเมืองอันโอ่อ่าตระการตา สมกับที่เป็นแคว้นที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนินจาอย่างแท้จริง
โลกนินจาต้องพัวพันกับสงครามมาเป็นเวลานาน แต่เมื่อเทียบกับเมืองต่างๆ ที่เขาเดินทางผ่านมา เมืองหลวงแห่งนี้สามารถกล่าวได้ว่ามีชีวิตชีวาและเจริญรุ่งเรือง ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังเบ่งบาน
อย่างไรก็ตาม โลกไม่เคยสว่างไสวไปทั้งหมด การรักษาราชธานีที่งดงามเช่นนี้ย่อมต้องมีต้นทุนเสมอ และหากคุณรู้สึกว่ากำลังแบกรับภาระอันหนักอึ้ง ก็ย่อมมีใครบางคนกำลังใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเพื่อคุณอยู่
อุจิฮะ มาโกโตะไม่เสียเวลาครุ่นคิด เขาไม่ได้หยุดกินข้าวด้วยซ้ำ มุ่งตรงไปยังวังที่ไดเมียวประทับอยู่ทันที
บริเวณรอบวังมีการป้องกันอย่างแน่นหนา มีกองทหารชั้นยอดประจำการอยู่ใกล้ๆ แน่นอนว่านี่ไม่ใช่เพื่อป้องกันนินจา แต่เพื่อป้องกันสามัญชนที่ไม่เชื่อฟัง
จะเกิดอะไรขึ้นถ้ากลุ่มสามัญชนที่สิ้นหวัง ชูธงปลุกปั่นความไม่สงบ รวมตัวกันเป็นฝูง แล้วบังเอิญโชคร้ายบุกเข้าไปในเมืองหลวงได้? นั่นจะเป็นเรื่องร้ายแรง
แม้ว่าความไม่สงบดังกล่าวจะถูกปราบปรามในที่สุด แต่ไดเมียวแห่งแคว้นไฟก็ห่วงชื่อเสียงของตน
ไดเมียวผู้ปรีชาสามารถปกครองแผ่นดิน และโลกก็สงบสุขร่มเย็น โดยมีเมืองหลวงเป็นสถานที่ที่เจริญที่สุด การที่สามัญชนก่อปัญหาอยู่ใต้จมูกของเขาจะเป็นการตบหน้าเขาอย่างโจ่งแจ้ง
ไดเมียวของแคว้นอื่นจะฉวยโอกาสเช่นนี้เพื่อเยาะเย้ยเขา
ดังนั้น แม้ว่ากองทหารชั้นยอดเหล่านี้ ซึ่งประกอบด้วยคนธรรมดา จะไม่สามารถรับมือกับนินจาได้ แต่การมีอยู่ของพวกเขาก็ยังคงจำเป็น
ไดเมียวแห่งแคว้นไฟมีนินจาชั้นยอดของตัวเองที่รับผิดชอบการคุ้มกันเขาโดยเฉพาะ ไดเมียวทุกคนล้วนยืนอยู่บนจุดสูงสุดของอำนาจและความมั่งคั่ง และสำหรับพวกเขาแล้ว การจ้างนินจาเพื่อรักษาความปลอดภัยส่วนตัวตลอด 24 ชั่วโมงนั้นเป็นเรื่องง่ายดาย โดยมีค่าใช้จ่ายเพียงเล็กน้อย
ถ้าเป็นไปได้ ไดเมียวถึงกับยอมจ่ายเงินก้อนโตเพื่อฝึกฝนนินจาของตัวเอง
เหล่าไดเมียวอยู่สูงส่ง กดขี่นินจาอย่างมั่นคง แต่ความกลัวที่หยั่งรากลึกในจิตวิญญาณของพวกเขามานับพันปีและไม่เคยแม้แต่จะเอ่ยถึง ยังคงอยู่เหมือนหนอนชอนไชกระดูก
อำนาจเปรียบเสมือนดาบของกษัตริย์ แต่ด้ามของดาบเล่มนี้กลับถูกถือนินจาอยู่เสมอ ไม่ใช่ไดเมียว
อย่างไรก็ตาม ไดเมียวได้พยายามฝึกฝนนินจาของตนเองหลายครั้ง แต่ก็ล้มเหลวทุกครั้งโดยไม่มีข้อยกเว้น
นี่เป็นเพราะตระกูลนินจายอมปล่อยให้วิชาหลัก เช่น ม้วนคาถานินจาลับๆ เน่าเปื่อยไปในมือ ดีกว่าที่จะขายมัน ไม่ว่าจะเสนอเงินให้มากเท่าไหร่ก็ตาม
“ห้ามบุกรุก!”
