c.271

เมื่อดูร่างจำลองหายลับไปจากสายตา อากิระก็ถอนหายใจยาว

“ทหาร เข้ามา!”

“คุณจอมพลเรือครับ รอรับคำสั่งครับ!”

หลังจากที่ทหารซึ่งประจำการอยู่ที่ประตูวิ่งเข้ามา เขาก็รีบทำความเคารพและเอ่ยถาม

“รวบรวมทุกคนในฝ่ายเสนาธิการ ไปที่ห้องประชุมเพื่อประชุม”

อากิระจุดซิการ์และออกคำสั่ง

“รับทราบครับ!” ทหารไม่กล้าลังเลหลังจากได้ยินคำสั่งและรีบวิ่งออกไปทันทีหลังจากทำความเคารพ

ท่ามกลางควันบุหรี่ อากิระกำลังจัดระเบียบความคิดของเขา พิจารณาว่าจะพูดอะไรต่อไป

ในที่สุด เมื่อซิการ์มอดลงจนถึงก้น อากิระก็ลุกขึ้น จัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย หยิบเอกสารที่เต็มไปด้วยแผนการ และเดินออกไป

เมื่อเขามาถึงห้องประชุม ฝ่ายเสนาธิการทั้งหมดซึ่งนั่งตัวตรง ก็หันสายตามาทางเขา

“คุณจอมพลเรือ!”

“คุณจอมพลเรือ!”

สมาชิกฝ่ายเสนาธิการลุกขึ้นยืนทีละคน แสดงความเคารพและทักทายเขา

อากิระเดินไปยังแท่นพูด พยักหน้า และยกมือขึ้น ส่งสัญญาณให้พวกเขานั่งลง

หลังจากที่ทุกคนนั่งลงเรียบร้อยแล้ว เขาก็เริ่มพูด:

“พวกคุณทุกคนคือทหารผ่านศึกที่ทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยกับชั้นเพื่อดำเนินแผนการต่างๆ”

“นั่นเป็นเรื่องดี ชั้นไม่จำเป็นต้องเสียเวลามากนักในการระดมพลหรืออธิบาย”

“วันนี้ ชั้นแค่อยากจะบอกว่า: ยุคสมัยแห่งโจรสลสัดผู้ยิ่งใหญ่ที่โรเจอร์สร้างขึ้น กำลังใกล้จะล่มสลายเนื่องจากความพยายามอย่างไม่ลดละของเรา และตอนนี้มันก็ใกล้จะอยู่ในมือเราแล้ว”

“และการผลักดันครั้งสุดท้ายนี้จะขึ้นอยู่กับพวกคุณ...”

อากิระกวาดสายตาจากซ้ายไปขวา ค่อยๆ สแกนแต่ละคน

ทุกคนที่เขาจ้องมองหน้าแดงด้วยความตื่นเต้นและตัวสั่นด้วยความคาดหวัง

ในตอนนี้ ความรู้สึกรับผิดชอบอันแรงกล้าก็ผุดขึ้นในใจของพวกเขาทันที

สมาชิกฝ่ายเสนาธิการแต่ละคนรู้สึกถึงน้ำหนักของความคาดหวังที่วางอยู่บนบ่าของพวกเขา

แต่ไม่เป็นไร พวกเขาจะไม่หวาดหวั่น!

ในช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมา พวกเขาใช้สติปัญญาและวิธีการของตนเอง และภายใต้การนำของจอมพลเรือแห่งกองทัพเรือ พวกเขาก็ได้รับชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่

ครั้งนี้ก็เช่นกัน พวกเขาเชื่อว่าจะสามารถสร้างตำนานนั้นขึ้นมาใหม่ได้

“มาจบเรื่องนี้กันเถอะ!” อากิระกล่าวอย่างเคร่งขรึม

“พวกเราจะไม่ทำให้ความคาดหวังของท่านต้องผิดหวัง!”

รองเสนาธิการซึ่งเพิ่งจะกลับมาจากการบาดเจ็บ ลุกขึ้นยืนทันที ชูกำปั้นขวาขึ้นสูง เส้นเลือดที่คอของเขาปูดโปนด้วยความตื่นเต้น

ฝ่ายเสนาธิการทั้งหมดที่อยู่ข้างหลังเขาก็ลุกขึ้นยืนเช่นกัน ส่งเสียงดังลั่น

“พวกเราจะไม่มีวันทำให้ความคาดหวังของจอมพลเรือต้องผิดหวัง!”

หนูน้อยโรบินซึ่งเข้าร่วมการประชุมประเภทนี้เป็นครั้งแรก ก็ถูกดึงเข้าไปในบรรยากาศนั้นด้วย เธอเกร็งกำปั้นเล็กๆ และตะโกนไปพร้อมกับเพื่อนร่วมงานอาวุโสของเธอ ใบหน้าเล็กๆ ของเธอแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น

อากิระหัวเราะเบาๆ เฝ้ามองฉากที่เกิดขึ้นด้วยความพึงพอใจ

หลังจากที่ทุกคนสงบลงเล็กน้อย เขาก็พูดต่อ

“ชั้นขอประกาศว่าแผนการใหม่ได้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว”

“จากนี้ไป ทุกคนจะต้องปฏิบัติตามคำสั่งของชั้น เรามีเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียว!”

