ตอนที่ 164 ปิดกล้อง

“เหนื่อยไปหรือเปล่า ดูเหมือนนายจะผอมลงเลยนะ”

ในโซนผู้กำกับ ลิงก์นั่งฟุบอยู่บนโต๊ะ กำลังซัดอาหารกลางวันที่โมนิก้านำมาส่งให้

ทั้งที่กองถ่ายมีข้าวกล่องให้ครบอยู่แล้ว แต่ตั้งแต่เขาย้ายกองกลับมาถ่ายที่ลอสแอนเจลิส โมนิก้า เบลลุชชี ก็มักจะแวะมาส่งข้าวอยู่บ่อย ๆ และยังเป็นอาหารอิตาเลียนฝีมือเธอเองด้วย

มื้อนี้มีทั้งสเต๊กเนื้อฉ่ำ ๆ ซุปถั่วขาว พิซซ่าชีสไก่ฟลอเรนซ์ร้อน ๆ สองชิ้น และบะหมี่ทะเลหนึ่งจานเล็ก

ลิงก์กินอย่างเอร็ดอร่อย

“ดูผอมเหรอ? แต่มวลกล้ามยังอยู่ครบนะ”

“คืนนี้อยากกินอะไร เดี๋ยวฉันทำให้”

โมนิก้าวางคางบนมือตัวเอง ยิ้มขณะมองเขากิน

“อะไรก็ได้ แต่จริง ๆ ฉันอยากกินเธอมากกว่า”

“ได้สิ...กินเลย”

เธอยื่นแขนขาวเนียนให้เขา ยิ้มเย้ายวน

ลิงก์ก้มลงหอมเบา ๆ

ถึงโมนิก้าจะเป็นสาวผิวขาว แต่ความสวยของเธอไม่ใช่แบบฉาบฉวย พออายุเข้าสี่ห้าสิบก็ยังดูดี และตอนนี้เธอกำลังอยู่ในช่วงพีคที่สุดในชีวิต ทั้งหน้าตา รูปร่าง และเสน่ห์ที่หาตัวจับยากในวงการ

ที่สำคัญคือ เธอไม่ใช่คนงี่เง่า

ตลอดช่วงที่ลิงก์มีข่าวลือกับโซเฟีย, เจนนิเฟอร์ คอนเนลลี, หรือบรู๊ค ชีลด์ส ตามหน้าสื่อซุบซิบ

โมนิก้าก็ไม่เคยโวยวายหรือแสดงอาการหึงใส่

จุดนี้ลิงก์ชอบมาก

หลังส่งโมนิก้ากลับไป ลิงก์ก็ลุยงานในกองถ่ายต่อ

แต่ไม่นาน พี่เสี่ยวลี่ ก็โผล่มาอีกคน พร้อมกับข้าวกล่องอีกชุด

บอกว่าเธอเพิ่งตุ๋นไก่บ้านกับเกาลัดกับรากบัวมา อยากให้เขากินบำรุงร่างกาย

เห็นเธอลงทุนทำขนาดนี้ ลิงก์ก็ปฏิเสธไม่ลง

ต้องหยุดงานชั่วคราวแล้วลงมือซัดซุปไก่แบบจีนเข้าไปอีกชุด

แค่เปิดฝากล่อง กลิ่นก็หอมฟุ้ง ไก่ตุ๋นสมุนไพรน้ำซุปเดือด ๆ ช่างเย้ายวนเสียเหลือเกิน!

“ดูนั่น!”

ฮัวคินสะกิดเบน แอฟเฟล็ก

“จะเป็นเพลย์บอยก็ต้องใช้ความสามารถขั้นเทพ ไม่ใช่แค่หล่อและรวย

แต่ต้องกินจุด้วย ไม่งั้นนายจะอิ่มตายก่อน”

เบนเอ่ยพลางคีบข้าวกล่องเข้าปาก

“ลิงก์แม่งโคตรสุด ไม่ใช่แค่กำกับหนังได้ จีบสาวก็เทพด้วย ฉันต้องไปฝึกบ้างละ”

“นายอยากเป็นเพลย์บอย?”

