บทที่ 84 ผู้ที่ได้คะแนนสูงสุดระดับประเทศ!

บทที่ 84 ผู้ที่ได้คะแนนสูงสุดระดับประเทศ!

บนท้องฟ้าเหนือสนามรบจำลอง

เมื่อเวลาผ่านไปสามสิบนาที รอยแยกขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า มีหลายร่างบินออกมาจากรอยแยกนั้น

ร่างเหล่านี้ล้วนแผ่ออร่าอันทรงพลังออกมา สนามรบจำลองดูเหมือนจะรับน้ำหนักไม่ไหว สั่นสะเทือนเล็กน้อย

ร่างที่อยู่ข้างหน้านั้นมีออร่าแข็งแกร่งที่สุด บริเวณรอบๆ ตัวเขาราวกับกำลังจะถูกแช่แข็ง

เขาเหลือบมองศพของร่างแยกราชาปีศาจเพลิงอัคคีก่อน หลังจากยืนยันว่าร่างแยกของราชาปีศาจเพลิงอัคคีตายสนิทแล้ว

เขาก็จ้องมองไปที่ผู้เข้าสอบทั้งหมด มีรอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้า

"ขอแสดงความยินดี ภายใต้ความร่วมมือของพวกเธอทุกคน พวกเธอสามารถเอาชนะปีศาจแห่งหุบเหวนรกได้ถึงหนึ่งหมื่นสามพันตัว แถมยังสังหารร่างแยกของราชาปีศาจแห่งหุบเหวนรกได้อีกด้วย"

"มองไปทั่วทั้งอาณาจักรเฉินเซี่ยในอดีตและปัจจุบัน มีคนที่สามารถทำแบบนี้ได้ในวัยเดียวกับพวกเธอนั้น หาได้ยากยิ่ง"

"หรือจะพูดว่า...ไม่เคยมีมาก่อนก็ไม่ผิด แม้แต่ในอนาคตก็คงหาได้ยาก พวกคุณคือความภาคภูมิใจของอาณาจักรเฉินเซี่ย!"

บุคคลผู้นี้คือหนึ่งในสิบเสาหลักของอาณาจักรเฉินเซี่ย...

เทพสังหารหยก - ยู่หานเซิง!

เมื่อถูกยู่หานเซิงกล่าวชมเช่นนี้ ผู้เข้าสอบทั้งหมดก็หน้าแดงเล็กน้อย ราวกับว่าดีใจยิ่งกว่าการได้เป็นผู้ที่ได้คะแนนสูงสุดในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสียอีก

แต่ไม่นาน ก็มีคนรู้ตัวว่า เกียรตินี้ไม่ใช่ของพวกเขา!

คนที่แสดงอาการรุนแรงที่สุดคือ เซี่ยฉานสาวน้อยโลลิ

"ไม่ถูกต้อง ท่านผู้อาวุโสยู่ ท่านพูดไม่ถูกต้อง เรื่องมันไม่เป็นแบบนั้น!"

"หืม? นี่เธอกำลังสงสัยฉัน?"

สีหน้าของยู่หานเซิงไม่เปลี่ยนไป แต่กลับมีเจตนาฆ่าอันเย็นยะเยียบแผ่ปกคลุมเซี่ยฉาน ทำให้เธออดตัวสั่นไม่ได้

แต่เธอก็ไม่ได้ยอมแพ้ เธอกำดาบในอ้อมแขนแน่น

"ฉันไม่ได้สงสัยท่านผู้อาวุโสยู่ เพียงแต่ท่านพูดไม่ถูกต้อง"

"ปีศาจแห่งหุบเหวนรกหนึ่งหมื่นสามพันตัวล้วนถูกหลิวหยวนสังหารคนเดียว พวกเราไม่ได้ช่วยอะไรเลย"

"ร่างแยกของราชาปีศาจเพลิงอัคคีก็เป็นหลิวหยวนที่ฆ่าเอง พวกเราแค่ใช้โล่ไม่กี่ครั้ง ซึ่งไม่สำคัญอะไรเลย"

"ดังนั้น สิ่งที่ท่านผู้อาวุโสยู่พูดมา ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับพวกเราเลย นั่นเป็นความดีความชอบของหลิวหยวนทั้งหมด!"

