บทที่ 425 ปรับแผนการ (ฟรี)

บทที่ 425 ปรับแผนการ

เฮ่อหลานอวี่เฟิงทอดสายตาเหม่อมองฟากฟ้าอันเวิ้งว้าง ในใจเต็มไปด้วยความกังวลที่มิอาจคลาย

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร ดินแดนเซียนทะเลใต้ถึงได้ปรากฏเซียนไท่อี้ผู้มีพลังเหนือฟ้าดินเช่นนี้ขึ้นมา

ต่อจากนี้ พวกมันจะทำอย่างไรดีเล่า?

ช่างเป็นปัญหาที่หนักหนาเสียจริง

ขณะนั้นเอง

เหล่าอสูรโกลาหลระดับราชากว่าร้อยตนที่ตามมาด้านหลังก็ไล่ตามทัน

เมื่อมองไปยังขบวนทัพอันยิ่งใหญ่ของตนเอง ก็พบว่าตรงกลางนั้นราวกับถูกใครใช้มีดคว้านออกไปส่วนหนึ่ง

ความเจ็บปวดและหวาดกลัวโดยไร้สาเหตุพลันแล่นเข้าสู่หัวใจของทุกตน

เพียงแค่ชั่วพริบตาเดียว

พวกมันก็ต้องสูญเสียกองทัพอสูรโกลาหลไปเกือบห้าล้านตัว

นี่มันน่ากลัวเพียงใดกัน?

พวกมันควรจะเดินหน้าต่อไปหรือไม่?

หากฝ่ายตรงข้ามกลับมาโจมตีอีกครั้ง

พวกมันจะรับมืออย่างไร?

คิดถึงเรื่องนี้

บรรดาอสูรโกลาหลระดับราชาต่างก็รู้สึกหมดเรี่ยวแรง

แม้ว่าพวกมันจะมีพลังแข็งแกร่ง

อสูรโกลาหลระดับราชากว่าร้อยตนรวมพลังกัน

ย่อมเป็นกองกำลังที่ไร้ผู้ต้าน

ด้วยพลังเช่นนี้

แทบจะกวาดล้างดินแดนเซียนส่วนใหญ่ในโลกเซียนได้อย่างง่ายดาย

แต่เมื่อต้องมาเผชิญหน้ากับเซียนไท่อี้นิรนามผู้หนึ่ง

กลับทำอะไรไม่ได้เลย

ไม่ใช่ว่าสู้ไม่ได้

แต่เป็นเพราะไล่ตามไม่ทันต่างหาก

อีกฝ่ายมีเรือรบเซียนระดับตี้เจี๋ย

สามารถแหวกอากาศ ท่องไปในห้วงมิติ

แล้วพวกมันจะไล่ตามได้อย่างไร?

ที่ยิ่งทำให้พวกมันรู้สึกอึดอัดใจ

ก็คือเซียนไท่อี้ผู้นั้นนอกจากจะหลบหนีได้รวดเร็ว

ยังมีพลังสังหารที่น่าสะพรึงกลัว

เพียงหนึ่งกระบวนกระบี่

ก็สามารถกวาดล้างกองทัพอสูรโกลาหลไปเกือบห้าล้าน

ต้องรู้ไว้ว่า

อสูรโกลาหลที่เข้ามาในดินแดนเซียนทะเลใต้ครั้งนี้

ล้วนเป็นกองกำลังชั้นยอดของเผ่าเหอลานทั้งสิ้น

สุดท้ายก็ทำได้เพียงมองดูอีกฝ่าย

กวาดล้างกองทัพชั้นยอดของตน แล้วจากไปอย่างลอยนวล

หากอีกฝ่ายบุกมาอีกครั้งสองครั้ง

กองทัพที่ยิ่งใหญ่ของพวกมันคงถูกฆ่าล้างจนหมดสิ้น

ไร้กองทัพอสูรโกลาหลจำนวนมากเป็นกำลังหนุน

เหลือเพียงอสูรโกลาหลระดับราชา จะทำอะไรได้อีกเล่า?

พวกมันจะให้เหล่าอสูรโกลาหลระดับราชาอันสูงศักดิ์

ออกแรงลงมือจับเครื่องสังเวยด้วยตนเองกระนั้นหรือ?

ต่อให้ยอมลดตัวลงไปจับเครื่องสังเวยเอง

ก็คงจับได้ไม่กี่ราย

หากต้องการจับเครื่องสังเวยจำนวนมาก

ก็ยังต้องพึ่งพากองทัพอสูรโกลาหลอันมหึมาอยู่ดี

กล่าวอีกนัยหนึ่ง

พวกมันจำเป็นต้องรักษากำลังพลของตนเอง

ไม่ให้สูญเสียไปมากกว่านี้

ไม่เช่นนั้น

ก็ทำอะไรไม่ได้ ต้องยกทัพกลับบ้านเท่านั้น

ขณะนั้นเอง

ราชาสัตว์อสูรแปดสีตนหนึ่งเดินเข้ามาหาเฮ่อหลานอวี่เฟิง

เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด

“ท่านผู้นำ พวกเราควรทำอย่างไรต่อไปดี?”

