บทที่ 815  เจ้าโลก สิ้นชีพไปจริงหรือ? (ฟรี)

บทที่ 815  เจ้าโลก สิ้นชีพไปจริงหรือ?

เมื่อโลกทั้งใบล่มสลาย จักรพรรดินิรันดร์ผู้ยิ่งใหญ่ก็ถึงคราวจบสิ้น

จางอวี้เหอยืนตระหง่านอยู่กลางเวหา

เขากวาดมือรวบรวมสมบัติที่กระจัดกระจายรอบตัวเข้ามาทั้งหมด

ฐานะของว่านคงหยวนในฐานะผู้ปกครองหนึ่งโลก ทรัพย์สมบัติของเขาย่อมไม่อาจวัดได้ด้วยมาตรฐานของจักรพรรดิ์นิรันด์ทั่วไป

จางอวี้เหอเพียงกวาดสายตาเบื้องต้น

นอกจากหอกบัญชาสวรรค์หมื่นโลกาและห้าธาตุพิทักษ์โลก

บนร่างของว่านคงหยวนยังมีศาสตรานิรันดร์ อีกถึงสองชิ้น

หนึ่งคือดาบ อีกหนึ่งคือขวาน

เพราะในวินาทีสุดท้ายที่คิดหลบหนี ว่านคงหยวน เหลือเพียง ทารกวิญญาณ ที่ไร้ซึ่งพลังป้องกัน

จางอวี้เหอ จึงตั้งใจควบคุมอานุภาพของ ดาบเทพพิฆาตสวรรค์ เอาไว้

ทำให้สมบัติส่วนใหญ่ของว่านคงหยวนยังคงสภาพสมบูรณ์

นอกจากศาสตรานิรันดร์เหล่านั้นแล้วศาสตราวิเศษระดับต่างๆ มีมากมายจนนับไม่ถ้วน

ส่วนสมบัติล้ำค่าฟ้าดินนานาชนิดและวัสดุหลอมอาวุธ ชั้นยอดจางอวี้เหอ ก็พบอยู่ไม่น้อย

