ตอนที่ 295: พวกคุณกล้าทำแบบนี้ต่อหน้าผม คิดว่าผมตาบอดหรือไง?

"ดร.เชสเป็นจิตแพทย์สาวผู้มีเสน่ห์ดึงดูด เมื่อเธอได้พบกับแบทแมน เธอก็เกิดความสนใจในบุคลิกที่ซับซ้อนของเขา จนเกิดความอยากรู้อยากเห็นมากขึ้นเรื่อย ๆ

ระหว่างที่เธอพยายามเข้าใกล้แบทแมน เธอกลับเริ่มหลงรักชายที่ซ่อนอยู่หลังหน้ากากอย่างบรูซ เวย์น... ตอนแสดง คุณต้องใส่ใจว่า—"

เสียงพูดของลิงก์ชะงักเล็กน้อย เพราะขณะกำลังพูดถึงตัวละครของ Batman จู่ ๆ เขาก็รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างแตะขา พอลองมองลงไปอย่างแนบเนียน ก็เห็นเท้าขาวเนียนคู่หนึ่งกำลังลูบไล้ขาของเขาใต้โต๊ะ... และยิ่งนานก็ยิ่งลามหนัก

“ผู้กำกับลิงก์คะ แล้วตอนแสดง ฉันควรระวังเรื่องอะไรอีกบ้าง?”

นิโคล คิดแมนส่งยิ้มหวาน พร้อมกับกระพริบตาคู่สวย

ลิงก์เลิกคิ้วอย่างอดไม่ได้ ผู้หญิงคนนี้บ้าไปแล้วรึไง?

ผัวเธอก็ยังนั่งอยู่ข้าง ๆ แท้ ๆ แล้วกล้าทำอะไรแบบนี้?

ถ้าเป็นสถานการณ์ปกติ เขาคงลุกหนีไปตั้งแต่แรกเพื่อไม่ให้มีเรื่อง

แต่คราวนี้โดนเล่นงานจนตัวแข็ง จะลุกพรวดขึ้นกะทันหันก็คงโป๊ะแตก

“นิโคล ตอนแสดงคุณต้องไม่เพียงแต่ถ่ายทอดเสน่ห์อันน่าหลงใหลของดร.เชส แต่ยังต้องสื่อถึงความรู้ ความเชี่ยวชาญของจิตแพทย์ด้วย ให้คนดูรู้ว่าเธอเป็นมืออาชีพก่อนจะเป็นสาวสวย แบบนี้ตัวละครถึงจะมีมิติ”

เขาพยายามพูดต่อด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย พร้อมกับใช้มือกดเท้าเธอลงใต้โต๊ะอย่างเงียบ ๆ แต่เพียงไม่กี่วินาที เท้าคู่นั้นก็กลับมาเหมือน “งูขาว” ที่เลื้อยขึ้นมาใหม่

นิโคลพิงโต๊ะเล็กน้อย กัดริมฝีปากล่าง ดวงหน้าเริ่มแดงระเรื่อ

“ผู้กำกับลิงก์คะ... ฉันได้ยินมาว่าจิตแพทย์ส่วนใหญ่ก็ประสาท ๆ กันทั้งนั้น ฉันควรเพิ่มความบ้าบิ่นให้บทไหมคะ? ทั้งเซ็กซี่ ทั้งคลั่งนิด ๆ จะได้น่าจดจำขึ้น?”

“ไม่จำเป็น ดร.เชสเป็นคนปกติ ไม่ใช่ตัวบ้า คุณไม่ต้องใส่สีตีไข่เพิ่ม”

“ใครบอกกันล่ะคะ? ฉันเป็นผู้หญิง ฉันรู้ดี ผู้หญิงหลายคนดูภายนอกสุขุมเรียบร้อย แต่ข้างในกลับเต็มไปด้วยความบ้าระห่ำ…”

นิโคลขยับเท้าอีกครั้งแล้วยิ้มยั่ว

“ดร.เชสพบว่าแบทแมนมีสองบุคลิก เธอจึงเกิดความคลั่งไคล้ อยากรู้ความลับของเขา แล้วเพราะไม่สามารถอยู่ใกล้เขาได้ เธอเลยร่วมมือกับทูเฟซกับเดอะริดเลอร์ แกล้งโดนจับเพื่อให้แบทแมนมาช่วย แล้วใช้โอกาสนั้นจับตัวแบทแมนซะเลย”

“พอแล้ว!”

