NODS บทที่ 1 ยินดีต้อนรับสู่ระบบ

บทที่ 1 ยินดีต้อนรับสู่ระบบ

“จิน ตาเดาว่าตอนที่หลานอ่านข้อความนี้ ตาคงจะตายไปแล้ว”

เซี่ยจินจับจดหมายไว้แน่น เพราะคำพูดในจดหมายมันแทงใจเขา แต่เขาก็ยังคงเก็บของของตาที่เพิ่งเสีย อยู่ต่อไป

ทนายที่จัดการมรดกได้ให้กุญแจจินไว้ เพื่อเปิดตู้เซฟของตาเขา แม่ของจินได้ให้กำเนิดเขา เมื่อทั้งพ่อและแม่อยู่ในช่วงวัยรุ่น แต่โชคไม่ดีที่พวกเขาถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยม โดยผู้ฝึกฝนโรคจิตที่หลอกลวง

ถูกต้องแล้ว ในโลกปัจจุบันนี้ใคร ๆ ก็สามารถเป็นผู้ฝึกฝนได้ ตราบเท่าที่พวกเขามีศักยภาพ ผู้ที่มีการเพาะปลูกเพียงพอสามารถวิ่งด้วยความเร็วสูง ซึ่งเทียบได้กับระบบขนส่งสมัยใหม่ หรือแม้แต่การบิน แต่ระบบขนส่งสาธารณะก็ยังคงมีให้บริการสำหรับสามัญชนและผู้ฝึกฝนอยู่ดี

อย่างไรก็ตาม นั่นไม่ได้หมายความว่าสามัญชน (ผู้ที่ไม่มีการเพาะปลูกหรือผู้ที่ยังไม่ได้ปลุกความสามารถของตน) จะเสียเปรียบผู้ฝึกฝนในยุคปัจจุบัน

เพื่อประโยชน์ในการรักษาความปลอดภัยและความสงบเรียบร้อย ผู้ฝึกฝนที่มีอำนาจสูงสุดสิบอันดับแรกในช่วงยุคทองของการเพาะปลูกได้ประชุมและดำเนินการด้วยภูมิปัญญาของพวกเขา ซึ่งทำให้กฎของธรรมชาติเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก เป็นผลให้เด็กทารกทุกคนที่เกิดมาหลังจากการเปลี่ยนแปลงนั้นมีจุดตันเถียนเกิดขึ้น และนั้นหมายความว่ามนุษย์ทุกคนที่ได้รับการฝึกฝันหรืออย่างอื่นจะไม่มีวันถูกฆ่าอย่างแท้จริง

นั่นหมายความว่าหากใครบางคน (ไม่ว่าจะเป็นสามัญชนหรือผู้ปลูกฝัง) ถูกกล่าวหาอย่างผิด ๆ หรือถูกฆ่าตาย เนื่องจากความเสียหายจากการต่อสู้ของผู้ฝึกฝนคนอื่น พวกเขาสามารถฟื้นคืนชีพได้ อย่างไรก็ตาม ค่าใช้จ่ายในการฟื้นคืนชีพเป็นสิ่งต้องห้ามและการมีเงินเพียงอย่างเดียวก็ไม่สามารถที่จะทำเช่นนั้นได้

มีพิธีกรรมที่ต้องทำ วัตถุดิบมีราคาแพงแต่สามารถหามาได้ ซึ่งจำเป็นสำหรับกระบวนการฟื้นคืนชีพและต้องจ้างผู้เชี่ยวชาญเพื่อดูแลหลังการฟื้นคืนชีพด้วย โรงพยาบาลและหน่วยกู้ภัยจะไม่ชุบชีวิตใครบางคน เว้นแต่ว่าคนที่ถูกสังหารจะถูกศาลสั่งให้เป็นผู้บริสุทธิ์

