บทที่ 10 สามัญสำนึกเกี่ยวกับอาณาเขตส่วนบุคคล

บทที่ 10 สามัญสำนึกเกี่ยวกับอาณาเขตส่วนบุคคล

แต่เดิมหางทรงลูกศรของรอยมันทำให้เขารู้สึกอ่อนแอและทำอะไรไม่ถูกและเขาก็มักจะทำตัวเองเจ็บตัวอยู่บ่อยๆเนื่องจากขาดการป้องกันตนเองเกี่ยวกับมัน

อย่างไรก็ตามตอนนี้มันต่างออกไปแล้วความรู้สึกของพลังที่เอ่อล้นออกมาจากส่วนหางกำลังเติบโตขึ้นจากภายใน

เมื่อรับรู้ว่าการดัดแปลงของเขาเสร็จสมบูรณ์แล้วรอยก็รู้สึกอิ่มเอมใจในทันที เขาฟังเสียงลั่นกร๊อบดังออกมาจากกระดูกสันหลังส่วนหางอย่างเพลิดเพลินและลองขยับหางที่ดูดุร้ายเข้ามาสู่มุมมองในสายตา

มันเคลื่อนไหวตามความประสงค์ของรอยและไม่มีความหน่วงหรือล่าช้าเลยแม้แต่น้อย แท้จริงแล้วมันเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายของเขาไม่ต่างไปจากแขนขา!

รอยชื่นชมผลงานของเขาด้วยความพึงพอใจเป็นอย่างมากบางทีอาจเป็นเพราะมันเข้ากับรูปร่างปัจจุบันของเขา แต่ความกำยำของหางของเขาลดลงจากขนาดเดิมที่เคยวาดเอาไว้แต่ไม่ว่ายังไงมันก็ดีแล้วในตอนนี้มันดูสมเหตุสมผลและกลมกลืนมากขึ้นซึ่งเข้ากับผิวสีแดงเข้มของรอย และเนื่องด้วยคำจำกัดความของรอยที่ระบุเอาไว้จึงทำให้มันเปล่งประกายราวกับอัญมณีสีแดงเข้มและความแข็งของหางนั้นก็เกินจินตนาการของเขาไปมาก ยิ่งไปกว่านั้นมันยังมีประกายแสงสีแดงไหลไปตามหางของรอยทุกครั้งที่เขาเขย่ามันราวกับว่ามีเปลวไฟกำลังไหลไปมาอยู่ในนั้น!

ใบมีดสามใบที่แหลมคมตรงปลายหางทำงานตามที่รอยต้องการ สิ่งที่น่าตกใจคือเมื่อรอยสะบัดหางอย่างแรงความเร็วที่ใบมีดทั้งสามตัดอากาศทำให้เกิดเสียงคำรามที่น่ากลัว!

รอยมองไปรอบๆและจู่ๆก็ปล่อยหางของเขาเพื่อโจมตีไปที่ผนังโพรงต้นไม้ด้านใน วินาทีต่อมามันแทงทะลุลำต้นของต้นไม้ไปเกือบครึ่งเมตร!

รอยประหลาดใจที่พบว่าช่วงหางนั้นยาวเกินความยาวจริงๆของมัน นี่เป็นเพราะช่องว่างระหว่างข้อต่อของหาง เมื่อยืดออกจนสุดข้อต่อมันก็ได้ยืดออกเหมือนกับข้อต่อของสปริงทำให้ช่วงของมันยืดออกไป ผลประโยชน์นี้ในการต่อสู้นั้นชัดเจนในตัวเองศัตรูที่พยายามประเมินระยะการโจมตีของเขาด้วยสายตาจะต้องเสียใจอย่างแน่นอน!

รอยพอใจมากเขารู้ว่าความแข็งแกร่งของหางนี้จะเพิ่มขึ้นตามการเติบโตของเขาและทำให้มันเป็นอาวุธที่มีประโยชน์มาก

เขาเปิดอินเทอร์เฟซระบบและพบว่าไม่เพียงแต่ภาพลักษณ์ของเขาภายในนั้นเปลี่ยนไป แต่คุณสมบัติของเขาก็เปลี่ยนไปความแข็งแกร่งและความเร็วเพิ่มขึ้นมากกว่าห้าจุด!

