บทที่ 29 มาแล้ว

บทที่ 29 มาแล้ว

◉◉◉◉◉

ชายสวมหน้ากากสองคนมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเคารพ เพราะถ้าไม่มีคนตรงหน้าคนนี้ พวกเขาสองคนอาจจะถูกระเบิดจนไม่เหลือซากไปแล้วก็ได้

เย่หลานจ้องมองคนๆ นี้อย่างเงียบๆ

เย่หลานหรี่ตามองคนๆ นี้ แล้วพูดเบาๆ

"สมแล้วที่เป็นหัวหน้าหน่วยลับ ถึงกับยอมลงมือด้วยตัวเองเพื่อลูกกระจ๊อกสองคน"

"เหอะๆ ยังไงพวกเขาก็เป็นนินจายอดฝีมือของหน่วยลับของข้า ถ้าต้องมาตายด้วยน้ำมือของเจ้าแบบนี้ ข้าก็คงจะรู้สึกเสียใจอยู่บ้าง ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขาสองคนก็ไม่ได้ทำผิดอะไรมหันต์ เพียงแค่ทำตามคำสั่งของข้ามาหาเจ้าที่นี่เพื่อพูดคุยกันเท่านั้น และพ่อหนุ่มคนนี้ ข้าคิดว่าถึงแม้ว่าพวกเขาสองคนจะทำผิดอะไรจริงๆ ก็ตาม แต่ก็คงไม่ถึงกับต้องตายไม่ใช่รึ เหตุใดเจ้าถึงต้องลงมือฆ่าอย่างโหดเหี้ยมขนาดนี้? เจ้าสามารถทำให้พวกเขาบาดเจ็บสาหัสได้ ข้าก็อาจจะไม่ว่าอะไรเจ้า แต่เจ้ากลับตั้งใจจะฆ่าพวกเขาให้ตาย แบบนี้มันก็เท่ากับไม่ไว้หน้าข้าดันโซเลยนะ ถ้าเจ้าตั้งใจจะเป็นศัตรูกับข้าจริงๆ ข้าก็ช่วยไม่ได้ เพราะวันนี้ข้าก็เห็นกับตาตัวเองว่าเจ้าอยู่กับคาคาชิ ต้องรู้ไว้นะว่าคาคาชิเป็นคนของฮิรุเซ็น"

เย่หลานพูดว่า "ผมเพิ่งจะมาถึงเมื่อบ่ายวันนี้เอง แล้วท่านจะรู้ได้อย่างไรว่าผมมีความสัมพันธ์อะไรกับท่านโฮคาเงะ? ยิ่งไปกว่านั้น อาจารย์คาคาชิก็เคยเป็นคนของท่านไม่ใช่เหรอครับ"

ดันโซหรี่ตาลง แล้วพูดว่า "เจ้าฉลาดจริงๆ"

เย่หลานยิ้มแล้วพูดว่า "ถ้าพูดถึงความฉลาด ผมคงเทียบกับท่านดันโซไม่ได้หรอกครับ ในฐานะหัวหน้าหน่วยราก"

"ความแข็งแกร่งของท่านไม่ต้องสงสัยเลย แต่ท่านจะรู้ได้อย่างไรว่าวิชานินจาที่ผมปล่อยออกมาเมื่อครู่นี้ จะทำให้พวกเขาสองคนต้องตาย ท่านจะรู้ได้อย่างไรว่าผมควบคุมวิชานินจาพวกนี้ไม่ได้?"

ดันโซหรี่ตาลง แล้วพูดว่า "อะไรนะ? หรือว่าเจ้าจะบอกว่าเจ้าสามารถควบคุมวิชานินจาพวกนี้ได้งั้นรึ?"

เย่หลานยิ้มแต่ไม่พูดอะไร และดันโซที่อยู่ข้างๆ เมื่อเห็นสีหน้าของเขาแบบนั้น ในใจก็หนักอึ้งขึ้นมาหลายส่วน แล้วดันโซก็ยิ้มพูดว่า "เหอะๆ พ่อหนุ่มเย่หลาน ดูเหมือนว่าข้าจะดูถูกเจ้าไปจริงๆ"

พูดตามตรง ในหมู่บ้านโคโนฮะทั้งหมด คนที่สามารถทำให้ดันโซพูดแบบนี้ได้มีไม่กี่คนจริงๆ แต่ในวันนี้เย่หลานกลับทำได้ เพราะดันโซรู้สึกว่า ถ้าเป็นอย่างที่เย่หลานพูดจริงๆ ว่าเขาสามารถควบคุมวิชานินจาพวกนี้ได้ งั้นเย่หลานคนนี้ก็คงจะน่ากลัวไม่น้อยเลยทีเดียว

ต้องรู้ไว้นะว่าวิชานินจาเหล่านี้แค่ปล่อยออกมาพร้อมกันในชั่วพริบตาก็มีพลังที่แข็งแกร่งมากแล้ว จะว่าไปแล้ว แม้แต่เขาก็ไม่แน่ใจว่าจะสามารถทำได้อย่างสมบูรณ์แบบจริงๆ แต่เย่หลานกลับทำได้ แค่ข้อนี้ข้อเดียวเขาก็มีคุณสมบัติที่จะมองเย่หลานอย่างจริงจังแล้ว และดันโซยังรู้สึกว่า เย่หลานบอกว่าเขาสามารถควบคุมวิชานินจาเหล่านี้ได้อย่างอิสระ นี่มันจะเป็นไปได้อย่างไร? เพราะวิชานินจา โดยทั่วไปแล้วจะถูกเปลี่ยนมาจากจักระในร่างกายโดยตรง ยิ่งเป็นวิชานินจาที่ร้ายกาจเท่าไหร่ ตอนที่ปล่อยออกมาก็จะยิ่งใหญ่โตและรุนแรงเท่านั้น

พลังงานจะยิ่งใหญ่ขึ้นตามอากาศรอบๆ แต่ในทางกลับกัน วิชานินจาแบบนี้หลังจากที่ก่อตัวขึ้นแล้วกลับยิ่งควบคุมได้ยากขึ้นไปอีก ต่อมา หรือจะพูดอีกอย่างก็คือ เมื่อวิชาแบบนี้ถูกปล่อยออกมาแล้ว ก็ไม่มีใครสามารถรับไหวได้เลย แต่เย่หลานกลับกล้าพูดแบบนี้ นี่ทำให้เขาต้องให้ความสำคัญกับเด็กหนุ่มคนนี้ เพราะเขารู้สึกว่าถ้าเขาควบคุมวิชานินจาเหล่านี้ได้อย่างอิสระจริงๆ งั้นก็น่ากลัวไม่น้อยเลยทีเดียว

สามารถควบคุมวิชานินจาได้อย่างอิสระ และเป็นวิชานินจาที่ปล่อยออกมาแล้ว ยังสามารถควบคุมได้ตามใจชอบอีก นี่ต้องเป็นความสามารถที่โกงขนาดไหนถึงจะทำได้?

นี่ไม่เท่ากับว่าฝีมือของเย่หลานยังอยู่เหนือกว่าเขางั้นรึ?

◉◉◉◉◉