บทที่ 915 ประกาศจากสหพันธมิตรแห่งเต๋า (ฟรี)

บทที่ 915 ประกาศจากสหพันธมิตรแห่งเต๋า

เมื่อมองไปยังจางอวี้เหอที่ยืนอยู่ไกลออกไป ร่างของเขาเปล่งประกายด้วยอำนาจเทพแห่งกฎเกณฑ์อันไพศาล

แม้แต่เซียนชิงหยางเองก็อดไม่ได้ที่จะสงสัยในใจ

บางทีในอนาคต จางอวี้เหอ ผู้นี้ อาจมีโอกาสก้าวขึ้นสู่ความเป็นนักบุญเทวะได้จริงๆ

ทั้งที่เซียนชิงหยางยังไม่ล่วงรู้

ว่าลมปราณบรรพกาลหงเหมิงที่ตนเคยติดตามอย่างยากลำบากในอดีตนั้น

บัดนี้ได้หลอมรวมกลายเป็นคัมภีร์เทพอสูรแห่งความโกลาหล

และตกอยู่ในครอบครองของจางอวี้เหอเรียบร้อยแล้ว

หากเซียนชิงหยางรู้เรื่องนี้

เขาคงเชื่อมั่นอย่างไม่ลังเลว่าจางอวี้เหอจะมีโอกาสสูงยิ่ง

ในการพิสูจน์วิถีสู่ความศักดิ์สิทธิ์ในอนาคต

แม้เซียนชิงหยางจะไม่ล่วงรู้เบื้องหลังเหล่านี้

แต่เขาก็ยังมั่นใจ

ว่าจุดหมายปลายทางของจางอวี้เหอในอนาคต

จะต้องไร้ขีดจำกัดอย่างแท้จริง

ห่างไกลจากผู้ฝึกตนระดับหยินหยางทั่วไปอย่างเทียบไม่ติด

ต่ออัจฉริยะที่ไร้ผู้ทัดเทียมเช่นนี้

ยังไงก็ต้องหาวิธีดึงตัวมาเป็นพันธมิตรให้จงได้

เซียนชิงหยางครุ่นคิดอยู่ในใจเงียบ ๆ

ขณะนั้นเอง จางอวี้เหอค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

สัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลงของพลังแห่งกฎเกณฑ์รอบกาย

สายตาเขาเต็มไปด้วยความยินดี

พลางพึมพำกับตัวเองว่า

“ที่แท้ หลังจากผลักดันมหามรรคจนถึงจุดสมบูรณ์แล้ว ยังสามารถก้าวต่อไปได้อีกจริง ๆ...”

แท้จริงแล้ว ตั้งแต่เมื่ออดีตอันเนิ่นนาน

จางอวี้เหอก็เคยสงสัยอยู่แล้ว

ว่ากฎเกณฑ์ทั้งหลายถึงแม้จะสมบูรณ์ ก็ไม่น่าจะเป็นจุดสิ้นสุดของมหามรรค

เพราะมหามรรคนั้นไร้ขอบเขต

จะมีจุดจบลงได้อย่างไร?

อย่างไรก็ตาม

ในโลกแห่งแม่น้ำโกลาหล

เมื่อผู้ฝึกตนสามารถผลักดันกฎแห่งมหามรรคจนถึงจุดสมบูรณ์

กลับไม่อาจก้าวต่อไปได้แม้เพียงก้าวเดียว

ดั่งมีพันธนาการลึกลับบางอย่าง

ปิดผนึกเส้นทางสู่เบื้องหน้าทั้งหมด

แต่หลังจากจางอวี้เหอได้ศึกษามรดกสืบทอดหงเหมิงที่เซียนชิงหยางนำมาให้

เขาก็สามารถทำลายพันธนาการนั้น

ก้าวข้ามจุดสูงสุดของกฎเกณฑ์

ผลักดันกฎแห่งมหามรรคไปข้างหน้าได้อย่างมหาศาล

จางอวี้เหอรับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงในตนเองอย่างชัดเจน

พลังที่เอ่อล้นภายในร่าง

เทียบกับก่อนหน้านี้

เมื่อได้รับพลังแห่งกฎเกณฑ์มาหนุนเสริม

ระดับพลังของเขาในเวลานี้แข็งแกร่งขึ้นอย่างน้อยครึ่งหนึ่ง

เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น จนคิดเล่น ๆ ว่า

“หรือจะไม่ต้องรอให้บรรลุขอบเขตจักรพรรดิ์ไร้เทียมทานดี?

