บทที่ 198 หนึ่งล้านคะแนนสะสมก็มีไม่ถึง? จนซะจริง!!

บทที่ 198  หนึ่งล้านคะแนนสะสมก็มีไม่ถึง? จนซะจริง!!

“หลิวหยวนนายกล้ารับคำท้าของฉันไหม?”

หลิงเซียวมาที่ขอบเวที ชี้ไปที่หลิวหยวนในฝูงชนอย่างเยาะเย้ย

“นายคือ...ไอ้...ชื่ออะไรนะ ... ไอ้เซียวอะไรนั่นในตอนนั้นใช่ไหม?”

หลิวหยวนมองไปที่หลิงเซียวบนเวที ขมวดคิ้วเล็กน้อย มีสีหน้าสงสัยปรากฏขึ้น

เขารู้จักคนๆ นี้ ในการเดินทางไปเกาะกระต่ายวิญญาณหลิงเซียวคนนี้ยั่วยุเขาหลายครั้ง ในที่สุดก็ขู่ว่าจะออกจากทีมเพื่อบังคับให้เขาออกไปหลิวหยวนจำคนๆ นี้ได้แน่นอน

เพียงแต่ในสายตาของหลิงเซียวหลิวหยวนคือคนที่ทำให้เขาเสียหน้าต่อหน้าสาธารณชน และยังทำให้เขาเสียคะแนนสะสมจำนวนมาก จึงประทับใจเป็นพิเศษ

แต่ในสายตาของหลิวหยวนนี่เป็นแค่ตัวตลกกระจอกงอกง่อย จำได้ว่าเขาหน้าตาเป็นยังไงก็ดีแล้ว จะไปจำชื่อเขาได้ยังไง?

ดังนั้นท่าทางสงสัยของเขาไม่ได้ตั้งใจจะยั่วโมโหหลิงเซียวแต่เขาจำชื่อเขาไม่ได้จริงๆ

เพียงแต่หลิงเซียวเห็นได้ชัดว่าไม่คิดเช่นนั้น หลังจากได้ยินคำพูดของหลิวหยวนสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีเขียว สีขาวสลับกันไปมา มีความโกรธปรากฏขึ้นในดวงตา

“หลิวหยวน ไม่ใช่ว่านายเจ๋งมากหรอกเหรอ ทำไมถึงไม่กล้ารับคำท้าของฉัน?”

“ไม่ใช่แบบนั้น”

หลิวหยวนหัวเราะเบาๆ พูดว่า:

“ฉันแค่อยากรู้ว่านายจะใช้คะแนนสะสมเท่าไหร่มาท้าฉันฉันไม่สนใจเรื่องเล็กๆ น้อยๆ หรอกนะ”

“ฉันใช้หนึ่งหมื่นคะแนนสะสม!”

เมื่อพูดจบ ไม่ว่าจะเป็นนักเรียนใหม่หรือนักเรียนเก่า ต่างก็ตกใจ

ต้องรู้ว่า การท้าทายระหว่างนักเรียนคนอื่นๆ มักจะใช้คะแนนสะสมประมาณหนึ่งพัน

หลิงเซียวเพิ่มราคาเป็นสิบเท่าในครั้งเดียว ทำให้ทุกคนต้องหันมามอง

ต่างก็คิดว่าทั้งสองคนมีเรื่องบาดหมางกันหรือไม่หลิงเซียวต้องการใช้ประโยชน์จากเลเวลที่สูงกว่า ทักษะที่มากกว่า และประสบการณ์ที่มากมายกว่า เพื่อทำให้หลิวหยวนเสียหน้าในที่สาธารณะในการทดสอบฝีมือครั้งนี้

เมื่อคิดถึงตรงนี้ นักเรียนใหม่ทั้งหมดก็จ้องมองไปที่หลิงเซียวด้วยความโกรธ

ในสนามรบจำลองหลิวหยวนช่วยพวกเขาทุกคน หากหลิงเซียวมีทัศนคติแบบนี้จริงๆ ก็จะถูกทุกคนเป็นศัตรู

แม้แต่นักเรียนเก่าหลายคนก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่พอใจกับพฤติกรรมของหลิงเซียว

พวกเขาไม่รู้สึกอะไรมากกับสิ่งที่หลิวหยวนทำในการสอบเข้ามหาวิทยาลัย

แต่หลิวหยวนฆ่าทีมจากประเทศซากุระห้าทีมอย่างรุนแรงบนเกาะกระต่ายวิญญาณ ซึ่งในนั้นยังมีองเมียวจิอีกด้วย ทำให้พวกเขารู้สึกสะใจมาก

