บทที่ 455 บรรพบุรุษเต๋าหวนคืน (ฟรี)

บทที่ 455 บรรพบุรุษเต๋าหวนคืน

แดนสวรรค์หกประสาน, หอหมื่นภูผา

หลังจากที่ช่องทางมิติถูกผนึกขึ้นใหม่ ราชาเซียนว่านซานก็ตัดสินใจย้ายที่ตั้งสำนักมายังแดนสวรรค์หกประสาน เพื่อระดมกำลังทั้งสำนักเฝ้ารักษาช่องทางมิติแห่งนี้ ป้องกันไม่ให้มีผู้ใดมาทำลายผนึกอีก

ตลอดหลายร้อยปีที่ผ่านมาการกวาดล้างเหล่าอสูรโกลาหลจากเผ่าเข่อหลานซานที่บุกเข้ามาในดินแดนเซียนทะเลใต้ก็ใกล้สิ้นสุดลง เหล่ากองกำลังสนับสนุนจากดินแดนเซียนต่าง ๆ ก็ทยอยเดินทางกลับ

ภายในหอหมื่นภูผา ราชาเซียนต้าลั่วถึงสามร้อยนายมารวมตัวกันอย่างพร้อมเพรียง ราชาเซียนว่านซานเอ่ยกับทุกคนด้วยความปลาบปลื้ม

“ขอบคุณสหายผู้ฝึกตนทุกท่านที่ทุ่มเทพลังช่วยเหลือ จนสามารถกอบกู้ดินแดนเซียนทะเลใต้จากหายนะในครั้งนี้ได้ วันหน้า หากทุกท่านมีสิ่งใดต้องการความช่วยเหลือ ข้าจะไม่มีวันปฏิเสธ”

สิ้นคำ ราชาเซียนว่านซานก็ประนมมือคารวะต่อทุกคน

เว่ยเทียนเฟิงกล่าวขึ้นบ้าง

“ท่านว่านซาน ไม่ต้องเกรงใจไปหรอก พวกเราผู้ฝึกตนเผ่ามนุษย์จะยืนหยัดอยู่ในโลกเซียนได้ยาวนานเช่นนี้ ก็เพราะต่างคอยช่วยเหลือเกื้อกูลกัน วันนี้พวกเราช่วยดินแดนเซียนทะเลใต้ วันหน้าก็อาจต้องพึ่งพาท่านว่านซานเช่นกัน”

คนอื่นๆ ก็พากันสนับสนุน

“ถูกแล้ว ๆ ท่านว่านซานไม่ต้องมากพิธี พวกเราล้วนอยู่ใต้ร่มธงปรมาจารย์แห่งเต๋าดาราสวรรค์ การช่วยเหลือกันเป็นเรื่องสมควรอยู่แล้ว”

“จริงด้วย วันหน้าหากต้องร่วมมือกันต่อสู้ในแผ่นดินโกลาหลก็ยังมีโอกาสอีกมาก”

“เฮ้ พวกเจ้าก็พูดกันเกินไปหน่อย ครั้งนี้เราก็ไม่ได้ออกแรงอะไรมากเลย แค่ไปตีหมาตายสักรอบเท่านั้นเอง แถมแต่ละคนยังได้ของดีติดไม้ติดมือกลับไปอีก ถ้านี่เรียกว่าช่วยเหลือ ข้ายินดีไปช่วยทุกดินแดนเซียนเลย ฮ่าๆ”

“พูดได้ดี ครั้งนี้ง่ายกว่าที่คิด หวังว่าจะมีโอกาสแบบนี้อีก”

เมื่อพูดถึงตรงนี้ สายตาทุกคู่ก็หันไปมองจางอวี้เหออย่างอดไม่ได้

ทุกคนต่างรู้ดีว่าครั้งนี้พวกเขาได้อาศัยบุญคุณของจางอวี้เหอ ในศึกใหญ่เช่นนี้ แทบไม่มีใครได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย แถมยังได้เก็บซากอสูรโกลาหลระดับราชาอีกมากมาย ซึ่งถือเป็นสมบัติล้ำค่า แม้แต่ราชาเซียนต้าลั่วเอง หากปกติจะล่าอสูรโกลาหลระดับราชาสักตัวก็ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ครั้งนี้กลับได้กันไปคนละตัวสองตัว

พูดได้ว่าทุกคนแทบไม่ได้ออกแรง แต่ได้ประโยชน์เต็มที่ ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น หลังศึกนี้ ทุกคนต่างยินดีผูกสัมพันธ์กับดินแดนเซียนทะเลใต้ ใครจะไปคิดว่าที่นี่จะมีอัจฉริยะอย่างจางอวี้เหอเกิดขึ้นมา