ดังนั้น กฎหมายจึงเข้มงวด และบทลงโทษต่อผู้ฝึกฝนที่ก่ออาชญากรรมนั้นรุนแรงมาก ด้วยวัฏจักรนิเวศทั้งหมดที่ได้รับการพัฒนาขึ้นตามกฎใหม่ของธรรมชาตินี้ สามัญชนและผู้ฝึกฝนสามารถก้าวหน้าไปด้วยกันได้ดีขึ้น สิ่งนี้นำมาสู่ยุคแห่งนวัตกรรมและวิทยาศาสตร์ดัดแปลง ซึ่งทำให้ชีวิตทุกคนง่ายขึ้น

อย่างไรก็ตาม นั่นไม่ได้หมายความว่าผู้ฝึกฝนไม่ได้รับอนุญาตให้ต่อสู้ แต่ตอนนี้พวกเขาต่อสู้ด้วยความเสี่ยงของตัวเอง ตราบใดที่สัญญาณการดวลได้เริ่มต้นขึ้นอย่างถูกต้อง และทั้งสองฝ่ายได้ตกลงการเตรียมพิธีกรรมการฟื้นคืนชีพแล้ว รัฐบาลจะไม่กล่าวหาพวกเขาว่าเป็นการฆาตกรรม

ในอดีต การดวลเคยต้องการพยานบุคคลที่สาม แต่ด้วยการพัฒนาของเทคโนโลยีสมัยใหม่ และกล้องรักษาความปลอดภัยจำนวนมาก สิ่งที่ผู้ฝึกฝนต้องทำตอนนี้มีเพียงการสมัครออนไลน์ผ่านแอพในโทรศัพท์

น่าเสียดายสำหรับพ่อแม่ของจิน ซึ่งนักฝึนฝนโรคจิตได้ค้นพบวิธีที่จะหลีกเลี่ยงกฎแห่งธรรมชาติและสามารถทำลายตันเถียนของพวกเขาได้อย่างถาวร โดยขจัดความเป็นไปได้ทั้งหมดในการฟื้นคืนชีพ พวกเขาเป็นเหยื่อรายแรกและรายสุดท้าย ในฐานะที่ตาของจินหมิงเป็นนายพลสองดาว และจากคะแนนนั้น ตำรวจและผู้ฝึกหัดทหารได้ไล่ล่าผู้ฝึกฝนที่โกงอย่างไร้ความปราณี ต่อมากรณีดังกล่าวได้รับการระบุว่ามีการจัดประเภทไว้สูง เพื่อให้ประชาชนไม่ทราบถึงการมีอยู่ของวิธีการที่สามารถทำลายตันเถียนได้

ฝ่ายครอบครัวของพ่อจินไม่เห็นด้วยกับการกระทำของลูกชาย และจะไม่ยอมรับการมีอยู่ของเขาหรือมีส่วนในความรับผิดชอบใด ๆ เกี่ยวกับเขา หมิงซึ่งเป็นนายพลที่มีความภาคภูมิใจในตัวเอง เขาไม่สนใจความคิดเห็นใดๆของทางฝ่ายครอบครัวของพ่อจินแม้แต่น้อย และเขาก็รับผิดชอบอย่างเต็มที่ในการเลี้ยงดูหลานชายของเขา

เพื่อดูแลจิน หมิงจึงลาออกจากราชการทหารอันยาวนาน และเลือกที่จะใช้ชีวิตอย่างสมถะกับหลานชายของเขา คุณยายของจินจากไปตั้งแต่อายุยังน้อย ตาของเขาจึงเป็นญาติคนเดียวที่ดูแลเขา  หมิงรู้ดีว่าลูกสาวและลูกเขยของเขานั้นรักกันอย่างลึกซึ้ง และพวกเขาตั้งใจที่จะแก้ไขในช่วงเวลาแห่งความประมาทนั้น

