(ฟรี) บทที่ 120 เกี่ยวอะไรกับแก! (ฟรี)

บทที่ 120 เกี่ยวอะไรกับแก!

ณ เกาะกระต่ายวิญญาณ ทางเข้าดันเจี้ยน

โดยปกติแล้ว การผ่านดันเจี้ยนหนึ่งครั้งจะใช้เวลาประมาณหกชั่วโมง

ตอนนี้เวลาก็ใกล้เคียงกันแล้ว นอกจากทีมของหลิวหยวนแล้ว ทีมอื่นๆ ก็ออกจากดันเจี้ยน ปรากฏตัวข้างต้นไม้ใหญ่บนยอดเขา

เพียงแต่สภาพของพวกเขาไม่ค่อยดีนัก ดูค่อนข้างอิดโรย สีหน้าก็ดูไม่ดี

หลังจากพูดคุยกับคนที่คุ้นเคยแล้ว สีหน้าของพวกเขาก็ดูแปลกๆ

"นายหมายความว่าพวกนายก็ไม่ได้รับหัวใจโสม?"

"ไม่ใช่แค่พวกเรา ทุกคนไม่ได้รับหัวใจโสม"

"เป็นไปไม่ได้ ปีก่อนๆ ไม่ใช่ว่าคนที่ผ่านดันเจี้ยนกลุ่มแรกจะแบ่งหัวใจโสมสิบอันไปหมดเหรอ?"

"ฉันก็คิดว่ามันแปลก แต่ความจริงก็เป็นแบบนี้ ฉันเป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่ผ่านดันเจี้ยนกลุ่มแรก"

"ตอนนั้นคนที่เร็วกว่าฉันก็มีแค่ไม่กี่คนจากประเทศซากุระ เพียงแต่สีหน้าของพวกเขาดูไม่ดี คนที่ออกมาทีหลังก็เหมือนกับพวกนาย สีหน้าไม่ค่อยดี"

เมื่อพูดจบ ทุกคนก็ตกตะลึง จากนั้นดวงตาก็เป็นประกาย ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

หากเป็นเช่นนี้จริง ก็มีความเป็นไปได้เพียงสองอย่าง

อย่างแรก ดันเจี้ยนครั้งนี้มีปัญหา ไม่ดรอปหัวใจโสม

มิฉะนั้นคงไม่มีเหตุผลที่คนจำนวนมากผ่านดันเจี้ยนแล้ว แต่ไม่ได้หัวใจโสมแม้แต่อันเดียว

อย่างที่สอง คือมีคนแกล้งทำ

จริงๆ แล้ว ในบรรดาคนที่อยู่ที่นี่ มีสิบทีมที่ได้รับหัวใจโสมแล้ว เพียงแต่ไม่มีใครยอมรับ

แม้ว่าการทำเช่นนี้จะดูไม่มีความจำเป็น แต่ทุกคนที่อยู่ที่นี่ต่างก็คิดว่าความเป็นไปได้ที่สองมีมากที่สุด

ท้ายที่สุด ดันเจี้ยนหัวใจโสมก็มีมานานหลายปีแล้ว ทุกๆ ปีโรงเรียนแต่ละแห่งจะใช้โอกาสนี้จัดการทดสอบ

ปีก่อนๆ ก็สามารถได้รับหัวใจโสมได้ ไม่มีอุบัติเหตุใดๆ เกิดขึ้น ทำไมปีนี้ถึงไม่ได้?

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ สีหน้าของทุกคนที่อยู่ที่นี่ก็ดูแปลกๆ มองไปที่ทีมอื่นๆ อย่างมีความหมาย

อีกด้านหนึ่ง

ทีมทั้งห้าทีมจากประเทศซากุระยืนอยู่ด้วยกัน พูดคุยกันเบาๆ ด้วยภาษาของประเทศซากุระ:

"คุณคาวาคามิ คุณเป็นคนแรกที่ผ่านดันเจี้ยน มีใครต้องสงสัยไหม?"