เพียงแต่พวกเขาไม่เข้าใจอย่างหนึ่ง ตอนนี้นอกจากนักเรียนของสถาบันฉิงชิงและสถาบันฉวงเฉินแล้ว

ใครในมหาวิทยาลัยเฉินเซี่ยบ้างที่ไม่รู้ว่าหลิวหยวนทำลายสถิติของดันเจี้ยนทั้งหมดที่ต่ำกว่าเลเวลสามสิบในสองสามวันมานี้

แม้ว่าหลิงเซียวจะเป็นนักเรียนของสถาบันเฉียนหลง แต่ความแข็งแกร่งของเขาก็ไม่ได้โดดเด่น ในกรณีที่เลเวลเท่ากัน อุปกรณ์เหมือนกัน ทำไมเขาถึงกล้าทำแบบนี้?

หลิวหยวนไม่สนใจคนเหล่านี้ หลังจากได้ยินราคาที่หลิงเซียวเสนอเขาก็ส่ายหัว พูดอย่างใจเย็นว่า:

“ไม่พอ!”

“ไม่พอ?นายรู้ตัวไหมว่านั่นคือหนึ่งหมื่นคะแนนสะสม!”

“หนึ่งหมื่นคะแนนสะสมมันเยอะมากเหรอ? ถ้าอยากเล่นกับฉันก็เอาชิปมาให้พอ ถ้าไม่มีความสามารถนั้น ก็ไปเล่นที่อื่นเถอะเห็นฉันขาดแคลนคะแนนสะสมหนึ่งหมื่นของนายรึไง? ตลก!”

“แก!!”

หลิงเซียวหน้าซีดเขารู้ว่าหลิวหยวนมีคะแนนสะสมจำนวนมาก แค่การเดินทางไปเกาะกระต่ายวิญญาณก็ได้รับหนึ่งแสนคะแนนสะสมแล้วหลิวหยวนไม่สนใจเงินเดิมพันหนึ่งหมื่นคะแนนสะสมจริงๆ

แต่เขาไม่เชื่ออย่างเด็ดขาดว่าหลิวหยวนไม่ขาดแคลนคะแนนสะสมหนึ่งหมื่นนี้

ไม่ว่าจะมีคะแนนสะสมเท่าไหร่ หนึ่งหมื่นคะแนนสะสมก็ไม่ใช่จำนวนน้อย แม้แต่สำหรับนักเรียนของสถาบันฉิงชิงและสถาบันฉวงเฉินก็ตาม

ในความเห็นของเขาเหตุผลที่หลิวหยวนพูดแบบนี้ ก็เพื่อทำให้เขาอับอาย

แต่โชคดีที่สองสามวันที่ผ่านมา เพื่อให้แน่ใจว่าหลิวหยวนจะรับคำท้า พวกเขาได้รวบรวมคะแนนสะสมทั้งหมดไว้ที่หลิงเซียว

ในเมื่อหนึ่งหมื่นไม่พอ งั้นก็เพิ่มอีกหน่อย!

วันนี้ฉันจะท้าทายให้ได้!

“นายต้องการคะแนนสะสมเท่าไหร่ บอกมาเลย!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้หลิวหยวนก็ยื่นนิ้วชี้ขึ้นมาช้าๆ

“หนึ่งแสน?”

สีหน้าของหลิงเซียวเปลี่ยนไปเรื่อยๆ แม้ว่าเขาจะมั่นใจว่าจะชนะการต่อสู้ครั้งนี้ แต่การใช้คะแนนสะสมหนึ่งแสนเป็นเดิมพันเขาก็รู้สึกหวาดหวั่นเล็กน้อย

“ไม่ใช่หนึ่งแสน!”

หลิวหยวนส่ายหัว มุมปากยกยิ้ม “ฉันหมายถึง หนึ่งล้าน!”

ว้าว——!

