บทที่ 15 พรจากเอลฟ์ชั้นสูง

บทที่ 15 พรจากเอลฟ์ชั้นสูง

“เจ้าหนูมนุษย์ เจ้าชื่ออะไร?”

เซียเดินมาข้างหลังหลิวหยวน ถามด้วยสีหน้าจริงจัง

หลิวหยวนไม่ได้ปิดบังอะไร บอกชื่อของตัวเองไปตรงๆ

“หลิวหยวน!”

ที่เขาเลือกช่วยเซีย ก็เพราะต้องการรางวัลจากเจ้าหญิงเอลฟ์คนนี้ ถ้าไม่บอกชื่อตัวเองไป จะได้รับผลประโยชน์ได้อย่างไร?

ที่นี่มีเพียงจิตวิญญาณของเซียเท่านั้น และยังถูกขังอยู่ที่นี่นานหลายปี เห็นได้ชัดว่าไม่มีของมีค่าติดตัวมา

ถ้าอยากได้รางวัล คงต้องรอให้จิตวิญญาณส่วนนี้ของเซียกลับคืนสู่ร่างกายที่แท้จริง และตื่นขึ้นมาก่อน

อย่างไรก็ตาม การกระทำของเซียต่อไป ทำให้หลิวหยวนคาดไม่ถึงอย่างมาก

เซียมีแค่จิตวิญญาณอยู่ที่นี่จริงๆ และไม่ได้นำสิ่งของอะไรติดตัวมาด้วย

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเธอไม่สามารถตอบแทนบุญคุณการช่วยชีวิตของหลิวหยวน ไม่สามารถให้ผลประโยชน์กับหลิวหยวนได้

“หลิวหยวน...”

เซียพยักหน้า ท่องชื่อของหลิวหยวนเบาๆ จากนั้นสีหน้าก็จริงจังขึ้น พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า

"เจ้าเป็นผู้มีพระคุณของข้า หากไม่มีเจ้า จิตวิญญาณส่วนนี้ของข้าอาจจะถูกขังไว้ที่นี่ตลอดไป ร่างกายที่แท้จริงของข้าก็จะไม่มีวันตื่นขึ้น"

"บุญคุณครั้งนี้ ข้าควรจะตอบแทนเจ้ามากกว่านี้"

"แต่ศัตรูคนนั้นยังอยู่ เพื่อความปลอดภัยของเจ้า เรื่องที่เกิดขึ้นในดันเจี้ยน ข้าทำได้แค่ปิดเป็นความลับชั่วคราว ไม่สามารถติดต่อกับเจ้ามากเกินไป"

"ดังนั้น ตอนนี้ข้าให้รางวัลเจ้าได้แค่ชิ้นเดียว หวังว่าเจ้าจะไม่รังเกียจ..."

ในตอนท้าย เซียมีสีหน้าเขินอายเล็กน้อย

หลิวหยวนช่วยชีวิตเธอแท้ๆ แต่เรื่องนี้กลับพูดออกไปไม่ได้

ไม่สามารถให้เผ่าพันธุ์มนุษย์และเผ่าเอลฟ์รู้ว่า เด็กมนุษย์คนนี้ช่วยเจ้าหญิงเอลฟ์ที่หลับใหลมานานกว่าร้อยปี เป็นวีรบุรุษของทั้งสองเผ่าพันธุ์

ยิ่งไปกว่านั้น ยังไม่ได้รับรางวัลที่ควรจะได้รับ ทำให้เซียรู้สึกเขินอาย

แต่เพื่อความปลอดภัยของหลิวหยวน เธอต้องทำเช่นนี้

ท้ายที่สุดแล้ว เธอก็ไม่รู้ว่าใครคือผู้อยู่เบื้องหลัง และคนๆ นั้นสามารถกักขังจิตวิญญาณของเธอไว้ที่นี่ได้ แสดงว่าต้องเป็นผู้ครอบครองอาชีพระดับเทพ

เด็กมนุษย์อย่างหลิวหยวน หากถูกผู้ครอบครองอาชีพระดับเทพของเผ่าเอลฟ์หมายหัว อันตรายนั้นไม่ต้องพูดถึง

แม้ว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์และเผ่าเอลฟ์จะเป็นพันธมิตรกัน แต่ถ้าหลิวหยวนอยู่ในอาณาจักรเฉินเซี่ย แล้วถูกผู้ครอบครองอาชีพระดับเทพหมายหัว เขาก็อาจจะตายโดยไม่คาดคิดได้ทุกเมื่อ

ดังนั้น หากเซียต้องการให้รางวัลหลิวหยวน ก็ต้องรอให้จัดการกับผู้อยู่เบื้องหลังก่อน หรือมอบรางวัลให้ในดันเจี้ยน

ไม่รู้ว่าจะจัดการกับผู้อยู่เบื้องหลังได้เมื่อไหร่ เซียจึงตัดสินใจมอบรางวัลส่วนหนึ่งให้ที่นี่ก่อน

นี่เป็นรางวัลที่ล้ำค่ามาก เป็นรางวัลที่เอลฟ์ชั้นสูงแต่ละคนมอบให้ได้เพียงครั้งเดียวในชีวิต!

