บทที่ 2 กากเดนเหรอ? ฉันคือผู้ครอบครองอาชีพสามพรสวรรค์เชียวนะ!

บทที่ 2 กากเดนเหรอ? ฉันคือผู้ครอบครองอาชีพสามพรสวรรค์เชียวนะ!

“บ้าเอ๊ย อลังการซะขนาดนี้ ทำไมถึงได้เป็นแค่ผู้อัญเชิญซอมบี้วะ!” เมื่อเห็นผลการเปลี่ยนอาชีพบนแท่นศิลา ผู้อำนวยการสบถออกมาด้วยสีหน้าบูดบึ้ง ผู้อัญเชิญซอมบี้นั้น แม้จะเป็นอาชีพลับที่มีชื่อเสียง แต่ชื่อเสียงนั้นไม่ได้มาจากความแข็งแกร่ง กลับกัน มันมาจากความอ่อนแอต่างหาก

ในฐานะอาชีพลับ จุดเด่นของผู้อัญเชิญซอมบี้คือการอัญเชิญซอมบี้จำนวนมาก แต่ซอมบี้พวกนั้นอ่อนแอราวกับกระดาษ แม้แต่มอนสเตอร์ระดับเริ่มต้นในดันเจี้ยนมือใหม่ก็ยังสามารถจัดการได้ทีละสิบ มีแต่ปริมาณแต่ไร้ซึ่งคุณภาพ ย่อมไร้อนาคต จึงไม่แปลกที่ผู้อัญเชิญซอมบี้จะถูกเรียกว่าผู้อัญเชิญตัวประกอบ

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา มีผู้คนจำนวนไม่น้อยที่เปลี่ยนอาชีพมาเป็นผู้อัญเชิญซอมบี้ รวมถึงทายาทของตระกูลใหญ่โต แต่สุดท้ายแล้ว พวกเขาก็ล้วนตกเป็นเหยื่อของฉายานี้ ซอมบี้ที่พวกเขาอัญเชิญมากลายเป็นได้แค่ตัวล่อเป้าและหน่วยกล้าตาย

แม้แต่หลิวหยวนเองก็ยังตกตะลึง “นี่มันเรื่องบ้าอะไร อุตส่าห์โชว์อลังการขนาดนั้น สุดท้ายกลับได้อาชีพงี่เง่าแบบนี้เนี่ยนะ?” เขาคิดในใจ

“หลิวหยวน ลองอัญเชิญซอมบี้ออกมาดูสิ ปรากฏการณ์ผิดแผกของเธอมันยิ่งใหญ่มาก บางทีซอมบี้อาจจะมีอะไรพิเศษก็ได้” ผู้อำนวยการยังคงไม่ยอมแพ้ ปรากฏการณ์ผิดแผกที่ยิ่งใหญ่ขนาดนั้น กลับได้มาแค่ผู้อัญเชิญซอมบี้ มันดูไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย บางทีผู้อัญเชิญซอมบี้ของหลิวหยวนอาจจะแตกต่างจากคนอื่นก็ได้

หลิวหยวนเองก็หวังว่าปาฏิหาริย์จะมีจริง เขาพยักหน้ารับและเริ่มร่ายเวทย์อัญเชิญซอมบี้

ทันใดนั้น ประตูสีดำที่ประกอบขึ้นจากหมอกควันก็ปรากฏขึ้นด้านหลังเขา เสียง “แครกๆ” ดังขึ้นขณะที่ประตูค่อยๆ เปิดออก เผยให้เห็นซอมบี้สิบตนที่เดินโซเซออกมา

พวกมันอยู่ในสภาพเน่าเปื่อย เสื้อผ้าขาดวิ่น แม้แต่การเดินยังทำได้อย่างเชื่องช้าและไม่มั่นคง ราวกับว่าเพียงแค่ลมพัดเบาๆ ก็สามารถทำให้ล้มลงได้ ไม่ว่าจะมองมุมไหน พวกมันก็ดูเหมือนตัวประกอบดีๆ นี่เอง

หลิวหยวนนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะเปิดแผงข้อมูลของซอมบี้ตัวหนึ่งขึ้นมาดู

[ซอมบี้ (ระดับเหล็กดำ)]

[พละกำลัง: 1]

[ความว่องไว: 1]

[พลังจิต: 1]

[ร่างกาย: 1]

[สกิล: ไม่มี]

ค่าสถานะพื้นฐานของมนุษย์ทั่วไปอยู่ที่ 10 แต้ม แต่ซอมบี้เหล่านี้มีเพียง 1 แต้มในทุกๆ ด้าน และยังไม่มีสกิลใดๆ อีกด้วย พึ่งพาได้แค่การโจมตีธรรมดา มันคือตัวประกอบของแท้ แม้แต่เด็กตัวเล็กๆ ก็สามารถจัดการมันได้อย่างง่ายดาย