ลิงก์ถึงกับกลอกตา ผู้หญิงคนนี้จะยัดบทตัวร้ายให้ตัวเองหรือไง?

บทหนัง Batman Forever มันก็แค่หนังตลาดทั่ว ๆ ไป ไม่ได้เน้นเนื้อเรื่องซับซ้อนอะไร ถ้าเพิ่มอะไรแบบที่เธอว่า คนดูได้หนีกันหมดแน่

“นิโคล ขอให้เล่นตามบทที่เขียนไว้ ไม่ต้องแต่งเพิ่มเอง”

“ก็ได้ค่ะ ฉันจะฟังคุณทุกอย่างเลย”

นิโคลหัวเราะคิกคัก หวานจนหนาว

ด้านทอม ครูซ สีหน้าดำทะมึนจนแทบกลายเป็นเงา เขาเงียบมานานพอสมควรแล้ว และลิงก์ก็ยังไม่หนีออกไปอีก ไม่ใช่เพราะสุภาพ แต่เพราะสนุกกับสถานการณ์ใช่ไหม?

“ทอมคะ ฉันได้ยินมาว่าคุณกับลิงก์มีความเข้าใจผิดกันอยู่นิดหน่อย ไหน ๆ วันนี้ก็มานั่งด้วยกันแล้ว ฉันช่วยปรับความเข้าใจให้ไหมคะ?”

นิโคลหันมายิ้ม สายตาพร่ามัวเล็กน้อย ใบหน้าดูแดงก่ำอย่างน่าหลงใหล

“ไม่ต้อง!”

ทอมครูซตอบห้วน ๆ

“อย่าแบบนั้นเลย ทอม ลิงก์เป็นผู้กำกับที่ยอดเยี่ยม คุณก็เป็นนักแสดงที่สุดยอด ถ้าสองคนกลายเป็นเพื่อนกันได้ มันจะดีมากเลยนะคะ ไม่ดีกว่าทะเลาะกันเหรอ?”

นิโคลพูดพลางส่งยิ้มละมุน

“ไม่ต้อง! แล้วสรุปว่าเธอคุยเสร็จหรือยัง?”

ทอมอดกลั้นไม่ไหวแล้วถามเสียงแข็ง

“ยังเลยค่ะ ลิงก์เก่งมาก พูดไม่กี่คำก็ทำให้ฉันเข้าใจตัวละครลึกขึ้นเยอะเลย ฉันอยากคุยกับเขาต่ออีกสักหน่อย ถ้าทอมมีธุระก็ไปก่อนได้เลยนะ เดี๋ยวฉันตามไป”

“ฉันไม่ได้มีธุระ!”

ทอมพูดเสียงต่ำ ก่อนทิ้งตัวนั่งลงไปแรง ๆ เขาไม่ไว้ใจปล่อยให้สองคนนี้อยู่กันลำพังแน่นอน

ลิงก์ส่ายหน้าเบา ๆ จากคำพูดและบรรยากาศ ก็เห็นชัดว่าทั้งสองคนมีปัญหากันไม่น้อย และเขาเองก็ไม่อยากเข้าไปยุ่งเรื่องของคู่สามีภรรยา เขาพูดอะไรอีกนิดหน่อยก่อนจะลุกขึ้นพร้อมกับอาการอึดอัดในใจ

นิโคลมองตามร่างของเขา แล้วกลั้นหัวเราะก่อนจะค่อย ๆ สวมรองเท้าส้นสูง แค่ปลายเท้าก็ยังรู้สึกเหมือนเดินอยู่บนเตาไฟ

“เธอกำลังทำบ้าอะไรอยู่!?”

ทอม ครูซกระชากแขนเธอไว้ แล้วพูดเสียงต่ำใกล้กรามขบ

“ก็แค่คุยกับลิงก์ คุณก็เห็นไม่ใช่เหรอ?”

