บทที่ 734: การรวมตัวของอัจฉริยะ  (ตอนฟรี)

บทที่ 734: การรวมตัวของอัจฉริยะ

ผู้ที่เก็บเกี่ยวผลวิญญาณพรสวรรค์ไปไม่ใช่ใครอื่นนอกจากซูหนาน

ซูหนานเล่นกับผลไม้แล้วเงยหน้าขึ้นมองราชาสิงโตน้อย

ในช่วงเวลาต่อมา พลังวิญญาณของเขาก็เปลี่ยนไปเป็นหอกยาวและระเบิดออกมาทันที

เดิมทีราชาสิงโตน้อยตั้งใจที่จะเอาชนะซูหนานด้วยการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วราวสายฟ้า บังคับให้เขาออกจากดินแดนลับ และทิ้งผลวิญญาณพรสวรรค์ไว้ข้างหลัง

อย่างไรก็ตาม เมื่อหอกยาวถูกแทงเข้าหาเขา ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

ความรู้สึกอันตรายที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนโอบล้อมเขาไว้ หอกดูธรรมดา แต่ทำให้เขามีความรู้สึกอย่างแรงกล้าว่าการสัมผัสมันหมายถึงความตาย!

เขาเพียงแค่รู้สึกว่าเขาถูกหอกล็อกไว้ ไม่อนุญาตให้เขาหลบได้เลย นอกจากการออกจากดินแดนลับแล้ว เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น!

“เป็นไปได้ยังไง…” ราชาสิงโตน้อยอุทานลั่นในใจ เขาไม่อาจเชื่อได้ว่าการโจมตีเช่นนี้จะเกิดขึ้นจากใครสักคนในระดับราชาขั้นต้น

ในช่วงเวลาสำคัญ เขาไม่มีทางเลือกอื่น

ป้ายหยกในมือของราชาสิงโตน้อยแตกเป็นเสี่ยงๆ ด้วยเสียงที่คมชัด

ทันใดนั้น แสงวาบก็ผ่านไป และก่อนที่ปีศาจจะตอบสนอง ราชาสิงโตน้อยก็หายตัวไปจากดินแดนลับ

หลังจากจัดการกับราชาสิงโตน้อยแล้ว ซูหนานก็หันหลังกลับและจากไปราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

จนกระทั่งร่างของเขาหายไปจากสายตาอย่างสมบูรณ์ ปีศาจจึงรู้สึกตัวและกลับมาหายใจในที่สุด

“ฮึ! เขามาจากไหน ใครกันที่สามารถบังคับให้ราชาสิงโตน้อยออกไปได้ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว?”

“ระดับราชาขั้นต้น? เขาอยู่ในระดับราชาขั้นต้นจริงๆ หรอ? เขาแกล้งหลอกเรารึเปล่า?”

เหล่าปีศาจต่างก็สงสัย พวกมันต่างก็คาดเดากันว่าซูหนานเป็นอัจฉริยะของเผ่าใด

นอกดินแดนลับ

ใบหน้าของปีศาจหมาดูหม่นหมอง มันยังไม่เต็มใจแต่ก็ต้องยอมรับว่าพลังของราชาสิงโตน้อยนั้นเหนือกว่ามันไปแล้ว

“ฉันควรจะรู้ แม้ว่าจะต้องทำลายผลวิญญาณพรสวรรค์ ฉันก็ไม่ควรปล่อยให้ราชาสิงโตน้อยได้มันไป” มันเสียใจอย่างมาก

เมื่อได้รับผลวิญญาณพรสวรรค์แล้ว พลังของราชาสิงโตน้อยก็จะเพิ่มมากขึ้น ทำให้มันไม่สามารถเอาชนะราชาสิงโตน้อยได้แน่นอนในอนาคต

“ไม่ ฉันทำอย่างนี้ต่อไปไม่ได้ ฉันต้องหาวิธีอื่นเพื่อเพิ่มพลังของฉัน” มันไม่อยากยอมแพ้ มันกำลังคิดว่าจะพัฒนาพละกำลังของตัวเองอย่างไร

แต่ขณะที่มันกำลังคิดอยู่ ทันใดนั้น ก็มีคลื่นปรากฏบนแผ่นหิน และร่างอีกร่างก็ปรากฏขึ้น

นั่นคือราชาสิงโตน้อย

“ห้ะ? ราชาสิงโตน้อย?”

