บทที่ 148 สงครามกองทัพ? ฉันคนเดียวก็เป็นกองทัพได้!

บทที่ 148 สงครามกองทัพ? ฉันคนเดียวก็เป็นกองทัพได้!

ตึง——! ตึง——!

เจ้าเมืองเถ้าถ่านเดินขึ้นไปบนกำแพงเมืองด้วยฝีเท้าหนักๆ

ดูจากรูปลักษณ์ภายนอกแล้ว รูปร่างของเขาก็คล้ายกับทหารม้าเถ้าถ่านและนักรบถ่านคนอื่นๆ ร่างกายก็ประกอบด้วยถ่านเช่นกัน

แต่ทหารม้าเถ้าถ่านและนักรบถ่านคนอื่นๆ ส่วนใหญ่ของร่างกายเป็นสีดำ

มีแค่ฝ่ามือ หัวใจ และส่วนอื่นๆ ที่เป็นสีแดง เหมือนกับกำลังลุกไหม้

เจ้าเมืองเถ้าถ่านไม่เพียงแต่ทั้งตัวเป็นสีแดง แต่ยังมีเปลวไฟปกคลุมอยู่ด้านนอกถ่าน ก่อตัวเป็นเกราะหนาๆ ในมือถือดาบเพลิงยักษ์

พึ่งปรากฏตัว ก็ทำใหุ้ณหภูมิรอบๆ เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

【เจ้าเมืองเถ้าถ่าน】

【ประเภท: หัวหน้ามอนสเตอร์ชั้นยอดแบบเสริมพลัง】

【เลเวล: 40】

【พละกำลัง: 200,000】

【ความว่องไว: 50,000】

【พลังจิต: 200,000】

【ร่างกาย: 200,000】

【อุปกรณ์: ดาบเพลิงยักษ์, เกราะเพลิง】

【ทักษะ: ฟันเพลิงโชติช่วง, เวทย์ไฟร์บอล..., วงแหวนเพลิงลุกไหม้】

……

"โอ้โห คุณสมบัติ 200,000 แถมยังสวมใส่อุปกรณ์อีก"

เห็นข้อมูลที่แสดงในผลการประเมิน หลิวหยวนก็เลิกคิ้ว

ต้องรู้ว่า นี่เป็นแค่ดันเจี้ยนเลเวล 20 มีแค่ผู้ครอบครองอาชีพเลเวล 20 ลงมาถึงจะเข้าไปได้

ต่อให้เข้าไปได้สูงสุดหกคน ผู้ครอบครองอาชีพเลเวล 20 ธรรมดาๆ เจอบอสระดับนี้ ก็ไม่มีทางชนะ

ไม่ต้องพูดถึงการผ่านดันเจี้ยน แค่รับการโจมตีของเจ้าเมืองเถ้าถ่านได้หนึ่งครั้ง ก็ถือว่าเก่งแล้ว

มิน่าล่ะ นักศึกาาคนอื่นๆ ในโถงดันเจี้ยน ถึงได้เยาะเย้ยหลิวหยวนตอนที่เห็นเขาเข้าดันเจี้ยน【ที่ราบเถ้าถ่าน】

นี่ไม่ใช่ว่าพวกเขาดูถูกคนอื่น แต่ดันเจี้ยนนี้มันไม่ได้สร้างมาให้คนผ่านต่างหาก!

ต่อให้เป็นดันเจี้ยนทีม ก็คงไม่มีใครไปถึงเมืองเถ้าถ่านได้ ส่วนการเจอเจ้าเมืองเถ้าถ่าน ก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้

ในความคิดของพวกเขา ดันเจี้ยนนี้คงมีบั๊กตอนสร้าง เดิมทีน่าจะเป็นดันเจี้ยนเลเวล 40 เป็นอย่างน้อย แต่กลับกลายเป็นว่ามีแค่ผู้ครอบครองอาชีพเลเวล 20 ถึงจะเข้าไปได้

เมื่อหลายปีก่อน อาจารย์บางคนของมหาวิทยาลัยเฉินเซี่ยยังเสนอให้เอาดันเจี้ยนนี้ออก

เพราะไม่มีใครผ่านได้ เก็บไว้ก็เปล่าประโยชน์ แต่ถูกอธิการบดีปฏิเสธ

เขาก็รู้ว่าไม่มีใครผ่านดันเจี้ยนนี้ได้ สาเหตุที่เก็บมันไว้ ก็เพื่อเป็นเครื่องย้ำเตือนนักเรียน

