บทที่ 353: ก้าวไปสู่ระดับลึกลับ (3) (ตอนฟรี)

บทที่ 353: ก้าวไปสู่ระดับลึกลับ (3)

“เป็นไปได้ยังไงกัน! แม้ว่าแกจะทะลวงระดับลึกลับได้ แต่แกก็ไม่ควรมีพลังมหาศาลขนาดนั้นสิ!”

“มันคือพลังของสวรรค์และปฐพี! พรสวรรค์เผ่าพันธุ์ที่เขาเพิ่งใช้สามารถระดมพลังของสวรรค์และปฐพีได้จริงๆ เขาผสานเข้ากับสายเลือดปีศาจแบบไหนกัน!”

ในทันใดนั้น ปีศาจห้าตัวก็ถูกสังหารลง ทำให้ปีศาจที่เหลือหวาดกลัว

แม้ว่าซูหนานจะใช้พรสวรรค์เผ่าพันธุ์ของเขาในครั้งที่แล้ว แต่การระดมพลังของสวรรค์และปฐพีก็ไม่ได้ชัดเจน และปีศาจก็ไม่ได้สังเกตเห็นอะไรเลย

แต่คราวนี้ เมื่อซูหนานใช้พรสวรรค์เผ่าพันธุ์ของเขา พลังของสวรรค์และปฐพีก็ถูกระดมเข้ามาอย่างชัดเจน และในที่สุดปีศาจก็ตระหนักถึงปัญหาและหวาดกลัว

การระดมพลังของสวรรค์และปฐพี! นั่นเป็นวิธีที่ใช้ได้เฉพาะกับสิ่งมีชีวิตระดับราชาเท่านั้น!

การรวมสายเลือดแบบไหนถึงจะให้ความสามารถนั้นได้

ซูหนานไม่สนใจกับความประหลาดใจของเหล่าปีศาจ

เขาเปลี่ยนบทบาทเป็นหวังหนานทันทีและใช้หนึ่งพลังทลายสวรรค์ตามที่คาดการณ์ไว้

หากไม่ใช้การโจมตีที่รุนแรงที่สุด ระยะเวลาที่เขาสามารถใช้พรสวรรค์ได้ก็คือหนึ่งนาที

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะไม่ใช้การโจมตีที่รุนแรงที่สุด มันก็ยังไม่เพียงพอที่จะฆ่าปีศาจระดับลึกลับขั้นสูงสุดทั้งหกตัวได้ เขาสามารถจับคู่กับพวกมันได้อย่างเท่าเทียมกันเท่านั้น

โชคดีที่เขายังมีพลังวิญญาณศักดิ์สิทธิ์!

เมื่อเขาก้าวข้ามไปยังระดับวิญญาณเป็นครั้งแรก พลังวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ก็ช่วยเขาอย่างมาก อย่างไรก็ตาม เมื่อพลังสายกายภาพของเขาค่อยๆ พัฒนาขึ้น พลังวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ก็ค่อยๆ ลดความสำคัญลง

แม้ว่าเขาจะสามารถใช้มันเสริมพลังได้ แต่ประโยชน์ของมันก็ไม่ได้ชัดเจนมากนัก

หลังจากการพัฒนาครั้งนี้ พลังวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก และสามารถมีผลกับปีศาจระดับลึกลับขั้นปลายและขั้นสูงสุดได้

[ขอแสดงความยินดีด้วย คุณทำภารกิจประจำวัน “สังหารปีศาจระดับลึกลับ” สำเร็จแล้ว ได้รับพลังปีศาจ 30 แต้ม]

[พลังปีศาจปัจจุบัน: 201 แต้ม]

หนึ่งนาทีต่อมา

ภายใต้สายตาอันหวาดกลัวของปีศาจตัวสุดท้าย ซูหนานสังหารมันลงด้วยหมัดเดียว! โดยไม่มีเวลาคิดมากนัก เขาเก็บศพปีศาจและจากไปอย่างรวดเร็ว ไม่กี่นาทีต่อมา

ซูหนานหยุดอยู่บนเนินเขาเล็กๆ และมองดูข้อมูลจากการคาดการณ์ของเขาด้วยคิ้วที่ขมวด

เพื่อป้องกันอุบัติเหตุ เขาจึงคาดการณ์อีกครั้งทันทีหลังจากฆ่าปีศาจไปสองสามตัว

เขาต้องการดูว่าการสังหารปีศาจจะนำมาซึ่งปัญหาอะไรไหม และสังเกตการเปลี่ยนแปลงในการคาดการณ์ของเขา