“จิน ตอนนี้หลานอายุได้ 23 ปีแล้ว ตาอยากให้หลานเข้าใจว่า ไม่ว่าใครจะได้รับการฝึกฝนมาสูงแค่ไหน ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเอาชนะมัจจุราช และอาการเจ็บป่วยได้ นอกจากนี้ตายังยกบ้านหลังนี้ให้กับหลาน ไม่ต้องกังวลกับอนาคตอันใกล้ เพราะบ้านได้ผ่อนไปเรียบร้อยแล้ว และมีเงินเพียงพอในธนาคารให้หลานได้ใช้ชีวิตอย่างสบาย ๆ ได้ในอีกหลายปีต่อจากนี้”

"อย่างไรก็ตาม ตารู้ว่าหลานอยากเป็นคนที่พึ่งพาตัวเองได้ และได้เป็นผู้ประกอบการ ตาอยากตำหนินิสัยเดิม ๆ ของตา ... อันที่จริง ตาเฝ้าติดตามสิ่งที่หลานทำออนไลน์ ดังนั้น ตาจึงรู้ว่าหลานอยากเป็นอะไร แม้ว่าหลานจะพยายามปกปิดไม่ให้ตารู้ก็ตาม (อะแฮ่ม – รสนิยมสาวๆของหลานคล้ายกับตา และตาก็เห็นด้วยอย่างยิ่ง)

จินไม่รู้ว่าเขาควรจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี แต่เขาก็ยังคงอ่านต่อไป

“แทนที่จะให้มรดกทั้งหมดแก่หลาน แต่ตาได้ล็อคมันไว้ ทนายของตาจะมอบให้หลานเป็นส่วน ๆ เมื่อหลานได้ทำตามเงื่อนไขที่ตาคิดเอาไว้ ตาซื้อที่ดินตรงข้างถนนช้อปปิ้งที่เรามักจะไปกัน เพื่อให้หลานได้สร้างสิ่งที่หลานต้องการ มันควรจะเพียงพอสำหรับการขยายตัวในอนาคตเช่นกัน”

ดวงตาของจินเอ่อคลอไปด้วยน้ำตาเล็กน้อย หลังรับรู้ และซาบซึ้งในความห่วงใย และความรักที่ยิ่งใหญ่ของตาของเขา

"สุดท้ายนี้ มีความลับพิเศษที่ตาเก็บไว้เป็นพิเศษสำหรับหลาน แม้แต่ทหารก็ไม่รู้เรื่องนี้ – เป็นความลับที่ตาเก็บไว้จนตาย มันช่วยตาไว้ได้อย่างมาก"

จดหมายจบลงตรงนั้น จินตรวจดูซองจดหมายอีกครั้ง โดยจำได้ว่ามีผ้าไหมลายสายฟ้าอยู่ข้างใน เขาหยิบผ้าออกมาแล้วคลี่ออก ด้านในมีกระดาษอีกแผ่น แต่คราวนี้มันถูกปิดด้วยรหัสที่ต้องเข้ารหัส สิ่งพิเศษนี้สร้างโดยหมิงและจิน และมีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่รู้อัลกอริทึมการเข้ารหัส จินเช็ดน้ำตาและเริ่มถอดรหัสจดหมายที่ซ่อนอยู่

รหัสยากผิดปกติ นี้เป็นการถอดรหัสที่ยากที่สุดที่จินเคยแก้มาก่อน ทำให้เขาใช้เวลามากที่สุดถึงครึ่งชั่วโมง อย่างไรก็ตาม ในครั้งนี้ตาของเขาได้แอบแนะนำองค์ประกอบใหม่ให้กับอัลกอริทึม ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาทำเป็นครั้งคราว

จินพยายามแก้ต่อไป ในเวลาต่อมา เขาประสบความสำเร็จในการทำลายรหัสหลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วโมงครึ่ง แต่ความพยายามทั้งหมดของเขานั้นส่งผลให้มีเพียงสี่คำปรากฎขึ้นหลังจากแก้รหัสได้