เมื่อเห็นราชาสิงโตน้อยปรากฏตัวขึ้น ปีศาจหมาก็ตกตะลึงชั่วขณะ มันคิดว่ามันตาฝาด

โดยสัญชาตญาณ มันขยี้ตาและมองไปที่ราชาสิงโตน้อยอีกครั้ง ยืนยันว่ามันไม่ได้เข้าใจผิด ปีศาจหมาหัวเราะออกมาอย่างกะทันหัน ใบหน้าของมันเต็มไปด้วยความเยาะเย้ย “ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันไม่คิดว่าแกจะโดนใครบังคับออมาเหมือนกัน”

“เขาไม่ได้เพิ่งเอาชนะปีศาจหมาไปหรอ? ทำไมเขาถึงถูกบังคับให้ออกจากดินแดนลับด้วย?”

เมื่อเห็นราชาสิงโตน้อย ปีศาจตัวอื่นๆ ก็ประหลาดใจกันหมด

โดยเฉพาะอย่างยิ่งปีศาจเหล่านั้นที่ถูกบังคับให้ออกจากดินแดนลับโดยราชาสิงโตน้อยระหว่างการต่อสู้เพื่อชิงผลวิญญาณพรสวรรค์

ปีศาจหมาเองก็อยากรู้เช่นกัน มันเพิ่งถูกบังคับให้ออกจากดินแดนลับโดยราชาสิงโตน้อย และผ่านไปเพียงไม่กี่ลมหายใจ ราชาสิงโตน้อยก็ปรากฎตัวออกมาแล้ว

ราชาสิงโตน้อยไม่สนใจคำเยาะเย้ยของปีศาจหมา ด้วยใบหน้าที่หม่นหมอง จิตใจของมันยังเรียงลำดับความคิดของมันอย่างรวดเร็ว โดยคิดถึงตัวตนของซูหนาน

“การโจมตีครั้งนั้นอย่างน้อยก็อยู่ในระดับราชาขั้นปลาย และแม้แต่ระดับราชาขั้นสูงสุด อัจฉริยะทั้งหมดในระดับราชาขั้นสูงสุดที่เข้าร่วมพิธีมหาปีศาจสวรรค์ในครั้งนี้ล้วนเป็นที่รู้จัก แต่ฉันไม่เคยเห็นผู้ชายคนนั้นมาก่อน เขาอาจเป็นอัจฉริยะที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้นรึเปล่า?”

ในเวลานี้ ผู้อาวุโสระดับจักรพรรดิที่รับผิดชอบการเป็นเจ้าภาพถามว่า “ราชาสิงโตน้อย ใครได้ผลวิญญาณพรสวรรค์ไป?”

ราชาสิงโตน้อยสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดเสียงดัง “มันเป็นผู้ชายที่น่ารังเกียจ ฉันไม่รู้จักเขา ผู้ชายคนนั้นไม่มีความละอายเลย เขาชัดเจนว่ามีพละกำลังระดับราชาขั้นสูงสุด แต่แสร้งทำเป็นว่าอยู่ในระดับราชาขั้นต้นเท่านั้น!”

“แสร้งทำเป็นว่าอยู่ระดับราชาขั้นต้นหรอ”

ปีศาจทั้งหมดตกตะลึง ราชาขั้นสูงสุดแสร้งทำเป็นว่าเป็นระดับราชาขั้นต้นหรอ อัจฉริยะคนไหนจากเผ่าใดถึงทำเรื่องแบบนี้ได้?