เขาไม่พบอันตรายใดๆ

อย่างไรก็ตาม เขาก็ผิดหวังที่ความสามารถในการคาดการณ์ของเขาไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากนักจากแต่ก่อน

การเปลี่ยนแปลงเพียงอย่างเดียวที่เขาพบก็คือไม่มีช่วงเวลาคูลดาวน์อีกต่อไป

ตอนนี้ แม้ว่าเขาจะตายระหว่างการคาดการณ์ เขาก็ยังสามารถคาดการณ์ใหม่ได้ทันทีโดยไม่ต้องรอช่วงพัก

“ดังนั้น การอัพเกรดจึงมีเพียงแค่ลดเวลาพักการพักลงเท่านั้นหรอ?” ซูหนานขมวดคิ้ว

หากทำได้แค่นั้น การอัพเกรดนี้ก็ไม่ได้ช่วยอะไรมากนัก

หลังจากค้นคว้าอยู่ครู่หนึ่ง ซูหนานก็ยังไม่พบอะไรพิเศษ

เขาหมดหนทางและยอมแพ้

แทนที่จะทำเช่นนั้น เขากลับพิจารณาคำใบ้ที่เขาได้รับจากการคาดการณ์ครั้งแรก

“การคาดการณ์บอกว่าการฆ่าปีศาจพวกนั้นจะดึงดูดปีศาจที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น”

“ปีศาจที่แข็งแกร่งกว่าระดับลึกลับนั้นต้องเป็นราชาปีศาจแน่นอน”

“นอกจากปีศาจทั้งสองตัวในวิหารเทพเมืองแล้ว ยังมีเพียงราชาปีศาจไป๋สุ่ยและหมาป่าเขียวในเมืองเทียนหยุนเท่านั้น ทั้งสองตัวนั้นจะตามล่าฉันไหมนะ?” การแสดงออกของซูหนานกลายเป็นจริงจังขึ้น

หากเป็นราชาปีศาจ เขาก็คงตกอยู่ในอันตราย

ด้วยความแข็งแกร่งของเขาในปัจจุบัน แม้ว่าเขาจะอัพเกรดบทบาทอื่นๆ ทั้งสองเป็นระดับลึกลับ แต่เขาก็อาจยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของราชาปีศาจ

ยิ่งไปกว่านั้น พวกมันยังไม่ใช่ราชาปีศาจธรรมดา

พวกมันเป็นราชาปีศาจขั้นสูงสุด!

หากเป็นราชาปีศาจหนึ่งในสองคนที่เคลื่อนไหวจริงๆ ทางเลือกเดียวของเขาก็คือหลบหนีโดยใช้หินเทเลพอร์ต

ขณะที่เขากำลังคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ทันใดนั้น คำเตือนของเกมก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาเขา

[คุณตระหนักได้ว่าการสังหารปีศาจของคุณอาจนำมาซึ่งวิกฤตครั้งใหญ่ คุณต้องการที่จะใช้การคาดการณ์จำนวนหนึ่งเพื่อคาดการณ์สามนาทีสุดท้ายก่อนที่คุณจะตายหรือไม่?]

สามนาทีสุดท้ายก่อนที่ฉันจะตาย?

นี่คือความสามารถใหม่ของพรสวรรค์คาดการณ์อนาคต!

เมื่อเห็นคำเตือนบนหน้าต่าง ดวงตาของซูหนานก็สว่างขึ้น และเขาก็เข้าใจได้ทันทีว่ามันเกิดอะไรขึ้น

อย่างไรก็ตาม เขาก็ขมวดคิ้วไม่นานหลังจากนั้น

“ความสามารถนี้ดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์มากนัก เมื่อพิจารณาจากคำอธิบายแล้ว มันทำให้ฉันข้ามขั้นตอนกลางและดูผลลัพธ์สุดท้ายได้โดยตรง”

“แม้ว่าจะดูเหมือนว่าจะช่วยประหยัดปัญหาได้บ้าง แต่การใช้การคาดการณ์หลายครั้งก็จะให้ข้อมูลได้มากขึ้นกว่าเดิม”

ซูหนานคิดหาเหตุผลอย่างรวดเร็ว แต่รู้สึกว่าพรสวรรค์นั้นไม่ค่อยมีประโยชน์นัก

หากนี่เป็นสิ่งใหม่ แล้วทำไมเขาต้องเสียเวลาลัดขั้นตอนและไปเห็นผลลัพธ์โดยตรงด้วยล่ะ?

ความแตกต่างระหว่างสิ่งนี้กับการถอดกางเกงเพื่อผายลมคืออะไร

“เอาล่ะ ฉันจะลองดูหน่อยว่ามันแตกต่างจากที่ฉันคิดไว้รึเปล่า”