เมื่อพูดจบ ความเงียบที่น่าประหลาดก็เกิดขึ้นในที่เกิดเหตุ

ไม่ว่าจะเป็นนักเรียนใหม่หรือนักเรียนเก่า พวกเขาไม่เคยเห็นคะแนนสะสมมากขนาดนี้มาก่อน

แม้แต่หนึ่งแสนคะแนนสะสม นักเรียนเก่าที่อยู่ในที่เกิดเหตุก็ยังไม่มี

ในมหาวิทยาลัยเฉินเซี่ย คะแนนสะสมเป็นทรัพยากรที่ขาดแคลนที่สุดเสมอ ไม่มีข้อยกเว้น

ไม่ว่าจะเป็นการลงดันเจี้ยนทุกวัน การรักษาอาการบาดเจ็บ หรือการซื้ออุปกรณ์ ม้วนคัมภีร์ทักษะ ล้วนต้องใช้คะแนนสะสม

แม้ว่าในหมู่พวกเขาจะมีหลายคนที่ติดอันดับในกระดานคะแนนสะสมของสถาบัน คะแนนสะสมรวมของพวกเขาไม่ใช่ปัญหาที่จะถึงหนึ่งแสน แต่แน่นอนว่าไม่ถึงหนึ่งล้าน

แม้แต่หนึ่งแสนคะแนนสะสมก็ยังทำไม่ได้ ส่วนเงินเดิมพันหนึ่งล้านคะแนนสะสม พวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อน แม้แต่เห็นก็ยังไม่เคยเห็น

“หนึ่งล้านคะแนนสะสม?นายล้อเล่นรึเปล่า?นายรู้ไหมว่าหนึ่งล้านคะแนนสะสมคืออะไร?นายเคยเห็นคะแนนสะสมมากขนาดนี้ไหม? แม้จะแยกชิ้นส่วนนายออกมาขาย ก็ยังไม่คุ้มขนาดนั้น!”

หลิงเซียวตื่นตระหนก แม้ว่าสองสามวันที่ผ่านมาจางเซวียนและคนอื่นๆ จะมอบคะแนนสะสมส่วนหนึ่งให้เขา

แต่รวมกันแล้วก็เป็นไปไม่ได้ที่จะมีหนึ่งล้านคะแนนสะสม มีเพียงสี่แสนคะแนนสะสมเท่านั้น

“ไม่มีแม้แต่หนึ่งล้านคะแนนสะสม? ดูเหมือนว่านายจะจนจังนะ”

หลิวหยวนเบะปาก แสดงความดูถูกเล็กน้อย

“เอาแบบนี้ฉันจะไม่พูดถึงหนึ่งล้านคะแนนสะสมแล้ว”

“ถ้าฉันชนะนายก็เอาคะแนนสะสมทั้งหมดที่มีมาจ่ายให้ฉัน”

“ถ้าฉันแพ้ คะแนนสะสมทั้งหมดของฉันก็เป็นของนายถ้าไม่พอฉันจะเอาวัสดุมาเพิ่มให้พอ ยังไงล่ะ?”

ด้วยวิธีนี้ ปัญหาก็มาถึงหลิงเซียวเขามีสีหน้าลังเล เริ่มลังเล

คนอื่นๆ ที่อยู่ในที่เกิดเหตุต่างจ้องมองไปที่เขารอคำตอบของเขา

เขาเป็นคนท้าทาย ถ้าเขาถอยตอนนี้ ก็จะเสียหน้ามาก!

อย่างไรก็ตามหลิงเซียวแค่ตกใจกับเงินเดิมพันก้อนโต ไม่ได้กลัว และไม่ได้ตั้งใจจะถอย

ยังคงเป็นประโยคเดิม แม้ว่าผลการเรียนของหลิวหยวนจะดีแค่ไหนเขาก็เป็นแค่นักอัญเชิญ ตราบใดที่เป็นการต่อสู้แบบตัวต่อตัว ก็ไม่มีอะไรต้องกลัว

ครู่ต่อมาหลิงเซียวก็หัวเราะเยาะ:

“ก็ตามที่นายพูด หวังว่านายจะจ่ายคะแนนสะสมไหวหลังจากแพ้!”

หัวเหวินเซวียนบนเวทีมองดูฉากนี้ มุมปากยกยิ้มเล็กน้อย

แม้ว่าเขาจะเป็นรองอธิการบดี แต่เขาก็ไม่สามารถเห็นสถานการณ์ของหลิวหยวนในดันเจี้ยนได้

ด้วยเหตุนี้เขาจึงอยากรู้เกี่ยวกับความแข็งแกร่งของหลิวหยวนมาก

เขาอยากรู้จริงๆ ว่าอาชีพและทักษะของหลิวหยวนมีลักษณะอย่างไร ทำไมความเร็วในการลงดันเจี้ยนถึงเร็วขนาดนี้ ทุกดันเจี้ยนล้วนเป็นความสูงที่คนอื่นเอื้อมไม่ถึง!