ตอนที่ 9 : แด๊ดดี้กล้ามโต

เบ็นนั้นมองไปในกระจกภายในห้องน้ำโดยไม่รู้ตัวคนที่มองกลับมานี่คือใครกัน

“เชี่ย!”

เขานั้นไม่ได้อ้วนอีกต่อไปแล้ว! ภายในเวลาแค่อาทิตย์เดียว ไขมันเขาก็ถูกกำจัดไปหมด ยิ่งไปกว่านั้นกล้ามเนื้อของเขาก็เริ่มก่อตัวขึ้น ตอนนี้หุ่นเขากลายมาเป็นลีนเรียบร้อยแล้ว ไม่ได้ตัวใหญ่เหมือนพวกบอร์ดี้การ์ด เขานั้นดูเหมือนกับพวกนักกีฬาเสียมากกว่า! เบ็นนั้นไปยิมอยู่ทุกวันอย่างสม่ำเสมอ เมื่อวานนี้เขานั้นฝึกฝนต่อกันเป็นเวลา 3 ชั่วโมงก่อนที่เขานั้นจะหมดแรง สิ่งเหล่านี้ถือเป็นผลลัพธ์ที่ชัดเจนอยู่แล้วสำหรับการฝึกหนักราวกับสัตว์อย่างนั้น

นี่คือสิ่งที่การออกกำลังกายอย่างหนักตลอด 10 สัปดาห์ที่ยิมทำได้! เบ็นรู้สึกโชคดีเป็นอย่างมากที่เขานั้นได้รับบัตรคูณค่าสถานะการเติบโตด้านรูปร่างมาแทนที่จะเป็นค่าสถานะอื่น ถ้าหากมันเป็นเกี่ยวกับการสนทนาหรือความรู้ละก็คงยากที่จะบอกว่าเขานั้นได้ก้าวกระโดดอย่างยิ่งใหญ่หรือไม่ เพราะถึงอย่างไรคนเรานั้นต้องใช้เวลาในการเรียนหลายปีถึงจะสามารถรับปริญญาได้ ในขณะที่ 10 สัปดาห์ภายในยิมเป็นเวลาที่เพียงพอสำหรับการเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ภายนอกได้

ใบหน้าของเขาดูน่าดึงดูดมากขึ้น ถึงแม้ว่ามันจะธรรมดา แต่อย่างน้อยเขาก็เป็นส่วนหนึ่งของชมรมคนผอมแล้วตอนนี้ แต่น่าเสียดายที่เขาไม่สามารถทำอะไรกับส่วนสูงของเขาได้ แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าสไตล์แบบเขานี้ก็ถือว่าใช้ได้เช่นกัน

เบ็นนั้นเช็คค่าสถานะของเขา เขานั้นได้รับการแจ้งเตือนหลายครั้งก่อนหน้านี้

[รูปร่าง: 5 - คุณทั้งเตี้ยและมีทรงผมที่ดูโง่เง่า ทว่าร่างกายของคุณนั้นถือว่ายอดเยี่ยมดังนั้นการเล็งเป้าหมายไปที่หญิงตาบอดถือว่าเป็นตัวเลือก แค่อย่าให้พวกเธอนั้นสัมผัสผมของคุณเท่านั้น]

เบ็นจ้องมองไปในเงาสะท้อนภายในกระจก “เยี่ยม! อย่างน้อยหญิงตาบอดก็โอเค!”

[เสน่ห์: 0 - ยังอยู่ในระดับของพวกขี้เรื้อน]

“...ฉันต้องไปเรียนทักษะการเป็นผู้นำสินะ”

[สถานะทางสังคม: 2 - นักเรียนคืออนาคตของพวกเรา ทว่าน่าเสียดายที่พวกเราอยู่ในปัจจุบัน]

[ทักษะในการล่อลวง: 0 – น่าจะสามารถทำให้ตุ๊กตาโกรธได้]

“ฉันยังไม่เคยลองสักหน่อย!”

