NODS บทที่ 8 เปิดร้าน(2)

บทที่ 8 เปิดร้าน (2)

" 245 หยวน?! ผู้จัดหาดันเจี้ยนส่วนใหญ่มีอินสแตนซ์ระดับต่ำสุดอยู่ที่ 50 หยวน ใครจะอยากมาเล่นที่นี่?!" จินพยายามใจเย็น แต่เขาก็รู้สึกร้อนรนสุด ๆ เขารู้ดีว่าตลาดในจีนไม่ได้ทำงานในลักษณะนี้

นี่ไม่ใช่ร้านขายอาหาร แต่เป็นร้านขายบริการ และด้วยราคาที่สูงขนาดนี้ ใครจะอยากมาที่นี่เพื่อเล่น? ย่านการค้าเทียนกงมีไว้สำหรับชนชั้นล่างและผู้ที่มีรายได้ปานกลางในละแวกใกล้เคียง และสถานที่ส่วนใหญ่ก็ได้รับการพัฒนาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

จริงอยู่ที่ธุรกิจรายใหญ่และบริษัทพาณิชย์อยู่ห่างออกไปประมาณหนึ่งสถานี และแม้แต่บริษัทข้ามชาติที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในจีน Huawee ก็อยู่ไม่ไกลจากสถานีเทียนกง ยักษ์ใหญ่ด้านโทรคมนาคมตั้งสำนักงานใหญ่ 'สมาร์ทซิตี้' อยู่ห่างจากเขตเทียนกง เพียงไม่กี่ป้ายรถประจำทาง ดังนั้นย่านการค้าเทียนกงจึงเหมาะสำหรับผู้ที่ต้องการหยุดพักจากชีวิตที่วุ่นวาย

"เชื่อฉันสิ พวกเขาจะกลับมาอีกครั้งหลังจากลองเพียงครั้งเดียว" หยุนให้อีโมจิเจ้าเล่ห์ และปลอบใจเพื่อให้จินผ่อนคลาย

“เอาล่ะ ฉันจะเชื่อใจคุณ มีอะไรอีกไหมที่ฉันควรรู้?” จินวางหมีแพนด้าจอมขี้เกียจไว้ใกล้พอร์ตแพนด้า

"คุณทำตามวัตถุประสงค์เพิ่มเติมสำเร็จแล้ว เราจะออกรางวัลให้คุณทันที"

พอร์ตแพนด้าเริ่มเรืองแสงและมีวัตถุโลหะบางส่วนออกมาจากพอร์ต จินไม่ตกตะลึงกับการกระทำดังกล่าวอีกต่อไป เพียงแค่ดูด้วยความประหลาดใจ และวางไว้ในที่ที่เหมาะสม

"พอร์ตแพนด้ามีฟังก์ชันการทำงานเหมือนพีซีที่มีสเปกสูง ตรวจสอบกล้องของร้านค้า และช่องว่างของพื้นที่มิติหากจำเป็น นอกจากนี้ยังมีฟังก์ชันของพอร์ตแคชเชียร์ และให้บริการ VPN wifi ความเร็วสูงที่ปลอดภัยสำหรับลูกค้าของคุณ แน่นอนว่าระบบจะแจ้งให้คุณทราบ หากบันทึกของพวกเขาแสดงว่าพวกเขากำลังทำสิ่งผิดกฎหมาย "

"ด้วยพอร์ตแคชเชียร์ขั้นสูง พวกเขาสามารถใช้ MeChat BaliPay บัตรเครดิตหรือเงินสดในการชำระเงิน อนุญาตให้ใช้เงินสดสกุลเงินต่างประเทศทั้งหมดด้วยเช่นกัน การออกเครดิตแพนด้าจะทำโดยพอร์ตแคชเชียร์ด้วยเช่นกัน และจะถูกเพิ่มอัตโนมัติเป็นเครดิตส่วนบุคคลใน e-wallets "

"หยุน ฉันแปลกใจมาก ระบบมันสามารถรองรับเทคโนโลยีสมัยใหม่ได้มากเลยทีเดียว"