“เตรียมทุกอย่างให้พร้อมสำหรับช่วงเวลาที่พระเจ้าจะปลดปล่อยแผนการของพระองค์อย่างเต็มกำลัง”

“ดังนั้น!”

อากิระสูดหายใจเข้าลึกๆ และเสียงของเขาก็ดังก้องไปทั่วห้องประชุม:

“ในช่วงเวลานี้ ทุกคนจะได้เรียนรู้วิธีการขายบ้าน ติดต่อเหล่ากษัตริย์และขุนนาง และเริ่มโปรโมตและสร้างกระแส!”

“ทำภารกิจให้สำเร็จลุล่วงโดยไม่มีข้อผิดพลาด... หา???”

ในตอนนั้น หนูน้อยโรบินซึ่งคิดว่าเธอกำลังจะได้มีส่วนร่วมในปฏิบัติการระดับสูง ก็ตอบรับโดยไม่รู้ตัวเมื่อเสียงของอากิระสิ้นสุดลง

แต่ก่อนที่เธอจะทันได้พูดจบ เธอก็หยุดชะงัก

เธอยืนอยู่ที่นั่น กระพริบตาด้วยความสับสน มองขึ้นไปยังอากิระบนแท่นพูดด้วยสายตาที่ไม่เชื่อ

‘อะไรนะ? เขาหมายความว่ายังไง?’

‘เมื่อกี้ชั้นได้ยินถูกรึเปล่า? นี่ต้องไม่ใช่สิ่งที่เขาประกาศจริงๆ แน่’

หนูน้อยโรบินพึมพำกับตัวเอง

ในช่วงแผนน้ำผึ้ง เธอได้ช่วยโรซินันเต้ทำงานเล็กๆ น้อยๆ โดยการแก้ไขสุนทรพจน์ แต่ในตอนนั้น เธอไม่รู้ว่าสุนทรพจน์นั้นมีไว้เพื่ออะไร เธอรู้เพียงว่ามันเกี่ยวกับการยกย่องผู้หญิงที่แต่งงานกับทหารผู้กล้าหาญ ดังนั้นเธอจึงไม่ได้คิดอะไรมาก

ต่อมา อากิระได้ส่งเธอไปยังหมู่เกาะชาบอนดี้เพื่ออยู่กับโอลิเวียเป็นเวลาเจ็ดวัน หลังจากกลับมา โรบินก็มีส่วนร่วมเพียงแค่การมอบหมายให้คนไปจัดการกับสมบัติของโจรสลลัดและไม่ได้รู้เรื่องการมีอยู่ของแผนกฉ้อโกงมากนัก

ท้ายที่สุดแล้ว เพื่อป้องกันการรั่วไหลในอนาคต อากิระได้เปิดสำนักงานใหม่เพื่อการนี้ โดยจำกัดการเข้าถึงของบุคลากรที่ไม่เกี่ยวข้องและเก็บเรื่องต่างๆ เป็นความลับ

แต่แผนการใหม่นี้ เธอได้มีส่วนร่วมมาตั้งแต่ต้น

เมื่อเฝ้ามองฉากที่เกิดขึ้น เธอคิดว่าแผนการที่กำลังจะมาถึงจะเป็นสิ่งที่สามารถเปลี่ยนแปลงโลกได้

แต่อากิระกลับขอให้พวกเขาไปเรียนรู้วิธีขายบ้านและขายมันจริงๆ???

หนูน้อยโรบินสับสนอย่างสิ้นเชิง

อย่างไรก็ตาม ขณะที่เธอยืนตกตะลึงอยู่นั้น เพื่อนร่วมงานของเธอในฝ่ายเสนาธิการกลับกระตือรือร้นยิ่งกว่าเดิมเสียอีก

ชั้นไม่กลัวว่าจอมพลเรืออากิระจะมีแผน แต่ชั้นกลัวว่าแผนมันจะไม่บ้าบอพอต่างหาก

จากประสบการณ์ของพวกเขา ยิ่งแผนการดูวุ่นวายและไม่คาดคิดมากเท่าไหร่ ผลกระทบที่มันจะสร้างขึ้นหากประสบความสำเร็จก็จะยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น

“จะทำภารกิจให้สำเร็จอย่างเด็ดเดี่ยว!”

ทุกคนตอบพร้อมกัน

หนูน้อยโรบิน: “....”

ร่างโคลนที่เงียบขรึมของพลเรือโทซึรุ: “...”

ในขณะเดียวกัน ในห้องอีกห้องหนึ่ง ห้าผู้เฒ่ากำลังอยู่ระหว่างการหารืออย่างลึกซึ้ง

แต่ในตอนนั้น เกรแฮม หัวหน้าหน่วย CP0 ที่อยู่ด้านนอกประตูก็เข้ามาอย่างกะทันหัน