(ฟรี) บทที่ 100 ตัวประกอบกลายเป็นตัวชน นี่มันอาชีพบ้าอะไรกันเนี่ย! (ฟรี)

บทที่ 100 ตัวประกอบกลายเป็นตัวชน นี่มันอาชีพบ้าอะไรกันเนี่ย!

"ไปกันเถอะ พวกเราตามไป"

หลิวหยวนโบกมือ เลือกตามกองทัพซอมบี้กลุ่มหนึ่งไปแบบสุ่ม ๆ

เนื่องจากไม่รู้ว่าดันเจี้ยนนี้ใหญ่แค่ไหน เพื่อให้แน่ใจว่าการโจมตีของคางคกพิษร้ายแรงครอบคลุมทุกพื้นที่ หลิวหยวนจึงตั้งใจที่จะเดินเข้าไปในดันเจี้ยนให้ลึกขึ้นอีกหน่อย

ในขณะเดียวกัน นี่ก็เพื่อดูความแข็งแกร่งของมอนสเตอร์ในดันเจี้ยน

ถ้ามอนสเตอร์ในดันเจี้ยนนี้แข็งแกร่งเกินไป หมอกเห็ดพิษไม่สามารถสร้างความเสียหายได้อย่างมีประสิทธิภาพ ก็ยังสามารถเปลี่ยนกลยุทธ์การต่อสู้ได้ทันเวลา เพื่อไม่ให้เสียเวลา

แม้ว่าจูหมิงเจี๋ยกับคนอื่น ๆ จะไม่รู้ว่าหลิวหยวนต้องการทำอะไร แต่พวกเขาเข้ามาในดันเจี้ยนก็เพื่อฆ่าบอสสุดท้าย จะมีเหตุผลอะไรที่จะอยู่เฉย ๆ ?

ดังนั้น พวกเขามองหน้ากัน แล้วก็เดินตามหลังหลิวหยวนไปตามเส้นทางที่กองทัพซอมบี้เปิดไว้ มุ่งหน้าสู่ส่วนลึกของป่า

"ระวัง!"

เดินไปไม่ถึงนาที จูหมิงเจี๋ยก็ร้องด้วยความตกใจ ชี้ไปที่ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลแล้วพูดว่า:

"นั่นคือผู้พิทักษ์ต้นไม้ เป็นมอนสเตอร์ชนิดเดียวในดันเจี้ยนนี้ เลเวลอยู่ระหว่างยี่สิบห้าถึงสามสิบ"

"ถึงแม้ว่าพวกมันจะเคลื่อนที่ไม่ได้ แต่ก็สามารถใช้เถาวัลย์และรากโจมตีได้ มีระยะโจมตีที่ไกลพอสมควร"

"แถมยังมีพลังโจมตีที่สูง นักเวทย์ นักธนูเลเวลยี่สิบทั่วไป โดนเข้าไปทีเดียวก็คงบาดเจ็บสาหัส"

ในขณะที่จูหมิงเจี๋ยกำลังอธิบาย ต้นไม้ใหญ่ที่เธอชี้ก็ดูเหมือนจะมีชีวิตขึ้นมา

บนลำต้นใกล้กับยอดไม้ ปรากฏใบหน้าที่เลือนราง จ้องมองไปที่ซอมบี้โดยรอบด้วยความโกรธ

ทันใดนั้น

เถาวัลย์บนต้นไม้ใหญ่ก็มารวมกันที่ด้านข้าง กลายเป็นแขนขนาดใหญ่สองข้าง ฟาดลงไปที่ซอมบี้ข้าง ๆ อย่างแรง

ในขณะเดียวกัน พื้นดินโดยรอบก็เริ่มยกตัวขึ้น มีรากไม้สีน้ำตาลแดงยื่นออกมาหลายสิบราก ราวกับหอกยาว พุ่งเข้าใส่ซอมบี้ที่อยู่ใกล้เคียงด้วยความเร็วราวสายฟ้า

【ผู้พิทักษ์ต้นไม้】

【ประเภท: หัวหน้าระดับชั้นยอด】

【เลเวล: 30】

【พละกำลัง: 2500】

【ความว่องไว: 500】

【พลังจิต: 500】

【ร่างกาย: 4000】

【สกิล: ฟาด, หอกรากไม้】

...