ขณะที่เขาเข้าใกล้อาณาเขตของวัง อุจิฮะ มาโกโตะก็ได้ยินเสียงเตือนที่เข้มงวดของยาม
นี่คือเขตพระราชฐาน ไม่ต้องพูดถึงการเข้าไปข้างใน คนธรรมดาแม้แต่จะเข้าใกล้ก็ยังไม่ได้รับอนุญาต
กับสามัญชนแล้ว พวกยามกล้าที่จะฆ่าจริงๆ
เมื่อเผชิญหน้ากับยามผู้หยิ่งยโส อุจิฮะ มาโกโตะเคยคิดที่จะแอบเข้าไปในวัง ยามเหล่านี้ที่ประกอบด้วยคนธรรมดาไม่สามารถหยุดเขาได้
อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาว่าจุดประสงค์ของเขาในการมาเมืองหลวงแคว้นไฟครั้งนี้คือเพื่อขอการสนับสนุน เขาคงไม่สามารถเข้าพบไดเมียวในลักษณะนั้นได้
พฤติกรรมหยิ่งผยองเช่นนั้นรอไว้คราวหน้าก็ได้
ดังนั้น อุจิฮะ มาโกโตะจึงยื่นสาส์นแสดงตนอย่างเชื่อฟัง
ภายใต้สายตาที่กังขาของยาม อุจิฮะ มาโกโตะได้เผยเนตรวงแหวนของตระกูลอุจิฮะ และจากนั้น ท่ามกลางเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว ในที่สุดยามก็ยืนยันได้ว่าอุจิฮะ มาโกโตะเป็นอุจิฮะของแท้แน่นอน
ข่าวลือเป็นจริง! ดวงตาสีแดงฉานของอุจิฮะที่มีโทโมเอะหมุนวน สามารถทำให้ทุกคนที่สบตาต้องตกอยู่ในคาถาลวงตาได้!
ต้องยอมรับว่าชื่อของตระกูลอุจิฮะนั้นได้ผลอย่างเหลือเชื่อ
หากเป็นนินจาธรรมดา พวกเขาน่าจะถูกยามไล่ไปโดยตรง แล้วจะทำไมถ้าเขาเป็นนินจา?
ฉันคือสุนัขของท่านไดเมียว... อะแฮ่ม... ทหารองครักษ์ของท่านไดเมียว
แต่ตระกูลอุจิฮะนั้นแตกต่างออกไป
ชื่อเสียงของตระกูลอุจิฮะเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกนินจา แม้แต่ไดเมียวก็ยังต้องรักษาสัมพันธ์อันดีกับตระกูลอุจิฮะ
เป็นที่ทราบกันดีว่า ตระกูลอุจิฮะแตกต่างจากตระกูลเซ็นจู ตรงที่มักจะสร้างบุคคลที่หัวรุนแรงและโหดเหี้ยมซึ่งทั้งดุร้ายและเจ้าเล่ห์!
พวกเขาไม่ลังเลที่จะลงมือทันทีหากมีความขัดแย้งแม้เพียงเล็กน้อย
ยามรีบวิ่งไปหาผู้บังคับบัญชา และหลังจากรายงานสถานการณ์แล้ว ไม่นานมหาดเล็กรูปร่างท้วมคนหนึ่งก็ออกมาจากประตูวัง
“ท่านอุจิฮะ โปรดตามข้าพเจ้ามา!”
โดยการนำของมหาดเล็ก อุจิฮะ มาโกโตะถูกพาไปยังห้องรับรองและนั่งลง
หลังจากรอประมาณครึ่งชั่วโมง ในที่สุดอุจิฮะ มาโกโตะก็ได้พบกับเป้าหมายในการเดินทางครั้งนี้ — ไดเมียวแห่งแคว้นไฟ
“นานแล้วนะที่ตระกูลอุจิฮะไม่ได้ส่งใครมาเยี่ยม!”
“เร็วเข้า ชงชา!”