สีหน้าของเซียจริงจังขึ้น มีแสงศักดิ์สิทธิ์เปล่งประกายออกมาจากร่างกาย เธอยื่นนิ้วเรียวสีขาว แตะไปที่หน้าผากของหลิวหยวนเบาๆ

"เทพแห่งจิตวิญญาณ ข้า เซีย เจ้าหญิงเอลฟ์ ขอมอบพรให้กับมนุษย์หลิวหยวน ข้าขอแบ่งปันเกียรติยศและความทุกข์ยากกับเขา!"

"นับจากนี้เป็นต้นไป เจ้าจะเป็นแขกผู้มีเกียรติที่สุดของเผ่าเอลฟ์!"

"นับจากนี้เป็นต้นไป เจ้าจะได้รับพรจากเทพแห่งธรรมชาติ กลายเป็นผู้ที่ธรรมชาติโปรดปราน!"

"นับจากนี้เป็นต้นไป เขาจะได้รับพรจากเทพแห่งโชคลาภ กลายเป็นคนที่โชคดี!"

เมื่อพูดจบ แสงทั้งหมดบนร่างของเซียก็รวมกันที่ปลายนิ้ว ทิ้งรอยประทับศักดิ์สิทธิ์ไว้บนหน้าผากของหลิวหยวน เปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์สีขาวและสีเขียว

ครู่ต่อมา แสงก็หายไป มีลวดลายสีเขียวจางๆ เพิ่มขึ้นบนหน้าผากของหลิวหยวน

[ยินดีด้วย คุณได้รับพรจากเอลฟ์ชั้นสูง!]

"หลิวหยวน..."

ก่อนที่หลิวหยวนจะดูผลของพรนี้ ก็ได้ยินเสียงที่อ่อนแอของเซีย

เมื่อเงยหน้าขึ้น เขาก็ตกใจ

เซียในตอนนี้ ร่างกายกลายเป็นกึ่งโปร่งใส ราวกับจะหายไปได้ทุกเมื่อ

"นี่คุณ..."

"ไม่เป็นไร นี่เป็นเพียงจิตวิญญาณส่วนหนึ่งของข้า ตราบใดที่กลับคืนสู่ร่างกายที่แท้จริงก็พอแล้ว"

เซียยิ้ม ส่ายหัว ขัดจังหวะคำพูดของหลิวหยวน

"เวลาของข้าเหลือน้อยแล้ว เมื่อข้าจัดการกับผู้อยู่เบื้องหลังแล้ว ข้าจะไปหาเจ้าเพื่อตอบแทนบุญคุณที่เหลือ เจ้าต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป อย่าตายไปซะก่อนล่ะ"

"อืม...ถ้าเจ้ามีโอกาสมาที่ประเทศเอลฟ์ อย่าลืมมาหาพี่สาวที่เมืองหลวงเอลฟ์นะ~"

ในตอนท้าย เซียก็ก้าวไปข้างหน้า กอดหลิวหยวนไว้ในอ้อมแขน

หลิวหยวนไม่ทันตั้งตัว ถูกหน้าอกของเซียเบียดเข้าที่หน้า

แต่ก่อนที่เขาจะได้สัมผัสกับความรู้สึกนุ่มนวล และความรู้สึกหายใจไม่ออก เซียก็ค่อยๆ จางหายไป สุดท้ายก็หายไป ทิ้งเสียงหัวเราะไว้กลางอากาศ

"เจ้าหนู ถ้าอยากได้รางวัลมากกว่านี้จากพี่สาว ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปนะ~"

หลิวหยวนมองไปยังตำแหน่งที่เซียหายไป ลูบแก้ม รู้สึกใจหาย

ก่อนหน้านี้ เขามีความรู้สึกว่าเอลฟ์นั้นสวย สง่า บริสุทธิ์ และ...แบนราบ

แต่หลังจากที่โดนหน้าอกเบียดหน้าไปสองครั้ง เขาก็เปลี่ยนความคิดเกี่ยวกับเอลฟ์โดยสิ้นเชิง

สวย สง่า และบริสุทธิ์นั้นถูกต้องแล้ว ส่วนแบนราบนั้นเป็นการใส่ร้าย!

หน้าอกใหญ่ขนาดนั้น จะไปเกี่ยวอะไรกับคำว่าแบนราบได้?

นอกจากนี้ เขายังเปลี่ยนความคิดเกี่ยวกับความบริสุทธิ์ของเผ่าเอลฟ์ด้วย ใครบอกว่าความบริสุทธิ์ไม่สามารถเกี่ยวข้องกับความเย้ายวนใจได้?

