บทที่ 109: สี่สถานที่อันตราย (3) (ตอนฟรี)

บทที่ 109: สี่สถานที่อันตราย (3) (ตอนฟรี)

“ปราณโชคชะตากำลังทำงาน?” ซูหนานรู้สึกยินดี ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความคาดหวัง

เมื่อครั้งที่ปราณโชคชะตาทำงาน มันทำให้เขาสามารถทำภารกิจสำรวจถ้ำลึกลับได้สำเร็จ เขาสงสัยว่าคราวนี้เขาจะได้อะไรจากมัน

[คุณต่อยด้านข้างของหินก้อนใหญ่ และทันใดนั้น ทางเข้าอุโมงค์ใต้ดินก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาคุณ]

[ทางเข้าไม่ได้ใหญ่มาก มันเพียงพอที่จะรองรับคนได้หนึ่งคน คุณเข้าไปในอุโมงค์โดยไม่ลังเลใดๆ]

[หลังจากผ่านไปสองสามลมหายใจ ห้องหินใต้ดินขนาดเล็กก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาคุณ คุณเห็นศพนั่งขัดสมาธิอยู่บนเบาะตรงกลางห้อง]

[คุณไม่ทราบอายุของศพ และมันก็กลายเป็นโครงกระดูกแห้งๆ ที่มีผิวหนังปกคลุมไปแล้ว]

[ขณะที่คุณกำลังจะเข้าไปใกล้ศพเพื่อตรวจสอบ คุณก็รู้สึกได้ทันใดว่ามีบางอย่างกำลังจับตามองคุณอยู่]

[จู่ๆ คุณก็หันกลับไปทางทางเข้าแต่ก็ไม่เห็นอะไร จิตใจของคุณตื่นตัวและพร้อมที่จะโจมตีได้ทุกเมื่อ]

[เมื่อเข้าไปใกล้ศพมากขึ้น คุณเห็นดาบยาวสีเงินขาววางอยู่ระหว่างขาของมัน]

“ดาบยาวหรอ? นี่คงจะเป็นสมบัติล้ำค่า!” ดวงตาของซูหนานเป็นประกาย

ความสามารถโชคสวรรค์สามารถทำให้เขาพบกับประสบการณ์พิเศษได้ และเนื่องจากมันเป็นประสบการณ์พิเศษ มันจึงจะต้องไม่ใช่สิ่งของธรรมดาๆ

[คุณพยายามหยิบดาบยาว แต่ทันใดนั้น คุณก็สัมผัสได้ถึงอันตรายที่ใกล้เข้ามา]

[คุณตอบสนองอย่างรวดเร็ว โดยต่อยไปทางด้านหลังคุณพร้อมกับเปลี่ยนพลังวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของคุณเป็นหอกยาว เล็งเป้าไปที่เป้าหมาย]

[คุณผิดหวังมาก นี่คือปีศาจระดับวิญญาณที่เน้นความเร็ว พลังวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของคุณไม่สามารถผลกระทบที่รุนแรงต่อมันได้ ปีศาจหยุดนิ่งเพียงชั่วครู่ก่อนจะหลบเลี่ยงการโจมตีของคุณได้อย่างง่ายดาย]

[คุณใช้ทักษะงูอัสนีและนกเพลิงอย่างรวดเร็ว พยายามโจมตีปีศาจ แต่ความเร็วของมันก็มากเกินกว่าที่คุณจะจินตนาการได้ มีเพียงทักษะงูอัสนีเท่านั้นที่มีผลกับมัน]

[ปีศาจหลบการโจมตีส่วนใหญ่ของคุณได้และปรากฏตัวต่อหน้าคุณในพริบตา คุณหยิบมีดกระดูกอสูรออกมาและแทงปีศาจ แต่มันก็หลบเลี่ยงได้อย่างง่ายดายเช่นกัน]

[คุณตาย!]

“ปีศาจระดับวิญญาณที่เน้นความเร็ว ตอนนี้มันยากขึ้นแล้วแหะ” ท่าทีของซูหนานกลายเป็นเคร่งขรึม

เขาฆ่าปีศาจระดับวิญญาณไปหลายตัวแล้ว แต่ส่วนใหญ่แล้วพวกมันก็อยู่ในคุกคุนเทียนโดยแทบไม่มีพละกำลังเหลืออยู่แล้ว

ถ้าพูดกันตามตรง เขาก็ได้ฆ่าปีศาจระดับวิญญาณที่มีพลังเต็มที่เพียงตัวเดียวที่สระจันทร์สงบ

ผู้คุมปีศาจหมาป่านั้นไม่นับ

“ฉันมีมีดกระดูกอสูร ถ้าฉันใช้มันได้สำเร็จ มันก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ที่จะฆ่ามัน”

“ปัญหาคือปีศาจนั้นเร็วเกินไป และฉันก็ไม่มีโอกาสใช้มีดกระดูกเลย!”

ซูหนานจ้องมองวิหารเทพดินสักครู่ แล้วหันหลังจากไป

ตอนนี้เขายังไม่สามารถจัดการปีศาจระดับวิญญาณในวิหารได้ เว้นแต่ว่าพลังวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของเขาจะเพิ่มขึ้นอีกครั้ง

เมื่อเทียบกับวิหารเทพดินแล้ว แม่น้ำไป๋สุ่ยก็น่าจะหาได้ง่ายกว่ามาก

จากระยะไกล ซูหนานมองเห็นแม่น้ำกว้างประมาณร้อยเมตร

น้ำในแม่น้ำไหลเชี่ยวโดยไม่รู้ว่าไหลมาจากไหนและมุ่งหน้าไปทางไหน

“มันยากที่จะพบปีศาจในสถานที่แบบนี้” ซูหนานส่ายหัว

แม่น้ำกว้างเกินไป และไม่ง่ายที่จะคาดเดาว่าอะไรจะเกิดขึ้นหากไม่ทราบตำแหน่งที่แน่ชัดของปีศาจ

หลังจากเฝ้าดูสักพัก เขาก็หันหลังแล้วจากไป

เพื่อสำรวจแม่น้ำไป๋สุ่ย เขาทำได้เพียงรอให้มีการรีเฟรชภารกิจอีกครั้ง

ซูหนานไม่ได้ทันสังเกตเห็นว่าทันทีที่เขาจากไป ชายหนุ่มคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นบนผิวน้ำและมองไปในทิศทางที่เขาจากไป

“คนนอก?” ชายหนุ่มพึมพำด้วยเสียงต่ำ ดวงตาของเขามีแววของความแปลกประหลาด

หลังออกจากแม่น้ำ ซูหนานก็รีบไปที่โถงบรรพบุรุษตระกูลเฉิน

สิ่งที่เขาไม่คาดคิดคือ ทันทีที่เขามาถึงโถงบรรพบุรุษตระกูลเฉิน เขาก็เห็นชายหนุ่มสามคนยืนอยู่หน้าโถงแล้ว

“ผู้เล่น?”