ตอนที่ 2 A born actress

ตอนที่ 2 A born actress

หลังจากผ่านค่ำคืนแห่งกามรมณ์ ประตูห้องของโรงแรมก็ได้ถูกเปิดออก เสียงดังลั่นภายในห้องทำให้ ซวี ซีเหยี่ยน ต้องตื่นขึ้นมา

เมื่อเธอลืมตาขึ้น เธอก็เห็น ซวี ซินโหรว และ ซวี จินชาน พ่อของเธอ กำลังจ้องมองมาที่เธอและแผ่นหลังของชายที่นอนหลับอยู่บนเตียงข้างกายของเธอ ฉากร่วมเตียงนั้นมากพอที่จะทำให้ ซวี จินซาน แสดงท่าทีโกรธออกมา

“นังเด็กบ้า! แกทำอะไรลงไป!  แกกำลังทำลายชื่อเสียงของฉัน!”

ซวี ซินโหร่ว ที่เห็น ซวี ซีเหยี่ยน นอนอยู่บนเตียงก็แอบนึกสะใจเล็กๆที่ทั้งหมดเป็นไปตามแผนของเธอ  แต่อย่างไรก็ตามเธอก็ยังคงแสร้งทำเป็นอธิบายกับ ซวี จินซาน ต่อไป

“คุณพ่อคะ อย่าโกรธไปเลย เมื่อคืนพี่ซินโหร่วเขาอาจจะดื่มมากเกินไปจนเมา พี่เขาคงไม่ได้ต้องการให้เรื่องมันกลายเป็นแบบนี้หรอกค่ะ  คุณพ่อให้อภัยพี่ซินโหร่วเถอะนะคะ!”

“ให้อภัย?  ฉันจะให้อภัยลูกสาวที่ทำตัวน่าอับอายแบบนี้ได้อย่างไร! ฉันไม่น่ามีลูกสาวแบบแกเลย!”

ซวี จินซาน นั้นเป็นผู้กำกับชื่อดังและเขาก็มักจะกังวลเกี่ยวกับชื่อเสียงของเขาเป็นอย่างมาก และยิ่งเมื่อเห็นลูกสาวของตัวเองไปนอนอยู่บนเตียงเดียวกับผู้ชาย ความโกรธก็ได้แล่นไปทั้งร่างกายของเขา

ซวี ซีเหยี่ยน ไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกต่อคำพูดของพ่อและน้องสาวของเธอแต่อย่างไร  กลับกันเธอดึงผ้าห่มมาคลุมร่างกายของเธอให้มิดชิดกว่าเดิมและยิ้มออกมา

" คุณพ่อคะ! คุณก็ไม่ได้ทำกับฉันเหมือนกับว่าฉันเป็นลูกสาวคุณอยู่แล้วนี่คะ เพราะฉะนั้นฉันจะนอนกับใครแล้วคุณจะมาสนใจทำไมกัน ”

ซวี จินซาน ได้ทรยศต่อแม่ของเธอ ย้อนไปเมื่อตอนที่เธออายุ 6 ขวบ แม่ของเธอก็เสียชีวิตลง แต่เมื่อเวลาผ่านไปแค่หนึ่งเดือน พ่อของเธอก็พา ซูลุ่ยและลูกสาวที่อายุน้อยกว่าเธอ เข้ามาในบ้าน ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เธอก็ไม่เคยมองว่า ซวี จินซาน เป็นพ่อของเธออีกเลย และยิ่งเมื่อเธอรู้ว่าพ่อของเธอนั้นเต็มใจที่จะขายเธอในราคา 50 ล้าน เธอก็ยิ่งไม่อยากเรียกเขาว่าพ่อด้วยซ้ำ เขานั้นไม่สมควรที่จะเป็นพ่อคนจริงๆ พ่อที่ไหนกันจะกล้าขายลูกของตัวเองได้ลงคอ

“แก…แกอยากจะทำให้ฉันหัวใจวายตายรึไง!” ซวี จินซาน ตกตะลึงกับคำพูดของเธอ

“ถ้าคุณตายไป ฉันกสามารถให้สัญญาได้เลย ว่าฉันจะส่งพวงหรีดขนาดใหญ่ที่สุดไปให้คุณในงานศพ” หลังจากกล่าวเสร็จ ซวี ซีเหยี่ยน ก็เผยให้เห็นถึงรอยยิ้มที่มุมปาก

“แก…” ความดันโลหิตของ ซวี จินซาน พุ่งสูงขึ้นและเกิดอาหารหน้ามืดขึ้นมาทันที ลูกสาวที่ขี้อายและอ่อนแอของเขากลับกลายเป็นคนละคนแบบนี้ได้อย่างไร? ซวี ซินโหร่ว ประครอง ซวี จินซาน ไว้ได้ทันและพูดต่อว่าทันที

“พี่ซีเหยี่ยน พี่พูดกับพ่อแบบนี้ได้ยังไง!  ขอโทษคุณพ่อมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!”