ตอนนี้ความแข็งแกร่งของรอยอยู่ที่ยี่สิบเอ็ดและความเร็วเท่ากับสิบแปดนี่มันรู้สึกแปลกจริงๆ เหตุใดการแก้ไขร่างกายจึงทำให้แอตทริบิวต์ของฉันเพิ่มขึ้น

หลังจากศึกษาเรื่องนี้ราดก็คาดเดาได้ว่ากล้ามเนื้อในร่างกายของเขาอาจแข็งแรงขึ้นเพื่อปรับตัวให้เข้ากับหางที่เพิ่มเข้ามาใหม่ ท้ายที่สุดแล้วร่างกายก็เป็นส่วนสำคัญของสิ่งมีชีวิตและการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยในส่วนๆหนึ่งอาจจะส่งผลต่อร่างกายอื่นๆทั้งระบบ

รอยทดสอบร่างกายของเขาและพบว่าเป็นเช่นนั้นจริงๆการเปลี่ยนแปลงที่ใหญ่ที่สุดคือกล้ามเนื้อรอบเอวและต้นขาของเขาแข็งแรงขึ้นเพื่อให้เขาใช้หางได้ดีขึ้น

สิ่งนี้ทำให้รอยถอนหายใจระบบปรับแต่งนี้เป็นเรื่องเหลือเชื่อจริงๆมันเติมเต็มช่องว่างที่เขามองข้ามโดยอัตโนมัติ

รอยยื่นมือไปแตะหลังและพบว่ากระดูกบนกระดูกสันหลังของเขาสูงขึ้นด้วย ครีบกระดูกคล้ายใบมีดทำให้ภาพลักษณ์โดยรวมของรอยดูน่ากลัวยิ่งกว่าเดิม แต่ก็หมายความว่ารอยจะต้องลืมการนอนหงายหลังนับจากนี้ไป

หลังจากค้นพบสิ่งนี้รอยก็พูดไม่ออกมันช่างน่าเศร้าจริงๆ เมื่อรอยคิดเรื่องการนอนมันก็ทำให้เขารู้ง่วงขึ้นมา

อาจเป็นเพราะรอยไม่ได้นอนมากนักในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา ความรู้สึกวิกฤตที่ตามหลอกหลอนเขาตั้งแต่เข้ามาอาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคยยังไม่จางหายไป รอยจะนอนหลับสนิทได้อย่างไรในสถานการณ์เช่นนี้? นอกจากนี้ร่างปีศาจยังให้พลังงานมากมายแก่เขาดังนั้นโดยพื้นฐานแล้วเขาจึงใช้เวลาทั้งหมดไปกับการทำสิ่งต่างๆมากกว่าการนอนไม่ว่าจะเป็นการล่าสัตว์วาดรูปวัสดุดัดแปลงหรือใช้เวลาสำรวจรอบๆที่อยู่อาศัยของเขา ซึ่งรอยไม่มีช่วงเวลาที่ว่างเลย

จนถึงตอนนี้ในที่สุดเมื่อเขาปรับเปลี่ยนครั้งแรกเสร็จและรู้สึกได้ถึงความแข็งแกร่งของเขาที่เพิ่มขึ้นและการที่รอยมีพลังมากขึ้นมันก็ทำให้เขารู้สึกปลอดภัย หลังจากผ่อนคลายเล็กน้อยความง่วงก็เริ่มโจมตีเขา

ถึงกระนั้นรอยก็ไม่ฝืนตัวเองเอาไว้ก่อนก่อนอื่นเลยเขาเอาส่วนที่เหลือของสัตว์ประหลาดที่เขากินออกจากถ้ำและขจัดปัดเป่ากลิ่นเลือดออกไปจากนั้นก็คลุมถ้ำด้วยใบไม้และหิน จากนั้นเขาก็หยิบเอาผลไม้หน้าตาพิศดารเข้ามาวางไว้ใกล้ๆ และหลังจากที่รอยรู้สึกว่าทุกอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยแล้วเขาก็เลือกท่านอนที่คิดว่าสบายที่สุดก่อนที่จะหลับตาลง

รอยไม่ทราบสาเหตุว่าทำไมถึงต้องทำเช่นนี้อาจจะเป็นสัญชาตญาณของตัวเขาเองและรอยก็เลือกที่จะฟังมันนั่นคือสาเหตุที่รอยต้องเตรียมงานมากมายก่อนหน้า

…

ในโลกใต้ดินนี้ไม่มีความแตกต่างระหว่างกลางวันและกลางคืน รอยตื่นขึ้นจากการหลับใหลเขาหลับสบายมากแต่เขารู้สึกว่าเวลาเพิ่งผ่านไปไม่นาน

รอยยืดตัวขึ้นฟังเสียงกระดูกที่ลั่นออกมาเบาๆทั่วร่างกายของเขารู้สึกสบายตัวเป็นอย่างมาก

รอยพบว่าเขาดูเหมือนจะสูงขึ้นและแม้แต่ฝ่ามือของเขาก็ใหญ่กว่าตอนที่เขาจะหลับอย่างเห็นได้ชัด

ฉันนอนหลับนานแค่ไหน? รอยมองผลไม้หน้าตาแปลกประหลาดที่เขาวางไว้อย่างงงงวยก่อนที่เขาจะนอนหลับและพบว่าผลไม้นั้นเน่าไปนานแล้ว

การย่อยสลายระดับนี้ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองเดือน? ในกรณีนี้ฉันนอนหลับยาวตลอดสองเดือนหรือไม่?