เซี่ยฉานเงยหน้าขึ้นอย่างดื้อรั้น จ้องมองยู่หานเซิงตรงๆ

เมื่อเห็นดังนั้น ในดวงตาของยู่หานเซิงก็มีแววชื่นชมอย่างรางๆ

ไม่ใช่ทุกคนที่จะกล้าจ้องมองเขาตรงๆ กล้าตั้งคำถามกับคำพูดของเขา

จากนั้น เขาก็จ้องมองไปที่หลิวหยวน ถามด้วยสีหน้าเรียบเฉยเช่นเดิม

"เรื่องนี้เป็นอย่างที่เซี่ยฉานพูดจริงๆ หรือ? เนื่องจากพลังของหุบเหวนรกเข้ามารุกราน ทำให้มิติในหอคอยทดสอบบิดเบี้ยว พวกเราจึงไม่สามารถเข้าไปในมิติจำลองได้ ไม่ทราบสถานการณ์ที่แน่ชัด"

"เป็นเธอที่สังหารปีศาจแห่งหุบเหวนรกหนึ่งหมื่นสามพันตัว รวมถึงร่างแยกของราชาปีศาจเพลิงอัคคีด้วยตัวเองจริงๆ หรือ? ไม่เกี่ยวกับคนอื่น?"

"ท่านผู้อาวุโสยู่ ท่านพูดเล่นแล้ว"

หลิวหยวนส่ายหัวพลางยิ้ม หยิบซอมบี้กองหนุนตัวหนึ่งขึ้นมาจากด้านข้าง และยกเลิกชุดเกราะโครงกระดูกบนร่างกาย สะบัดเบาๆ ในมือสองสามครั้ง

"ท่านผู้อาวุโสยู่ ท่านผู้นำทุกท่าน ผมเป็นแค่นักอัญเชิญซอมบี้ ซอมบี้พวกนี้เป็นแค่กองหนุน จะไปฆ่าปีศาจแห่งหุบเหวนรกได้มากมายขนาดนั้นได้ยังไง?"

"แม้ว่าซอมบี้ยักษ์และซอมบี้พิษร้ายแรงของผมจะมีความแข็งแกร่งพอตัว แต่ก็แค่ฆ่าปีศาจแห่งหุบเหวนรกได้มากกว่าคนอื่นหน่อยเท่านั้น"

"ส่วนร่างแยกของราชาปีศาจเพลิงอัคคี ผมยิ่งไม่สามารถรับมือได้ด้วยตัวคนเดียว"

"ที่จริงแล้ว ราชาปีศาจเพลิงอัคคีประมาทเกินไป ทำให้พวกเราสามารถร่วมมือกันสังหารมันได้อย่างยากลำบาก"

"ทุกคนต่างก็ทุ่มเทอย่างมาก ดังนั้นเกียรตินี้จึงเป็นของทุกคน ผมแค่ช่วยออกแรงมากกว่าคนอื่นหน่อยเท่านั้น!"

เซี่ยฉาน : ...

ผู้เข้าสอบทั้งหมด : ...

นายจะโกหกทั้งที ก็ช่วยทำให้เนียนๆ หน่อยได้ไหม? พวกเราแทบจะไม่มีฝุ่นติดตัวเลย นายเรียกแบบนี้ว่าสังหารอย่างยากลำบาก?

แล้วนายพูดแบบนี้ไปทำไม?

การสังหารร่างแยกของราชาปีศาจ กวาดล้างปีศาจแห่งหุบเหวนรกหนึ่งหมื่นสามพันตัว นั่นหมายถึงรางวัลจำนวนมหาศาล

ยิ่งไปกว่านั้น การสังหารราชาปีศาจแห่งหุบเหวนรก แม้จะเป็นเพียงร่างแยกเล็กๆ ของราชาปีศาจเพลิงอัคคี แต่สำหรับมนุษย์ทุกคน นั่นคือเกียรติยศอันสูงสุด

ถึงนายจะไม่สนใจรางวัลเหล่านั้น แต่ก็ไม่จำเป็นต้องไม่รับแม้แต่เกียรติยศแบบนี้ใช่ไหม?