"เพิ่งออกมาเจอหัวหน้าระดับชั้นยอดเลย ดวงดีจริง ๆ"

หลิวหยวนเลิกคิ้ว ทำท่าทางสนใจ

ในโลกนี้ มีดันเจี้ยนอยู่มากมายนับไม่ถ้วน

ดันเจี้ยนบางแห่ง จำนวนและตำแหน่งของมอนสเตอร์จะคงที่ แค่ศึกษาข้อมูลล่วงหน้า หลีกเลี่ยงพื้นที่อันตราย ก็สามารถเพิ่มโอกาสในการผ่านดันเจี้ยนได้มาก

ส่วนดันเจี้ยนบางแห่ง จำนวนและตำแหน่งของมอนสเตอร์จะไม่คงที่

ครั้งที่แล้วที่เข้าดันเจี้ยน มอนสเตอร์ที่เจอตรงทางเข้า อาจจะเป็นแค่ตัวประกอบธรรมดา

พอเข้าดันเจี้ยนครั้งต่อไป อาจจะเป็นหัวหน้าระดับชั้นยอดที่รออยู่ตรงทางเข้าก็ได้

เห็นได้ชัดว่า ดันเจี้ยนหัวใจโสมก็เป็นแบบหลัง

จูหมิงเจี๋ยกับพวก รู้จักดันเจี้ยนหัวใจโสมดีกว่าหลิวหยวน แต่หลังจากใช้เวทย์ประเมิน ยืนยันว่านั่นคือผู้พิทักษ์ต้นไม้ระดับหัวหน้าชั้นยอด ทุกคนก็หน้าถอดสี

แค่เพียงเสี้ยววินาที ก็มีซอมบี้ตัวประกอบหลายสิบตัวล้มลงในมือของผู้พิทักษ์ต้นไม้ แม้แต่ซอมบี้ยักษ์ก็ยังถูกตบปลิว

"หลิวหยวน ฉันจะรับหน้าที่ป้องกัน นายให้ซอมบี้ถอยไปก่อน การโจมตีของหัวหน้าระดับชั้นยอดสูงเกินไป ซอมบี้พวกนี้รับไม่ไหวหรอก!"

พูดจบ จูหมิงเจี๋ยก็ยกโล่ขนาดใหญ่ในมือขึ้น กำลังจะเข้าไปช่วย

แต่ในขณะที่เธอเดินผ่านหลิวหยวนไป ก็มีมือที่แข็งแรงวางลงบนไหล่ของเธอ

"ไม่ต้องกังวล ผู้พิทักษ์ต้นไม้พวกนี้ขยับไม่ได้ ไม่ต้องสนใจมันก็ได้"

"แต่การโจมตีของมัน..."

จูหมิงเจี๋ยยังอยากจะพูดอะไรอีก เพราะการโจมตีของผู้พิทักษ์ต้นไม้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

แม้แต่นักรบเลเวล 20 ก็ไม่กล้ารับการโจมตีแบบนั้นตรง ๆ

แม้แต่อัศวินบางคนที่อ่อนแอ ถ้าต้องเผชิญกับการโจมตีอย่างบ้าคลั่งของผู้พิทักษ์ต้นไม้เพียงลำพัง ก็คงมีแต่ทางตายเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เกิดขึ้นต่อไป กลับทำให้เธอพูดไม่ออกอีกเลย

หลิวหยวนดีดนิ้ว "แป๊ะ" แล้วพูดเบา ๆ ว่า:

"เกราะกระดูก!"

ทันใดนั้น

ซอมบี้ตัวประกอบสิบตัวที่อยู่ข้าง ๆ ผู้พิทักษ์ต้นไม้ ก็มีกระดูกสีขาวยื่นออกมาจากร่างกาย ประกอบกันเป็นชุดเกราะ ปกป้องร่างกายของพวกมันเอาไว้

เกือบจะในเวลาเดียวกัน การโจมตีรอบต่อไปของผู้พิทักษ์ต้นไม้ก็โจมตีไปที่ซอมบี้ที่เหลืออยู่โดยรอบ

ซอมบี้ตัวประกอบที่ไม่มีเกราะกระดูกป้องกัน ก็เหมือนกับก่อนหน้านี้ ไม่ถูกผู้พิทักษ์ต้นไม้ตบจนแบน ก็ถูกหอกรากไม้แทงทะลุ ตายอย่างสงบ

แต่ซอมบี้ตัวประกอบที่สวมเกราะกระดูกกลับแตกต่างออกไป

ถึงแม้ว่าการโจมตีของผู้พิทักษ์ต้นไม้ จะสามารถทำให้พวกมันกระเด็นได้ แต่ชุดเกราะบนร่างกาย กลับไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน

หลังจากกลิ้งไปบนพื้นสองรอบ พวกมันก็ลุกขึ้น ไม่สนใจผู้พิทักษ์ต้นไม้ที่อยู่ไม่ไกล เดินตามซอมบี้ยักษ์ระดับเหล็กดำไป เพื่อสำรวจแผนที่ดันเจี้ยนต่อไป

【เกราะกระดูก】

เลเวล: 18

เอฟเฟกต์: สามารถใช้กับยูนิตได้สูงสุดสิบยูนิตในเวลาเดียวกัน อัญเชิญกระดูกเพื่อสร้างชุดเกราะ เพิ่มพลังป้องกันเท่ากับ 155% ของค่าพลังชีวิต คงอยู่ 20 นาที สามารถใช้กับยูนิตอื่นได้

...