รอยไม่มีเครื่องมือบอกเวลาดังนั้นเขาจึงคำนวณด้วยวิธีนี้เท่านั้น แน่นอนว่าต้องมีความคลาดเคลื่อนในลักษณะนี้แต่รอยไม่ต้องการความแม่นยำ อย่างไรก็ตามในฐานะปีศาจเวลาไม่ได้มีความหมายต่อเขาอีกต่อไป

ปีศาจรอยไม่จำเป็นต้องสนใจเรื่องการตื่นแต่เช้าเพื่อมุ่งหน้าไปทำงาน

ไม่เป็นไรถ้าเขานอนหลับเป็นเวลาเพียงสองเดือน รอยเดาว่ามันเหมือนกับการหลับใหลของสัตว์ประหลาดในนิยายเช่นเหล่ามังกรที่หลับใหลยาวนานหลายปี แต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้นรอยก็ไม่กลัวว่าเขาจะสูญเสียพลังงานที่เคยมีและเริ่มกลายเป็นคนเกียจคร้าน

ส่วนสาเหตุที่เขาไม่กังวลว่าจะกลายเป็นคนขี้เกียจก็คือความจริงที่ว่าเขาเป็นคนที่เกิดในราศีเมถุน เขากระตือรือร้นและมีความสนใจในสิ่งใหม่ๆอยู่เสมอ หลังจากวิกฤตที่เคยคุกคามชีวิตของเขาจางหายไปความอยากรู้อยากเห็นก็เริ่มปรากฏขึ้นมาแทนที่ สำหรับรอยเนื่องจากเขายอมรับตัวตนในฐานะปีศาจได้แล้วเขาจึงมีความจำเป็นต้องหาข้อมูลเพื่อที่จะเข้าใจให้มากขึ้นเกี่ยวกับโลกปีศาจ

พูดง่ายๆคือรอยต้องการที่จะออกไปสำรวจเขาไม่ชอบอยู่ในสถานที่เดิมนานเกินไปและเขารู้สึกว่าเขาจะบ้าแน่ๆถ้าเขาต้องนอนเป็นปีๆเหมือนมังกร

รอยพบว่าความสูงปัจจุบันของเขาดูเหมือนจะเกิน 1.2 เมตรไปแล้วจากการประมาณด้วยสายตา แน่นอนว่าเขามีความสุขแต่เสียงดังก้องในท้องเตือนเขาว่าได้เวลาหาอาหารแล้ว

รอยเดินไปที่ทางเข้าของต้นไม้และฟังเสียงด้านนอก หลังจากพบว่าไม่มีอะไรผิดปกติเขาจึงนำหินที่เขาใช้ปิดกั้นทางเข้าออกและเดินออกไป

อย่างไรก็ตามเมื่อรอยโผล่หัวออกมาเขาก็ร้องออกมาด้วยความตกใจเนื่องจากว่ามีใยแมงมุมสีขาวเกิดขึ้นมาอยู่ใกล้ถ้ำของเขา!

แน่นอนเขารู้ว่ามีแมงมุมกลุ่มหนึ่งอยู่ไม่ไกลดังนั้นรอยจึงระมัดระวังที่จะไม่ปลุกพวกมันในทุกครั้งที่เขามุ่งหน้ากลับบ้าน อย่างไรก็ตามสิ่งที่รอยไม่คาดคิดก็คือในเวลาเพียงสองเดือนแมงมุมเหล่านี้ได้ขยายขอบเขตการล่ามายังที่อยู่อาศัยของเขาเสียแล้ว

ฉันเกือบจะเหยียบใยแมงมุมในตอนที่ฉันกำลังจะก้าวขาออกไปข้างนอกบ้าน นี่มันเรื่องบ้าแบบไหนกัน?! รอยเกือบจะระเบิด ฉันจะให้คนแปลกหน้ามานอนอยู่ข้างเตียงได้อย่างไร? แม้แต่มนุษย์ก็มีความอ่อนไหวต่อพื้นที่ส่วนตัวของพวกเขาแล้วนับประสาอะไรกับปีศาจ

ดังนั้นรอยจึงตัดสินใจทำสิ่งแรกทันทีหลังจากตื่นนอน ฉันจะออกกวาดล้างแมงมุมปีศาจน่ารังเกียจพวกนี้ให้หมดและยึดครองดินแดนของตนกลับคืนมา