"จิน ตราบใดที่คุณบรรลุเป้าหมายในการเป็นผู้จัดหาดันเจี้ยนอันดับหนึ่ง ระบบจะทำทุกอย่างเพื่อคุณ ... ตามราคา: P" หยุนกลายเป็นคนขี้เล่นเล็กน้อย

ใกล้จะถึงเวลา 11.00 น. แล้ว และจินได้สำรวจห้องทั้งหมด เรียนรู้พื้นฐานของฟังก์ชันใน พอร์ตแพนด้า สร้างอินสแตนซ์ดันเจี้ยนเข้าร่วม และออกจากห้องในเวลาต่อมา เพื่อให้ง่ายต่อการอธิบายกับลูกค้าของเขา เขาจะโดนหัวเราะเยาะถ้าเขาไม่รู้อะไรเลย และยังคงเรียกตัวเองว่าเป็นเจ้าของพื้นที่นี้ แม้ว่าในทางเทคนิคแล้วระบบเป็นเจ้านายและเขาเป็นเพียงนายหน้า

“ฉันจะรีบไปกินอาหารที่ Wacdonalds ก่อนที่จะเริ่มธุรกิจอย่างเป็นทางการ เพราะเราไม่สามารถเริ่มต้นธุรกิจได้ด้วยท้องที่ว่างเปล่า” เขาสั่งอาหารชุดตามปกติและกินทุกอย่างลงไป ก่อนที่เขาจะกลับไปที่ร้าน

เจ้าของร้านค้าบางคนสามารถมองเห็นเจ้าของร้านลึกลับที่จู่ๆก็มาสร้างหน้าร้านได้ในชั่วข้ามคืน ไม่ว่าเขาจะร่ำรวยมากหรือมีความสัมพันธ์ที่ดี เพื่อให้ทุกอย่างเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว พวกเขาสงสัยว่ามันคือร้านอะไร เนื่องจากว่ามตอนนี้มันยังไม่มีป้ายร้าน

จินไม่รู้เรื่องนี้ และเข้าไปในร้านของเขาเพื่อเตรียมการเปิดร้าน เขาหวังว่าจะเปิดมันในช่วงเวลาอาหารกลางวัน เพื่อที่อย่างน้อยก็อาจจะมีคนเข้ามา แต่เขาไม่ได้คาดหวังมากนัก แต่ก็ยังหวังไว้บ้าง

"จิน วางโทรศัพท์ของคุณใกล้พอร์ตแพนด้า เพื่อโอนการ์ดมอนสเตอร์สำหรับการซิงโครไนซ์"

"ฉันแปลกใจมากที่พวกเขาไม่สามารถซิงโครไนซ์แบบไร้สายได้?" จินถาม

"มีข้อบกพร่องหนึ่งหรือสองข้อที่ระบบไม่สามารถทำได้ ดังนั้นฉันจึงไม่ต้องการนำออกมาเพราะมันจะไม่ดีต่อผู้ใช้ปลายทาง"

"ฉันเข้าใจในสิ่งที่คุณหมายถึง ไม่ต้องกังวล เรื่องนี้ฉันสามารถช่วยได้" จินหัวเราะเล็กน้อย ขณะวางโทรศัพท์ไว้ใกล้พอร์ตแพนด้า เพื่อซิงโครไนซ์กับโทรศัพท์

"เรียบร้อยแล้ว จิน ไปเปิดประตูกันเถอะ"

จินสูดหายใจเฮือกใหญ่และหัวใจที่เต้นรัวเร็ว เขาเดินไปเปิดประตูร้าน

ร้านเปิดอย่างเป็นทางการ ~!

เมื่อตอนที่เขาเปิดประตู มันมีนักเรียนมัธยมปลายจำนวนหนึ่งอยู่รอบ ๆ ที่มาเดินผ่อนคลายแถวย่านการค้า

"เฮ้ บูตง ร้านใหม่ที่เราเห็นเมื่อเช้าก่อนไปโรงเรียนนั้นเปิดแล้ว" เยว่ฮั่น บอก บูตง และชี้ไปยังร้าน

"ดูเหมือนร้านอาหารหรือบาร์ แต่ฉันอยากจะเล่นอะไรสักอย่างตอนนี้ การทดสอบทำให้ฉันเครียด" บูตงถอนหายใจเล็กน้อย

