ตอนที่ 195: งานประกาศรางวัล

“ผู้กำกับลิงก์ มองตรงนี้ครับ!”

“ผู้กำกับลิงก์ มีคนกล่าวว่าเหตุที่โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ ขับรถชนริชาร์ด เกียร์

เป็นเพราะคุณอยู่เบื้องหลัง คุณยอมรับเรื่องนี้ไหมครับ?”

“มีข่าวว่าไมเคิล โอวิตซ์ก็ร่วมพนันด้วย และพ่ายแพ้ให้คุณ

หลายคนเลยมองว่าตอนนี้คุณเป็นคนที่ทรงอิทธิพลที่สุดในฮอลลีวูด คุณคิดเห็นอย่างไร?”

วันที่ 21 มกราคม 1994 งานประกาศรางวัลลูกโลกทองคำครั้งที่ 51

จัดขึ้นที่โรงแรมฮิลตัน ฮอลลีวูดในลอสแอนเจลิส

เนื่องจากทั้ง Final Destination และ Ace Ventura ได้รับความนิยมสูงในปีที่ผ่านมา

ลิงก์กับโมนิกาจึงได้รับเชิญให้เข้าร่วมงานพรมแดง

ลิงก์มีเวลาว่างพอดี เลยถือโอกาสควงโมนิกาออกงานด้วยกัน

แต่พอเดินพรมแดงมาถึงกลางทาง เหล่านักข่าวหลังรั้วก็เริ่มแตกตื่น เหยียดไมค์ ยัดคำถามรัว ๆ เหมือนยิงกล

ตอนแรกลิงก์ตั้งใจจะเมินเฉย ทว่าเสียงนักข่าวเริ่มหยาบคายเกินงาม

เขาจึงหยุดเดิน กวักมือเรียก

“ขอความเงียบครับ ผมจะตอบคำถามแค่สามข้อ ขอแค่ถามมาอย่างจริงจัง

มีหลักฐานประกอบ ส่วนข่าวลือมั่ว ๆ ไม่ต้องเสียเวลาครับ ผมไม่อธิบาย”

นักข่าวจาก The Hollywood Reporter รีบยิงคำถามคนแรก

“ผู้กำกับลิงก์ ได้ข่าวว่าหนังเรื่องใหม่ของคุณถ่ายทำเสร็จแล้ว จะฉายเมื่อไหร่ครับ?”

“น่าจะช่วงซัมเมอร์ครับ หนังยังอยู่ในขั้นตอนโพสต์โปรดักชัน ถ้าเสร็จแล้วจะประกาศวันฉายอีกที”

นักข่าว Los Angeles Times เสียบไมค์ต่อทันที

“เมื่อวันพุธ ผมไปสัมภาษณ์โรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์ ที่เรือนจำ เขาบอกว่าเขาเป็นแบบนี้ก็เพราะคุณ ถ้าไม่พนันกับคุณ เขาคงไม่ล้มละลาย และไม่ต้องขับรถชนริชาร์ด เกียร์ เขาบอกว่าคุณเป็นคนอันตราย คุณคิดเห็นอย่างไร?”

ลิงก์ยักไหล่

“นั่นเป็นคำพูดของเขาจริงหรือครับ? ถ้าใช่ ก็แสดงว่าเขายังไม่ยอมรับความผิดของตัวเองเลย

คิดแต่จะโทษคนอื่น... ผมว่าเรื่องนี้น่าสมเพชมากกว่าน่ากลัวนะ”

คำถามสุดท้ายเป็นของนักข่าว Entertainment Weekly

“เรามีแหล่งข่าวยืนยันว่า ไมเคิล โอวิตซ์ ซีอีโอของ CAA ก็ร่วมพนันกับคุณด้วย โดยลงเงินกว่า 10 ล้านดอลลาร์ อีกทั้งยังเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการปั่นกระแส The Firm และโจมตี Final Destination ด้วยตัวเอง

สุดท้ายแม้จะทุ่มทุกอย่างลงไปก็ยังแพ้ ทำให้ตอนนี้มีคนมองว่าคุณกลายเป็นผู้มีอิทธิพลสูงสุดในฮอลลีวูดแล้ว คุณเห็นด้วยไหมครับ?”