เพียงแค่ดอกเทพวิญญาณที่ช่วยให้ เทพแท้จริง ก้าวข้ามคอขวดสู่ ราชันเทพ ได้โดยตรง

เขาก็พบถึงหกดอก

เช่นนี้เหล่าศิษย์ตำหนักตงฮวาคงนับว่าโชคดีนัก

ต่อไปหากมีศิษย์ตำหนักตงฮวาคนใดบรรลุเทพแท้จริง ถึงขีดสุด

และสามารถผลักดันพลังแห่งกฎเกณฑ์ไปถึงขั้นสำเร็จใหญ่

ก็จะสามารถใช้ดอกเทพวิญญาณเหล่านี้ทะลวงผ่านคอขวดสู่ราชันเทพได้ในทันที

ที่ทำให้จางอวี้เหอยิ่งตื่นเต้นกว่าสิ่งใด

คือในของที่ว่านคงหยวนทิ้งไว้

เขาพบกำไลเก็บของที่ภายในบรรจุทรายเทพทองแดง มากถึงสองสามพันถัง

จางอวี้เหอเก็บสมบัติทั้งหมดด้วยหัวใจที่เปี่ยมสุข

เพียงศึกนี้ก็ร่ำรวยขึ้นมาทันตา

หลังปราบว่านคงหยวนลงได้ในชั่วพริบตา

ก็อาจกล่าวได้ว่าเขาคือหนึ่งในผู้มั่งคั่งที่สุดของ ทะเลโกลาหล ในยามนี้

หนานกงต้าม่อและพรรคพวกยืนสงบนิ่งอยู่ไกลออกไป

ต่างตกตะลึงกับอำนาจอันน่าสะพรึงของ จางอวี้เหอ

ว่านคงหยวนผู้ครองดินแดนหนึ่งในสวรรค์สามมหาเทพ มานานนับกัปป์

กลับต้องมาพ่ายและดับสิ้นเพียงชั่วพริบตา

แม้แต่โลกที่เขาสร้างขึ้นเองยังถูกแสงกระบี่ของจางอวี้เหอทำลายจนสิ้นซาก

หมดสิ้นหนทางรอด

หากเล่าถึงเหตุการณ์นี้ดูราวกับไม่มีความพลิกผันใด

จางอวี้เหอเพียงตวัดกระบี่สี่ครั้ง

ก็ส่งว่านคงหยวนไปสู่ความตาย

นี่ไม่ใช่แค่การท้าทายผู้เหนือขั้น

แต่เป็นการบดขยี้อย่างแท้จริง

ตั้งแต่จางอวี้เหอเริ่มโต้กลับ

เขาก็เหนือกว่าคู่ต่อสู้โดยสิ้นเชิง

ต่อหน้าแสงกระบี่อันเกรียงไกร

ว่านคงหยวนไม่อาจต่อต้านได้แม้แต่น้อย

เขาเพียงต้านทานได้ชั่วครู่

ก็ถูกแสงกระบี่ผ่าลงมาสังหารในบัดดล

ก่อนหน้านี้

หนานกงต้าม่อคาดการณ์ไว้หลายทาง

เขาเคยคิดว่าต้องเกิดศึกใหญ่เสียก่อน

จึงจะขับไล่ว่านคงหยวนและชิงทรายเทพทองแดงใน แดนลับมาได้

โดยเฉพาะเมื่อว่านคงหยวนได้อัญเชิญโลกออกมา

หนานกงต้าม่อ ถึงกับคิดว่าครั้งนี้พวกเขาคงต้องเสียหายหนัก

ทว่า

เมื่อจางอวี้เหอลงมือ

ผลลัพธ์กลับต่างจากที่คาดไว้โดยสิ้นเชิง

ทั้ง ว่านคงหยวน และ ผู้ฝึกตนโลกหมิงเสวียน ทั้งหมด

ถูก จางอวี้เหอ กวาดล้างจนเกลี้ยง

ครั้งนี้สำนักต้าม่อแทบไม่ได้รับอันตรายแม้แต่น้อย

ผู้อื่นยังไม่มีโอกาสลงมือด้วยซ้ำ

ย่อมไม่ต้องพูดถึงการบาดเจ็บล้มตาย

ส่วนตัวเขาเอง

ก็เพียงถูกว่านคงหยวนใช้กระบวนท่าแทงถอยไปไกลนับล้านลี้

บาดเจ็บอยู่บ้าง

แต่ราชันเทพเก้าก้าวที่เหลือกลับมิได้รับอันตรายใดๆ เลย

“ดูท่าทางทะเลโกลาหลของเรา

กำลังจะมีบุคคลอันยิ่งใหญ่ถือกำเนิดขึ้นแล้วกระมัง”

หนานกงต้าม่อรำพันในใจ

ในสายตาของเขา

แม้จางอวี้เหอจะยังไม่อาจเทียบชั้น จักรพรรดิไร้เทียมทาน

แต่ก็ห่างไกลกันไม่มาก

ในระดับต่ำกว่าจักรพรรดิไร้เทียมทานยิ่งไร้ผู้ทัดเทียม

แม้แต่ ว่านคงหยวน ก็ยังต้านกระบี่ของเขาไม่ได้

หากเป็น จักรพรรดินิรันดร์คนอื่นยิ่งไร้ทางต่อต้าน

หนานกงต้าม่อสารภาพกับตนเอง

ว่าแม้เพียงสองกระบี่จาก จางอวี้เหอ

เขาคงรับไว้ไม่ไหว

ที่สำคัญ

จางอวี้เหอยังอยู่ในขั้นราชันเทพเก้าก้าวเท่านั้น

หากเขาผสานวิถีนิรันดร์สำเร็จ ก้าวสู่ ขอบเขตนิรันด์

จะทรงพลังถึงเพียงใดกัน

คงถึงขั้นที่แม้แต่จักรพรรดิสูงสุดโบหลิน

จอมราชันจอมปลอม ก็คงไม่อาจต่อต้าน...

เมื่อนึกถึงอนาคตอันใกล้

ที่ ทะเลโกลาหล จะให้กำเนิดยอดผู้ไร้เทียมทาน

หนานกงต้าม่อ ก็อดตื่นเต้นไม่ได้

เขาไม่เคยสงสัยเลยว่า จางอวี้เหอ จะผสานวิถีนิรันดร์สำเร็จได้หรือไม่

เพราะบุคคลระดับนี้ หากยังล้มเหลว ก็ไม่มีฟ้าดินให้พูดถึงแล้ว

หลังว่านคงหยวนล่มสลาย

บรรยากาศโดยรอบกลับกลายเป็นเงียบงัน

ทุกคนยังตกอยู่ในความตะลึง

ไม่รู้ว่าจะเอื้อนเอ่ยสิ่งใดดี

...

จางอวี้เหอกวาดสายตาไปทั่วอากาศ

แน่ใจแล้วว่าไม่มีสิ่งใดตกหล่น

จากนั้นรีบร่อนร่างเข้ามาใกล้

เขามองหนานกงต้าม่อแล้วเอ่ยยิ้มๆ

“เจ้าสำนักเรารีบเข้าไปตรวจสอบแดนลับกันเถอะ

จะได้เก็บ ทรายเทพทองแดง ที่เหลือทั้งหมด

กันเหตุไม่คาดฝันไว้ก่อน”

“จริงซิ รีบไปแดนลับกันก่อน”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น

