บทที่ 710 แล้วตอนนี้จะทำอย่างไร (ฟรี)

บทที่ 710 แล้วตอนนี้จะทำอย่างไร

ราชันย์เทพหยวนเหอถึงกับงุนงงไปชั่วขณะ

เพราะเขาเองก็ไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมด

ด้วยระยะห่างที่ไกลเกินเอื้อม เขาจึงไม่ได้เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบนแผ่นดินว่างเปล่า

ยิ่งไปกว่านั้น ทุกคนเพิ่งจะกลับมาถึง

ยังไม่มีใครทันได้รายงานเรื่องราวให้เขาฟัง

ในสายตาของราชันย์เทพหยวนเหอ

แค่ต้วนฉางชิงและคนอื่น ๆ สามารถกลับมาได้อย่างปลอดภัย

ก็นับเป็นโชคใหญ่หลวงแล้ว

ส่วนเรื่องจะมีปัญหาอะไรตามมาอีกหรือไม่ ค่อยว่ากันทีหลัง

ตอนนี้ทุกคนควรจะดีใจสิ

แต่เหตุใด สีหน้าของพวกเจ้ากลับดูประหลาดนัก

หรือว่าพวกเจ้าทั้งหมดไม่เคยรู้จักรอยยิ้มกันเลยกระนั้นหรือ?

สำหรับเรื่องราวเบื้องหลัง

ที่จริงแล้วราชันย์เทพหยวนเหอได้จินตนาการเอาไว้ในใจเรียบร้อย

เขาคิดว่า

จางอวี้เหอคงฉวยจังหวะที่หลิวหยวนกวงเผลอ

เปิดค่ายเวทส่งตัวพวกต้วนฉางชิงกลับมาอย่างลับ ๆ

ต่อให้เป็นเวทข้ามมิติอันน่ากลัวเช่นนี้

อย่าว่าแต่หลิวหยวนกวงเลย

แม้แต่ราชันเทพสูงสุดที่เก่งกาจที่สุดก็ไม่มีทางขัดขวางได้

จะเป็นไปได้อย่างไรที่จางอวี้เหอจะสู้หลิวหยวนกวงจนถอยหนีไปได้

ราชันย์เทพหยวนเหอไม่เคยคิดถึงความเป็นไปได้นั้นเลย

แม้ว่าจางอวี้เหอจะมีฝีมือร้ายกาจ

เคยสังหารหัวหน้าลัทธิเทพเจ้าโบหลินบนแผ่นดินเทียนเฟิงมาแล้ว

แต่สถานการณ์คราวนี้แตกต่างออกไป

เพราะครั้งนี้ต้วนฉางชิงและพวกไม่ได้เจอแค่หลิวหยวนกวงเพียงคนเดียว

แต่ยังต้องเผชิญหน้ากับศิษย์สำนักเทียนหยางนับหลายสิบล้าน

ต่อให้จางอวี้เหอจะเอาชนะหลิวหยวนกวงได้

เขาก็ไม่มีทางรับมือศิษย์นับล้านได้พร้อมกันแน่

ดังนั้นราชันย์เทพหยวนเหอจึงมั่นใจว่าตนเองเดาไม่ผิด

ต้องเป็นจางอวี้เหอที่แอบเปิดค่ายเวทส่งตัวทุกคนกลับมา

ส่วนหลิวหยวนกวงกับศิษย์สำนักเทียนหยางนับล้าน

คงยังยืนงงอยู่บนแผ่นดินว่างเปล่านั่นเอง

แต่ทว่า

เหตุใดสีหน้าของต้วนฉางชิงและทุกคนจึงดูประหลาดถึงเพียงนี้

หรือว่าตนเดาผิดไป?

หรือมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นอีก?

คิดมาถึงตรงนี้

ราชันย์เทพหยวนเหอจึงหันไปมองต้วนฉางชิง แล้วรีบเอ่ยถาม

“ฉางชิง เกิดเรื่องอะไรขึ้นอีกหรือไม่?”

ต้วนฉางชิงส่ายหน้าช้า ๆ

เขาสูดลมหายใจลึก ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

“ท่านเจ้าสำนัก หลิวหยวนกวงถูกศิษย์น้องจางสังหารแล้ว”

“ไม่เพียงเท่านั้น ศิษย์สำนักเทียนหยางนับหลายสิบล้านคน ก็ถูกศิษย์น้องจางกวาดล้างจนสิ้น”

“เจ้าว่าอะไรนะ?”

เมื่อได้ยินคำพูดของต้วนฉางชิง

ราชันย์เทพหยวนเหอแทบจะกระโดดขึ้นมา

นี่เจ้ากำลังละเมออยู่หรือเปล่า?

แค่สังหารหลิวหยวนกวงยังพอเข้าใจ

แต่ถึงกับฆ่าศิษย์สำนักเทียนหยางนับสิบล้านคนจนหมดสิ้น?