“จะยังเดินหน้าต่อหรือไม่?”

“เซียนไท่อี้ผู้นั้นต้องรอคอยอยู่ข้างหน้าแน่”

เฮ่อหลานอวี่เฟิงนิ่งเงียบไม่เอื้อนเอ่ย

แน่นอนว่ามันรู้ดี

จางอวี้เหอจะต้องดักรออยู่เบื้องหน้า

หากพวกมันเดินหน้าต่อ

ย่อมต้องถูกซุ่มโจมตีอีกเป็นแน่

แต่จะให้ทำอย่างไรได้?

ต่อให้หันหลังกลับตอนนี้

อีกฝ่ายก็คงไล่ตามมาทันอยู่ดี

จะให้พวกมันหยุดนิ่งอยู่กับที่ไม่ไปไหนเลยหรือ?

นั่นย่อมเป็นไปไม่ได้

ยิ่งไปกว่านั้น

เป้าหมายสูงสุดของภารกิจนี้คือการจับเครื่องสังเวย

ทุกสิ่งที่ทำล้วนเพื่อเป้าหมายนี้ทั้งสิ้น

หากมัวแต่หยุดนิ่ง จะจับเครื่องสังเวยได้อย่างไร

หรือจะรอให้เครื่องสังเวยเดินเข้ามาหาเอง?

เฮ่อหลานอวี่เฟิงเข้าใจดี

ไม่ว่าจะต้องเผชิญอุปสรรคใหญ่หลวงเพียงใด

เป้าหมายในการกวาดล้างดินแดนเซียนทะเลใต้

เก็บเกี่ยวเครื่องสังเวยจากทุกคาบสมุทร

และนำกลับไปยังแผ่นดินโกลาหล

จะต้องไม่สั่นคลอน

ที่จริงแล้ว

พวกมันก็แค่เจอปัญหาเล็กน้อยเท่านั้น

ยังห่างไกลจากคำว่าต้องล้มเลิก

เพราะพลังของอีกฝ่าย

ทุกคนก็เห็นชัดเจน

อ่อนด้อยกว่าพวกมันมากนัก

นอกจากกระบวนกระบี่อันน่าสะพรึงกลัว

กับความเร็วของเรือรบเซียนระดับตี้เจี๋ย

ในด้านอื่น ๆ ก็ไม่มีอะไรน่ากลัว

หากอีกฝ่ายไม่หลบหนี

ขอเพียงส่งอสูรโกลาหลระดับราชาไปไม่กี่ตน

ก็สามารถบดขยี้อีกฝ่ายได้อย่างง่ายดาย

เฮ่อหลานอวี่เฟิงคิดในใจ

ขอเพียงเตรียมการป้องกันให้ดี

ก็ย่อมปกป้องกองทัพไม่ให้ถูกซุ่มโจมตีอีก

คิดได้ดังนี้

เฮ่อหลานอวี่เฟิงจึงกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“เดินหน้าต่อไป การจับเครื่องสังเวยคือภารกิจที่เผ่าสั่งมา เราไม่อาจล้มเลิกกลางคัน”

“ส่วนเซียนไท่อี้ผู้นั้น…”

“ตราบใดที่เราระวังตัวให้ดี อีกฝ่ายย่อมไม่อาจได้เปรียบอีก”