“ผิดแล้ว! ลิงก์ไม่ใช่เพลย์บอย เขาแค่ดีเกินไป ผู้หญิงมากมายเข้าหา

เขาเลยไม่กล้าปฏิเสธ เพราะกลัวทำให้ใครเสียใจ

คนที่เป็นเพลย์บอยน่ะ จะพยายามปิดบังความสัมพันธ์ให้เงียบที่สุด ทำตัวเป็นสุภาพบุรุษน่าเชื่อถือ

แต่ลิงก์ไม่ทำแบบนั้น เขาเปิดเผยทุกอย่าง ปล่อยให้ทุกคนรู้ว่าเขาเจ้าชู้ เพื่อให้ผู้หญิงตัดใจง่าย ๆ...แต่อย่างที่เห็น ไม่มีใครถอยเลย

เพราะฉะนั้น ไม่มีเหยื่อ ไม่มีผู้เสียหาย ก็เท่ากับเขาไม่ได้ทำอะไรผิด!”

ฮัวคินเกาหัว

“จะว่าไป...ฟังดูมีเหตุผลแฮะ แบบนี้ก็ไม่ถือว่าเขาเป็นเพลย์บอยสินะ?”

“ดูนั่น! อีกคนมาแล้ว ทั้งที่รู้ว่าเขามีแฟน ยังจะตามมาถึงนี่ แบบนี้จะไปโทษเขาได้ยังไง?”

เบนใช้คางชี้ไปทางโซนผู้กำกับ

สาวผมบลอนด์ถือข้าวกล่องเดินไปนั่งฝั่งตรงข้ามกับลิงก์

ฮัวคินพอเห็นว่าเป็น เจนนิเฟอร์ อนิสตัน สีหน้าก็เปลี่ยนทันที

“บ้าจริง! ยัยนั่นไม่มีสมองหรือไง? รู้ทั้งรู้ว่าลิงก์เจ้าชู้ ยังจะเข้าไปอีก ฮอลลีวูดไม่มีผู้ชายดี ๆ แล้วรึไงวะ?”

“ไม่ต้องอิจฉา นายก็แค่ยังไม่ดัง พอดังเมื่อไหร่ เดี๋ยวสาว ๆ ก็มาหาเอง”

เบนตบบ่าแล้วเดินจากไป

ฮัวคินมองเจนนิเฟอร์ที่นั่งยิ้มหวานให้ลิงก์แล้วเจ็บจี๊ดในใจ

เขาชอบเธอตั้งแต่แรกเห็น ตั้งใจจะหาโอกาสชวนเธอออกเดต

แต่เจนนิเฟอร์กลับไปเกาะลิงก์แทน แถมยังยิ้มหวานขนาดนั้น...

น่าหงุดหงิดจริง ๆ

หลังมื้อเที่ยง กองถ่ายกลับมาเดินกล้องต่อ

แต่ดูเหมือนฮัวคินจะยังไม่คืนสติ เล่นหลุดซ้ำหลุดซ้อน ฉากง่าย ๆ ต้องถ่ายซ้ำถึงห้ารอบก็ยังไม่ผ่าน ลิงก์เลยสลับไปถ่ายซีนของนักแสดงคนอื่นแทน เพื่อให้เขาได้พักและปรับอารมณ์

“คัต! ผ่าน!”

“เตรียมฉากต่อไป!”

ในฉากนี้ พระเอก อเล็กซ์ สะดุ้งตื่นจากฝัน แล้วรีบลุกไปที่เบาะด้านหน้าเพื่อตรวจสอบ

เขาพบว่าถาดวางของที่เบาะข้างหน้านั้นพัง เหมือนในฝันไม่มีผิด

“คุณคะ มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?”

แอร์โฮสเตสเดินเข้ามาถาม

“บราวนิง นายมีปัญหาอะไรนักหนา?”

คาร์เตอร์ตะคอกชื่อสกุลของอเล็กซ์ด้วยน้ำเสียงรำคาญ

“อเล็กซ์ เกิดอะไรขึ้น?”