ย้ำเตือนว่าโลกนี้อันตราย ดันเจี้ยนที่ ‘ไม่สมเหตุสมผล’อย่าง【ที่ราบเถ้าถ่าน】ไม่ใช่กรณีเดียว ต้องการให้นักเรียนมีความเคารพต่อโลกนี้มากขึ้น

น่าเสียดายที่ความตั้งใจดีของเขา วันนี้จะไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว

‘ไม่สมเหตุสมผล?’ ก็ต้องดูว่าใครเป็นคนเข้าดันเจี้ยน!

บนกำแพงเมืองเถ้าถ่าน

เจ้าเมืองเถ้าถ่านมองไปทางที่หลิวหยวนอยู่ สายตาเย็นชา

เขารู้สึกได้ว่า ซอมบี้รอบๆ เมืองเถ้าถ่าน ล้วนเป็นวัตถุอัญเชิญของหลิวหยวน

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจว่า ทำไมถึงมีคนอัญเชิญวัตถุอัญเชิญที่แข็งแกร่งและมีจำนวนมากขนาดนี้ออกมาได้

แต่เขารู้ว่า แค่ฆ่านักอัญเชิญอย่างหลิวหยวน ไม่ว่าวัตถุอัญเชิญเหล่านี้จะแข็งแกร่งแค่ไหน มีจำนวนมากแค่ไหน ก็จะหายไปในพริบตา

เมื่อเข้าใจเรื่องนี้ เจ้าเมืองเถ้าถ่านก็ไม่รอช้า ไม่สนใจซอมบี้ที่ประตูเมืองทั้งสี่ เริ่มจัดกำลังพลที่เหลือในเมือง

หลิวหยวนเห็นแบบนี้ ก็เปลี่ยนกลยุทธ์

เดิมทีเขาวางแผนที่จะส่งซอมบี้กว่าสี่หมื่นตัวไปสนับสนุนสนามรบที่ประตูเมืองทั้งสี่

ตอนนี้เห็นการกระทำของเจ้าเมืองเถ้าถ่าน ก็เดาความคิดของอีกฝ่ายได้คร่าวๆ รู้ว่าเจ้าเมืองเถ้าถ่านต้องการต่อสู้ให้จบโดยเร็ว

นี่ก็ตรงกับความคิดของหลิวหยวนเช่นกัน ยิ่งจัดการเจ้าเมืองเถ้าถ่านได้เร็วเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งมีเวลามากขึ้นในการกำจัดศัตรูที่เหลือในที่ราบเถ้าถ่าน ให้ได้ผลประโยชน์สูงสุด

ถ้าไม่กวาดล้างดันเจี้ยนจนหมด ก็รู้สึกเหมือนขาดอะไรไป

ดังนั้น หลิวหยวนจึงแบ่งซอมบี้กว่าสี่หมื่นตัวนี้ออกเป็นสองส่วน

หนึ่งหมื่นตัวยังคงทำภารกิจเดิม ไปสนับสนุนสนามรบที่ประตูเมือง

ที่เหลืออีกสามหมื่นตัว กลับมารวมตัวกับหลิวหยวน จัดแถว รอรับกองทัพของเจ้าเมืองเถ้าถ่าน

เจ้าเมืองเถ้าถ่านไม่ได้ทำให้หลิวหยวนรอนาน ไม่ถึงสิบนาที เขาก็จัดกองทัพเสร็จ ขี่ม้าศึก นำทหารชั้นยอดกว่าหมื่นคน มุ่งหน้าไปหาหลิวหยวนอย่างรวดเร็ว

ในบรรดาทหารชั้นยอดเหล่านี้ ไม่เพียงแต่มีทหารม้า ยังมีพลธนูและนักเวทย์ที่สามารถโจมตีระยะไกลได้

เมื่อพวกเขาอยู่ห่างจากกองทัพซอมบี้กว่าพันเมตร ก็เริ่มง้างธนู ยิงไฟร์บอล โจมตีอย่างรุนแรง