ผู้อำนวยการที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็เห็นค่าสถานะเช่นกัน ความหวังสุดท้ายที่ริบหรี่ก็ดับวูบลง ซอมบี้แบบนี้ ต่อให้มีเป็นพัน ก็คงเป็นได้แค่ตัวล่อในดันเจี้ยน ส่วนเรื่องการเพิ่มเลเวล คงเป็นเรื่องยากเย็นแสนเข็ญ

ครูและนักเรียนคนอื่นๆ ที่เห็นค่าสถานะก็อดหัวเราะไม่ได้ “นี่มันตัวประกอบชัดๆ ค่าสถานะ 1 ทุกอย่าง ใครจะไปเชื่อ”

“ซอมบี้แบบนี้ ยายฉันยังตบได้เป็นสิบ”

“หรือว่าค่าสถานะ 1 คือค่าต่ำสุดที่แผงสถานะแสดงได้ ไม่ใช่ค่าสถานะจริงๆ ของมัน?”

“เงียบ!” ผู้อำนวยการตะโกนปราม ก่อนจะหันมาตบบ่าหลิวหยวนด้วยความรู้สึกสงสาร “ปรากฏการณ์ผิดแผกของเธอมันยิ่งใหญ่มาก บางทีถ้าเลเวลของซอมบี้เพิ่มขึ้น มันอาจจะเปลี่ยนแปลงก็ได้ พรุ่งนี้ลองเข้าดันเจี้ยนมือใหม่ดู อย่าเพิ่งยอมแพ้ล่ะ” ถึงปากจะพูดปลอบใจ แต่ในใจเขาก็แทบหมดหวังกับหลิวหยวนแล้ว ซอมบี้แบบนี้ จะเอาชีวิตรอดในดันเจี้ยนได้ยังไง แล้วจะไปเพิ่มเลเวลได้อย่างไร

“ครับ ผมจะไม่ยอมแพ้” หลิวหยวนพยักหน้ารับ แต่ในใจกลับคิดต่างออกไป เขารีบเก็บซอมบี้ทั้งหมดกลับไป แล้วเดินจากไปอย่างเงียบๆ ดูราวกับคนสิ้นหวังที่ได้รับอาชีพไร้ค่า แต่ความจริงแล้ว เขากลับกำลังรีบกลับไปเพราะกลัวว่าตัวเองจะกลั้นหัวเราะไม่อยู่

ตอนที่เขาใช้สกิลอัญเชิญซอมบี้นั้น เขาสังเกตเห็นความผิดปกติอย่างหนึ่ง นั่นคือการอัญเชิญซอมบี้สิบตัวนั้น ใช้พลังจิตไปเพียง 1 แต้มเท่านั้น มันทำให้เขามีความหวังขึ้นมา และเมื่อเขาเปิดแผงข้อมูลของตัวเองดู สิ่งที่เขาเห็นก็ทำให้เขาตกตะลึง

[ชื่อ: หลิวหยวน]

[อาชีพ: ผู้อัญเชิญซอมบี้ (เอกลักษณ์)]

[เลเวล: 1 (0.00%)]

[พละกำลัง: 10]

[ความว่องไว: 10]

[พลังจิต: 30]

[ร่างกาย: 10]

[อุปกรณ์: ไม่มี]

[สกิล: เวทย์อัญเชิญซอมบี้ (เลเวล 1), เวทย์ประเมินระดับต่ำ]

[พรสวรรค์อาชีพ: อัญเชิญไร้ขีดจำกัด (เอกลักษณ์)]

[พรสวรรค์เอกลักษณ์ 1: รวมร่างไร้ขีดจำกัด (เอกลักษณ์)]

[พรสวรรค์เอกลักษณ์ 2: เชื่อมโยงชีวิต (เอกลักษณ์)]

...

ในด้านค่าสถานะ ถือว่าธรรมดา ไม่ได้โดดเด่นอะไร สกิลก็งั้นๆ

ถ้าดูแค่ค่าสถานะและสกิล แม้แต่อาชีพสายสนับสนุนบางอาชีพก็ยังดีกว่า

แต่เขามีพรสวรรค์ถึงสามอย่าง!

[อัญเชิญไร้ขีดจำกัด: ยูนิตอัญเชิญของคุณไม่มีขีดจำกัดจำนวน การใช้พลังจิตในการอัญเชิญลดลงสิบเท่า และได้รับพื้นที่อัญเชิญ ซึ่งจะทำการอัญเชิญยูนิตอัตโนมัติในทุกๆ วินาที (ต้องใช้พลังจิต)]

[รวมร่างไร้ขีดจำกัด (เอกลักษณ์): คุณสามารถรวมยูนิตอัญเชิญใดๆ ก็ได้สามยูนิตเข้าด้วยกัน โดยไม่มีขีดจำกัด!]