ยู่หานเซิง : ...

ผู้บริหารระดับสูงของอาณาจักรเฉินเซี่ย : ...

นี่เจ้าหนูนี่เข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่าเนี่ย

การรุกรานของพลังแห่งหุบเหวนรก ทำให้มิติในหอคอยทดสอบบิดเบี้ยว พวกเราไม่สามารถเข้าไปได้ จึงไม่ค่อยรู้สถานการณ์ภายใน

แต่ระบบกล้องวงจรปิดในสนามรบจำลองยังคงใช้งานได้

นายอัญเชิญคางคกพิษร้ายและซอมบี้ยักษ์ตาแดงออกมา ก่อนอื่นก็ใช้พิษฆ่าปีศาจแห่งหุบเหวนรกหนึ่งหมื่นสามพันตัว จากนั้นก็ใช้กำลังทุบร่างแยกของราชาปีศาจจนตาย พวกเราเห็นกันหมด

ตอนนี้นายพูดได้ซาบซึ้งตรึงใจขนาดนี้ ไม่ไปเป็นนักแสดงนี่น่าเสียดายแย่

"แบบนั้นเองเหรอ..."

ยู่หานเซิงจ้องมองหลิวหยวนอย่างพิจารณา แต่ไม่ได้เปิดโปงคำโกหกของเขา เพียงแค่กวาดตามองทุกคน

"ในเมื่อเธอพูดแบบนี้ งั้นเกียรติครั้งนี้ก็ขอให้เป็นของผู้เข้าสอบทั้งหมด"

"แต่พวกเราก็ยังสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง รู้ว่าเธอมีส่วนร่วมมากที่สุด"

"ดังนั้น หลังจากที่พวกเราปรึกษาหารือกันแล้ว ก็ตัดสินใจให้เธอเป็นผู้ที่ได้คะแนนสูงสุดในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยระดับประเทศครั้งนี้ ไม่รู้ว่าทุกคนมีความคิดเห็นอย่างไร?"

"ผมคิดว่าการตัดสินใจนี้สมเหตุสมผลดี ผมไม่มีความเห็น!"

หลิวหยวนก้าวไปข้างหน้า พยักหน้าอย่างจริงจัง

เขาจะต้องได้ตำแหน่งผู้ที่ได้คะแนนสูงสุดระดับประเทศให้ได้ นี่เกี่ยวข้องกับทรัพยากรที่จะได้รับหลังจากเข้าสู่มหาวิทยาลัยเฉินเซี่ย เขาจะยอมแพ้ไม่ได้เด็ดขาด

ส่วนเรื่องที่ต่อสู้กับศัตรูนับหมื่น สังหารปีศาจแห่งหุบเหวนรกหนึ่งหมื่นสามพันตัวด้วยตัวคนเดียว สังหารร่างแยกของราชาปีศาจในการต่อสู้แบบ 1 ต่อ 1 นั้น ปล่อยให้คนรู้มากเกินไปก็ไม่ดี

ถ้าเรื่องนี้แพร่กระจายออกไป แน่นอนว่าชื่อเสียงของเขาจะโด่งดังขึ้น กลายเป็นบุคคลที่ทุกคนรู้จัก

แต่ถ้าทำแบบนั้น แน่นอนว่าจะต้องนำมาซึ่งปัญหาต่างๆ มากมายที่ไม่จำเป็น

สิ่งที่แน่นอนคือ ชื่อของเขาจะต้องติดอันดับต้นๆ ในบัญชีดำของพันธมิตรห้วงลึกแห่งความมืดอย่างแน่นอน

แม้ว่าความแข็งแกร่งในปัจจุบันของหลิวหยวนจะเหนือกว่าคนรุ่นเดียวกันมาก แต่เมื่อเทียบกับองค์กรขนาดใหญ่อย่างพันธมิตรห้วงลึกแห่งความมืดแล้ว ยังคงมีความแตกต่างกันอย่างมาก