นี่ข้าบ้าหรือเจ้าบ้ากันแน่?

นั่นมันคนตั้งหลายล้าน ไม่ใช่หมูในคอกเสียหน่อย

ต่อให้เป็นหมูนับสิบล้านตัว

จะฆ่าให้หมดในเวลาอันสั้นก็ยังเป็นไปไม่ได้

จางอวี้เหอเพิ่งจะไปไม่นาน

ก่อนหน้านี้ยังไม่ถึงครึ่งชั่วยาม

เจ้ากลับบอกข้าว่า

ในระยะเวลาเพียงเท่านี้

เขาไม่เพียงสังหารหลิวหยวนกวง

แต่ยังฆ่าศิษย์สำนักเทียนหยางนับสิบล้านจนหมดสิ้น

เจ้าคิดว่านั่นเป็นแค่การตบยุงหรืออย่างไร?

ต่อให้เป็นยุง

จะตบให้หมดในเวลาสั้น ๆ ยังเป็นไปไม่ได้เลย

นี่มันเรื่องเพ้อฝันอะไรกัน

คิดว่าข้าจะเชื่อจริง ๆ หรือ?

ราชันย์เทพหยวนเหอมีสีหน้าไม่เชื่ออย่างยิ่ง

เขาหันไปมองคนอื่น ๆ

ขณะนั้นว่านเฟิงไห่ก็กล่าวขึ้นว่า

“ท่านเจ้าสำนัก นี่คือความจริง”

“ศิษย์น้องจางแสดงพลังเทพอันล้นเหลือ เพียงหนึ่งกระบี่ก็ฟันหลิวหยวนกวงดับสิ้น”

“ส่วนศิษย์สำนักเทียนหยางคนอื่น ๆ ก็ถูกเขากวาดล้างในพริบตาเดียว”

“ใช่แล้ว ท่านเจ้าสำนัก”

“ศิษย์น้องจางร้ายกาจกว่าราชันเทพสูงสุดที่ข้าเคยพบเสียอีก”

เอ่อ...

เมื่อเห็นทุกคนต่างยืนยันเช่นนั้น

ราชันย์เทพหยวนเหอก็ถึงกับตะลึงงัน

หรือว่าจะเป็นความจริง?

จางอวี้เหอเพิ่งจะไปแค่ครู่เดียว

แต่กลับสังหารศิษย์สำนักเทียนหยางนับล้านจนหมดสิ้น

แถมยังรวมถึงหลิวหยวนกวง ราชันเทพสูงสุดอีกหนึ่งคน

แต่เรื่องนี้ฟังดูเหลือเชื่อเกินไป

ราชันย์เทพหยวนเหอเงยหน้ามองจางอวี้เหอที่อยู่ข้าง ๆ

ดูเหมือนจะอยากถามอะไรบางอย่าง

จางอวี้เหอพยักหน้าแล้วกล่าวเสียงเรียบ

“ตอนนั้นสถานการณ์คับขัน ข้าจึงไม่คิดอะไรมาก”

“แสดงพลังทั้งหมดออกไป สังหารพวกเขาให้สิ้น”

“อย่างไรเสีย สำนักเทียนหยางกับตำหนักตงฮวาเราก็ไม่มีไมตรีต่อกัน”

“เมื่อเจอกันแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลจะปรานี”

เมื่อได้ยินดังนั้น

ราชันย์เทพหยวนเหอจึงเชื่อในสิ่งที่ต้วนฉางชิงและทุกคนพูด

สายตาที่มองจางอวี้เหอเต็มไปด้วยความเคารพยำเกรง

ช่างน่าหวาดหวั่นนัก

ผู้ฝึกตนเทพแท้จริงเพียงคนเดียว

กลับสามารถสังหารราชันเทพสูงสุดได้

แถมยังกวาดล้างศิษย์นับสิบล้านในคราเดียว

ต้องรู้ว่า

ผู้ที่สามารถเข้าสำนักเทียนหยางได้ ล้วนแต่เป็นผู้ฝึกตนระดับเทพเทียมขึ้นไป

ในหมู่ศิษย์นับล้านนั้น

คาดว่าศิษย์ระดับเทพแท้จริงคงมีอยู่เป็นหมื่น

ขณะนี้ในใจของราชันย์เทพหยวนเหอ

มีเพียงสามคำผุดขึ้นมา

ไร้เทียมทานในรุ่นเดียวกัน, ท้าทายผู้แข็งแกร่งเหนือขั้น, อัจฉริยะไร้เทียมทาน

นี่แหละคืออัจฉริยะไร้เทียมทานของแท้

เพียงลำพังคนเดียว กลับกวาดล้างกองทัพนับสิบล้าน

ด้วยพลังแห่งเทพแท้จริง กลับสามารถโค่นราชันเทพสูงสุดได้

มองทั่วทั้งทะเลโกลาหล

จะมีสักกี่คนที่ทำเช่นนี้ได้?