[เชื่อมโยงชีวิต (เอกลักษณ์): เมื่อคุณถูกโจมตี ยูนิตอัญเชิญของคุณจะรับความเสียหายแทนโดยอัตโนมัติ และทุกๆ การอัญเชิญซอมบี้ 100 ตัว จะมีโอกาสเพิ่มค่าร่างกายสิบแต้ม โดยไม่มีขีดจำกัด]

...

พรสวรรค์ทั้งสามอย่างนี้ล้วนเป็นพรสวรรค์เอกลักษณ์ และยังไม่มีขีดจำกัด!

โดยผลของการรวมร่างไร้ขีดจำกัดนั้นง่ายมาก คือสามารถรวมสิ่งของที่เหมือนกันสามชิ้นเข้าด้วยกันได้ และไม่มีขีดจำกัด

ซอมบี้ตัวเดียวอาจจะอ่อนแอ แต่มันจะเป็นอย่างไรถ้ารวมร่างสามครั้ง ห้าครั้ง หรือสามสิบ ห้าสิบครั้งร่างเข้าด้วยกัน? ผลลัพธ์ย่อมไม่เหมือนเดิม!

ส่วนเชื่อมโยงชีวิตนั้นยังให้ความปลอดภัยกับหลิวหยวนอย่างเต็มที่ และยังมีพื้นที่ในการเติบโตแบบไร้ขีดจำกัด

ตราบใดที่หลิวหยวนยังคงอัญเชิญซอมบี้อย่างต่อเนื่อง ค่าร่างกายของเขาก็จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

แม้แต่พรสวรรค์อาชีพเองก็ยังเกิดการเปลี่ยนแปลง ไม่เพียงแต่ยูนิตอัญเชิญจะไม่มีขีดจำกัดจำนวน เขายังได้รับพื้นที่อัญเชิญอีกด้วย

ตราบใดที่ยังมีพลังจิต ก็จะสามารถอัญเชิญยูนิตได้ทุกๆ วินาที

ในเวลาเพียงครู่เดียว ในพื้นที่อัญเชิญของเขาก็มีซอมบี้ถึงสามร้อยตัว!

น่าเสียดายที่พลังจิตของเขายังต่ำเกินไป มีเพียง 30 แต้ม แม้ว่าการใช้พลังจิตในการอัญเชิญจะลดลงสิบเท่า เขาก็สามารถอัญเชิญซอมบี้ได้เพียง 300 ตัวเท่านั้น

แต่ถึงอย่างนั้น ความสามารถนี้ เมื่อรวมกับเชื่อมโยงชีวิต ก็ยังน่ากลัวมาก

แค่เพียงอัญเชิญซอมบี้สามร้อยตัว ผลของการเพิ่มค่าร่างกายก็เกิดขึ้นหนึ่งครั้ง ได้รับค่าร่างกายเพิ่ม 10 แต้ม

ถ้ารอจนถึงพรุ่งนี้ ด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งกว่าคนทั่วไป บวกกับผลของการโอนความเสียหายจากเชื่อมโยงชีวิต

ถึงตอนนั้น ต่อให้หลิวหยวนที่เป็นผู้อัญเชิญซอมบี้ออกไปต่อยกับศัตรูด้วยตัวเอง ก็สามารถผ่านดันเจี้ยนมือใหม่ได้

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมีสกิลรวมร่างไร้ขีดจำกัดอีกด้วย

ซอมบี้อ่อนแอกก็จริง แต่มันจะเป็นอย่างไรถ้ารวมซอมบี้สามร้อยตัวเป็นหนึ่งตัว?

ด้วยพรสวรรค์ทั้งสามนี้ หลิวหยวนจะยอมแพ้ได้อย่างไร?

ตอนนี้เขาแค่อยากรีบกลับไป ลองดูผลของการรวมร่างซอมบี้

“หลิวหยวน!” ขณะที่หลิวหยวนกำลังเดินผ่านเย่ชิงอวี่ เธอก็เรียกเขาไว้

จากนั้นบนใบหน้าเย็นชาของเธอก็ปรากฏร่องรอยจริงจัง

“สู้ๆ นะ!”

หลังจากที่ถูกหลิวหยวนกดหัวมานานหลายปี หลิวหยวนก็กลายเป็นเป้าหมายที่เธอไล่ตาม เธอไม่อยากให้หลิวหยวนยอมแพ้

“เธอก็เหมือนกัน!”

หลิวหยวนยิ้มตอบ แล้วเดินต่อไปยังทางออก กลับไปยังบ้านเล็กๆ นอกเมือง

ต่อไป ก็จะเริ่มลงมือทำเรื่องสำคัญแล้ว!