ครูชายเดินเข้ามาถามบ้าง

“ฟังผมนะ! ไอ้เครื่องบินบ้าลำนี้กำลังจะระเบิด!!”

อเล็กซ์ยืนบนเบาะ ตะโกนสุดเสียง

“คัต!”

“อเล็กซ์! ส่งเสียงให้มันสุดกว่านี้อีกหน่อย!”

“ไอ้เครื่องบินบ้านี่กำลังจะระเบิด!!”

เขาตะโกนจนเส้นเลือดที่คอปูด

“อีก! แรงกว่านี้อีก!”

“ไอ้เครื่องบินบ้า—มันกำลังจะระเบิด!!!”

“โอเค! เดินกล้องต่อ!”

“หุบปากไปเถอะ บราวนิง! อยากโดนต่อยหรือไง!”

คาร์เตอร์ลุกขึ้นตะโกน

“ไม่ตลกเลยนะ”

โจลี่ในบทสาวหมายเลขสามเอ่ยขึ้น

“ผมไม่ได้ล้อเล่น! พูดจริง!”

อเล็กซ์เหงื่อแตกพลั่ก

“ใจเย็นหน่อยเถอะ อเล็กซ์”

ท็อดพยายามปลอบ

“อเล็กซ์! นั่งลงเดี๋ยวนี้!”

คาร์เตอร์ปลดเข็มขัด แล้วชกหน้าอเล็กซ์หนึ่งหมัด

“คัต!”

“คาร์เตอร์! ลงมือให้หนักแน่นกว่านี้ นายเป็นสตาร์ของโรงเรียน

เขาไม่เคารพนาย นายต้องลงโทษให้หนัก”

“เข้าใจแล้วครับ ผู้กำกับ!”

คาร์เตอร์ลุกขึ้นแบบฉุน ๆ แล้วพุ่งเข้าไปชกอเล็กซ์เต็มแรง

อเล็กซ์ก็ไม่ยอม เตะกลับคืนหนึ่งที

คนรอบข้างกรูกันเข้ามาห้ามวุ่นวาย

บรรยากาศในเครื่องบินกลายเป็นความโกลาหล

พนักงานต้องเข้ามาแยกทั้งสองคนออก แล้วสั่งให้พวกเขาออกจากเครื่อง

“คัต!”

“ผ่านแล้ว!”

ปลายเดือนมิถุนายน หลังจากถ่ายทำต่อเนื่องกันมากว่าสองเดือน

Final Destination ก็ปิดกล้องอย่างเป็นทางการ

ระหว่างที่ถ่ายหนังเรื่องนี้ ลิงก์ยังแวะไปเข้าฉากใน Pulp Fiction ด้วย

เควนตินที่ชอบแกล้ง ก็ไม่ยอมให้เขาเล่นเป็นตำรวจปกติหรอก

บทที่ได้คือ “ตำรวจโรคจิต” ที่ปรากฏตัวในฉากใต้ดิน แล้วข่มขืนหัวหน้าแก๊งผิวดำ Marcellus Wallace

ก่อนจะถูกตัวละคร Butch ของบรูซ วิลลิส ยิงดับอนาถ

บทนี้เรียกได้ว่า...ต่างกับตัวจริงของลิงก์โดยสิ้นเชิง

แม้จะไม่คุ้นและไม่อยากเล่น แต่เพราะรับปากเควนตินไว้แล้ว เขาก็ฝืนเล่นให้เต็มที่จนจบ

หลังจากนั้น เควนตินยังแซวว่า “บทวิปริตแบบนี้ เหมาะกับนายสุด ๆ”

พร้อมบอกว่าถ้ามีบทลักษณะนี้อีก จะมาชวนเขาเล่นอีกแน่นอน

หลังจากแสดงเสร็จ ลิงก์กับโมนิก้าก็บินไปพักผ่อนที่ฮาวาย

หลบร้อน หลบงาน ท่ามกลางแสงแดดแสนสดใสของเกาะสวรรค์

พอพักผ่อนจนหายเหนื่อยแล้ว เขาก็กลับเข้าสู่โหมดลุยงานทันที เพื่อเริ่มตัดต่อ Final Destination