ตำหนักตงฮวาของพวกเขา

ในที่สุดก็มีอัจฉริยะไร้เทียมทานเช่นนี้ปรากฏขึ้น

คิดแล้วก็อดตื่นเต้นไม่ได้

“ดี! ดีมาก! ฮ่า ฮ่า ฮ่า!”

ราชันย์เทพหยวนเหอหัวเราะเสียงดังด้วยความยินดี

มีจางอวี้เหออยู่ในตำหนักตงฮวา

ก็เท่ากับมีราชันเทพสูงสุดเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน

แถมยังเป็นราชันเทพสูงสุดที่แข็งแกร่งยิ่งนัก

แต่ในยามนี้ตำหนักตงฮวากำลังอยู่ในช่วงตกต่ำ

เทพเจ้าตงฮวากับเทพเจ้าตัดสวรรค์ต่างก็ถูกขังอยู่ในเขตลึกลับไท่จิน

ไม่รู้เมื่อไรจะได้กลับสำนัก

หรืออาจจะไม่มีวันกลับมาอีกเลย

ในยามวิกฤตเช่นนี้

การที่จางอวี้เหอผงาดขึ้นมา

จึงยิ่งมีความสำคัญอย่างยิ่ง

“ไม่ดีแล้ว สำนักเทียนหยางต้องเจ็บแค้นหนักขนาดนี้ ถึงกับเสียหลิวหยวนกวงไปด้วย”

“พวกเขาต้องยกทัพใหญ่มาเล่นงานเราแน่”

ราชันย์เทพหยวนเหอพลันนึกขึ้นได้ ใจถึงกับกระวนกระวาย

หากเป็นเมื่อก่อน

เขาคงไม่ใส่ใจเลย

เพราะแต่ก่อนสำนักยังมีเทพเจ้าตงฮวาคอยคุมเชิง

ต่อให้ไม่ใช่จักรพรรดินิรันดร์มาเอง

ก็ไม่กลัวผู้ใด

มีม่านค่ายกลใหญ่ของสำนักช่วย

ต่อให้ศัตรูแข็งแกร่งเพียงใดก็ไม่มีวันพ่ายแพ้

แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิม

เทพเจ้าตงฮวาไม่อยู่ เทพเจ้าตัดสวรรค์ก็ไม่อยู่

เหลือแค่เขากับจางอวี้เหอ

จะต้านทานการโจมตีอันดุเดือดของสำนักเทียนหยางได้อย่างไร

แม้ตอนนี้สำนักเทียนหยางจะขาดราชันเทพสูงสุดไปหนึ่งคน

แต่ที่เหลืออีกเก้าคน

แต่ละคนล้วนไม่ธรรมดา

โดยเฉพาะประมุขสำนักเทียนหยาง เหอเทียนหยาง

เขาคือราชันเทพเก้าก้าวที่น่าเกรงขาม

ต่อให้มีม่านค่ายกลใหญ่ของสำนัก

ก็ยังไม่อาจต้านเหอเทียนหยางได้

หากสำนักเทียนหยางยกทัพใหญ่มา

เกรงว่าตำหนักตงฮวาคงถึงคราวล่มสลาย

ราชันย์เทพหยวนเหอพลันตระหนักว่า

ในสถานการณ์เช่นนี้

การที่จางอวี้เหอสังหารหลิวหยวนกวง

อาจไม่ใช่เรื่องดีนัก

กลับจะทำให้ตำหนักตงฮวาตกอยู่ในวิกฤตยิ่งกว่าเดิมเสียอีก

“จะทำอย่างไรดี ตอนนี้จะทำอย่างไร?”

“หรือควรยุบสำนักชั่วคราว ให้ศิษย์แยกย้ายไปซ่อนตัวตามที่ต่าง ๆ”

“รอจนกว่าเทพเจ้าตงฮวาจะกลับมา หรือจางอวี้เหอแข็งแกร่งขึ้นอีกหลายขั้น ค่อยสร้างสำนักขึ้นใหม่”

สีหน้าของราชันย์เทพหยวนเหอเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

ในใจพลันคิดวางแผนอย่างเร่งด่วน

เขาไม่ได้คิดว่าจางอวี้เหอทำผิด

เมื่อเจอศัตรู ย่อมไม่ควรปรานี

หากมัวลังเล ก็มีแต่จะถูกศัตรูสังหารเสียเอง

แต่ปัญหาตอนนี้คือ

พวกเขาควรทำอย่างไรดี?

เมื่อไม่มีเทพเจ้าตงฮวาอยู่

ก็ไม่อาจต้านทานการโจมตีของสำนักเทียนหยางได้เลย

หรือควรยุบตำหนักตงฮวาชั่วคราว

นี่คือปัญหาที่ต้องคิดให้เร็ว

หากชักช้าไปอีกเพียงก้าวเดียว

เกรงว่าเทพเจ้าเทียนหยางอาจนำคนบุกมาแล้ว...