ให้เซียนชิงหยางเปิดประตูแห่งปฐมกัปเสียตอนนี้

แล้วทุกคนบุกฝ่าออกไปพร้อมกันเลยดีไหม?”

สำหรับจางอวี้เหอแล้ว

ด้วยพลังที่มีอยู่ในขณะนี้

แม้แต่อสูรมารทำลายล้างระดับหนึ่งในหุบเหวสังหารล้างสิ้นที่อยู่ในขอบเขตกึ่งนักบุญ

ก็คงไม่อาจขวางเขาได้

แต่แล้วเขาก็ส่ายหน้า

“ไม่ได้...อย่าเพิ่งเหลิง”

“ถึงอย่างไรก็ไม่ต่างกันมากหรอก”

“รอให้ทะลวงขึ้นถึงขอบเขตจักรพรรดิ์ไร้เทียมทานก่อนค่อยว่ากัน”

“ต้องมั่นคงเอาไว้ก่อน”

คิดได้ดังนี้

จางอวี้เหอจึงสูดลมหายใจลึก

ค่อย ๆ เก็บพลังแห่งกฎเกณฑ์ที่แผ่ออกโดยรอบให้สงบลง

จากนั้นเงยหน้ามองไปยังเซียนชิงหยางที่อยู่ไกล ๆ

แล้วเอ่ยขอบคุณด้วยความเคารพ

“ขอบพระคุณท่านผู้อาวุโสที่ประทานวิชาให้ ข้าซาบซึ้งในพระคุณยิ่งนัก”

เซียนชิงหยางตอบด้วยรอยยิ้ม

“สหายจาง ไม่ต้องเกรงใจ”

“ในอนาคต ข้ายังต้องพึ่งอำนาจเทพของเจ้า

เพื่อพาเราทั้งหลายฝ่าหุบเหวสังหารล้างสิ้นออกไป”

“เพียงมอบมรดกวิชาเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านี้ ไม่ถือเป็นเรื่องใหญ่แต่อย่างใด”

ขณะนั้นเอง เหล่าผู้อาวุโสแห่งสหพันธมิตรแห่งเต๋าคนอื่น ๆ

ต่างก็บินตรงเข้ามาหา

แต่ละคนเข้ามาแสดงความยินดีอย่างพร้อมเพรียง

“ฮ่า ๆ ๆ สหายเซียนแห่งทางช้างเผือกพลังฝีมือยิ่งก้าวล้ำขึ้นอีกขั้น น่ายินดีอย่างยิ่ง!”

“คิดไม่ถึงเลยว่าหลังมหามรรคสมบูรณ์แล้ว ยังมีหนทางต่อไปอีก”

“สหายเซียนแห่งทางช้างเผือกแสดงอำนาจเทพแห่งกฎเกณฑ์ได้ถึงเพียงนี้ พวกเราได้เปิดหูเปิดตาจริง ๆ”

จางอวี้เหอโค้งคำนับเล็กน้อยตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

“ขอบคุณท่านผู้อาวุโสทุกท่านที่กรุณาชม”

ในขณะนั้นเอง

เซียนชิงหยางกวาดสายตามองผู้คน แล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสงบ

“เอาล่ะ ทุกท่านกลับไปเตรียมตัวกันเถอะ”

“ประตูแห่งปฐมกัปไม่อาจคงอยู่ได้นาน ข้าก็จะกลับคืนสู่ต้นกำเนิด”