ซวี ซีเหยี่ยน หัวเราะเยาะอยู่ในใจ ไม่แปลกใจเลยที่ ซวี ซินโหร่ว จะพูดกับเธอแบบนั้น หึ ซวี ซินโหร่วน่ะเกิดมาเพื่อเป็นนักแสดงโดยแท้จริง  เธอนั้นสามารถกำกับการแสดงทั้งหมดได้ด้วยตัวของเธอเอง และสามารถพูดได้เลยว่าเธอนั้นคู่ควรกับรับรางวัล ดราม่าควีนยอดเยี่ยมประจำปี จริงๆ

อยากให้เธอขอโทษงั้นหรอ?

ไม่มีทาง!

“จะให้ฉันขอโทษอะไร?  ฉันทำอะไรผิด?  ฉันโตพอที่จะทำอะไรก็ได้”

ย้อนกลับไปในตอนที่ ซวี ซีเหยี่ยน อายุ 18 ปี และได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยแล้ว  ด้วยความสามารถและหน้าตาของเธอแล้ว มันก็ไม่ใช่เรื่องยากเลยที่จะเป็นนักแสดง หากแต่ครอบครัวจอมปลอมของเธอนั้นไม่ต้องการให้เธอไปข้องเกี่ยวกับวงการบันเทิงและไม่ต้องการให้เธอเด่นกว่า ซวี ซินโหร่ว

ดังนั้น ซวี ซีเหยี่ยน จึงไม่ได้สมัครเข้าไปเรียนวิชาเอกการแสดงที่วิทยาลัยศิลปะ แต่เลือกที่จะสมัครเข้าไปเรียนวิชาภาษาและวรรณคดีจีนที่มหาลัยเป่ยจิงแทน

“คุณพ่อคะ พี่ซีเหยี่ยนเขาอาจจะมีเงินค่าขนมไม่พอ เลยต้องมาทำอะไรแบบนี้เพื่อหาเงินเพิ่ม หนูคิดว่าคุณพ่อควรจะให้ค่าขนมกับพี่เขามากกว่านี้นะคะ” ซวี ซินโหร่ว พูดใส่ไฟ

“ซวี ซินโหร่ว..” บทที่เธอกำลังเล่นอยู่นั้นมันน่าขยะแขยงเสียจริงๆ

“แกต้องการเท่าไหร่? ฉันให้เงินแกไม่พอหรือไง แกถึงต้องขายตัวเพื่อแลกกับเงินแบบนี้ แกทำฉันผิดหวังมาก!” ซวี จินซาน แสร้งทำเป็นเสียใจ แต่ในความเป็นจริง มันก็เป็นแค่แสดงละครร่วมกับลูกสาวสุดที่รักเพื่อปกปิดการกระทำที่น่ารังเกียจและจงใจยัดเยียดความผิดทังหมดให้กับเธอ

“ใช่แล้ว เงินที่คุณให้ฉันน่ะมันไม่พอ ฉันเลยต้องทำแบบนี้ไง”  ซวี ซีเหยี่ยน พูดออกมาแต่นั้นก็คือความจริง เงินต่อเดือนที่เธอได้จากตระกูล ซวี จะไปพอได้อย่างไร ตั้งแต่ ซูรุ่ย เข้ามาในบ้าน หล่อนก็จัดการเรื่องการเงินทั้งหมดภายในบ้านด้วยตัวเอง ซึ่งเงินที่เธอได้นั้นก็เป็นเพียงแค่เศษเงินของ ซวี ซินโหร่ว อีกที หากเธอไม่ได้ทำงานพาร์ทไทม์ในมหาวิทยาลัย เธอก็อาจจะอดตายไปตังนานแล้ว มันเป็นความจริงที่ลูกสาวตระกูลซวี นั้นมีเงินน้อยกว่าขอทานข้างถนน!  มันเป็นอะไรที่ช่างน่าปวดใจ เมื่อคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้  ถ้าแม่ของเธอยังมีชีวิตอยู่ เธอก็คงจะไม่ต้องมาทนทุกข์และถูกรังแกแบบนี้

ซวี ซีเหยี่ยน มองไปที่แผ่นหลังของชายที่กำลังหลับใหล เธอจับไหล่ของเขาโดยไม่เต็มใจ และพูดกับสองพ่อลูกที่อยู่ตรงประตู

“ถ้าคุณไม่ต้องการให้คนทั้งเมืองรู้เรื่องนี้ ก็ออกจากห้องไปเร็วๆ และอย่ามารบกวนเราอีก”

“ไร้ยางอาย!  ถ้าแกกลับบ้านเมื่อไหร่ แกจะโดนดีแน่!” ซวี จินซาน เตะประตูและเดินออกไป

“  พี่ซีเหยี่ยน รีบกลับบ้านแล้วไปอธิบายให้คุณพ่อฟังซะนะ” ซวี ซินโหร่วเตือน

“เชิญ ออกไปได้แล้ว”

แม้ว่าสองพ่อลูกนั้นจะออกไปแล้ว แต่ซวี ซินโหร่ว ก็ยังคงปล่อยให้ผู้สื่อข่าวที่ซุ่มอยู่ตรงประตูถ่ายภาพต่อไป

หึ ! ต่อไปนี้ นี่จะเป็นของขวัญที่ฉันจะให้เธอ ซินโหร่ว น้องรัก

 นอนน้อยโนเวล