หนานกงต้าม่อ ก็ได้สติ

แม้ว่านคงหยวนจะตายอย่างสิ้นซาก

แต่หลิวจิ่งหมิงกับพวกก่อนหน้า

ตายไปไม่สมบูรณ์แท้จริง

เพราะยังมีโลกเป็นที่พึ่ง คาดว่าตอนนี้คงฟื้นคืนชีพแล้ว

หาก หลิวจิ่งหมิง และพวก

แพร่งพรายข่าวเรื่อง แดนลับ ที่มี สายแร่ทรายเทพทองแดงออกไป

พวกเขาก็คงต้องเผชิญปัญหาใหญ่

เหล่าผู้ฝึกตนจากทุกสารทิศ

จะหลั่งไหลมายังที่แห่งนี้

ทรายเทพทองแดง ทั้งสาย

ล้ำค่าเกินกว่าจะจินตนาการสำหรับ จักรพรรดิ์นิรันด์

หากเป็นผู้ฝึกตนทั่วไปมารบกวน

ยังไม่น่ากังวล

เพราะมี จางอวี้เหอ อยู่

มากมายเท่าไรก็ถูกสังหารได้หมด

แต่หากเหล่า ผู้ฝึกตน จากสามแดนเทพก็อาจยุ่งยาก

แม้จางอวี้เหอจะยิ่งใหญ่ไร้เทียมทาน

แต่ขอบเขตจริงของเขายังเป็นแค่ ราชันเทพเก้าก้าว

ต่อให้เผชิญสามมหาจักรพรรดิ

ก็คงป้องกันตนเองได้เพียงเท่านั้น

จะกำราบหรือขับไล่ทั้งสามออกไป คงเป็นไปไม่ได้

ดังนั้นพวกเขาจึงต้องรีบ

เก็บทรายเทพทองแดงให้หมดโดยเร็ว

โชคดีที่ที่นี่ห่างไกลผู้คน

กว่าจะมีผู้ใดรับรู้ข่าวและตามมาถึง

พวกเขาคงจากไปพร้อมทรายเทพทองแดงแล้ว

ทุกคนรีบมุ่งสู่แดนลับ

เมื่อเห็นแสงประกายระยิบระยับทั่วพื้น

ต่างตาวาวด้วยความตื่นเต้น

นี่คือทรายเทพทองแดง

สุดยอดวัตถุดิบสำหรับสร้างศาสตรานิรันดร์

แม้มีเพียงถังเดียว

ก็เพียงพอให้ผู้ฝึกตนราชันเทพต่อสู้ไขว่คว้ามานับหมื่นปี

แต่ตอนนี้กลับมีเต็มพื้น

ทุกคนสามารถร่ำรวยด้วยการใช้เวทวิเศษเก็บกวาดขึ้นมา

โดยไม่ต้องรอคำสั่ง

เหล่าราชันเทพเก้าก้าวหลายร้อย

ต่างกระจายตัวทั่วแดนลับ

ต่างเร่งร่ายเวทวิเศษปัดฝุ่นผงบนผิวดิน

แล้วเก็บทรายเทพทองแดงที่ส่องประกายเข้าใส่ตน

จางอวี้เหอเรียกร่างแยกทั้งแปดออกมา

ร่างแยกกับร่างจริงแบ่งพื้นที่กันเก็บทรายเทพทองแดง

แม้เขาจะได้มาจากว่านคงหยวนถึงสองสามพันถัง

แต่สำหรับวัตถุดิบระดับนี้

ไม่มีผู้ใดคิดว่ามากเกินไป

...

[โลกหมิงเสวียน — ปากทางสายน้ำอมตะ]

เมืองด่านอันยิ่งใหญ่

ตั้งตระหง่านอยู่เหนือสายน้ำ

นี่คือ ประตูสวรรค์ไร้ขอบเขต

ในสายตาของ ผู้ฝึกตนโลกหมิงเสวียน

ตราบใดที่ผ่านด่านนี้ไปได้

ก็จะได้เหยียบย่างสู่ สวรรค์สายน้ำอมตะ

สถานที่ซึ่งผู้คนมากมายเฝ้าใฝ่หา

ทางทิศเหนือของ ประตูสวรรค์ไร้ขอบเขต

หอใหญ่หลังหนึ่งตั้งอยู่

ขณะนี้ ภายใน หอใหญ่ นั้น

มีจักรพรรดินิรันดร์สี่คนนั่งประจำสองฟาก

แต่ที่น่าประหลาด

ระหว่างกลางกลับมี ผู้ฝึกตนเซียนแท้สี่คน

แม้พลังจะแตกต่างกันลิบลับ

แต่ภายใน หอใหญ่ กลับนั่งเสมอกัน

ไร้การแบ่งแยกสูงต่ำ

ผู้คนใน หอใหญ่ ล้วนหม่นหมอง

บรรยากาศเงียบงัน

คล้ายเพิ่งผ่านเหตุการณ์อันน่าสะพรึงกลัวมา

เวลาผ่านไปเนิ่นนาน

จักรพรรดินิรันดร์ ผู้หนึ่งก็เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

“จิ่งหมิง เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

“เจ้าโลก สิ้นชีพไปจริงหรือ?”