ไม่นาน เฮ่อหลานอวี่เฟิงก็จัดแผนใหม่

มันจัดวางอสูรโกลาหลระดับราชาสี่สีขึ้นไป

ประจำอยู่รอบนอกของกองทัพ

คอยคุ้มกันความปลอดภัยของทั้งกองทัพ

จากสถานการณ์เมื่อครู่

อีกฝ่ายไม่อาจทำอะไรอสูรระดับราชาสี่สีได้เลย

ขอเพียงขยายขอบเขตการระวังภัย

ก็สามารถรับประกันความปลอดภัยของกองทัพ

เมื่อเฮ่อหลานอวี่เฟิงออกคำสั่ง

กองทัพอสูรโกลาหลอันมหึมาก็เคลื่อนพลต่อ

มุ่งหน้าสู่ทะเลจิ่วหลีอย่างไม่หยุดยั้ง

ขณะเดียวกัน

เฮ่อหลานอวี่เฟิงยังส่งข่าวเตือนไปถึงเฮ่อหลานเปี๋ยเหย่

ซึ่งอยู่ห่างไกลที่ทะเลว่านซาน

บัดนี้ทุกอย่างกระจ่างชัด

กองทัพที่หายไปสองสายก่อนหน้า

มิใช่ฝีมือของราชาเซียนว่านซาน

แต่เป็นฝีมือของเซียนไท่อี้นิรนามผู้นั้นต่างหาก

ทะเลว่านซาน

เฮ่อหลานเปี๋ยเหย่ยืนหยัดอยู่กลางอากาศเหนือที่มั่นของสำนักหมื่นเซียน

เมื่อได้รับข่าวจากเฮ่อหลานอวี่เฟิง

มันถึงกับตกตะลึง

“แท้จริงเป็นเช่นนี้เอง…”

มันพึมพำในใจ

ก่อนหน้านี้

เฮ่อหลานเปี๋ยเหย่เคยคิดว่าราชาเซียนว่านซาน

คือศัตรูที่น่ากลัวที่สุดในดินแดนเซียนทะเลใต้

แต่ตอนนี้กลับเห็นชัด

ว่ามีตัวตนที่น่าหวาดหวั่นยิ่งกว่านั้นซ่อนอยู่

แม้อีกฝ่ายจะเป็นเพียงเซียนไท่อี้

แต่กลับมีพลังสังหารร้ายกาจ

แถมยังมีเรือรบเซียนระดับตี้เจี๋ย

พวกมันแทบไม่มีโอกาสไล่ตามทัน

ด้วยความได้เปรียบด้านความเร็วของเรือเซียน

อีกฝ่ายจึงอยู่ในสถานะไร้เทียมทาน

แม้แต่เรือรบเซียนระดับเสวียนเจี๋ยของราชาเซียนว่านซาน

พวกมันยังตามไม่ทัน

นับประสาอะไรกับเรือรบเซียนระดับตี้เจี๋ย

“โชคยังดีที่เป็นแค่เซียนไท่อี้

หากเป็นราชาเซียนต้าลั่ว คงลำบากยิ่งกว่านี้”

เฮ่อหลานเปี๋ยเหย่ลอบโล่งใจ

อีกฝ่ายมีเพียงพลังระดับไท่อี้

ถึงจะเก่งกล้าเพียงใด

ก็ไม่กล้าปะทะกับอสูรโกลาหลระดับราชาตรง ๆ

นี่คือข้อได้เปรียบของพวกมัน

ครั้งนี้เผ่าเข่อหลานซานส่งอสูรโกลาหลระดับราชามากกว่าพันตน

เข้าสู่ดินแดนเซียนทะเลใต้

ด้วยข้อได้เปรียบนี้

แม้จะทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้

แต่แผนการจับเครื่องสังเวยก็ยังคงเดินหน้าต่อไปได้

เซียนไท่อี้ที่มีแต่จะลอบโจมตี

ไม่อาจเป็นภัยใหญ่หลวงนัก

“นิกายเต๋าศักดิ์สิทธิ์…จางอวี้เหอ…หึ!”

เฮ่อหลานเปี๋ยเหย่แค่นเสียงเย็นชา

จากข่าวที่เฮ่อหลานอวี่เฟิงส่งมา

มันรู้แล้วว่าเซียนไท่อี้ที่ลอบโจมตีก็คือจางอวี้เหอ

เพราะกระบวนกระบี่อันน่าหวาดกลัว

เป็นเวทวิเศษประจำตัวของจางอวี้เหอ

หากสืบหาข้อมูลสักนิดก็รู้ได้ไม่ยาก

“ปล่อยให้เฮ่อหลานอวี่เฟิงรับมือเขาไป”

“รอให้กวาดล้างรังของนิกายเต๋าศักดิ์สิทธิ์จนสิ้นซาก

ค่อยดูว่าเขาจะหนีไปทางไหนได้อีก”

คิดถึงตรงนี้

เฮ่อหลานเปี๋ยเหย่ก็รีบส่งข่าวกลับไปหาเฮ่อหลานอวี่เฟิง

บอกให้ไม่ต้องสนใจความสูญเสีย

เดินหน้ามุ่งสู่ทะเลจีอันอย่างเต็มที่

เฮ่อหลานเปี๋ยเหย่คิดในใจ

เมื่อกวาดล้างประตูภูผาของนิกายเต๋าศักดิ์สิทธิ์ในทะเลจีอันได้

จางอวี้เหอก็จะหมดหนทางหนี

ภัยคุกคามย่อมลดลงมาก

บางทีอีกฝ่ายอาจต้องถอยกลับไปยังแผ่นดินโกลาหล

ถึงตอนนั้น

ปฏิบัติการจับเครื่องสังเวยของพวกมัน

ก็จะไม่มีใครมาขัดขวางอีกต่อไป

……