นิโคลตอบพร้อมรอยยิ้มเฉยเมย

“เธอ...”

ทอมจ้องเธอเขม็ง แทบจะพูดเรื่องที่เธอทำใต้โต๊ะออกมา แต่ก็กัดไว้ทัน ไม่พูดดีกว่า

เพราะหากพูดออกไป คนจะถามว่า แล้วทำไมตอนนั้นไม่ห้าม?

ตอบไม่ได้ แถมเสียหน้าหนักกว่าเดิมอีก

“ต่อไปอย่าไปยุ่งกับเขาอีก ทุกคนรู้ว่าฉันกับลิงก์มีปัญหากัน

ถ้าเธอสนิทกับเขา คนอื่นจะมองฉันยังไง?”

เขามองไปรอบ ๆ เห็นว่าหลายคนเริ่มมองมาทางนี้ จึงรีบดึงเธอมากอดไหล่

ทำหน้าตายิ้มแย้มเหมือนคนรักกันดี

“รับทราบค่ะ ฉันจะระวัง”

นิโคลยิ้มหวานพิงไหล่สามี แต่สายตายังจ้องตามแผ่นหลังของลิงก์ที่หายลับเข้าไปในฝูงชน ริมฝีปากแดงฉ่ำยกยิ้มอย่างยั่วเย้า

“เมื่อกี้คุยอะไรกันกับลิงก์?”

ไมเคิล โอวิตซ์เดินเข้ามาทันที ถามตรง ๆ ไม่อ้อมค้อม

ก่อนหน้านี้มีคนบอกว่า ลิงก์กับทอม ครูซนั่งคุยกันยิ้มแย้ม เหมือนปรับความเข้าใจกันแล้ว เขาได้ยินแล้วรู้สึกหงุดหงิดทันที

ทอม ครูซเป็นคนของเขา จะไปคืนดีกับลิงก์ได้ยังไง?!

“ไมเคิล ฉันกับทอมเจอลิงก์เข้าโดยบังเอิญ แล้วก็เลยอยากช่วยไกล่เกลี่ยนิดหน่อย เผื่อจะได้ร่วมงานกันในอนาคต”

นิโคลตอบด้วยรอยยิ้ม

“เธอบ้าแล้ว ฉันไม่มีวันร่วมงานกับลิงก์”

ทอมพูดเสียงขุ่น

นิโคลยังยิ้มไม่เลิก “ไมเคิล งั้นคุณช่วยพูดกับทอมหน่อยสิ ถ้าสองคนนี้คืนดีกัน ฉันจะได้มีโอกาสร่วมงานกับลิงก์มากขึ้น เวลาเปิดบ้านจัดปาร์ตี้ จะได้เชิญเขามาได้ด้วย คุณว่าไม่ดีเหรอ?”

ไมเคิลขมวดคิ้ว เดิมทีคิดจะปฏิเสธทันที

แต่พอได้ยินว่านิโคลอยากใกล้ชิดลิงก์มากขึ้น แล้วมีโอกาสเชิญเขามางานที่บ้าน...

เขาก็เปลี่ยนใจทันที

ถ้าลิงก์เผลอพลาดตกไปอยู่บนเตียงของนิโคล เรื่องก็ง่ายแล้ว

จะได้มี “หลักฐาน” จริง ๆ ไว้ให้สื่อเล่น แถมคราวหน้าเวลาปั่นข่าวฉาว สื่อยักษ์ใหญ่ทั้งเจ็ดก็จะไม่มีข้ออ้างว่า “ไม่มีเนื้อหาแรงพอ”

ไมเคิลหรี่ตา แล้วหันมายิ้ม

“พูดถูก นิโคลคิดได้ดีมาก ทอม นายควรหาโอกาสปรับความเข้าใจกับลิงก์”

“ไมเคิล... นี่นายพูดจริงเหรอ?”

ทอมถามอย่างไม่เข้าใจ

ไมเคิลหัวเราะเบา ๆ แล้วพาดแขนโอบไหล่ทอม ก่อนจะกระซิบใกล้ ๆ หู อธิบาย “แผนการ” ให้ฟังเบา ๆ