“เมื่อพบกันอีกครั้งในวันหน้า

นั่นย่อมเป็นวันที่พวกเราร่วมกันฝ่าหุบเหวสังหารล้างสิ้นออกไป”

“หวังว่าทุกท่านจะเตรียมตัวให้พร้อม เพื่อจะได้เข้าสู่สรวงสวรรค์แห่งจุดกำเนิดหงเหมิงโดยราบรื่น”

ทันทีที่สิ้นประโยค

ร่างเงาลางเลือนของเซียนชิงหยางก็เริ่มค่อย ๆ เลือนหายไป

ประตูแห่งปฐมกัปที่ยิ่งใหญ่อลังการ

ก็ค่อย ๆ จางหายไปจากความว่างเปล่าเช่นกัน จนกระทั่งสลายไปหมดสิ้น

เหล่าผู้คนจ้องมองทิศทางที่ประตูแห่งปฐมกัปหายไป

ต่างก็เงียบงันเนิ่นนาน

การมาเยือนต้นกำเนิดมหานทีในครั้งนี้

ทุกคนล้วนได้รับประโยชน์อย่างมหาศาล

ไม่เพียงได้ครอบครองมรดกสืบทอดหงเหมิงอันล้ำค่าและลึกล้ำมากมาย

สำคัญที่สุดคือ

หนทางเบื้องหน้าก็ได้ชัดเจนเสียที

ไม่จำเป็นต้องเดินวนเวียนอย่างไร้จุดหมายในแม่น้ำโกลาหลอีกต่อไป

เบื้องนอกมหานที ยังมีโลกที่กว้างใหญ่ยิ่งกว่า

นั่นก็คือสรวงสวรรค์แห่งจุดกำเนิดหงเหมิง

หากพวกเขาสามารถเข้าสู่สรวงสวรรค์แห่งจุดกำเนิดหงเหมิงได้สำเร็จ

อนาคตก็อาจก้าวข้ามขีดจำกัดเดิมได้อีกขั้น

ทุกคนตกอยู่ในความเงียบงันเนิ่นนาน

จนจางอวี้เหอเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ

“จากนี้ไปยังมีอีกหลายเรื่องต้องจัดการ เรากลับกันก่อนเถอะ”

ปฐมบรรพชนรีบเห็นด้วย

“ถูกแล้ว สหายเซียนแห่งทางช้างเผือกพูดถูก”

“เราต้องรีบกลับจริง ๆ”

“จะเป็นการเปลี่ยนแปลงมรดกวิชา หรือหลอมรวมพลังแห่งแม่น้ำโกลาหล”

“ทุกอย่างต้องรีบลงมือทันที”

“เพราะเวลาที่เหลือให้พวกเรานั้น ไม่ได้มากมายเลย”

จางอวี้เหอสะบัดมือขวา

เปิดช่องทางวังวนขนาดมหึมาขึ้นกลางอากาศ

ทุกคนต่างกระโจนร่างเข้าไปในวังวนทีละคน

เมื่อเห็นทุกคนจากไปหมดแล้ว

จางอวี้เหอก็จับมือขวาของอู๋อีอีไว้แผ่วเบา พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“อีอี พวกเรากลับกันเถอะ”

“อืม...”

ทั้งสองโผร่างเข้าสู่ช่องทางวังวน และหายลับไปในพริบตา

พื้นที่แห่งนี้จึงกลับคืนสู่ความว่างเปล่าเช่นเดิม

ราวกับไม่เคยมีสิ่งใดเกิดขึ้นมาก่อน

……

เมื่อกลับถึงสหพันธมิตรแห่งเต๋า

ปฐมบรรพชนและคณะ ก็รีบไปที่ลานสนทนาแห่งเต๋า

แล้วประกาศข่าวสารอันสั่นสะเทือนดังนี้

【1. โลกแห่งแม่น้ำโกลาหลนี้ มีเจ้าของแล้ว ผู้สร้างสรรค์จักรวาลนี้คือเซียนชิงหยาง ผู้อาวุโสผู้ยิ่งใหญ่】