"ไปตรวจสอบกันก่อนที่เราจะไปแฮงเอาท์ที่ร้านผู้จัดหาดันเจี้ยนตามปกติ"

“ดันเจี้ยนอีกแล้วเหรอ สัตว์ประหลาดของเขาน่าเบื่อ อะไรคือBlazing Phoenix ฉันสามารถเอาชนะไก่นั้นได้ในเวลาไม่ถึงห้านาที”

จินเพิ่งเปิดโทรทัศน์ที่ด้านข้างกำแพง เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับลูกค้าด้วยโทรศัพท์ของเขาผ่านแอพ ‘จัดการร้านค้า' แต่จู่ๆเขาก็เห็นเด็กมัธยมสองคนมาที่ร้าน เขาจำเครื่องแบบนี้ได้ว่าเป็นหนึ่งในโรงเรียนมัธยมแถว ๆ นี้ แต่เขาลืมชื่อมันไปชั่วขณะ

บูตงทักทายชายหนุ่มที่กำลังเปิดทีวี เขาเห็นเมนูปรากฏบนทีวีพร้อมคำว่า "ก็อบลินดันเจี้ยนอินสแตนซ์"

เยว่ฮั่นอยากรู้อยากเห็นเล็กน้อย และถามว่า "ผู้จัดหาดันเจี้ยน?"

จินพยักหน้าและตอบกลับ "ตอนนี้ฉันมีเพียงอินสแตนซ์เดียว เนื่องจากสินค้าของฉันยังอยู่ในระหว่างการจัดเตรียม แต่สิ่งอำนวยความสะดวกขั้นพื้นฐานนั้นมีครบถ้วนแล้ว ดังนั้นฉันจึงเปิดร้านก่อนเวลา"

บูตงรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยที่มีผู้จัดหาดันเจี้ยนรายใหม่อยู่ใกล้ๆ แต่ก็ต้องตกใจเมื่อเห็นราคา "245 หยวนเหรอ! คุณกำลังปล้นฉันเหรอ พวกเขาไม่ใช่แค่ก็อบลิน?"

จินจำเป็นต้องดึงตัวเองขึ้นมาพื่อวางมาดต่อหน้าลูกค้า ถ้าเขาก้มหน้าลง ลูกค้าจะสามารถมาเอาเปรียบเขาได้ "ลองด้วยตัวคุณเอง แล้วคุณจะเข้าใจ"

"พวกเราไม่ได้โง่นะ นอกจากนี้พวกเราอยู่เกรด 2 แล้ว ไม่ว่าเกรด 1 จะดีกว่าแค่ไหน พวกเขาก็ไม่สามารถเป็นเกรด 2 ได้ บูตง ออกจากที่นี่กันเถอะ" เยว่ฮันได้กลิ่นบางอย่างที่ผิดปกติ และพยายามพาบูตงออกไปจากสถานที่แห่งนี้

อย่างไรก็ตาม บูตง ไม่ได้ตามออกไป "เจ้าของ ถ้าเราชนะ มีรางวัลอะไรบ้าง?"

"ของรางวัลยังอยู่ในระหว่างการจัดส่ง คุณสามารถรวบรวมเครดิตภายในของเราก่อนที่รางวัลจะถูกส่งมาได้" จินโกหกอย่างเยือกเย็น ขณะแกล้งพิมพ์โทรศัพท์คล้ายตอบกลับข้อความ

อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริงเขากำลังตื่นตระหนก และพิมพ์เพื่อขอความช่วยเหลือจากหยุน “มันมีรางวัลตอบแทนไหม”

"ต้องปลดล็อครางวัลด้วย! : P" หยุนเพิ่มอิโมจิขี้เล่น

"เฮ้ บูตง คุณแน่ใจเกี่ยวกับเรื่องนี้หรือไม่ ไม่ว่าฉันจะดูอย่างไร มันก็ให้ความรู้สึกเหมือนเขาเป็นบาร์เทนเดอร์ที่มีใบอนุญาตผ็จัดหาดันเจี้ยน มอนสเตอร์ของเขาอาจไม่คุ้มค่าต่อการต่อสู้ เขาเรียกเก็บเงินสูงเพราะที่นี่ดูเหมือนสถานที่สำหรับฮิปปี้ " เยว่ฮั่นเหงื่อแตกเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าเพื่อนสนิทของเขามีความดื้อรั้น ปัญหาการจัดส่งที่รอดำเนินการก็เหมือนธงสีแดงเช่นกัน (หมายถึงดูไม่ปลอดภัย)

