บทที่ 210 ย้ายต้นผลเซียนต้นกำเนิด (ฟรี)

บทที่ 210 ย้ายต้นผลเซียนต้นกำเนิด

เมื่อจางอวี้เหอยืนมองร่างไร้วิญญาณของอสูรโกลาหลกลายพันธุ์ที่ล้มลงตรงหน้า ความรู้สึกภาคภูมิใจก็เอ่อล้นในใจของเขา

เพิ่งจะทะลวงถึงขั้นเซียนทองได้ไม่นาน เขากลับสามารถพิชิตอสูรโกลาหลที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้

อย่างน้อยที่สุด ในดินแดนเซียนทะเลใต้ คงหาคนที่สองเช่นเขาไม่ได้

แน่นอน ผลสำเร็จนี้ยังมีส่วนของอวี๋ลี่เวยอยู่ด้วย

หากไม่ได้อวี๋ลี่เวยคุมปืนใหญ่ทำลายเซียนระดับกลางทั้งแปดกระบอกมาช่วย

คงยากที่เขาจะรับมือกับอสูรโกลาหลกลายพันธุ์ตนนี้ได้ด้วยตนเอง

เกรงว่าหากสู้เพียงลำพัง อาจต้องต่อกรกับมันอีกหลายวัน

ส่วนจะชนะหรือไม่ ยังไม่อาจพูดได้เต็มปาก

เมื่ออสูรโกลาหลกลายพันธุ์ตายลง ก็คืนร่างเดิม

จากร่างประหลาดคล้ายมนุษย์ กลับกลายเป็นจิ้งจกยักษ์ที่น่าสะพรึงกลัว

จางอวี้เหอโบกมือเก็บซากอสูรโกลาหลเข้าไปในแผ่นภาพหมื่นวิญญาณ

อสูรโกลาหลแต่ละส่วนล้วนล้ำค่า โดยเฉพาะอสูรโกลาหลกลายพันธุ์

หากเขาคิดจะนำไปแลกเปลี่ยน คงได้ทรัพยากรฝึกตนเป็นมหาศาล

แต่จางอวี้เหอไม่มีความคิดจะนำซากนี้ไปแลกเปลี่ยนกับผู้ใด

ของล้ำค่าเช่นนี้ เขาควรเก็บไว้กับตนเองก่อน

แม้ตอนนี้เขายังไม่มีสูตรยาสำหรับใช้แกนผลึกอสูรโกลาหลกลายพันธุ์กลั่นเป็นยาเซียน

หรือแบบแปลนอุปกรณ์ที่ใช้สร้างชุดเกราะเซียนโกลาหลระดับกลาง

แต่เขาเชื่อว่าสักวันหนึ่งเขาต้องหาได้

เก็บซากอสูรโกลาหลกลายพันธุ์ไว้ วันข้างหน้าจะต้องมีประโยชน์แน่นอน

ในขณะนั้น อวี๋ลี่เวยขับเรือเหาะลอยลิ่วตรงเข้ามา

สายตาที่มองจางอวี้เหอเต็มไปด้วยความชื่นชม

นาทีนี้ ในใจเธอไม่อาจมองจางอวี้เหอเป็นเพียงรุ่นหลังอีกต่อไป

เซียนทองที่สามารถสังหารอสูรโกลาหลหกดาวกลายพันธุ์เช่นนี้ ต่อให้เป็นเธอก็ไม่กล้าดูแคลน

แม้แต่ลู่หยุนเฟยในอดีต ยังไม่เคยสร้างวีรกรรมเช่นนี้

ต้องรู้ไว้ว่า

ลู่หยุนเฟยสมัยนั้น เป็นเซียนทองรุ่นเก๋าที่บรรลุจุดสูงสุดแล้ว

ทั้งยังมีวิชาและกลยุทธ์หลากหลาย

ถึงกระนั้น ลู่หยุนเฟยก็ทำได้เพียงต่อกรกับอสูรโกลาหลหกดาวธรรมดา

แม้จะเป็นเช่นนั้น ลู่หยุนเฟยก็ยังเป็นที่คาดหวังของทุกฝ่าย

ต่างเชื่อว่ามีโอกาสสูงที่จะทะลวงสู่ขั้นเซียนไท่อี้ได้สำเร็จ

น่าเสียดาย หลังประสบภัยล่มสลายแห่งเซียน ลู่หยุนเฟยก็หายสาบสูญ

ผ่านมานับแสนปีไร้ข่าวคราว

หากไม่ใช่เพราะโคมวิญญาณยังไม่ดับ

อวี๋ลี่เวยคงคิดว่าลู่หยุนเฟยสิ้นชีพไปนานแล้ว

เมื่ออวี๋ลี่เวยเข้ามาใกล้

จางอวี้เหอก็เอ่ยเสียงตื่นเต้น

“ไปกันเถอะ เราไปดูผลเซียนต้นกำเนิดกัน!”