เกราะกระดูกเลเวล 18 สามารถเพิ่มพลังป้องกัน 155% ของค่าพลังชีวิต ซึ่งตอนนี้ค่าพลังชีวิตของหลิวหยวนมีมากเกินพอ

ชุดเกราะที่ดูธรรมดา ไม่สะดุดตานี้ กลับมีพลังป้องกันที่น่าเหลือเชื่อ...

ถึงแม้ว่าผู้พิทักษ์ต้นไม้จะเป็นหัวหน้าระดับชั้นยอด ค่าพละกำลังก็แค่ 2500 มันจะทำลายเกราะกระดูกที่มีพลังป้องกันเจ็ดหมื่นได้ยังไง？

ถึงแม้ว่าซอมบี้ตัวประกอบจะมีพลังชีวิตต่ำมาก แต่เมื่อมีเกราะกระดูกป้องกัน การจะต้านทานการโจมตีของผู้พิทักษ์ต้นไม้สักสองสามครั้ง ก็ไม่ใช่ปัญหา

หลิวหยวนไม่ได้รู้สึกประหลาดใจกับผลลัพธ์นี้ และเริ่มร่ายเกราะกระดูกชุดที่สอง ชุดที่สาม ให้กับซอมบี้ตัวประกอบจำนวนมากขึ้น เพื่อป้องกันไม่ให้การสำรวจล่าช้าเพราะมีซอมบี้ตาย

แต่จูหมิงเจี๋ยกับคนอื่น ๆ กลับไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้ พวกเขามองหน้ากัน มองไปที่ซอมบี้ตัวประกอบที่สวมเกราะกระดูก สุดท้ายก็ใช้เวทย์ประเมินกับผู้พิทักษ์ต้นไม้อีกครั้ง

"ค่าพละกำลัง 2500 .. ก็ไม่ผิดนี่นา ทำไมมันยังทำดาเมจไม่ได้อีก？ นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย？！"

ความคิดเดียวกันนี้ผุดขึ้นมาในใจของพวกเขา ทุกคนต่างก็ตกตะลึง

จำนวนของวัตถุอัญเชิญเยอะมากก็ว่าไปอย่าง มีซอมบี้ยักษ์ที่แข็งแกร่งตั้งร้อยตัวฉันก็พอทน

แต่ยังมีสกิลป้องกันที่โกงขนาดนี้อีก มันไม่มากเกินไปหน่อยเหรอ？

แค่สกิลเดียว ก็ทำให้ซอมบี้ตัวประกอบที่อ่อนแอ เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง กลายเป็นตัวชนที่แม้แต่ผู้พิทักษ์ต้นไม้ก็ไม่สามารถทำลายได้

แถมสกิลนี้ยังใช้แบบกลุ่มได้ แต่ละตัวยังมีคูลดาวน์แยกกันอีก นี่มันสัตว์ประหลาดชัด ๆ！

"ตามธรรมเนียมของสถาบัน เดิมทีหลิวหยวนควรจะเป็นตัวประกอบ แต่ไหงกลายเป็นว่า พวกเรากลายเป็นตัวประกอบกันหมด..."

จูหมิงเจี๋ยยิ้มแห้ง ๆ พูดเยาะเย้ยตัวเอง คนอื่น ๆ ก็พยักหน้าเห็นด้วย

แต่สำหรับพวกเขาแล้ว นี่เป็นเรื่องดี

อย่างน้อยก็ไม่ต้องกังวลว่าจะฆ่าบอสไม่ได้ มีตัวชนมากมายขนาดนี้คอยรับดาเมจอยู่ข้างหน้า ต่อให้การโจมตีของพวกเขาจะเบา ก็สามารถฆ่าบอสได้

"ดูเหมือนว่าต่อไปนี้ฉันจะต้องให้ความสำคัญกับการโจมตีแล้วล่ะ"

จูหมิงเจี๋ยพยักหน้าเบา ๆ ในความคิดของเธอ ซอมบี้ตัวประกอบพวกนี้หลังจากสวมเกราะกระดูกแล้ว ก็แค่มีความอึดมากขึ้น ความสามารถในการโจมตียังคงเป็นศูนย์

ถ้าอยากจะเอาชนะบอสสุดท้าย ก็ต้องพึ่งผู้ครอบครองอาชีพอย่างพวกเขา

แต่ไม่นาน พวกเขาก็รู้ว่าตัวเองคิดผิด คิดผิดมหันต์

พวกเขาไม่มีโอกาสได้ลงมือเลยด้วยซ้ำ แม้แต่หน้าตาของบอสยังไม่ทันได้เห็น...