【2. นอกเหนือแม่น้ำโกลาหล ยังมีโลกที่กว้างใหญ่กว่า เพียงข้ามผ่านประตูแห่งปฐมกัป ก็จะเข้าสู่สรวงสวรรค์แห่งจุดกำเนิดหงเหมิง】

【3. เหนือขอบเขตจักรพรรดิ์ไร้เทียมทาน ยังมีพลังขั้นสูงสุดอีกสองระดับ ได้แก่ ขอบเขตหยินหยาง และ นักบุญเทวะ】

【ขอบเขตจักรพรรดิ์ไร้เทียมทาน คือขีดจำกัดสูงสุดที่แม่น้ำโกลาหลจะรองรับได้ แต่หากก้าวออกไปสู่สรวงสวรรค์แห่งจุดกำเนิดหงเหมิง ก็มีโอกาสบรรลุถึงขั้นที่สูงกว่า】

【4. ขณะนี้ เบื้องนอกแม่น้ำโกลาหลคือหุบเหวสังหารล้างสิ้นอันน่าสะพรึงกลัว ที่เต็มไปด้วยอสูรปีศาจทำลายล้างทรงพลังมากมาย】

【หากต้องการเข้าสู่สรวงสวรรค์แห่งจุดกำเนิดหงเหมิงอย่างปลอดภัย ต้องฝ่าหุบเหวสังหารล้างสิ้นออกไปให้ได้】

【5. ประตูแห่งปฐมกัปได้ผนึกเส้นทางระหว่างภายในและภายนอก ป้องกันมิให้อสูรปีศาจทำลายล้างบุกเข้าสู่แม่น้ำโกลาหล】

【แต่ทว่าพลังผนึกของประตูแห่งปฐมกัปจะคงอยู่ได้ถึงสิ้นสุดมหายุคนี้เท่านั้น ทุกคนจึงต้องฝ่าออกจากแม่น้ำโกลาหลให้ได้ก่อนถึงวันมหายุค】

【6. ผู้อาวุโสเซียนชิงหยางได้มีประกาศให้รวมพลังแห่งแม่น้ำโกลาหลไว้เป็นหนึ่งเดียว แล้วร่วมกันฝ่าหุบเหวสังหารล้างสิ้น สู่สรวงสวรรค์แห่งจุดกำเนิดหงเหมิง】

【กำหนดเวลาในอีกห้าสิบล้านล้านปีข้างหน้า ผู้ฝึกบำเพ็ญที่มีพลังถึงขอบเขตนิรันด์ขึ้นไป สามารถร่วมสมทบกับพวกเรา ฝ่าหุบเหวสังหารล้างสิ้นออกจากแม่น้ำโกลาหลสู่เส้นทางแห่งการหลุดพ้น】

ปฐมบรรพชนและคณะ ได้นำเนื้อหาคำกล่าวของเซียนชิงหยางมาเผยแพร่สู่สาธารณชนอย่างครบถ้วนโดยไม่ปิดบัง

ไม่เพียงเท่านั้น

พวกเขายังได้จัดเรียงมรดกสืบทอดหงเหมิงที่เซียนชิงหยางทิ้งไว้

แล้วอัปโหลดลงลานสนทนาแห่งเต๋าทั้งหมด

พร้อมสั่งการให้ผู้คุมกฎนิรันดร์ของวิหารสุญญากาศที่ประจำการอยู่ทั่วทุกภูมิภาค

เผยแพร่ข่าวประกาศและมรดกสืบทอดหงเหมิงเหล่านี้ไปทั่วทั้งแม่น้ำโกลาหลอย่างรวดเร็ว

มรดกสืบทอดหงเหมิงเหล่านี้

ไม่มีข้อจำกัดใด ๆ

ทุกคนล้วนสามารถศึกษาได้ทั้งสิ้น

……