ตอนนี้หลิวหยวนไม่มีวิธีการโจมตีระยะไกล นอกจากคางคกพิษร้าย

เผชิญหน้ากับการโจมตีของเมืองเถ้าถ่าน หลิวหยวนได้แต่ถอนหายใจอย่างจนใจ ได้แต่ตั้งรับ สั่งให้กองทัพเดินหน้า และอัญเชิญวงแหวนแสงเหนือหัวของพระพุทธรูปมารออยู่ข้างๆ

โชคดีที่มีเกราะกระดูกป้องกัน ถึงแม้ว่าการโจมตีของอีกฝ่ายจะรุนแรง แต่ก็ไม่ได้สร้างความเสียหายมากนัก

มีแค่ซอมบี้ตัวประกอบส่วนน้อยที่ถูกเพ่งเล็ง โดนโจมตีมากเกินไปจนตาย

การสูญเสียระดับนี้ ถือว่ารับได้

และซอมบี้ตัวประกอบเหล่านี้ก็ไม่ได้ตายฟรี

หลังจากรับการโจมตีกว่าสิบรอบของเมืองเถ้าถ่าน และมีซอมบี้ตัวประกอบเกือบห้าพันตัวก็ตาย พวกมันก็สามารถบุกมาถึงพื้นที่ที่อยู่ห่างจากกองทัพเมืองเถ้าถ่านร้อยกว่าเมตร

ซึ่งในระยะนี้ พวกมันก็ไม่ใช่แค่ตั้งรับอีกต่อไป!

แต่เจ้าเมืองเถ้าถ่านยังคงต้องการใช้ประโยชน์จากการโจมตีระยะไกล ฆ่าซอมบี้ให้ได้มากที่สุด ลดการสูญเสียหลังจากปะทะกัน

เขายกมือขึ้นเล็กน้อย สั่งว่า

"ใช้วงแหวนเพลิงควบคุม!"

ในวินาทีถัดมา

นักเวทย์ทั้งหมดในกองทัพเมืองเถ้าถ่านก็ยกไม้เท้าขึ้นพร้อมกัน ปล่อยเปลวไฟออกมา ตกลงไปในกองทัพซอมบี้

ต่อมา

เปลวไฟเหล่านี้ก็แผ่ขยายออกไปในกองทัพซอมบี้ ก่อตัวเป็นโซ่ตรวนเพลิง ล่ามพวกมันไว้ ทำให้พวกมันเข้าสู่สถานะควบคุม ไม่สามารถขยับได้ แถมยังได้รับความเสียหายจากไฟอย่างต่อเนื่อง

ถ้าขยับไม่ได้ ต่อให้เหลือระยะทางแค่ร้อยกว่าเมตร กองทัพซอมบี้ก็ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับอีกฝ่ายได้

"บังเอิญจริงๆ ฉันพึ่งได้ความสามารถในการชำระล้างมา แกก็เปิดโอกาสให้ฉันได้ใช้ประโยชน์แล้ว"

เห็นสถานการณ์แบบนี้ หลิวหยวนก็ไม่ตกใจ กลับยิ้มออกมา

ถ้าพูดกันอย่างเคร่งครัดแล้ว นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

โดยทั่วไปแล้ว ดันเจี้ยนทุกดันเจี้ยน จะมีมอนสเตอร์ที่สามารถใช้สถานะผิดปกติได้

ในดันเจี้ยนที่หลิวหยวนเคยผ่านมาก่อนหน้านี้ ก็มีมอนสเตอร์ประเภทนี้

แต่ความแข็งแกร่งของทั้งสองฝ่ายต่างกันมากเกินไป อีกฝ่ายยังไม่ได้ใช้สถานะผิดปกติ ก็ถูกซอมบี้ยักษ์ตีตาย หรือไม่ก็ถูกหมอกพิษฆ่าตายโดยที่ยังไม่เห็นหน้า

ดังนั้น ไม่ใช่ว่าหลิวหยวนพึ่งได้เสี่ยวไป๋มา ก็เจอมอนสเตอร์ที่สามารถใช้สถานะผิดปกติได้พอดี

แต่เป็นเพราะทหารชั้นยอดของเมืองเถ้าถ่านแข็งแกร่งพอ เสี่ยวไป๋ถึงได้แสดงบทบาท!

เห็นว่านักเวทย์และพลธนูของเมืองเถ้าถ่านกำลังจะเริ่มการโจมตีรอบใหม่ หลิวหยวนก็ไม่รอช้า สั่งการทันที…