กล่าวจบ ทั้งสองรีบบินตรงไปยังหุบเขาลับแห่งนั้น

เมื่อมาถึงสถานที่

ก็พบว่าภูเขาและหุบเขาเดิม ถูกสายลมกระบี่จากกระบวนกระบี่ฟาดจนราบเรียบ

แต่เพราะตอนจางอวี้เหอควบคุมกระบวนกระบี่เก้าสวรรค์ฮุยหยวน

เขาตั้งใจหลีกเลี่ยงต้นผลเซียนต้นกำเนิด

สายลมกระบี่ที่รุนแรงจึงไม่แตะต้องต้นไม้แม้แต่น้อย

เมื่อเห็นต้นผลเซียนต้นกำเนิดที่ออกผลเต็มต้น ทั้งสองก็พลันเปี่ยมไปด้วยความยินดี

สิ่งนี้คือสมบัติล้ำค่าที่เซียนทองทุกคนต่างใฝ่ฝัน

เพียงกินผลเซียนต้นกำเนิดหนึ่งลูก

ก็สามารถเพิ่มพูนพลังบ่มเพาะของเซียนทองขั้นต้นได้ถึงหนึ่งส่วนเต็ม

หากนำไปเปรียบเทียบกับเซียนทองขั้นปลาย ก็ยังช่วยเพิ่มพลังได้ไม่น้อย

จางอวี้เหอหันไปถามอวี๋ลี่เวย

“ผลเซียนต้นกำเนิดมีทั้งหมดสี่สิบเก้าลูก เราควรแบ่งกันอย่างไรดี?”

ผลเซียนต้นกำเนิดนี้ ทั้งสองค้นพบพร้อมกัน

ยามต่อสู้กับอสูรโกลาหล อวี๋ลี่เวยเองก็ช่วยเหลือไม่น้อย

เขาย่อมไม่คิดจะเอาไว้คนเดียว

แต่หากจะให้แบ่งเท่า ๆ กัน จางอวี้เหอก็ยังรู้สึกไม่ค่อยยอมรับ

เพราะแรงกายแรงใจที่เขาทุ่มเทไปนั้นมากกว่า

หากไม่มีเขา ต่อให้เป็นเซียนทองคนใดมา ก็คงได้แต่ยืนมอง

อวี๋ลี่เวยจ้องมองผลเซียนต้นกำเนิดครู่หนึ่ง ก่อนตอบ

“ขอฉันแค่ห้าลูกได้ไหม?”

“ขอเพียงมีห้าลูก ฉันก็มีหวังจะทะลวงถึงขั้นสูงสุดของเซียนทอง”

จางอวี้เหอพยักหน้าโดยไม่ลังเล

อวี๋ลี่เวยรู้สถานะตนเองดี ไม่ได้คิดจะแบ่งเท่า ๆ กัน

เมื่อเทียบกับผลบนต้นทั้งหมดสี่สิบเก้าลูก

ห้าลูกถือว่าไม่มากเลย

จางอวี้เหอสะบัดมือขวา นำแผ่นภาพหมื่นวิญญาณออกมา

ทันใดนั้นก็มีร่างเล็กหัวใบไม้สองใบ ปรากฏขึ้นต่อหน้าทั้งสอง

จางซานแปลงร่างออกมา แล้วคารวะต่อจางอวี้เหอ

“ขอคารวะท่านนายท่าน”

จากนั้นก็เหลือบมองอวี๋ลี่เวยข้าง ๆ ด้วยความสงสัย

จางอวี้เหอยิ้มแนะนำ

“นี่คือเซียนหญิงอวี๋ หรือจะเรียกว่าท่านอวี๋ก็ได้”

จางซานรีบคารวะต่ออวี๋ลี่เวย

“ขอคารวะเซียนหญิงอวี๋”