“ยินดีต้อนรับเข้าสู่ระบบ” จินอ่านออกเสียง

โดยไม่มีการแจ้งเตือนล่วงหน้า ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงก็พุ่งไปทั่วร่างกายของเขา จินล้มลงกับพื้นทันทีและเริ่มชักกระตุก ราวกับว่ามีมือที่มองไม่เห็นคู่หนึ่งกำลังบีบร่างเขา จินไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้แม้แต่คำเดียวเพื่อเร้องขอความช่วยเหลือ จากนั้นคลื่นความถี่สูงก็ไหลเข้ามาในสมองของเขา ทำให้เขารู้สึกเหมือนสมองกำลังจะระเบิด ในความเป็นจริงผ่านไปแค่ห้าวินาที แต่จินรู้สึกเจ็บปวดมากว่าห้าทศวรรษแล้ว แต่เมื่อมันหยุดลง เขาก็ความรู้สึกเงียบสงบ

เขาหายใจเข้าลึก ๆ และได้ยินเสียงสวรรค์ที่ไพเราะและให้ความรู้สึกคุ้นเคย

“จิน ยินดีต้อนรับสู่ระบบ  ฉันได้วิเคราะห์ความฝันและความปรารถนาของคุณแล้ว และได้ทำการปรับเปลี่ยนระบบตามคำขอของพ่อของฉัน”

“พ่อของคุณ...?” จินถาม อย่างงุนงง ขณะนอนแผ่หราอยู่ที่พื้น “หมายความว่าคุณคือแม่ของฉันหรือเปล่า?”

“ใช่แล้ว ฉันชื่อหยุนเอ๋อร์ แม่ของคุณ หมิงมีโมดูลระบบนี้ติดตั้งอยู่ในตัวเขาก่อนที่ฉันจะเกิด แต่เขาจะใช้มันก็ต่อเมื่อเขารู้สึกว่ามันจำเป็นเท่านั้น เพราะเขารู้สึกว่ามันไม่เหมาะกับเขาเลย”

"ต่อมา เขาได้ร้องขอไปยังระบบ และด้วยเหตุนี้ ระบบจึงสามารถดึงวิญญาณที่เหลืออยู่ของฉันออกจากตันเถียนที่แตกสลายของฉันได้ ซึ่งมันถูกหลอมรวมเข้ากับระบบ ต่อจากนั้นระบบก็รับทราบการปรากฏตัวของฉัน โดยวางฉันเป็นผู้รับผิดชอบ" เสียงไพเราะของหยุนดังออกมาเบา ๆ และชัดเจนภายในจิตใจของจิน

"เมื่อคุณพูดว่าระบบ คุณหมายถึงระบบที่อ้างถึงในนิยายแฟนตาซีหรือไม่ ระบบนั้นมีอยู่จริงหรือ" จินอ้าปากค้างด้วยความประหลาดใจ

"ถูกต้อง ตาของคุณถูกเลือกโดยระบบ แต่เขาไม่ต้องการใช้ระบบเพราะ -" หยุนหยุดชั่วคราว "... มันไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ ระบบนี้มีประโยชน์สำหรับวัตถุประสงค์ในการสร้างธุรกิจมากกว่าการแสวงหาการเพาะปลูกซึ่งเป็นสิ่งที่ตาของคุณหลงใหล"

“งั้น ... ฉันควรเรียกคุณว่าแม่ไหม?” จินลังเลเล็กน้อย แต่ก็ตัดสินใจพูดความคิดของเขา

"เรียกฉันว่าหยุนก็พอ ฉันไม่มีสิทธิ์ให้คุณเรียกฉันว่าแม่ เพราะฉันจำไม่ได้ว่าคุณเป็นลูกของฉัน ระบบแจ้งให้ฉันทราบว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของผลของการเปลี่ยนวิญญาณเมื่อตันเถียนถูกทำลาย"

“โอเค หยุน” ในที่สุด จินก็ลุกขึ้นยืน และมีหน้าจอปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา "ขอบคุณที่ต้อนรับฉัน แล้วระบบนี้มีไว้ทำอะไร"

"ระบบจะช่วยให้คุณกลายเป็นผู้จัดหาดันเจี้ยนอันดับหนึ่ง" น้ำเสียงของหยุนเต็มไปด้วยความสุขในขณะที่เธอพูดคำนั้น