ลิงก์หัวเราะเบา ๆ

“สื่อหลายเจ้าเรียกคุณโอวิตซ์ว่าเป็นบุคคลทรงอำนาจที่สุดในวงการบันเทิง

ผมก็เห็นด้วยครับ เขาคุมทั้งหนัง เพลง แฟชั่น กีฬา เรียกว่าครบทุกสาย

ส่วนผมเป็นแค่ผู้กำกับธรรมดา ๆ จะมีอำนาจอะไรมากมาย

ที่เขาแพ้ในครั้งนี้ คงเพราะประเมินศักยภาพของ Final Destination ต่ำเกินไป +

และไม่ได้ใส่ใจพนันนี้เท่าไหร่

ถ้าเขาทุ่มจริงจัง... เชื่อผมเถอะ ไม่มีใครในฮอลลีวูดสู้เขาได้แน่นอน”

นักข่าว The National Enquirer แทรกทันที

“คุณลิงก์ มีข่าวว่าคุณมีความสัมพันธ์ลับกับดาราสาวนับสิบ ไม่ว่าจะเป็น นิโคล คิดแมน, ซินดี้ ครอว์ฟอร์ด, จูเลีย โรเบิร์ตส์ และการทะเลาะกับริชาร์ด เกียร์ก็เกี่ยวกับเรื่องผู้หญิงด้วย คุณยอมรับไหม?”

ลิงก์หน้าเฉย

“ข่าวเท็จล้วน ๆ ครับ ผมอยู่ในฮอลลีวูดมาแค่สองปี ทำงานวันละสิบกว่าชั่วโมง ถ่ายหนังสี่เรื่อง แทบไม่มีเวลาพัก กับผู้หญิงที่ถูกเอาไปพาดหัวบางคน ผมไม่เคยเจอตัวจริงด้วยซ้ำ

ครบสามคำถามแล้วนะครับ ลาก่อน”

เขาพูดจบก็พาโมนิก้าเดินเข้าฮอลล์ ไม่หันไปสนใจเสียงตะโกนข้างหลังอีกเลย

ในงานประกาศรางวัล ทั้งคู่ได้นั่งแถวหลัง เนื่องจากไม่ได้เข้าชิง

แต่เพราะชื่อเสียงของลิงก์ ทำให้มีคนแวะมาทักทายไม่ขาดสาย

มาร์ติน สกอร์เซซี ผู้กำกับ The Age of Innocence

เดินเข้ามาทักพร้อมสองนักแสดงนำหญิง มิเชลล์ ไฟเฟอร์ และวิโนนา ไรเดอร์

หนังของพวกเขาได้เข้าชิงถึง 4 สาขาใหญ่

สกอร์เซซีถามไถ่ว่าหนังใหม่ของลิงก์เป็นแนวไหน ขออย่าให้เป็นหนังสยองอีกเลย

เพราะตั้งแต่ดู Final Destination เขายกเลิกไฟลต์เครื่องบินไปสองรอบแล้ว!

ลิงก์หัวเราะ บอกว่าเป็นหนังแนวศาสนา... สอนคนให้กลับใจ

มาร์ตินรีบพยักหน้ารัว ๆ “แบบนี้ดีมาก!”