"ไม่มี คนพวกนี้เจ้าเล่ห์มาก"

คาวาคามิคือนักเวทย์องเมียวจิที่อัญเชิญชิกิงามิสองตัว ตัวหนึ่งใช้การชำระล้าง อีกตัวใช้การยั่วยุ เพื่อป้องกันไม่ให้ทีมอื่นๆ ขึ้นไปถึงยอดเขา

ตอนนี้สีหน้าของเขามืดมน ดวงตาเปล่งประกายอันตราย

หากพูดถึงพลังต่อสู้ส่วนบุคคล เขาเชื่อว่าเขาเป็นที่หนึ่งในบรรดาคนที่อยู่บนยอดเขา

หากพูดถึงองค์ประกอบของทีม ทีมของเขาก็เป็นทีมที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาทีมทั้งหมด

นี่ไม่ใช่การพูดเกินจริง แต่พิสูจน์ได้จากความเร็วในการผ่านดันเจี้ยน

เมื่อเขาฆ่าภูติโสมต้นไม้และออกจากดันเจี้ยน บนยอดเขาก็ไม่มีใคร จนกระทั่งสิบนาทีต่อมา ถึงมีทีมจากอาณาจักรเฉินเซี่ยออกมา

แต่สิ่งที่เขาไม่คาดคิดและไม่เข้าใจคือ ในฐานะคนแรกที่ผ่านดันเจี้ยนในปีนี้ เขากลับไม่ได้รับหัวใจโสม

ของอื่นๆ ในหีบสมบัติก็เป็นขยะทั้งหมด ไม่มีแม้แต่อุปกรณ์คุณภาพระดับเงิน

และเขาสังเกตเห็นทีมอื่นๆ ที่ออกมาจากดันเจี้ยน พบว่าสีหน้าของทีมเหล่านี้ไม่ค่อยดีนัก เห็นได้ชัดว่าไม่ได้รับสิ่งที่ต้องการ

สิ่งที่ผู้คนต้องการมากที่สุดในดันเจี้ยนหัวใจโสมคืออุปกรณ์คุณภาพระดับทองคำหรือหัวใจโสม

สีหน้าของคนเหล่านี้ไม่ดี นั่นหมายความว่าพวกเขาก็ไม่ได้รับหัวใจโสมเช่นกัน?

นี่ทำให้คาวาคามิรู้สึกงงงวย ตอนแรกเขาก็สงสัยว่าดันเจี้ยนมีปัญหาหรือไม่ มิฉะนั้นทำไมทุกคนถึงไม่ได้รับหัวใจโสม

จะเป็นไปได้ไหมที่มีคนผ่านดันเจี้ยนหลังจากที่เขาผ่านดันเจี้ยน ฆ่าบอสติดต่อกันสิบครั้ง และเอาหัวใจโสมทั้งหมดไป?

เรื่องแบบนี้จะเป็นไปได้อย่างไร ความเร็วในการผ่านดันเจี้ยนของเขาอยู่ในระดับแนวหน้าในการทดสอบทุกครั้ง จะมีใครเร็วกว่าเขาได้อย่างไร?

ต่อมา เขาก็เริ่มสงสัย คิดว่าต้องมีคนแกล้งทำ

ท้ายที่สุด ในปีก่อนๆ มักจะมีการต่อสู้เกิดขึ้นเพราะหัวใจโสม

ทีมบางทีมที่พลังต่อสู้ไม่โดดเด่นนัก หลังจากที่พวกเขาได้รับหัวใจโสมแล้ว

เพื่อที่จะอยู่ในนี้อีกสองสามวัน ผ่านดันเจี้ยนอีกสองสามครั้ง พวกเขาแสร้งทำเป็นว่าไม่ได้รับ เพื่อเพิ่มความปลอดภัยให้กับตัวเอง ซึ่งดูสมเหตุสมผล

ตอนนี้มีหลายคนที่คิดเหมือนคาวาคามิ พวกเขามองหน้ากัน บรรยากาศรอบๆ ตัวก็ยิ่งตึงเครียดมากขึ้น

ในขณะนี้ แสงสีขาวก็ปรากฏขึ้นที่ทางเข้าดันเจี้ยนอีกครั้ง หลิวหยวนและคนอื่นๆ ก็ปรากฏตัวข้างต้นไม้ใหญ่

"พวกขยะก็คือพวกขยะ กล้าผ่านดันเจี้ยนโดยไม่มีนักเวทย์ ตอนนี้กลายเป็นกลุ่มสุดท้ายที่ผ่านดันเจี้ยน เป็นไงล่ะ สมน้ำหน้า!"