[ความรู้: 4 - นักศึกษาระดับทั่วไป]

[ความเป็นสุภาพบุรุษ: 3 – ยินดีด้วยในที่สุดบอลสองลูกของคุณก็งอกออกมาแล้ว]

...เบ็นนั้นกำลังจะดีใจที่ได้ค่าความเป็นสุภาพบุรุษมาสองแต้ม ทว่าเขากลับต้องมาอ่านข้อความเชี่ยนี่! อย่างน้อยมันก็เป็นเรื่องที่ดี หลังจากตรวจสอบระบบ เขาก็รู้ได้ว่าการที่เขาเปลี่ยนแปลงรูปร่างนั้นช่วยเพิ่มค่าความเป็นสุภาพบุรุษให้เขาหนึ่งแต้ม การไปยิมทุกวันนั้นทำให้เขาได้มาอีกแต้ม ค่าสถานะของความเป็นสุภาพบุรุษนั้นจะถูกพิจารณาจากระบบให้เพิ่มค่าสถานะขึ้นก็ต่อเมื่อเขานั้นทำกิจกรรมที่ “เป็นชาย” โดยจะต้องทำมันอย่างเป็นประจำ สำหรับเรื่องที่ว่ามันมีอะไรบ้าง ขอโทษที ระบบไม่ได้ใจดีขนาดที่จะบอกอะไรพวกนั้นให้เขารู้

[สนทนา: 3 – คุณพูดได้...เหมือนกับเด็กที่พึ่งเริ่มพูดคล่อง คุณเป็นเด็กรึไงกัน? เด็กทารกน่ารักงั้นเหรอ?...ไม่ใช่งั้นเหรอ?...ทำไมกันล่ะ?]

“...ฮึ่ม ฉันเป็นเด็กตัวโตต่างหาก”

[พรสวรรค์ส่วนตัว: 2 - ระดับเดียวกับขยะ]

…การอ่านค่าสถานะยังคงเป็นเรื่องที่น่าสยดสยองเหมือนเช่นเคย เบ็นรู้สึกดีกับการเติบโตของเขา เขาเห็นถึงศักยภาพการเติบโตของเขาจากระบบ เขานั้นได้ค่าสถานะมาถึง 5 แต้ม ภายในอาทิตย์เดียว! ถ้าเขานั้นสามารถรักษาสถิติแบบนี้ไว้ได้ ไม่ใช่ว่าวันหนึ่งเขานั้นจะทั้งแข็งแรง, สูง และหล่อเหมือนกับแบทแมนหรอกเหรอ? และถึงแม้ว่าเขาจะไม่ทางสูงขึ้นได้ อย่างน้อยเขาก็จะเป็นเหมือนวูฟเวอรีน!

ตราบเท่าที่เขาสามารถมีชีวิตรอดจากเดือนนี้ได้ ระบบนั้นจะกลายเป็นกุญแจสู่อนาคตของเขา! นอกจากค่าสถานะแล้ว เบ็นก็ได้สิ่งอื่นเพิ่มมากอีกเช่นกัน

[การท้าทายประจำสัปดาห์ – มันเป็นเกมตัวเลข – จงทำตัวเปิดเผยต่อหน้าผู้หญิง 100 คนซะ]

[รางวัล: การเพิ่มค่าสถานะ(สุ่ม) x1]

[สถานะการดำเนินงาน: 87/100]

เบ็นนั้นยุ่งอยู่ตลอดเวลา ทั้งการไปเรียนและการออกกำลังกาย เขานั้นอยู่ในที่ที่เต็มไปด้วฝูงชนอย่างในแมนฮัตตัน เขาจึงพยายามเข้าหาพวกผู้หญิงและทำการท้าทายประจำสัปดาห์ เขาถึงขั้นได้รับผลลัพธ์บางอย่างจากมันแล้ว! ถึงแม้ว่าเขาจะโดนปฎิเสธอยู่ตลอด ทว่าเขาก็สังเกตุว่าในช่วงนั้นเขาไม่ได้โดนตอบรับอย่างเลวร้ายนัก และในสองวันสุดท้ายเขานั้นเกือบจะไม่โดนตบหรือสาดน้ำใส่หน้าเขาด้วยซ้ำ!

...เขาไม่โดนตบหรือโดนสาดน้ำใส่มากนัก!

...เพียงแค่ไม่กี่ครั้งเท่านั้นเอง!

และในท้ายที่สุด ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งหัวเราะออกมาราวกับว่ามันเป็นมุขตลก! แต่เมื่อเธอรู้ตัวว่าเบ็นนั้นจริงจัง เธอก็กลายเป็นน่ากลัวอย่างมาก แต่นี่ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี!