น้ำเสียงที่บริสุทธิ์แต่แฝงไปด้วยความเย้ายวนของเซีย และแก้มแดงๆ ในตอนท้าย

ความแตกต่างแบบนี้ ช่างมีพลังทำลายล้างต่อผู้ชายจริงๆ

"เฮ้อ หลังจากโดนหน้าอกของหญิงงามระดับเซียเบียดหน้าไปแล้ว ต่อไปมาตรฐานคงจะสูงขึ้นมาก..."

หลิวหยวนถอนหายใจ จากนั้นก็สงบสติอารมณ์ ไม่คิดถึงเรื่องนี้อีก

การจากลาครั้งนี้ คงไม่ได้เจอกันอีกในเร็วๆ นี้

เพราะอาจต้องรอจนกว่าเซียจะจัดการคนที่อยู่เบื้องหลัง ไม่ก็จนกระทั่งเขาไปเยือนอาณาจักรเอลฟ์

ซึ่งไม่ว่าจะแบบไหน ก็ไม่สามารถทำได้ในเร็วๆ นี้

แต่เมื่อนึกถึงพรที่ยิ่งใหญ่นั้น หลิวหยวนก็อดไม่ได้ที่จะอยากรู้อยากเห็น เขาเปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมาดู

[ชื่อ: หลิวหยวน]

[โชคลาภ: 5]

[อื่นๆ: ย่อ]

[พรสวรรค์: อัญเชิญไร้ขีดจำกัด (เอกลักษณ์) รวมร่างไร้ขีดจำกัด (เอกลักษณ์) เชื่อมโยงชีวิต (เอกลักษณ์) พรจากเอลฟ์ชั้นสูง]

"โอ้โห! ผู้ครอบครองอาชีพที่มีพรสวรรค์ 4 อย่าง ใครเทียบได้!"

หลิวหยวนเลิกคิ้ว ความแข็งแกร่งแบบโกงๆ นี้ ทำให้เขาเองก็รู้สึกเขินอายเล็กน้อย

แต่ความแข็งแกร่งก็แสดงให้เห็นอยู่ตรงหน้า เขาอยากทำตัวโลว์โปรไฟล์นะ แต่มันทำไม่ได้!

จากนั้น เขาก็เปิดหน้าต่างรายละเอียดของพรนี้

[พรจากเอลฟ์ชั้นสูง]

[ผล 1: คุณได้รับความโปรดปรานจากเผ่าเอลฟ์ เป็นแขกผู้มีเกียรติของเผ่าเอลฟ์]

[ผล 2: คุณได้รับความสามารถในการสื่อสารกับสิ่งมีชีวิตในธรรมชาติ สามารถเรียนรู้สกิลของเผ่าเอลฟ์ได้]

[ผล 3: คุณได้รับค่าสถานะโชคลาภ 5 แต้ม]

คำอธิบาย: เอลฟ์ชั้นสูงแต่ละคนสามารถใช้พรนี้ได้เพียงครั้งเดียวในชีวิต พวกเธอจะใช้พรนี้ก็ต่อเมื่อได้พบกับสิ่งมีชีวิตที่สำคัญที่สุดในชีวิตเท่านั้น

...

"ผลลัพธ์นี่มัน..."

หลิวหยวนประหลาดใจ ไม่คิดว่าพรนี้จะมีผลถึง 3 อย่าง

การเป็นแขกผู้มีเกียรติของเผ่าเอลฟ์ ทำให้สามารถเข้าไปในดินแดนของเผ่าเอลฟ์ได้อย่างอิสระ

เผ่าพันธุ์มนุษย์และเผ่าเอลฟ์เป็นพันธมิตรกัน ในดินแดนของมนุษย์ มีสถานที่ของเผ่าเอลฟ์อยู่บ้าง แต่การจะเข้าไปนั้นมีข้อจำกัดมากมาย

หลังจากที่หลิวหยวนมี [พรจากเอลฟ์ชั้นสูง] แล้ว ข้อจำกัดเหล่านี้ก็ไม่มีอีกต่อไป

ประโยชน์ของผลที่ 2 นั้นไม่ต้องพูดถึง การที่สามารถเรียนรู้สกิลประเภทอื่นได้ ถือเป็นการพัฒนาครั้งใหญ่สำหรับผู้ครอบครองอาชีพทุกคน!

ส่วนผลของการเพิ่มค่าสถานะโชคลาภ 5 แต้มนั้น หลิวหยวนไม่ค่อยแน่ใจ

แต่ที่แน่ๆ คือ ไม่ใช่เรื่องเสียหาย

การรู้แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

จากนั้น หลิวหยวนก็กวาดล้างดันเจี้ยนต่อไป จนกระทั่งผ่านไปครึ่งชั่วโมง ก็กำจัดโครงกระดูกนักรบทั้งหมดได้ จากนั้นเขาก็ออกจากดันเจี้ยน ออกจากดันเจี้ยนมือใหม่...