บทที่ 6 อานุภาพคาถากระสุนเพลิงมังกร

บทที่ 6 อานุภาพคาถากระสุนเพลิงมังกร

◉◉◉◉◉

ขณะที่เย่หลานกำลังก้มหน้าครุ่นคิด เขาก็พลันได้ยินเสียงน้ำไหลซ่าๆ มาจากข้างหน้า

เย่หลานรีบเงยหน้าขึ้นมอง ก็พบว่าข้างหน้ามีแม่น้ำสายเล็กๆ อยู่จริงๆ!

เมื่อเย่หลานเห็นภาพนี้ ความรู้สึกที่บอกไม่ถูกก็ผุดขึ้นมาในใจ เขายืนนิ่งอยู่ที่เดิม พูดอะไรไม่ออก มีเพียงมือที่สั่นเทาเท่านั้นที่บ่งบอกถึงความตื่นเต้นของเขาในตอนนี้

เย่หลานพึมพำกับตัวเอง: "สวรรค์ไม่ทอดทิ้งคนขยันจริงๆ..."

จากนั้นเขาก็ไม่คิดอะไรอีกต่อไป เย่หลานใช้ความเร็วระดับร้อยเมตรกระโดดน้ำท่าสวยงามลงไปในน้ำ

แล้วใช้แรงทั้งหมดที่มี ตะเกียกตะกายอยู่หลายครั้ง!

ผลสุดท้ายเย่หลานจับปลาไม่ได้สักตัว แต่กลับได้ดื่มน้ำจนเต็มท้อง...

เย่หลานกระโดดขึ้นฝั่งด้วยใบหน้าที่สิ้นหวัง...

เขาตะโกนใส่แม่น้ำว่า: "กูไม่เชื่อโว้ย!"

เย่หลานหลับตาลง นึกถึงคำแนะนำที่ระบบให้ไว้ในหัว แล้วค่อยๆ ประสานอินด้วยมือทั้งสองข้าง—มะแม, มะเมีย, มะเส็ง, มะโรง, ชวด, ฉลู, ขาล!

ในวินาทีนั้น เย่หลานก็สูดหายใจเข้าลึกๆ

พร้อมกับความรู้สึกที่ร่างกายสัมผัสได้ เย่หลานก็ตะโกนออกมาว่า: "คาถาไฟ! กระสุนเพลิงมังกรอัคคี!!"

จากนั้นเย่หลานก็ทำปากเป็นรูปตัว "O" แล้วพ่นลำแสงไฟออกมาจากปากทันที!

และที่น่าทึ่งยิ่งกว่านั้นก็คือ ลำแสงไฟนั้นยาวเกือบหนึ่งร้อยเมตร!

ในขณะเดียวกัน เมื่อคาถาถูกปล่อยออกมา เย่หลานก็รู้สึกได้ว่าจักระจำนวนมหาศาลในร่างกายกำลังไหลมารวมกันที่ปากอย่างต่อเนื่อง แล้วเปลี่ยนเป็นเปลวไฟ เมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลงนี้ เย่หลานก็ดีใจจนยิ้มไม่หุบ เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ใช้คาถานินจาอย่างเป็นทางการ

เมื่อคาถากระสุนเพลิงมังกรอัคคีถูกปล่อยออกมา เย่หลานก็เล็งไปที่แม่น้ำโดยธรรมชาติ!

ในชั่วพริบตาที่เปลวไฟของกระสุนเพลิงมังกรอัคคีสัมผัสกับผิวน้ำ ก็เกิดควันสีขาวลอยขึ้นมาทันที น้ำบนผิวน้ำระเหยไปเป็นวงกว้าง!

และพร้อมกับการพ่นเปลวไฟ น้ำในบางส่วนของแม่น้ำก็ลดระดับลงอย่างรวดเร็ว

จักระในร่างกายของเย่หลานก็กำลังถูกใช้ไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน

แต่เย่หลานไม่ตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย เพราะหนึ่งในพรสวรรค์ที่ระบบมอบให้เขาก็คือจักระที่ไม่มีวันหมด

สุดท้ายเย่หลานก็ใช้แรงเฮือกสุดท้าย ลำแสงไฟก็ขยายใหญ่ขึ้นอีกครั้ง!

และในครั้งนี้ น้ำในบริเวณที่ลำแสงไฟพาดผ่านไม่ได้แค่ระเหยกลายเป็นไอ แต่กลับถูกเผาจนแห้งเหือดไปเลย!

ผิวน้ำในบริเวณที่ลำแสงไฟพาดผ่านก็กลายเป็นพื้นที่สูญญากาศขนาดใหญ่!

ผ่านไปอีกหลายนาที เย่หลานจึงหยุดใช้คาถานินจาอย่างพึงพอใจ

"เอิ๊ก~"

เย่หลานเรอออกมาเป็นลูกไฟเล็กๆ สองสามลูก ก่อนที่คาถาไฟจะหยุดลงอย่างสมบูรณ์

ในวินาทีที่ลำแสงไฟหายไปอย่างสมบูรณ์ เย่หลานก็พบว่าก้นแม่น้ำที่ถูกไฟเผากลายเป็นสีดำไหม้เป็นวงกว้าง

จากนั้นน้ำจำนวนมากก็ไหลกลับมารวมกันที่เดิมอีกครั้ง

เมื่อเย่หลานเห็นภาพนี้ก็อดที่จะชื่นชมไม่ได้: "สมแล้วที่เป็นคาถานินจาระดับ A! ประสิทธิภาพของมันไม่ใช่เล่นๆ เลยจริงๆ"

ในขณะเดียวกันเขาก็รู้สึกว่ารางวัลภารกิจที่ระบบให้มาก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้แย่อย่างที่คิด อย่างน้อยก็เป็นคาถานินจาขั้นสูง

"โครก~!!!"

เสียงประท้วงดังขึ้นมาจากในท้องของเย่หลานอีกครั้ง

เย่หลานลูบท้องตัวเองพลางหัวเราะอย่างจนปัญญา แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า: "รีบอะไร เดี๋ยวจะยัดให้เต็มเลย"

เย่หลานมองไปที่ผิวน้ำ แล้วพยักหน้าอย่างพึงพอใจอย่างยิ่ง

ตอนนี้บนผิวน้ำเต็มไปด้วยท้องปลาสีขาวๆ มีทั้งตัวเล็กตัวใหญ่รวมๆ แล้วหลายสิบตัว ซึ่งแน่นอนว่ามันคือปลาที่ถูกเย่หลานใช้คาถาไฟย่างจนสลบไปทั้งหมด...

◉◉◉◉◉