เหตุผลที่เขาได้รับการตอบกลับดีขึ้นมันก็ชัดเจนอยู่แล้ว – เพราะรูปร่างของเขานั้นดีขึ้น ‘ผู้หญิงพวกนั้นสนแค่หน้าตาเท่านั้น...’ สิ่งนี้ถูกคิดออกมาจากหัวของชายที่เข้าหาผู้หญิงทั้งหลายและบอกเธอว่าเขารักหัวนมของพวกเธอ

ทว่าน่าเสียดายเบ็นนั้นไม่ได้ปลดล็อคความสำเร็จใหม่ๆ ทว่านั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาสามารถควบคุมได้

[คะแนน PUA: 350 แต้ม]

เขานั้นมี 350 แต้มและต้องการอีก 150 แต้มเพื่อใช้มัน

หลังจากตรวจสอบความคืบหน้าของเขาเสร็จ เบ็นก็มีกำลังใจมากขึ้น เขาตัดสินใจออกไปที่ยิม ถึงแม้ว่าการคูณค่าสถานะของเขาจะหมดลงแล้ว เขาได้ลิ้มลองความหวานนี้แล้วและทำให้เขาต้องการมันมากขึ้นไปอีกแม้ว่าจะใช้เวลานานก็ตาม เขาเองก็รู้ดีว่าการที่เริ่มผอมนั่นไม่ได้หมายความว่ามันจะคงอยู่ตลอดไปหากเขาไม่ทำอะไรเลย ร่างกายที่ดีนั้นต้องการการบำรุงรักษา นอกจากนี้เป้าหมายใหม่สำหรับการออกกำลังกายของเบ็นนั้นยังอยู่อีกไกล

การเล่นเวทนั้นเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้สำหรับเขาก่อนหน้าที่ แต่ตอนนี้เขานั้นกำลังสนุกไปกับมัน สิ่งที่มักจะเป็นนิสัยก็คือยากที่จะเริ่มทว่ามันง่ายที่จะยังคงพยามต่อไปเรื่อยๆมันเป็นการท้าทายในช่วงแรก ซึ่งเบ็นนั้นโชคดีที่เขาได้รับบัตรคูณค่าสถานะการเติบโตมาเป็นตัวกระตุ้น

***

เบ็นนั้นอยู่ภายในห้องเวทเทรนนิ่งภายในยิมและกำลังเล่นเครื่องยกน้ำหนักอยู่ เขานั้นออกกำลังกายจบเซ็ตเรียบร้อยแล้ว เขาก็ได้ยินเสียงหัวเราะของคนหลายคนมาจากทางเข้า เขาหันไปมองและพบว่าเป็นไทเลอร์และหนึ่งในเพื่อนของเขา เบ็นนั้นสามารถบอกได้เลยว่าพวกเขาปาร์ตี้และดื่มกันมาทั้งคืน ในความจริงแล้วมีโอกาสเป็นไปได้มากที่พวกเขานั้นเพียงแค่ขับเหงื่อออกที่ซาวน่าเพียงเท่านั้น เมื่อเบ็นเดินเข้าไปใกล้ คิ้วของไทเลอร์ก็ยกสูงขึ้น

ไทเลอร์ไม่ได้ผอมลงเลยแม้แต่น้อย ไม่สิ เขาอ้วนขึ้นด้วยซ้ำ! เมื่อตอนที่พวกเขาเริ่มพนันกัน เบ็นก็ไม่เห็นไทเลอร์มาที่ยิมแม้แต่ครั้งเดียวตอนนี้เขารู้แล้วว่าทำไม มันเป็นเพราะคืนรับน้องใหม่ ในทุกๆปีในเวลานี้นั้น เด็กปีแรกจะมีปาร์ตี้จำนวนมาก และมันก็ชัดเจนแล้วว่าไทเลอร์ตามใจตัวเองหนักมาก

เบ็นเหลือบไปมองที่พุงของไทเลอร์ขณะที่เขาเดินโซเซไปรอบๆยิมแห่งนี้เหมือนกับซอมบี้ จากนั้นเบ็นก็มองไปที่แขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของตัวเอง เขาลองเบ่งกล้ามและพบว่าตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว...เขานั้นไม่ใช่คนอ่อนแออีกต่อไป!

เบ็นยิ้มออกมาพร้อมเดินเข้าไปหาไทเลอร์ โดยขวางทางเขาไว้เหมือนกับที่ไทเลอร์ทำกับเขาในอาทิตย์ก่อน “ไทเลอร์ได้เวลาตัดสินแล้ว...”

ด้วยการเดินเข้ามาอย่างกระทันหันของเขาทำให้ไทเลอร์ตกใจ เขานั้นมองไปที่เบ็น แม้ว่าทรงผมจะดูคุ้นตาทว่าเขาจำนักกีฬาที่ตัวไม่สูงนักคนนี้ไม่ได้ “หือ? นายเป็นใครกัน?”

“...ฉันเป็นใครงั้นเหรอ?” เบ็นใช้เวลาเล็กน้อยก่อนจะเข้าใจว่าไทเลอร์นั้นจำเขาไม่ได้จริงๆ

จากนั้นรอยยิ้มของเบ็นก็กว้างขึ้น

“ฉันเป็นพ่อของแกไงไอ้กระ**!”