ไดเมียวสั่งมหาดเล็กให้เติมชาให้ถ้วยของอุจิฮะ มาโกโตะด้วยสีหน้ากระตือรือร้น
“ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ!”
อุจิฮะ มาโกโตะแนะนำตัวเอง และหลังจากแลกเปลี่ยนคำทักทายสั้นๆ ทั้งสองก็พูดคุยเรื่องสัพเพเหระกัน
เมื่อเห็นว่าบรรยากาศค่อนข้างดี ไดเมียวก็เริ่มสอบถามเกี่ยวกับสถานการณ์ล่าสุดของตระกูลอุจิฮะ
นี่เป็นสิ่งที่เขากังวลอย่างยิ่งมาโดยตลอด
ไดเมียวตระหนักดีถึงความคับข้องใจและความพัวพันระหว่างตระกูลอุจิฮะและตระกูลเซ็นจู โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเร็วๆ นี้ เนื่องจากสงครามระหว่างรุ่นใหม่ของตระกูลอุจิฮะและตระกูลเซ็นจูได้เข้าสู่ช่วงที่ดุเดือด
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากระยะทางที่ไกลและช่องทางการสื่อสารที่ล้าสมัย ไดเมียวจึงไม่มีทางได้รับข้อมูลโดยตรง
ตามข้อมูลที่ไดเมียวมีอยู่ เซ็นจู ฮาชิรามะ ผู้นำตระกูลเซ็นจู และอุจิฮะ มาดาระ ผู้นำตระกูลอุจิฮะ ได้ต่อสู้กันอย่างต่อเนื่องในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา
แต่สำหรับเขาแล้ว อุจิฮะ มาดาระและเซ็นจู ฮาชิรามะไม่รู้สึกเหมือนเป็นมนุษย์เลย!
ในฐานะไดเมียว เขาเคยเห็นนินจาที่ทรงพลัง แต่ความแข็งแกร่งของอุจิฮะ มาดาระและเซ็นจู ฮาชิรามะได้ก้าวข้ามพลังที่นินจาธรรมดาสามารถปลดปล่อยออกมาได้อย่างมากมาย
ตามข้อมูลข่าวกรอง ในกรณีที่รุนแรงที่สุด การต่อสู้ของพวกเขากินระยะทางยาวกว่าพันลี้ มีมังกรไม้ทะยานขึ้นฟ้า ยักษ์จ้องเขม็ง และภูเขาถูกฟันด้วยดาบ
ฉากที่เกินจริงอย่างไม่น่าเชื่อเช่นนี้ได้ทำลายจินตนาการของไดเมียว และผลพวงจากการต่อสู้ของอุจิฮะ มาดาระและเซ็นจู ฮาชิรามะได้เปลี่ยนทุกสิ่งรอบตัวให้กลายเป็นดินแดนรกร้าง
เมื่อได้รับรายงานข่าวดังกล่าว ไดเมียวถึงกับสงสัยว่าข่าวกรองนั้นเป็นเท็จ
มนุษย์จะสามารถใช้พลังเช่นนั้นได้หรือ?
มันน่าสะพรึงกลัวอย่างที่สุด!
นี่มันพลังมหาศาลอะไรกัน?
แม้จะเรียกพวกเขาว่าเทพเจ้าก็ไม่นับว่าเป็นการพูดเกินจริง!
เมื่อมีนินจาสองคนที่สามารถเรียกได้ว่าเป็นเทพเจ้าปรากฏตัวขึ้นในโลกนินจา ไดเมียวผู้ซึ่งถือว่าตนเองเป็นผู้ปกครองโลกนินจา จะอยู่อย่างสงบสุขได้อย่างไร?
เมื่อได้ยินคำถามที่ค่อนข้างกระตือรือร้นของไดเมียว อุจิฮะ มาโกโตะก็ยิ้ม
ถึงเวลาหยอดยาพิษแล้ว!
เกี่ยวกับการอัปเดต:
ช่วงนี้การทดลองเริ่มยุ่งขึ้นเรื่อยๆ
นักศึกษาปริญญาโทไม่มีปิดเทอมภาคฤดูร้อน
เฮ้อ
แต่ผมแค่อัปเดตช้าไปหน่อย... ทำไมถึงมีข่าวลือว่าผมเป็นขันทีไปแล้วล่ะ?
จบตอน