อวี๋ลี่เวยมองแผ่นภาพหมื่นวิญญาณในมือจางอวี้เหอ แล้วหันไปมองจางซาน

ก็เข้าใจในทันที

ในใจอดคิดไม่ได้ว่า จางอวี้เหอผู้นี้โชคชะตายิ่งใหญ่เหลือเกิน

แม้แต่อุปกรณ์เซียนประเภทพื้นที่เช่นนี้ก็ยังมีได้

ส่วนเจ้าคนตัวเล็กหัวใบไม้สองใบนี้ ดูก็รู้ว่าเป็นวิญญาณสมุนไพรแปลงกาย

สมุนไพรจะบ่มเพาะจนแปลงร่างได้นั้น นับเป็นเรื่องมหัศจรรย์

แต่เธอไม่ได้เอ่ยถาม เพราะแต่ละคนย่อมมีความลับของตนเอง

ส่วนจางอวี้เหอกลับไม่ถือสา

แผ่นภาพหมื่นวิญญาณนี้ เขาได้มาหลังจากสังหารโอวหยางลี่ซาน

ด้วยพลังของเขาตอนนี้ การครอบครองอุปกรณ์เซียนประเภทพื้นที่ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

จางอวี้เหอจึงสั่งจางซาน

“เก็บผลเซียนต้นกำเนิดห้าลูกให้เซียนหญิงอวี๋ แล้วขุดย้ายต้นผลเซียนต้นกำเนิดทั้งต้นเข้าไปในแผ่นภาพหมื่นวิญญาณด้วย”

ต้นผลเซียนต้นกำเนิดสูงกว่าสิบจั้ง

โดยปกติแล้วจะย้ายต้นไม้ใหญ่เช่นนี้ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

แต่เขามีแผ่นภาพหมื่นวิญญาณ ซึ่งเป็นอุปกรณ์เซียนประเภทพื้นที่

แถมจางซานยังเชี่ยวชาญการเพาะปลูก

เรื่องย้ายต้นไม้นี้จึงไม่ใช่ปัญหา

ในเมื่อเป็นเช่นนี้

จางอวี้เหอย่อมต้องยกต้นผลเซียนต้นกำเนิดทั้งต้นไป

แม้ผลเซียนต้นกำเนิดจะสุกช้าเป็นอย่างยิ่ง

กว่าจะออกผลอีกครั้ง คงต้องรอนับสิบล้านปี

ถึงเวลานั้นเขาอาจไม่ได้ใช้เองแล้ว

แต่ก็ไม่เป็นไร

เก็บไว้ก่อนก็ได้

เขาเองก็เป็นศิษย์นิกายเต๋าศักดิ์สิทธิ์ ไม่ใช่ผู้ฝึกตนเดียวดาย

วันข้างหน้าเมื่อเขาทะลวงเป็นเซียนไท่อี้ กลายเป็นบรรพบุรุษของนิกาย

ย่อมต้องดูแลศิษย์รุ่นหลัง

ต้นผลเซียนต้นกำเนิดอันล้ำค่านี้ ย่อมเป็นสมบัติติดนิกายได้อย่างดี

จางซานเด็ดผลเซียนต้นกำเนิดห้าลูกส่งให้อวี๋ลี่เวย

อวี๋ลี่เวยรับผลเซียนในมือด้วยความตื่นเต้น

เธอประนมมือคารวะจางอวี้เหออย่างงามสง่า เอ่ยด้วยความจริงใจ

“ขอบคุณจริง ๆ”

จางอวี้เหอโบกมือพลางกล่าว

“เซียนหญิงอวี๋ไม่ต้องเกรงใจ เราร่วมกันออกตามหาสมบัติ ต่อสู้กับอสูรโกลาหลด้วยกัน ย่อมต้องแบ่งกันอย่างเท่าเทียม”

“อีกทั้งเซียนหญิงดูแลนิกายเต๋าศักดิ์สิทธิ์มานาน ผลเซียนต้นกำเนิดเพียงไม่กี่ลูก นับว่าสำคัญอันใด?”

อวี๋ลี่เวยไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงเก็บความรู้สึกขอบคุณไว้ในใจ

ไม่นาน

จางซานก็ย้ายต้นผลเซียนต้นกำเนิดทั้งต้นเข้าไปในแผ่นภาพหมื่นวิญญาณเสร็จ

เขาคารวะจางอวี้เหอหนึ่งครั้ง ก่อนกลับเข้าไปในแผ่นภาพหมื่นวิญญาณ

ในฐานะที่เป็นสมุนไพรแปลงร่าง

จางซานไม่ชอบปรากฏตัวภายนอก

อยู่ข้างนอกเขารู้สึกไม่ปลอดภัย

เสมือนใคร ๆ ต่างอยากจับเขาไปกลั่นยาเซียน

อยู่ในแผ่นภาพหมื่นวิญญาณย่อมสบายใจกว่า

ตราบใดที่จางอวี้เหอไม่คิดร้าย เขาก็ปลอดภัยดี

...