ถ้าติดอันดับต้นๆ ในบัญชีดำของพันธมิตรห้วงลึกแห่งความมืด แม้ว่าเขาจะอยู่ในมหาวิทยาลัยเฉินเซี่ย ก็ยังอาจถูกลอบสังหารได้

สำหรับคนที่ใช้ชีวิตอย่างจริงจังอย่างหลิวหยวน ชื่อเสียงจอมปลอมที่ไม่มีประโยชน์แบบนี้ เขาไม่ต้องการเลยสักนิด

ส่วนเรื่องที่ว่าราชาปีศาจเพลิงอัคคีจะนำเรื่องนี้ออกไปพูดหรือไม่ หลิวหยวนคิดว่าไม่น่าจะเป็นไปได้

ก็มันน่าอายเกินไปนี่นา มันยอมรับว่าพ่ายแพ้ต่อผู้เข้าสอบทั้งหมด ยังดีกว่ายอมรับว่าถูกหลิวหยวนฆ่าคนเดียว

ดังนั้น ตราบใดที่ทางอาณาจักรเฉินเซี่ยไม่นำเรื่องนี้ออกไปพูด

ความพ่ายแพ้ของราชาปีศาจเพลิงอัคคีในครั้งนี้ ก็จะเป็นผลมาจากความร่วมมือของผู้เข้าสอบทั้งหมด

"ในเมื่อทุกคนไม่มีใครคัดค้าน ก็ตกลงตามนี้นะ"

ยู่หานเซิงมองหลิวหยวนแวบหนึ่ง ไม่รอให้ผู้เข้าสอบคนอื่นพูดอะไร ก็ประกาศผลทันที

จากนั้น เขาก็หยิบม้วนคัมภีร์ออกมา พูดกับทุกคนว่า

"นี่คือม้วนคัมภีร์สัญญาคุณภาพเพชร เพื่อความปลอดภัยของทุกคน ฉันไม่ต้องการให้พวกเธอนำเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ออกไปพูด พวกเธอคิดว่าอย่างไร?"

เดิมทีเซี่ยฉานและคนอื่นๆ ยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง ไม่อยากแย่งชิงความดีความชอบของหลิวหยวน

แต่หลังจากที่ได้ยินคำพูดของยู่หานเซิง พวกเขาทั้งหมดก็ตกตะลึงเล็กน้อย มองหน้ากัน จากนั้นก็ไม่พูดอะไรอีก

หลังจากส่งสายตาขอโทษไปให้หลิวหยวนแล้ว พวกเขาก็ลงนามในสัญญาโดยสมัครใจ

เรื่องนี้เป็นตัวแทนของเกียรติยศอันสูงสุด แต่ในขณะเดียวกันก็หมายถึงอันตรายที่ใหญ่หลวงเช่นกัน

ถ้าหากคนของพันธมิตรห้วงลึกแห่งความมืดรู้เรื่องของหลิวหยวนเข้า แน่นอนว่าจะต้องส่งผู้เชี่ยวชาญจำนวนมากมาลอบสังหารเขา

ก่อนที่หลิวหยวนจะมีความสามารถในการป้องกันตัวเองมากพอ ก็ไม่ควรนำเรื่องนี้ออกไปพูดจะดีกว่า

แต่พวกเขาจะไม่มีวันลืมความดีความชอบของหลิวหยวน จะไม่มีวันลืมบุญคุณของหลิวหยวน!

หลังจากที่ทุกคนลงนามในสัญญาเรียบร้อยแล้ว ยู่หานเซิงก็สะบัดแขนเสื้อ ส่งผู้เข้าสอบเหล่านี้ออกไป ผู้บริหารระดับสูงของอาณาจักรเฉินเซี่ยก็ทยอยกันจากไป

ในไม่ช้า ภายในสนามรบจำลองก็เหลือเพียงหลิวหยวนและยู่หานเซิง