เมื่อเห็นหลิวหยวนและคนอื่นๆ ออกจากดันเจี้ยนในเวลานี้ หลิงเซียวก็เยาะเย้ยทันที ราวกับรอเวลานี้มานาน

ในความคิดของเขา ที่หลิวหยวนและคนอื่นๆ ออกจากดันเจี้ยนช้าขนาดนี้

ต้องเป็นเพราะขาดเขาซึ่งเป็นตัวดาเมจหลัก ทำได้เพียงพึ่งพาจูหมิงเจี๋ยรับมือกับบอส และในที่สุดก็ฆ่าบอสได้อย่างยากลำบาก

เสียงเยาะเย้ยของหลิงเซียวดังมาก ดึงดูดความสนใจของทีมอื่นๆ บนยอดเขา

ทีมอีกสี่ทีมจากวิทยาลัยต่างขมวดคิ้ว มองไปที่หลิงเซียวด้วยความไม่พอใจ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสองทีมที่ได้รับความช่วยเหลือจากหลิวหยวน ยิ่งจ้องไปที่หลิงเซียวด้วยความโกรธ พวกเขาอยากจะเอ่ยปากด่า

แต่ก่อนที่พวกเขาจะพูด คาวาคามิจากประเทศซากุระก็ถามขึ้นก่อน:

"ทำไมพวกนายถึงสะอาดขนาดนี้?"

ในเวลานี้ คนอื่นๆ ที่อยู่ที่นั่นก็สังเกตเห็นความผิดปกติเช่นกัน ตัวของหลิวหยวนและคนอื่นๆ สะอาดเกินไป สภาพก็ดีเกินไป

ดูไม่เหมือนเพิ่งต่อสู้เสร็จเลย ไม่มีแม้แต่ร่องรอยของการบาดเจ็บ แม้แต่จูหมิงเจี๋ยซึ่งเป็นอัศวิน ก็ไม่มีบาดแผลใดๆ

"เกี่ยวอะไรกับแก?"

หลิวหยวนเหลือบมองคาวาคามิ ตอบกลับอย่างไม่เกรงใจ

ในโลกที่เขาข้ามเวลามานี้ อาณาจักรเฉินเซี่ยและประเทศซากุระก็เกือบจะเป็นศัตรูกัน

ไม่ว่าจะในเรื่องส่วนตัวหรือเรื่องส่วนรวม เขาก็ไม่มีทางทำดีกับคนพวกนี้จากประเทศซากุระ

หลังจากได้ยินคำพูดของหลิวหยวน ดวงตาของคาวาคามิก็เย็นชาลงอย่างเห็นได้ชัด แต่เขาก็ยังแสร้งทำเป็นไม่สนใจ ถามอีกครั้งอย่างไม่ลดละ:

"นายได้รับหัวใจโสมหรือเปล่า?"

"เกี่ยวอะไรกับแก!"

"ทุกคนยังไม่ได้รับหัวใจโสม ฉันสงสัยว่าการเกิดใหม่ของหัวใจโสมล่าช้า พวกนายเป็นทีมสุดท้ายที่ผ่านดันเจี้ยน ฉันหวังว่านายจะให้ความร่วมมือ"

"เกี่ยวอะไรกับแก!"

"นาย..."

"เกี่ยวอะไรกับแก!"

ไม่ว่าคาวาคามิจะถามอะไร หลิวหยวนก็ไม่ฟัง แค่ตอบกลับว่า "เกี่ยวอะไรกับแก"

ฉากนี้ทำให้เหยาหลิงเอ๋อร์และคนอื่นๆ อดหัวเราะไม่ได้

ความสัมพันธ์ระหว่างอาณาจักรเฉินเซี่ยและประเทศซากุระไม่ค่อยดีนัก เมื่อเห็นคาวาคามิหน้าแตก พวกเธอก็รู้สึกสบายใจเป็นพิเศษ

ทีมอีกสี่ทีมจากวิทยาลัยก็ยิ้มมุมปากเช่นกัน ในขณะเดียวกัน พวกเขามองหน้ากัน ต่างก็เพิ่มความระมัดระวัง

การทดสอบครั้งนี้แบ่งออกเป็นสองประเภท ประเภทหนึ่งคือผลงานในดันเจี้ยน อีกประเภทหนึ่งคือผลงานนอกดันเจี้ยน

ทุกๆ ปีในการทดสอบ มักจะมีการต่อสู้เกิดขึ้น ปีนี้ก็ไม่เว้น หากไม่มีอะไรผิดพลาด การต่อสู้นี้อาจจะเกิดขึ้นเร็วกว่าเดิม

"ถ้าอย่างนั้น..."

"แสดงว่านายได้รับหัวใจโสมแล้ว!"

ดวงตาของคาวาคามิเป็นประกายเย็นชา พาทีมทั้งห้าจากประเทศซากุระ ค่อยๆ เดินเข้าหาหลิวหยวน...