ตอนนี้จางอวี้เหอยังอยู่เพียงขั้นต้นของระดับเซียนไท่อี้ แต่กลับมีพลังน่าเกรงขามถึงเพียงนี้ หากวันใดเขาทะลวงถึงระดับเซียนต้าลั่ว พลังของเขาคงไม่แพ้บรรพบุรุษเต๋าแน่

เส้นสายใหญ่ขนาดนี้ ใครเล่าจะไม่อยากผูกมิตรไว้ หากวันใดเกิดภัยพิบัติ ขอแค่จางอวี้เหอยื่นมือช่วย ต่อให้สถานการณ์เลวร้ายเพียงใดก็พลิกฟื้นได้โดยง่าย

ขณะทุกคนกำลังสนทนากันอย่างออกรส ราชาเซียนหลิวเยว่ก็ลุกขึ้นอย่างตื่นเต้น พลางประกาศเสียงดัง

“อาจารย์กลับมาแล้ว ทุกท่านตามข้าออกไปต้อนรับ!”

ทันทีที่สิ้นเสียง ทุกคนต่างแสดงสีหน้าตื่นเต้นยินดี

การที่ปรมาจารย์แห่งเต๋าดาราสวรรค์หวนคืน หมายความว่าสงครามครั้งนี้ได้จบสิ้นลงโดยสมบูรณ์ เพียงแต่ยังไม่รู้ว่าผลของศึกกับอสูรโกลาหลระดับสูงสุดเป็นเช่นไร ปรมาจารย์จะสามารถสังหารมันได้หรือไม่?

ภายใต้การนำของราชาเซียนหลิวเยว่ ทุกคนต่างเหินร่างออกจากหอใหญ่ไปอย่างรวดเร็ว

ไม่นานนัก กลางฟ้าที่ห่างไกลก็ปรากฏหลุมดำขนาดมหึมา ปรมาจารย์แห่งเต๋าดาราสวรรค์ทะยานออกมาจากหลุมดำนั้นอย่างสง่างาม สามยอดกระถางยักษ์ค้ำฟ้าหมุนวนอยู่รอบกาย

จางอวี้เหอเห็นภาพนั้นก็อดชื่นชมในใจไม่ได้ ฉากการปรากฏตัวนี้ช่างสง่างามยิ่งนัก การเดินทางทะลวงผ่านความว่างเปล่าเช่นนี้ ทรงพลังยิ่งกว่าวิชากายามังกรล่องวารีแห่งทางช้างเผือกของเขาหลายเท่า

เมื่อปรมาจารย์แห่งเต๋าดาราสวรรค์ปรากฏตัว ทุกคนต่างประสานมือคารวะพร้อมกัน

“ขอคารวะบรรพบุรุษเต๋า!”

ปรมาจารย์แห่งเต๋าดาราสวรรค์โบกมือเป็นเชิงไม่ต้องพิธีรีตอง พลางกวาดตามองไปรอบ ๆ ด้วยความสงสัย แม้ก่อนหน้านี้จะได้รับข่าวจากราชาเซียนหลิวเย่ว่อธิบายเหตุการณ์คร่าว ๆ แล้ว แต่ก็ยังรู้สึกเหลือเชื่อ

แต่เดิมเขาคิดว่าดินแดนเซียนทะเลใต้คงกลายเป็นแดนร้างไปแล้ว เพราะทุกครั้งที่อสูรโกลาหลบุกทะลวงเข้ามา ผู้ฝึกตนในพื้นที่มักถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น ต้องรอจนกองกำลังสนับสนุนจากภายนอกมาช่วยถึงจะค่อย ๆ ฟื้นฟูได้

แต่ครั้งนี้เขายังไม่ทันเดินทางกลับ อสูรโกลาหลที่บุกเข้ามากลับถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น ไม่เพียงเท่านั้น เหล่าราชาเซียนต้าลั่วกลุ่มนี้ยังช่วยกันผนึกช่องทางมิติได้อีกด้วย

ปรมาจารย์แห่งเต๋าดาราสวรรค์เงยหน้ามองไปยังที่ห่างไกล ช่องทางมิติเดิมแทบไม่เหลือร่องรอยให้เห็น หากไม่สังเกตคลื่นพลังบางเบาในอากาศ ก็คงไม่รู้เลยว่าที่นี่เคยมีช่องทางมิติมาก่อน

ต้องยอมรับว่าผนึกที่จัดวางใหม่นี้สมบูรณ์แบบยิ่งกว่าที่เขาเคยทำไว้เสียอีก

สายตาของปรมาจารย์แห่งเต๋าดาราสวรรค์กวาดลงไปยังผืนน้ำ เห็นเสาล่อสายฟ้าที่ฝังลึกอยู่ใต้ทะเลก็พลันเข้าใจทันที ตราบใดที่เสาเหล่านี้ไม่ถูกทำลายโดยน้ำมือผู้ใด ผนึกค่ายกลใหญ่นี้ก็จะปิดผนึกช่องทางมิติได้ตลอดกาล