"ไม่เป็นไร เยว่ฮัน ฉันบังเอิญชนะการเดิมพันที่ดีในผู้จัดหาดันเจี้ยนก่อนหน้านี้ ทำให้ฉันมีเงินเหลือพอสมควร เจ้าของ มาเริ่มกันเลย ฉันจะจ่ายเงินได้ที่ไหน" บูตง หยิบโทรศัพท์ของเขาออกมาและพร้อมที่จะลองอะไรใหม่ ๆ เขามั่นใจว่าเขาจะชนะ และเริ่มคิดหาวิธีคุยโม้ว่าง่ายแค่ไหนกับจัดการผู้จัดหาดันเจี้ยนคนใหม่

"คุณสามารถชำระเงินได้ที่นี่ด้วยวิธีการชำระเงินที่คุณต้องการ" จินพยายามทำหน้าให้ดูขี้เกียจที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้

บูตง วางโทรศัพท์ของเขาไว้ที่พอร์ตแคชเชียร์ และได้ยินเสียงบี๊บ เขาตรวจสอบ e-wallet เห็นว่า e-cash ของเขาถูกหักไป 245 หยวน และเขายังเห็นว่าเขาได้รับเครดิตที่กำหนดเองที่เรียกว่าเครดิตแพนด้า ในจำนวนที่เท่ากัน

"เครดิตแพนด้าสามารถใช้ซื้ออาหารหรือเครื่องดื่มได้ ในอนาคตเมื่อคุณมาอุดหนุนสถานที่แห่งนี้อีกครั้ง หรือคุณสามารถใช้เพื่อซื้อสินค้าจากตู้จำหน่ายสินค้าที่ชั้นสองเมื่อคุณฟื้นคืนสติ" จินสำรวจพื้นที่และเห็นตู้จำหน่ายเครื่องดื่มและของว่างที่ชั้นสอง พร้อมกับเก้าอี้เลานจ์ที่ติดตั้งอุปกรณ์ตรวจสุขภาพที่ทันสมัย

เครื่องพอร์ตแพนด้าสลักชื่อของบูตงไว้บนป้ายชื่อโลหะเมื่อได้รับการชำระเงิน และจินก็ส่งให้บูตง เมื่อเสร็จสิ้น

"ใช้ป้ายแท็กนี้เพื่อเปิดใช้งานพื้นที่มิติที่สถานี 1 โปรดส่งคืนเมื่อคุณเล่นเสร็จ" บูตงสังเกตป้ายชื่อและเห็นชื่อของเขาที่ด้านหน้าแท็ก ที่ด้านหลังของแท็ก เขาเห็นรายละเอียดบางอย่าง เช่น ชนะดันเจี้ยนเป็นศูนย์ แพ้ดันเจี้ยนเป็นศูนย์ เกรดการเพาะปลูกยังไม่ได้รับการพิจารณา

"คุณสามารถเห็นเขาต่อสู้ได้ โดยดูได้ที่ทีวี" จินยื่นเก้าอี้บาร์ให้เยว่ฮั่น เยว่ฮันขอบคุณเขา และวางกระเป๋านักเรียนไว้ที่ด้านบนสุดของเคาน์เตอร์บาร์ เขาเห็นบูตงเปิดใช้งานพื้นที่มิติด้านหน้าทีวี

ทีวีแจ้งให้บูตงสวมป้ายแท็ก และเริ่มแสดงการนับถอยหลัง บูตงยืดตัวเล็กน้อยเมื่อพื้นที่มิติเคลื่อนย้ายเขาเข้าไปในนั้น

"ลูกค้ารายแรก มาดูกันว่าก๊อบลินพวกนั้นจะมีประสิทธิภาพแค่ไหน" จินยิ้ม