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ไม่ไกลจากที่นี่มากนัก เหอหยู หนึ่งในคนกลุ่มแรกๆ ที่ถูกผลักออกจากดินแดนลับก็มีความคิดที่ไร้สาระ

จะเป็นเขารึเปล่า?

เขาอดไม่ได้ที่จะคิดถึงซูหนาน แต่แล้วเขาก็ส่ายหัวทันที

“นั่นเป็นไปไม่ได้ เจ้าหมอนั่นอยู่ระดับราชาแน่นอน ไม่มีทางที่เขาจะอยู่ในระดับราชาขั้นสูงสุดได้หรอก”

เขาแน่ใจมากเพราะมันง่ายมาก ดินแดนลับจะเทเลพอร์ตคนที่มีระดับเดียวกันไปยังสถานที่ใกล้เคียงกัน

แม้ว่าเขาจะกำลังจะฝ่าด่านไปยังระดับราชาขั้นกลางและถูกเทเลพอร์ตไปยังพื้นที่สำหรับระดับราชาขั้นกลาง แต่มากที่สุดที่เขาสามารถเผชิญหน้าได้ก็คือคนที่อยู่ในระดับราชาขั้นกลาง และแน่นอนว่าไม่ใช่พลังระดับราชาขั้นสูงสุด

แล้วปีศาจหมากับราชาสิงโตน้อยล่ะ?

ปีศาจทั้งสองอยู่ที่ระดับราชาขั้นกลาง ตามทฤษฎีแล้ว พวกมันไม่ควรเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตระดับราชาขั้นสูงสุดเร็วขนาดนี้

…

ภายในดินแดนลับ

ซูหนานยังคงเจาะลึกต่อไป

ครึ่งชั่วโมงต่อมา พลังแห่งสวรรค์และปฐพีก็ปะทุขึ้นอีกครั้ง และผลวิญญาณพรสวรรค์อีกผลหนึ่งก็ถูกค้นพบ

เขาเป็นคนแรกที่รีบไปที่นั่น แต่น่าเสียดายที่คราวนี้เขาอยู่ไกลออกไป และเมื่อเขาไปถึงที่นั่น การต่อสู้ก็จบลงแล้ว

“ดูเหมือนว่าการทำนายของฉันจะถูกต้อง ฉันสามารถครอบครองได้เพียงผลวิญญาณพรสวรรค์สองผลเท่านั้น” ซูหนานส่ายหัวด้วยความผิดหวังเล็กน้อย

โดยไม่เสียเวลาอีกต่อไป เขามุ่งตรงไปยังส่วนลึกของดินแดนลับ วางแผนที่จะวางมือบนผลวิญญาณพรสวรรค์สีม่วงที่กล่าวถึงในการคาดการณ์

อย่างไรก็ตาม การคาดการณ์ไม่ได้ระบุตำแหน่งที่แน่นอน ดังนั้นเขาจึงอาศัยโชคช่วยได้เท่านั้น

โชคดีที่การคาดการณ์ไม่ได้ทำให้เขาเข้าใจผิด สองชั่วโมงต่อมา เขาโชคดีพอที่จะสังเกตเห็นต้นไม้เล็กๆ ที่มีผลวิญญาณพรสวรรค์สีม่วงอยู่บนเนินเขาเล็กๆ

ผลวิญญาณพรสวรรค์พรางตัวด้วยธรรมชาติของมันเอง เช่นเดียวกับข้อมูลในการคาดการณ์ที่บอกไว้ มันถูกปกป้องด้วยค่ายกล เมื่อมองเผินๆ นอกจากสีแล้ว มันก็ดูธรรมดามาก

โดยไม่ลังเล เขาได้ยืนอยู่ตรงหน้าต้นไม้ที่ออกผล และเหวี่ยงมือของเขาออกไป ทำลายค่ายกลที่มีอยู่และเก็บผลวิญญาณพรสวรรค์โดยตรง...