คิดได้ดังนั้น ปรมาจารย์แห่งเต๋าดาราสวรรค์ก็ยื่นมือขวาออกไป กดลงเหนือผิวน้ำอย่างแผ่วเบา เสาล่อสายฟ้าที่ฝังอยู่ใต้ทะเลก็หายไปจากสัมผัสของทุกคน

ปรมาจารย์แผ่พลังอันยิ่งใหญ่ เปิดมิติใหม่ลึกลงไปใต้ทะเล ลากเสาล่อสายฟ้าทั้งหมดเข้าไปเก็บไว้ในมิตินั้น

ด้วยวิธีนี้ ก็ไม่ต้องกังวลอีกต่อไปว่าจะมีผู้ใดมาทำลายผนึกนี้

เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จ ปรมาจารย์แห่งเต๋าดาราสวรรค์ก็มองรอบ ๆ แล้วกล่าวอย่างราบเรียบ

“ทุกท่านทำได้ดีมาก สามารถกำจัดอสูรโกลาหลที่บุกเข้ามาได้หมดในเวลาอันสั้น เกินกว่าที่ขาคาดไว้เสียอีก แต่ทุกคนก็อย่าได้ประมาท เผ่าเข่อหลานซานเสียหายหนักในครั้งนี้ คาดว่าอีกไม่นานคงหาทางตอบโต้แน่ หลังจากแยกย้ายกันแล้ว ขอให้ทุกท่านรีบกลับไปประจำการที่เมืองเซียนของตน ข้าคาดว่าเผ่าเข่อหลานซานจะก่อคลื่นอสูรขึ้นที่แผ่นดินโกลาหลในไม่ช้า”

กล่าวจบ กระถางยักษ์ค้ำฟ้าทั้งสามที่ลอยวนรอบกายปรมาจารย์ก็ลอยขึ้นกลางอากาศ สร้างหลุมดำขนาดมหึมาอีกครั้ง ปรมาจารย์แห่งเต๋าดาราสวรรค์ก้าวเข้าไปในนั้นแล้วหายวับไปต่อหน้าต่อตาทุกคน

เหล่าผู้ฝึกตนต่างมองตามด้วยความชื่นชมอย่างสุดหัวใจ

ผ่านไปครู่ใหญ่ ราชาเซียนหลิวเยว่จึงกล่าวขึ้น

“ในเมื่ออาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่กลับมาแล้ว ทุกท่านก็ควรรีบกลับไปเตรียมตัวตามที่ท่านกล่าวไว้ อสูรโกลาหลไม่ใช่พวกที่จะยอมเสียเปรียบง่าย ๆ เผ่าเข่อหลานซานถูกเล่นงานหนักที่ดินแดนเซียนทะเลใต้ มีหรือจะไม่คิดเอาคืนในแผ่นดินโกลาหล ทุกท่านจงเตรียมพร้อมไว้ อย่าได้ประมาท”

“จริงตามที่ท่านเซียนหญิงกล่าว”

“เช่นนั้นเราก็แยกย้ายกันเถิด”

ทุกคนต่างพยักหน้ารับ

ผู้ฝึกตนกับอสูรโกลาหลต่อสู้กันในโลกเซียนมาเนิ่นนาน ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมลดราวาศอก เมื่อฝ่ายใดเสียเปรียบก็จะหาทางตอบโต้ทันที อสูรโกลาหลเองก็ไม่ต่างกัน

เผ่าเข่อหลานซานในฐานะหนึ่งในสิบสองเผ่าใหญ่ พอถูกโจมตีเสียหายหนักขนาดนี้ หากไม่คิดแก้แค้นนั่นสิแปลก

แต่เรื่องเช่นนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่ต้องกังวลนัก ตราบใดที่ไม่เกิดสงครามใหญ่ลุกลามไปทั่วทั้งโลกเซียน ขอแค่ทุกคนเตรียมตัวให้ดี ก็รับมือได้อยู่แล้ว

การที่อสูรโกลาหลก่อคลื่นอสูรเป็นเรื่องปกติ แม้ครั้งนี้จะใหญ่กว่าปกติบ้าง ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับยอดฝีมือราชาเซียนต้าลั่วจากแต่ละดินแดนเซียน

ทุกคนต่างผ่านศึกใหญ่มานับไม่ถ้วน เพียงกลับไปเตรียมตัวให้พร้อม รอรับมือคลื่นอสูรนี้ให้ผ่านพ้นไป โลกเซียนก็คงสงบสุขไปได้อีกระยะหนึ่ง

……