วิโนนาไม่ค่อยคุ้นกับลิงก์ จึงหันไปคุยกับโมนิกาแทน

แต่สายตาคู่คมของเธอก็แอบเหลือบมองลิงก์อยู่เรื่อย ๆ

มิเชลล์ ไฟเฟอร์ ซึ่งปีนี้เข้าชิงนักแสดงหญิงยอดเยี่ยม ก็แค่จับมือทักทาย

แต่ในขณะกุมมือนั้น เธอกลับใช้นิ้วนางลากเบา ๆ ไปตามฝ่ามือลิงก์

หลังจากพวกเขาเดินจากไป

จอห์นนี เดปป์ก็เดินมาหา

ปีนี้เขาเข้าชิงนักแสดงนำชายจากหนัง Benny & Joon

ชีวิตการแสดงกำลังไปได้ดี

แต่ชีวิตส่วนตัวพังยับ

หนึ่งคือกรณีริเวอร์ ฟีนิกซ์เสียชีวิตในบาร์ที่เป็นธุรกิจของเขา

รวมถึงข้อครหาว่าเขาคือคนที่เอายาเข้าไปในคืนนั้น

สองคือความสัมพันธ์ที่พังกับวิโนนา ไรเดอร์

ข่าวลือว่ามีมือที่สาม ทั้งคู่ต่างก็แอบนอกใจ

แต่บางสื่อก็รายงานว่า...ทั้งสองต่างคนต่างงานยุ่งจนไม่มีเวลาเจอกัน ความสัมพันธ์จึงค่อย ๆ จางลง

เดปป์ไม่ได้เล่าอะไรมาก ลิงก์เองก็ไม่ได้ซัก

จูเลียนน์ มัวร์ นักแสดงสมทบจาก Benny & Joon เดินเข้ามาทักเช่นกัน

เธอบอกว่าเป็นแฟนตัวยงของลิงก์ อยากร่วมงานด้วยสักครั้ง

ลิงก์เลยเล่าว่า...เมื่อก่อนตอนทำงานที่ร้านเบอร์เกอร์ เขาเคยเสิร์ฟกาแฟให้เธอ

และเธอเคยให้ทิปเขามา 5 ดอลลาร์ ตอนนั้นเขากำลังสิ้นหวังสุด ๆ

ทุกคนหัวเราะร่วน

จากนั้น เอ็มมา ทอมป์สัน ก็มาทักทาย

เธอเขียนบท Sense and Sensibility ซึ่งถูกซื้อไปโดย Guess Who

และให้ผู้กำกับไต้หวันชื่อหลี่อันเป็นคนกำกับ

ปีนี้เธอปังไม่หยุด เข้าชิงจากหนัง 3 เรื่อง

The Remains of the Day (นักแสดงนำหญิง)

Much Ado About Nothing (หนังตลกยอดเยี่ยม)

In the Name of the Father (นักแสดงสมทบหญิง)

เธอพานักแสดงสมทบของ Much Ado About Nothing มาด้วย—เคต เบคคินเซล

คีอานู รีฟส์ ซึ่งเล่นเป็นตัวร้ายในหนังเรื่องนั้นก็ติดรายชื่อรับเชิญ

แต่เขากำลังยุ่งถ่าย Speed จึงไม่ได้มาร่วมงาน

ก่อนงานเริ่ม ไช่อวี่เคอ (เฉินข่ายเกอ) ผู้กำกับหนังเรื่อง Farewell My Concubine (หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจ ก็ไม่ลืม) และ กงลี่ ก็มาทักทาย

หนังของพวกเขาฉายในอเมริกาเมื่อเดือนตุลาคม ปล่อยโดยค่าย Miramax

รายได้ทะลุ 5.9 ล้านดอลลาร์ กลายเป็นหนังจีนที่ทำเงินสูงสุดในอเมริกา ณ เวลานั้น

แม้ The Wedding Banquet และ The Joy Luck Club จะทำรายได้มากกว่า

แต่สองเรื่องนั้นพูดภาษาอังกฤษและมีฉากหลังอยู่ในอเมริกา

ในขณะที่ Farewell My Concubine ใช้ภาษาจีนกลางล้วน และเล่าเรื่องราวในจีนจริง ๆ

จึงถือเป็นชัยชนะของ “หนังจีนแท้” อย่างแท้จริง